Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μεζεδοπωλεία - Χαϊδάρι - Αιγάλεω, Αθήνα
Μάρ
05
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
10-16

Το ΜΕ-ΡΑΚΙ το ανακάλυψα μέσα από τις «σελίδες» του Ask4Food και το είχα σταμπάρει από τα σχόλια των φίλων VAGELIS και p_v που εμπιστεύομαι.
Έτσι, όταν σε μία πρόσφατη βόλτα μου στις εκεί περιοχές, πρότεινα στο παρεάκι μου να το επισκεφτούμε.

Απ’ ότι είδα το εστιατόριο εκπροσωπείται οπότε αυτή η κριτική απευθύνεται στους αναγνώστες του Ask4food αλλά κυρίως στα άτομα που το έχουν. Σε κάποια σημεία μου ίσως ακουστώ λίγο σκληρός, αλλά θα το κάνω αποκλειστικά και μόνο ΚΑΛΟΠΡΟΑΙΡΕΤΑ και με στόχο μου την βελτίωσή του.

Σαββατόβραδο και με την βοήθεια του GPS στο κινητό μας (μας έχει σώσει αυτή η εφαρμογή! ), σουλατσάρουμε στις γειτονιές για να το εντοπίσουμε. Είναι όντως σε μια πολύ ήσυχη περιοχή, που αυτό είναι στα συν του.

Φτάσαμε γύρω στις 9:20 και αρχικά κοντοσταθήκαμε λίγο απ’ έξω γιατί μέσα δεν υπήρχε άλλη παρέα και νοιώσαμε λίγο άβολα. Είναι αυτή –η παράλογη- αίσθηση που μας πιάνει σε αντίστοιχες περιπτώσεις. Όμως αυτό δεν μας πτόησε κι έτσι περάσαμε το κατώφλι τους.

Εκεί βιώσαμε την πιο αρνητική στιγμή της βραδιάς μας. Όταν μπήκαμε, υπήρχαν 3 άτομα πίσω από τον πάγκο τους. Αν κατάλαβα καλά, ήταν η οικογένεια που το διατηρεί. Ο καθένας μας, όταν μπαίνει σε έναν χώρο εστιατορίου, αυτό που περιμένει ένα καλωσόρισμα κι ένα χαμόγελο. Κάτι που θα σε κάνει να νοιώσεις ευπρόσδεκτος. Όταν επιλέγουμε ένα μέρος για να φάμε, το τιμάμε. Έτσι και ο μαγαζάτορας πρέπει να δείξει την διάθεση φιλοξενίας του και την αποδοχή αυτής της τιμής.

Αντί αυτού, αντιμετωπίσαμε μία άκρως ψυχρή ατμόσφαιρα. Η αντιμετώπιση έφτανε στα όρια της αδιαφορίας. Ανέκφραστα πρόσωπα που μας έκανα να νοιώσουμε εντελώς άβολα. Η νεότερη της παρέας τους, που έδειχνε και αποδείχτηκε η πιο ευγενική, ήρθε προς το μέρος μας και μας έδειξε το τραπέζι που μπορούσαμε να κάτσουμε. Βολευτήκαμε αλλά μέχρι τότε ούτε μουσική δεν έπαιζε… Νιώσαμε ότι δεν θα μπορούμε να συζητήσουμε άνετα γιατί θα ακούγονταν ότι λέγαμε. Ευτυχώς μπήκε η μουσική και σχολιάσαμε ελεύθερα το πόσο άβολα νιώσαμε.

Η άσχημη εντύπωση χειροτέρεψε όταν στην συνέχεια ήρθαν άλλοι πελάτες, τους οποίους γνώριζαν και τους αντιμετώπισαν εντελώς διαφορετικά από εμάς…
Ευτυχώς από εκείνο το σημείο και μετά, τα πράγματα πήγαν πολύ καλύτερα.

Ο κατάλογος απλός και μικρός, με πολύ προσιτές τιμές. Η νεαρότερη των ιδιοκτητών (ίσως η κόρη), ενώ παρέμενε –δυστυχώς- σχετικά αποστασιοποιημένη, μας έφερε νερό σε κανάτα και πήρε παραγγελία. Της είπαμε τα πιάτα που θέλαμε κι αυτά ήρθαν πραγματικά ταχύτατα. Παρόλο που είχε αναλάβει μόνη της, την εξυπηρέτηση όλων των πελατών τους, ήταν άψογη στον τομέα της γρηγοράδας. Ότι μας σερβιρίστηκε ήταν περιποιημένο και πραγματικά ότι κι αν δοκίμασα μου άρεσε πολύ.

Ξεχώρισα τα:
• μαυρομάτικα φασόλια με την ρέγκα (αν και ίσως να είχαν λίγο παραπάνω ζουμί απ’ ότι θα έπρεπε). Λόγω της αλμυρής γεύσης από την ρέγκα, ήταν ο ιδανικός μεζές για ουζάκι ή ρακή. Τον συνδυασμό συμπλήρωνε ψιλοκομμένη κόκκινη πιπεριά.

• καπνιστή πανσέτα. Επαρκέστατη μερίδα. Επιτέλους ξεφεύγουμε λίγο από την πανσέτα στο τηγάνι ή την σχάρα.

• φιλετάκια κοτόπουλου με ελαφριά σάλτσα μουστάρδας τα οποία μας σερβιρίστηκαν πάνω σε κομμένες πίτες. Ζουμερά και καλοετοιμασμένα. Η σωστή χρήση της μουστάρδας δεν κάλυπτε το πιάτο αλλά το αναδείκνυε. Οι πιτούλες είχαν τραβήξει από το ζουμί του κοτόπουλου και την σάλτσα, είχαν μαλακώσει και είχαν γίνει όνειρο.

Μου δόθηκε η εντύπωση πως ότι κι αν παραγγέλναμε θα ήταν το ίδιο νόστιμο κι ότι η ποιότητα των υλικών τους είναι καλή.

Ο χώρος είναι επίσης απλός και επικρατεί το ανοιχτόχρωμο πράσινο (που το λατρεύω) και το ξύλο. Ο κόσμος άρχισε σιγά σιγά να συρρέει και μέχρι να φύγουμε, τα μαγαζί είχε πλέον γεμίσει. Αυτό σε συνδυασμό με την καλή ελληνική μουσική που έπαιζε, έφτιαχναν κατά πολύ την ατμόσφαιρα και ξεπεράσαμε την παγωμάρα που αρχικά νοιώσαμε. Αστοχία ο κουβάς και η σφουγγαρίστρα στο μπάνιο. Το μπάνιο έχει άλλο σκοπό, δεν είναι αποθηκευτικός χώρος…

Γενικά, το αδύνατό τους σημείο είναι το service. Λείπει το χαμόγελο, απουσιάζει η αμεσότητα που σε μέρη σαν κι αυτό, αυτά είναι που περιμένεις. Έναν χώρο δεν τον ζεσταίνουν τα χρώματα και η διακόσμηση. Τον ζεσταίνουν η συμπεριφορά και η αντιμετώπιση. Όταν ο πελάτης φτάνει να είναι πιο ευγενικός από αυτόν που τον εξυπηρετεί, κάτι δεν πάει καλά.

Το service έχει τα μυστικά του και τυχόν απειρία μπορεί να δουλευτεί και βελτιωθεί κατά πολύ. Ένα χαμόγελο, μία ερώτηση εάν μείναμε ικανοποιημένοι, μία ατάκα ή ένα αστείο, είναι πάντα ευπρόσδεκτα.

Στα επίσης αρνητικά του το ότι δεν υπάρχει το παραμικρό κερασματάκι καλωσορίσματος ή αποχαιρετισμού. Εντάξει, καταλαβαίνω ότι κανένας δεν μπορεί να υποχρεώσει έναν επιχειρηματία να βάλει το κέρασμα στο πρόγραμμά του αλλά το κόστος 4-5 ελιών ή ενός κομματιού χαλβά είναι πολύ πιο μικρό από το τελικό αποτέλεσμα στους πελάτες.

Η γενική εικόνα, αν εξαιρέσεις το άπειρο συνολικά service (κυρίως στο θέμα της υποδοχής), ήταν θετική. Νομίζω ότι αν καταβάλουν προσπάθεια σε αυτόν το τομέα θα έχουν ένα λαμπρό μέλλον μπροστά τους, παρά τις δυσκολίες των καιρών μας.

Φάγαμε αξιοπρεπέστατα, νόστιμα και φθηνά. Τα δύο άτομα με 5 πιάτα και ουζάκι, πληρώσαμε στα 30 ευρώ.
Επίσης θα τους πρότεινα να βάλουν και κάτι ακόμα σε θαλασσινό στο μενού τους. Κάποιο πιάτο με καπνιστό ή παστό ψάρι (τσίρο, σκουμπρί), που έχουν ξαναπάρει πολύ τα πάνω τους τον τελευταίο καιρό, νομίζω ότι θα πήγαινε στην φιλοσοφία και το στυλ τους.