Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μεζεδοπωλεία - Χαλάνδρι, Αθήνα
Φεβ
24
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Τραπέζι για τέσσερις σαββατοβραδο του χειμώνα, λιγο πριν τις Αποκριες. Είχα επισκεφτεί το εστιατόριο οταν ειχε πρωτοανοιξει πριν χρονια και μετα δυσκολίας με έπεισε η παρεα μου να ξαναπάμε, καθώς δεν είχα μείνει καθολου ευχαριστημένη ουτε από την ποικιλία ουτε από την ποιότητα των πιάτων.
Ειναι αληθεια οτι ο κατάλογος έχει αλλάξει και έχει εμπλουτιστεί με πολλα πιάτα. Βεβαια, η κόλλα Α4 στην οποία σημειώνεις μόνος οτι θελεις να φας δεν ειναι ο, τι πιο κομψό έχω δει σε μενού εστιατορίου -για ενα ακομη λογο οτι η γραμματοσειρά φέρνει σε δύσκολη θέση όποιον έχει έστω και μισό βαθμό πρεσβυωπίας!

Επίσης, 4 ορεκτικά, 2 κυρίως και 1 σαλάτα δε μας φάνηκαν πολλα για να τα μοιραστούμε τέσσερα άτομα, ομως οι μερίδες ηταν γιγαντιαίες με συνέπεια να ακυρώσουμε στην πορεία οτι μπορούσαμε, και να αφήσουμε τα υπόλοιπα μισοτελειωμένα. Παραδέχομαι οτι σε συνδυασμό με τις ενδιαφέρουσες γεύσεις, η εκρηκτική ποσότητα ηταν μια ευχάριστη έκπληξη, σε τιμές λογικές. Ισως, αν δεν παίζαμε μόνοι μας ΠΡΟΠΟ με τον κατάλογο και μας καθοδηγούσε κάποιος σερβιτόρος να γινόταν πιο σωστά η παραγγελία μας.

Ευτυχώς, τα τηγανητά κολοκυθάκια ήρθαν ζεστά και τραγανά στο τραπέζι μας, δε μπορω να πω ομως το ιδιο για τα ψητά πλευρώτους -που κατέφθασαν δυο λεπτα μετα την παραγγελία μας (Χμ.. ) χλιαρά. Η πανταχού παρούσα φέτα με μέλι και σουσάμι ηταν αψογα φτιαγμένη, ομως οι τηγανητες ροδέλες κρεμμυδιού ηταν ενα πιάτο που με έπεισε οτι θα μπορούσε να παραληφθεί από τον κατάλογο και να μη λείψει σε κανένα. Το ψητό λουκάνικο ηταν σχεδον μισό μέτρο, σερβιρισμένο λιγο αστεία σε μια πιατέλα από την οποία περίσσευε και από τις δυο πλευρές, ομως μισό νόστιμο μέτρο!

Η μεγάλη απογοήτευση ηταν το κριθαρωτο με μανιτάρια και λάδι τρούφας, ενα πιάτο απλά λασπώδες, σε χρωμα και υφή. Ηταν ενα παραβρασμενο ζυμαρικό, ακομα και για τα δεδομένα επαρχιακής πιτσαρίας. Μπορει κάποιος να θεωρήσει οτι ηταν δική μας αστοχία να μπλέξουμε τις απλές γεύσεις μεζεδοπωλειου που υπερίσχυαν στο μενού με ενα αρκετά γκουρμέ και εξ ορισμού πιο απαιτητικό πιάτο -ομως ο κατάλογος περιλάμβανε τουλαχιστον 4 κυρίως πιάτα με κριθαρωτο, οπότε μάλλον παραπλανήθηκαμε νομιζοντας το σπεσιαλιτέ. Μακρια! (Φυσικά και το χρεωθήκαμε, αν αναρωτιέστε)

Η άποψη που σχημάτισα για την κουζίνα της μπεμπεκας δεν βελτιώθηκε με τα (επίσης χρεωμένα) επιδόρπια, καθώς ο κορμός μαύρης σοκολάτας ηταν σιγουρα πολυ πετυχημένος πριν μείνει κανένα πενθήμερο στο ψυγείο και παρει ολες τις μυρωδιές του, ενώ η μους λεμόνι ηταν υδαρή.

Συμπέρασματικα, οι καλές προθέσεις δεν αρκούν για χαρακτηρίσουν ενα εστιατόριο καλο, ακομη και αν οι λογικές τιμές και οι γενναίες μερίδες βοηθούν να γεμίσει. Χρειάζεται και το θάρρος να μην σερβίρεις στον πελάτη ενα μέτριο η κακό πιάτο, μονο και μονο επειδή το έχεις ετοιμάσει. Νομιζω οτι θα περάσει άλλη μια πενταετία ωσπου, ξεχνώντας καπως την τραυματική εμπειρία μου, να παρασύρθω και να επισκεφτώ παλι την -εντελώς άνιση- μπεμπεκα!