Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Τσιπουράδικα - Ουζερί - Χαϊδάρι - Αιγάλεω, Αθήνα
Φεβ
18
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Love is in the plate!

Έχουμε ένα βασικό έθιμο με τον άντρα μου. Σε κάθε επέτειό μας (γνωριμίας, Αγίου Βαλεντίνου, γάμου) πηγαίνουμε για θαλασσινά. Επειδή δεν είμαι φαν του κρέατος, τα θαλασσινά κι ειδικά τα μαγαζιά με μεζέδες και щш τσιπουροκαταστάσεις είναι τα αγαπημένα μου. Λόγω ημέρας, όμως, ήθελα κάτι πιο εκλεπτυσμένο και ρομαντικό.

Φέτος, λοιπόν, ένας γνωστός μας πρότεινε το Θάλασσα Αιγάλεω City και για να πω την αλήθεια μου μπήκα να διαβάσω τις κριτικές για το μαγαζί και πήγα κρατώντας την ανάσα μου για το τι θα αντικρύσω-δοκιμάσω. Λόγω υποχρεώσεων που είχαμε το βράδυ του Σαββάτου θελήσαμε να βγούμε τα δυο μας απόγευμα – μετά το καθιερωμένο μου 6ωρο μάθημα – ώστε να φάμε για μεσημεριανό.

Η πρόσβαση από το κέντρο (Σύνταγμα) που βρισκόμουν ήταν πάρα πολύ εύκολη γιατί είναι δίπλα στο μετρό του Αιγάλεω και δεν χρειάζεται να πάρεις αμάξι. Την ώρα που πήγαμε (5 και μισή) ήμασταν οι μόνοι πελάτες γιατί ΠΣΚ - λόγω ζωντανού προγράμματος μουσικής - ο πανικός αρχίζει να επικρατεί μετά τις 8. Ο χώρος/ατμόσφαιρα είναι εκπληκτικός και πολύ περιποιημένος. Έχει μια μίνιμαλ αισθητική που σε σκλαβώνει και θυμίζει high end μαγαζί. Σε εκείνο το σημείο ψιλοαγχώθηκα γιατί νόμιζα πως – ίσως – οι τιμές να είναι υπερβολικά υψηλές. Θα μου πείτε, βέβαια, πως ο άντρας πληρώνει οπότε τι κόπτεσαι? Άπαξ και παντρευτείς τα λεφτά σου είναι λεφτά σου και του άντρα σου επίσης δικά σου (χιουμοράκι)!

Στρωθήκαμε σε ένα τραπεζάκι κι ανοίξαμε τον κατάλογο για να ξεκινήσουμε. Εντυπωσιάστηκα με τον τιμοκατάλογο, ο οποίος ήταν πολύ προσιτός σε σχέση με αυτά που προσφέρει (αντίστοιχα μαγαζιά στην παραλιακή και στο μικρολίμανο/πασαλιμάνι κ. ο. κ. έχουν τιμές κατά πολύ ακριβότερες και αναντίστοιχες της ποιότητας που προσφέρουν). Μας πλησίασε ο ιδιοκτήτης και μας ενημέρωσε πως αν θέλαμε φρέσκο ψάρι θα έπρεπε να είχαμε ενημερώσει 2 μέρες πριν (όταν κάναμε την κράτηση) γιατί δεν κρατούν στοκ (πράγμα απίστευτο για εστιατόριο, συνήθως σου στοκάρουν και σε ταΐζουν ψάρια βδομάδας). Έχω ήδη στο πρόγραμμα να κάνω παραγγελιά σολωμό και τσιπούρα πελαγίσια, πλησιάζει η επέτειος τον άλλο μήνα.

Το πρώτο που ζήτησε ο άντρας μου, σαν γνήσιος Βολιώτης, ήταν τσίπουρο Αποστολάκη. Η χαρά του ήταν απερίγραπτη που το βρήκε στον κατάλογο. Καπάκια παραγγείλαμε για ορεκτικά μια σαλάτα ρόκα παρμεζάνα, μελιτζανοσαλάτα, κοπανιστή και Μηλοπιταράκια (αυτά τα παράγγειλα λόγω της κριτικής του thanostheo που μου έκανε εντύπωση). Το ψωμί ήρθε άψητο. Ήταν φρέσκο καρβέλι, φουλ στο σουσάμι, και συνοδευόταν από μπολάκι με λάδι. Η κίνηση να είναι άψητο το ψωμί, τελικά, ήταν τρελό γκολ! Έχετε δει χρυσό στο τραπέζι? Έτσι ήταν το λάδι, σαν της πεθεράς μου με ελάχιστη διαφορά στη γεύση/οξύτητα. Η παγκόσμια πρώτη ήταν όταν ο άντρας μου έκανε παπάρα στο συγκεκριμένο λάδι (5 χρόνια είμαστε μαζί – δεν έχει κάνει ΠΟΤΕ, ούτε στο λάδι της μαμάς του).

Έχουμε και λέμε, η σαλάτα μου άρεσε πάρα πολύ γιατί η ποσότητα ήταν υπεραρκετή και τρελαίνομαι για το συνδυασμό μέλι, καρύδι, παρμεζάνα. Ήταν τόσο δροσερή και καλοκαιρινή που ξέχασα ότι έξω έκανε κρύο. Η κοπανιστή με την χειροποίητη λιαστή ντομάτα μας σκλάβωσε γιατί αντικειμενικά … ήταν στις 3 τοπ κοπανιστές που έχω φάει. Η λιαστή ντομάτα ήταν θεϊκή και η μελιτζανοσαλάτα ήταν μερακλίδικη. Το μυστικό, μάλλον, είναι στο ροκφόρ (αυτό εντόπισε ο ουρανίσκος μου κι επειδή λατρεύω ροκφόρ με εξέπληξαν ευχάριστα).

Ας έρθουμε και στα περιβόητα Μηλοπιταράκια. Έμαθα την ιστορία τους, η οποία είναι αρκετά ενδιαφέρουσα. Φτιάχνονται από μια γιαγιά στη Μήλο κι αποστέλλονται κάθε φορά που υπάρχει πλοίο για Αθήνα, αποτελούν δε μεζέ κατατεθέν του νησιού. Η γιαγιά πρέπει να έχει κάνει διδακτορικό στη ζύμη γιατί είναι από άλλο παραμύθι. Με την πρώτη δαγκωνιά έπαθα πλάκα. Τόσο κρατσανιστό, γευστικό τηγανητό ζυμάρι δεν είχα ξαναφάει.

Στη δεύτερη μπουκιά κάτι με ξένισε κι ήταν το τυρί. Ενώ εμένα δεν με ξετρέλανε (πληροφοριακά, δεν μυρίζει αλλά πικρίζει) ο άντρας μου έπαθε κοκομπλόκο, θυμήθηκε τη γιαγιά του και το γίδινο τυρί που στράγγιζε στο Πήλιο. Εγώ έφαγα τις άκρες κι ο άντρας μου το μέσο κι ήμασταν κι οι δυο ευχαριστημένοι. Η χαρακτηριστική του ατάκα ήταν «αυτό το πιτάκι δεν είναι για φλώρους πρωτευουσιάνους»!

Μετά ήρθαν … ταραμ ταμ ταμ… τα μύδια αχνιστά. Παιδιά… στο λόγο της τιμής μου δεν υπάρχουν ωραιότερα μύδια. Μέχρι πρόπερσι τρέχαμε στη Νέα Λάμψακο - στον Αμερικάνο - για να τρώω μύδια αχνιστά εως ότου έβαλε μουστάρδα στο ζουμάκι και ξενέρωσα. Ξαφνικά, λοιπόν, στο Αιγάλεω, που βλέπει τη θάλασσα με τηλεφακό για το φεγγάρι, μου έφεραν μια πιατάρα με μύδια μαγειρεμένα με λεμονάκι, φρέσκο κρεμμυδάκι, φινόκιο, λαδάκι και σβησμένα με ούζο. Μόνο και μόνο για αυτό το πιάτο πρέπει να σηκώσετε το πίσω σας σύστημα και να επισκεφθείτε το μαγαζί.

