Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μεζεδοπωλεία - Χαλάνδρι, Αθήνα
Ιαν
28
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Γλυκούλι και υπερ-χαριτωμένο μαγαζί η Μονοκατοικία, έχω βρεθεί δύο φορές από το φθινόπωρο στο φιλόξενο χώρο της, έχω μείνει με τις καλύτερες εντυπώσεις και θέλω πολύ να τις μοιραστώ μαζί σας. Η πρώτη φορά ήταν ένα κυριακάτικο, ηλιόλουστο, φθινοπωρινό μεσημέρι, λίγο πριν χαλάσει ο καιρός κι αρχίσουν τα πρώτα μεγάλα κρύα. Είχαμε λοιπόν την ευκαιρία να απολαύσουμε τη χαλαρή κι ωραία της αυλή. Την έξοδο εκείνη την είχαμε μοιραστεί με την underwater, στην κριτική της οποίας σας παραπέμπω, μιας και με βρίσκει απόλυτα σύμφωνη.

Καμιά δεκαριά μέρες πιο πριν, βράδυ Παρασκευής, ξαναβρέθηκα στη Μονοκατοικία με φαγανή φίλη και αυτήν τη φορά κάτσαμε μέσα (προφανώς, Γενάρης φουλ, βλέπεις). Όσο μου είχε αρέσει η αυλή κι αυτή η χαλαρότητα που εξέπεμπε, τόσο και περισσότερο ενθουσιάστηκα με τον εσωτερικό χώρο. Χαρακτηρίζεται από μια μπαρίστικη θα έλεγα αισθητική, στην οποία συντελεί βέβαια και η μπάρα όπως μπαίνεις δεξιά. Είναι αρκετά μινιμάλ, με την καλή έννοια, κι έχει ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες, όπως τα τούβλα στους τοίχους, ή τα ψηλά τοποθετημένα ραφάκια με βιβλία.

Προσωπικά μ’ αρέσει πολύ η αισθητική του και βρίσκω το χώρο πολύ φροντισμένο, περιποιημένο και με προσωπικότητα. Μ’ αρέσουν επίσης οι μουσικές που παίζουν στη σωστή ένταση, μ’ αρέσουν οι αποστάσεις μεταξύ των τραπεζιών, μ’ αρέσει η ατμόσφαιρα κι ο φωτισμός και λίγο πολύ από πλευράς χώρου, όλα μ’ αρέσουν.

Το βράδυ που πήγαμε δυστυχώς δεν είχε πολύ κόσμο κι έτσι τις ανάγκες των λιγοστών πελατών είχε αναλάβει και κάλυπτε μια κοπέλα, η οποία ήταν συμπαθέστατη κι ευγενέστατη. Χαμογελαστή και πρόσχαρη, μας φρόντισε και μας εξυπηρέτησε σε πολύ σωστούς χρόνους, μείναμε πολύ ικανοποιημένες. Δεν θα μας χάλαγε βέβαια νά ‘παιζε και κανένα κερασματάκι, είτε στην αρχή για το καλώς ήρθατε, είτε στο κλείσιμο, μια τέτοια κίνηση δίνει πάντα τρελούς πόντους σ’ ένα μαγαζί, αλλά εντάξει, το προσπερνώ αβίαστα.

Η Μονοκατοικία, λοιπόν, αφού σου δημιουργήσει τις πρώτες πολύ καλές εντυπώσεις με την ωραία της χαλαρωτική ατμόσφαιρα και τους συμπαθητικούς της ανθρώπους, θα σε κερδίσει στη συνέχεια ολοκληρωτικά με τις νόστιμες γεύσεις της. Οι επιλογές δεν είναι πάρα πολλές και χωράνε στη μία σελίδα του ωραία παρουσιασμένου της καταλόγου, αλλά αρκούν και είναι νοστιμότατες.

Αρχικά έρχεται δικό τους ψωμί, νόστιμο και φρέσκο, με λαδάκι και πάστα ελιάς, το οποίο χρεώνεται. Όντως, μάλλον δεν το ζυμώνουν οι ίδιοι το ψωμί, αλλά το παρασκευάζουν σε αρτοποιητή, πάντως είναι πολύ ωραίο, όπως και νά ‘χει. Και το γεγονός ότι κάνουν αυτήν την έξτρα προσπάθεια, είναι φρονώ πολύ θετικό.

Εμείς για αρχή πήραμε δύο βελουτέ κολοκυθόσουπες, οι οποίες ήταν μούρλια. Γλυκιά κολοκύθα και στη μέση γιαούρτι, πολύ ταιριαστό, και κρουτόν, που στον κατάλογο ανέφεραν ότι ήταν φτιαγμένο από τσουρέκι. Πάρα πολύ νόστιμες και πολύ χορταστικές.

Για τη συνέχεια αποφασίσαμε να κινηθούμε με πιάτα για τη μέση κι έτσι δεν δοκιμάσαμε κάποια από τις επιλογές στα κυρίως. Πήραμε λοιπόν τη χοιρινή τηγανιά, την οποία είχα δοκιμάσει και την προηγούμενη φορά και μου είχε αρέσει πάρα πολύ, οπότε θέλησα να την ξανατιμήσω. Ήταν και πάλι πολύ λαχταριστή και ζουμερή, αν και η φίλη μου προέβαλλε την ένσταση ότι δεν είχε πολύ σαλτσούλα για ψωμοβούτες, όπως ενδείκνυται. Δίκιο είχε, να το έχετε στα υπόψιν.

Πεντανόστιμη ήταν και η τάρτα με χόρτα τσιγαριστά και ξινομυζήθρα, παρόλο που βασικά επρόκειτο για τάρτα χορταρικών, καθώς την ξινομυζήθρα δεν την καταλάβαινες καθόλου γευστικά. Πάντως και η ζύμη την τάρτας ήταν πολύ πετυχημένη και καλοψημένη και η γέμιση (χορταρικών) πλούσια και γευστική.

Πήραμε και ταλαγάνι στη σχάρα, νόστιμο κι αυτό και σε γενναία ποσότητα (δύο μεγαλούτσικα κομμάτια). Και πήραμε και τις πατάτες –βραχάκια με φέτα, ένα ακόμη πιάτο που είχα ξαναδοκιμάσει και πολύ μου άρεσε, οπότε το πήραμε και τις προάλλες και ήταν εξίσου καλό- νόστιμες και καλοτηγανισμένες οι (φρέσκιες) πατάτες και μπόλικη και γευστική η φέτα από πάνω.

Για τα παραπάνω πιάτα και χωρίς να πιούμε τίποτε άλλο πέρα από νερό (που κατέφθασε σε κανατούλα και ανανεώθηκε πολλάκις) πληρώσαμε συνολικά 34 ευρώ, τιμή συμπαθητική, αλλά με περιθώρια προς τα κάτω, νομίζω.

Σας την προτείνω τη Μονοκατοικία με τα χίλια, πάντως, πιστεύω πραγματικά ότι αξίζει να της δώσετε μια ευκαιρία, συνδυάζει τόσες αρετές και είναι να απορείς που δε γίνεται χαμος από την προσέλευση εκεί μέσα. Να επισημάνω κιόλας ότι δεν βρίσκεται στο μέινστριμ κεντρικό Χαλάνδρι, αλλά σε ήσυχη γειτονιά του Κάτω Χαλανδρίου, οπότε δεν θα φάτε και μαύρη ταλαιπωρία για να παρκάρετε. Να πάτε, να πάτε.

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι με έκπτωση έως 10%
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια