Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Σουβλάκι & Σχάρα - Ν. Ερυθραία, Αθήνα
Φεβ
24
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
10-16

Μπερδεμένα συναισθήματα για το συγκεκριμένο μαγαζί, με εμφανείς τάσεις προς την αρνητική τελική εντύπωση.

Με αφορμή ένα ευχάριστο γεγονός που άξιζε οπωσδήποτε ένα μικρό εορτασμό, ανηφορήσαμε προς Νέα Ερυθραία καθότι η περιοχή είναι πλησίον στην παρέα, για το Peppers, που μας είχε προϊδεάσει θετικά κυρίως λόγω του όμορφου και εντυπωσιακού χώρου. Οι δικές μου εντυπώσεις μάλλον εξαντλήθηκαν στον ομολογουμένως προσεγμένο και πολύ ευχάριστο χώρο.

Θα συμφωνήσω με τους προλαλήσαντες φίλους, ότι πρόκειται για έναν τεράστιο φωτεινό χώρο - γήπεδο, με απλωτά τα αμέτρητα τραπέζια σε διάφορες αίθουσες, με τελευταία αυτήν που οδηγεί σε κήπο, φαντάζομαι ότι μόλις ανοίξει ο καιρός θα είναι χάρμα οφθαλμού και αισθήσεων.

Λόγω Αποκριών ήταν και ελαφρά διακοσμημένος όταν πήγαμε εμείς, και πάντως κάνει μπαμ ότι οι ιδιοκτήτες ξόδεψαν μεγάλα ποσά για να έχουν αυτή την εικόνα, κάτι που είδα να εξαργυρώνεται στις τιμές του καταλόγου, διαφορετικού από αυτόν που έχουν αναρτημένο στο site τους. Κάπου εδώ ξεκινά για μένα το πρόβλημα.

Έκανα τεράστια, υπεράνθρωπη προσπάθεια να χαλαρώσω και να απολαύσω το φαγητό μου και δεν τα κατάφερα. Φίλη evi δεν προλάβαμε κι εμείς να καθίσουμε και να βγάλουμε τα μπουφάν και βρέθηκαν ήδη πάνω από το κεφάλι μας ο σερβιτόρος με τους καταλόγους και ο έτερος σερβιτόρος με το εμφιαλωμένο νερό και τα ποτήρια ανά χείρας, πριν κάτσουμε στην καρέκλα μας, τα ποτήρια ήταν ήδη γεμάτα.

Από εκείνη τη στιγμή ήρθαν απανωτά 4 σερβιτόροι ανά 1 λεπτό ο καθένας, για να δώσουμε την παραγγελία μας. Ήμασταν 3 άτομα, πρώτη φορά στο μαγαζί, θέλαμε τουλάχιστον 5 λεπτά να δούμε τον κατάλογο ως προς το τί θα φάμε, ήμουν πολύ ευγενική λέγοντας τους να έρθουν σε λίγο, αλλά μάλλον έχουν άλλες εντολές, δεν εξηγείται τόση αγένεια και πρεμούρα, κάθε ένα λεπτό μας ρωτούσαν αν θα παραγγείλουμε και αν ήμασταν έτοιμοι. Να σημειώσω ότι το μαγαζί ήταν μόλις κατά το ένα τέταρτο γεμάτο, οπότε προς τί αυτή η βιασύνη;

Εν τέλει κάτω από πίεση παραγγείλαμε, πατάτες τηγανιτές αδιάφορες, λίγες στη μερίδα, χλιαρές προς κρύες. Ταλαγάνι ψητό στη σχάρα, ήταν καλό, αλλά επίσης μινιόν μερίδα. Σαλάτα ρόκα - σπανάκι - ψητά μανιτάρια - μανούρι, πραγματικά πολύ νόστιμη. Αυγά μάτια με σουτζούκι στο σαγανάκι, συνηθισμένο πια ορεκτικό, ωραίο το σουτζούκι αλλά σε λεπτές φετούλες σαν φλοίδες, ζητήσαμε ψωμί, μας είπαν ότι δεν υπάρχει, και πήραμε πίτες αλάδωτες κομμένες.

Επίσης πήραμε μια μερίδα γύρο χοιρινό, νόστιμος, όμορφα κομμένος σε μεγαλούτσικα κομμάτια, φτωχή μερίδα όμως στα συνοδευτικά της, και τέλος 3 τυλιχτά με αλάδωτη πίτα, με κεμπάπ και γύρο χοιρινό, νόστιμα αλλά όχι χορταστικά, με μαλακιά την αλάδωτη πίτα οφείλω να πω, αλλά χωρίς πατάτες και ελάχιστη η σως γιαουρτιού. Ήπιαμε μισό κιλό ροζέ κρασί, πολύ ωραίο κι ελαφρύ.

Όλα τα φαγητά ήρθαν πολύ γρήγορα και όλα μαζί, όπως συνέβη και στο φίλο Marios Challes, με αποτέλεσμα να ξεκινήσουμε τη σαλάτα μας και τα ορεκτικά μας και μέχρι να τα φάμε, καθότι το ταλαγάνι, οι πατάτες και τα αυγά δεν τρώγονται κρύα, τα σουβλάκια και τη μερίδα που έτσι κι αλλιώς ήρθαν χλιαρά, τελικώς τα φάγαμε παγωμένα.

Καθ΄όλη τη διάρκεια του φαγητού, αμέτρητοι σερβιτόροι πηγαινοέρχονταν σαν μέλισσες ανάμεσα στα τραπέζια, με απίστευτη και αδικαιολόγητη νευρικότητα και αμηχανία, λες και έκαναν αγώνα δρόμου μέσα στη σάλα, ποιός θα διανύσει τα περισσότερα χιλιόμετρα, κοιτώντας τί τρως, πώς τρως, αν έφαγες την τελευταία σου μπουκιά για να μαζέψουν αμέσως το πιάτο μήπως τυχόν και σε ενοχλεί, ειλικρινά δεν ξέρω τί δοκιμαστικά περνάνε οι δύσμοιροι για να πάρουν τη δουλειά, όμως αυτό δεν λέγεται εξυπηρέτηση του πελάτη αλλά δουλοπρέπεια. Νιώσαμε σαν να ήμασταν σε εστιατόριο ξενοδοχείου που για να φας πρέπει να χεις πάνω από το κεφάλι σου κάποιον να σε παρακολουθεί.

Το στυλάκι συνολικά, το πώς είναι φτιαγμένο το μενού, το περιτύλιγμα, οι πάρα πολύ τσιμπημένες για το προσφερόμενο είδος τιμές ( τυλιχτό κεμπάπ 2,60 ; έλεος!!! ) μου κάνουν σε απροκάλυπτη αντιγραφή άλλου νεομοντέρνου σουβλατζίδικου στη Δροσιά, για το οποίο έχω γράψει παλαιότερα στις πρώτες μου κριτικές και μάλλον φιλοδοξεί να καλύψει αυτή την πελατεία που δεν θέλει να ταξιδέψει ως τη Δροσιά, αλλά να έρθει κάπου κοντύτερα για τέτοιου είδους φαγητό.

Υπήρξε κέρασμα στο τέλος γενναία μερίδα λουκουμάδες με μέλι/κανέλα, πολύ καλή κίνηση και εκτιμητέα, ο λογαριασμός με απόδειξη στα 43 ευρώ, ένα λάθος στα ρέστα για το οποίο συμφωνήσαμε να μη κάνουμε θέμα και όλοι οι σερβιτόροι, μετρ κτλ σε σχηματισμό αψίδας του θριάμβου για να μας ξεπροβοδίσουν και να μας καληνυχτίσουν, κλείνουν αυτή την κριτική χωρίς να σώσουν την παρτίδα.

Δεν νομίζω ότι θα ξαναπάω, γιατί αυτά που έφαγα εδώ, τα έχω φάει αλλού πολύ καλύτερα και πιο οικονομικά, με πιο ανθρώπινο και χαλαρό σέρβις και σε λιγότερο δήθεν περιβάλλον. Δεν αντέχω να ξανανιώσω άβολα, πιεσμένα, αμήχανα και σφιγμένα την ώρα του φαγητού.