Ύστερα ήρθε η καινοτομία, που πρώτη φορά τρώω στη ζωή μου, γαρίδα σουβλάκι. Καθαρισμένη γαρίδα τυλιγμένη με μπέικον και γέμιση τυριού περασμένη σε καλαμάκι. Ασκφουντιανοί…. Ο συνδυασμός είναι εκρηκτικός. Έχω δοκιμάσει πολλές φορές το μπέικον γαρίδα σε συνταγές αλλά αυτό ήταν αλυσιδωτή αντίδραση στο στόμα. Το μπέικον ξεροψημένο, το τυρί λιωμένο τέλεια κι η γαρίδα ψημένη στην εντέλεια δίνοντας την αλμύρα που χρειάζεται. Αν το φάτε θα ξεχάσετε το κοτομπέικον. Είναι πιο ακριβό πιάτο σε σχέση με τα υπόλοιπα αλλά αξίζει και το τελευταίο ευρώ.

Για τέλος κρατώ τις τηγανητές καραβίδες. Ήταν τόσο λουκούμι που έφευγαν αμάσητες και τρώγονταν μαζί με το φλοιό. Μέχρι πρότινος έτρωγα μόνο γόνους με φλοιό, τώρα θα τρώω και καραβίδες. Δεν ξέρω τι παίζει στο μαγαζί αλλά ο υπεύθυνος της κουζίνας πρέπει να είναι τρελό μαστόρι. Το ψήσιμο των πιάτων (τα θαλασσινά θέλουν τρελή τεχνική) ήταν αριστοτεχνικό. Εγώ που λατρεύω τους Ικαριώτες ψαροτεχνίτες τους απέταξα στο όνομα του Θάλασσα.

Θα σας πω και την αμαρτία μου, αυτό το μαγαζί αναβαθμίζει τα Δυτικά Προάστια. Μέχρι πρότινος πήγαινα προς Αιγάλεω – Κορυδαλλό – Νίκαια – Κερατσίνι κ. ο. κ. με μισή καρδιά. Θεωρούσα πως δεν ΥΠΑΡΧΕΙ περίπτωση να βρω κάτι καλύτερο από όσα μπορεί να μου προσφέρει η Καλλιθεάρα μου. Έσφαλα κι οφείλω να το ομολογήσω.

Το συστήνω ανεπιφύλακτα. Οι τιμές, ακόμα και των φρέσκων ψαριών, είναι απόλυτα φυσιολογικές. Ρώτησα κι έμαθα γιατί θέλουν 2 μέρες προπαραγγελία και η απάντηση που πήρα είναι πως τα ψάρια έρχονται από 3 προορισμούς( βάσει ημερήσιας ψαριάς - άρα ό, τι πιο φρέσκο κυκλοφορεί) από Χαλκίδα, Κρήτη, Πρέβεζα. Χίλιες φορές να το προπαραγγείλω παρά να φάω προκάτ.

Κοντολογίς και για να συνοψίσω, πρόκειται για ένα μοντέρνο μαγαζί που αποπνέει μεράκι, θάλασσα, αλμύρα κι ας είναι μεταξύ ιεράς οδού και θηβών. Οι πρώτες του ύλες παίζει να είναι αντάξιες μεγάλων εστιατορίων στα οποία τρως ακουμπώντας το 1/3 του μισθού σου - και λίγα λέω. Η εξυπηρέτηση ήταν άψογη, είμαστε οι μόνοι πελάτες εκείνη την ώρα οπότε ίσως είναι υποκειμενικό. Όλα τα πιάτα είναι έντονα, με ταυτότητα και καθένα έχει μια αψάδα κι ένα συστατικό που σε ξαφνιάζει, λες και το έκαναν επίτηδες για να σε εθίσουν στη νέα γεύση. Η παρατήρησή μου ήταν πως τα περισσότερα δεν είχαν κάτι επιτηδευμένο. Ήταν γεύσεις απλές, προσιτές που μαγειρεύτηκαν επειδή κάποιος αγαπάει τη γαστρονομική χημεία και την τιμά. Εμείς ενθουσιαστήκαμε!

Υ. Γ1: Φύγαμε έχοντας σκάσει από το φαΐ με αυτά που σας παρέθεσα παραπάνω, όσο παράξενο κι αν σας ακούγεται. Οι μερίδες είναι γενναίες.
Υ. Γ2: Το επιδόρπιο ήταν γιαούρτι με μέλι και καρύδια. Ούτε ζέστη ούτε κρύο.
Υ. Γ3: Βάζω 17-25 στο Μ. Ο τιμής αλλά αν πάρεις φρέσκο ψάρι πάει πιο πάνω.

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι με έκπτωση έως 15%
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια