Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Τοπική ελλ. κουζίνα - Πετράλωνα, Αθήνα
Φεβ
12
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
10-16

Ένα Χειμωνιάτικο Κυριακάτικο βράδυ, μία παρέα 10-12 ατόμων πέρασε το κατώφλι του Διοματάρη. Μπροστά ήταν ο φίλος μας που είχε κάνει την κράτηση για να μας τραπεζώσει λόγω της εορταστικής του γιορτής.

Ξάφνου, σηκώνεται από ένα τραπέζι ένας γεροδεμένος μουσάτος. Πως ήταν ο Λεωνίδας και οι παρεούλα του στην γνωστή ταινία των 300 (αλλά χωρίς την σχετική αποτρίχωση με φωτόλυση και τα six packs)? Κάτι στο αντίστοιχο…
Με μια φωνή που τράνταξε τον χώρο και με τη γνωστή Κρητική προφορά, μας έκανε κάτι σαν καλωσόρισμα αλλά με λίγο ψαρωτικό τρόπο! Εκεί που ήμασταν κάπου ανάμεσα στο να κάνουμε στροφή για να μη φάμε ξύλο ή στο να στρογγυλοκαθίσουμε, διαλέξαμε το δεύτερο.

Στο πρόσωπο του Διοματάρη πρόσεξα ένα ελαφρό μειδίαμα ικανοποίησης που για μία ακόμα φορά ψάρωσε – με την καλή την έννοια…- τους καλεσμένους του. Πιστεύω ότι ο μπαγάσας, πολύ το απολαμβάνει που το κάνει αυτό…
Λίγο αργότερα ήρθε στο τραπέζι μας για να πάρει παραγγελία μια νεαρά κυρία, με επίσης βροντερή φωνή. Ε ρε τι κάνει το γονίδιο και το περιβάλλον που μεγαλώνεις…

Στον κατάλογο, ανάμεσα στα άλλα πρόσεξα ότι είχε στα αλμυρά του πιάτα, κουρκουμπίνια και μακαρόνια με πατάτες. Μου κίνησαν την περιέργεια και δεν κρατήθηκα να μη ρωτήσω αλλά ούτε πολλές εξηγήσεις έλαβα αλλά και ούτε υπήρχαν για να τα παραγγείλουμε.

Επίσης δεν υπήρχαν και χοχλιοί γιατί απ’ ότι μας είπαν αυτή τη περίοδο κυοφορούν οπότε δεν τα μαζεύουν. Ε αν είναι έτσι, πολύ καλά κάνουν! Σώστε το ελληνικό σαλιγκάρι!!!

Πήραμε αρκετά πιάτα αλλά δεν τα θυμάμαι όλα.
Ανάμεσα σε αυτά που δοκιμάσαμε ήταν:
• Μπουρέκι με πατάτες και κολοκύθι. Ίσως να είχε μέσα και αγκινάρα. Συμπαθητικό πιάτο αλλά ίσως θα ήθελα να έχει μέσα κάποιο άλλο επίσης λαχανικό ή ακόμα και κάποιο αλμυρό τυρί για να το ξεπετάξει σε γεύση.
• Φάβα. Τόσο καλοδουλεμένη που θύμιζε κρέμα. Ήρθε με ξηρό κρεμμυδάκι και ήταν και σε ποσότητα και σε γεύση, αξιοπρεπέστατη.

• Ντάκο, ο οποίος ήταν το πιάτο απογοήτευση της βραδιάς. Η μερίδα μεγάλη αλλά η βάση του ήταν εντελώς αδιάφορη. Θύμιζε ψωμί. Το τυρί που είχαν βάλει από επάνω ήταν νόστιμο αλλά τελικά το συνολικό αποτέλεσμα ήταν πολύ κάτω του μετρίου.

• Σταμναγκάθι. Μεγάλη μερίδα, σωστά ετοιμασμένη. Γενικά απεχθάνομαι όταν τα χόρτα που μου σερβίρονται είναι παραβρασμένα. Μου αρέσουν να «κρατάνε». Αυτά ήταν ιδανικά για τα γούστα μου.

• Χοιρινό με σέλινο. Αυτό το πιάτο το έχω δοκιμάσει και αβγοκομμένο και όχι. Αυτό δεν ήταν αβγοκομμένο. Πλούσια μερίδα και σε ποσότητα κρέατος και σε σέλινο. Ένα επίσης πολύ νόστιμο πιάτο που πραγματικά καταφχαριστήθηκα. Θύμιζε πιάτο που θα έτρωγες σε φιλικό σπίτι, κάποιο Κυριακάτικο μεσημέρι, ετοιμασμένο από την μητέρα του φίλου σου…

• Και τώρα θα αναφερθώ στο πιάτο έκπληξη της βραδιάς. Στιφάδο με κάστανα!!!!! Χωρίς κρέας, παρά μόνο με κρεμμυδάκια και κάστανα. Μου είναι δύσκολο να το περιγράψω. Γλυκό και αλμυρό μαζί. Τα κάστανα, αν και καλοβρασμένα, δεν είχαν διαλυθεί και έλιωναν στο στόμα σου. Δεν είχα αποφασίσει ακόμα αν είμαι οπαδός του κάστανου. Παλιότερα μου ήταν αδιάφορο ενώ τώρα τελευταία έχω αρχίσει να το συμπαθώ. Ε λοιπόν, μετά από αυτό το εξαιρετικό πιάτο δηλώνω ερωτευμένος μαζί του!

Αυτά συνοδεύτηκαν από επίσης άψογο ψωμί, από τα καλύτερα που έχω δοκιμάσει ποτέ σε εστιατόριο.

Μετά το φαγητό, ο Διοματάρης ξανάρθε στο τραπέζι μας. Με αυτό το μάτι που ξεχείλιζε πονηρία και τσαγανό, μας έδωσε τη συνταγή του στιφάδου και μας έριξε και μερικές με τη μαγκούρα που κουβάλησε μαζί του. Απ’ ότι είδαμε, την ίδια περιποίηση και αντιμετώπιση είχαν σχεδόν όλες οι παρέες στον χώρο.

Και μιας και ανέφερα τον χώρο, αυτός είναι εντελώς απλώς και χωρίς περιττά φτιασίδια και διακοσμήσεις. Αν και είναι πρώτη φορά που το επισκέπτομαι, θεωρώ ότι πρέπει να είναι ο ίδιος τουλάχιστον την τελευταία δεκαετία.
Τα high lights της βραδιάς ήταν η συμπεριφορά του Διοματάρη που πραγματικά απόλαυσα (αν και θεωρώ ότι δεν ήταν εντελώς ανεπιτήδευτη…) και το στιφάδο με τα κάστανα.

Θέλω να ξαναπάω, επίσης χειμωνιάτικο βράδυ, καθημερινή. Να πιάσω μια μικρή γωνίτσα, να παραγγείλω μερικά μεζεδάκια και ρακή και να περάσω ένα ήσυχο βραδάκι. Τώρα πόσο ήσυχο θα είναι με τις ηχητικές παρεμβάσεις του Διοματάρη, αυτό είναι άλλου παππά Ευαγγέλιο