Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Τσιπουράδικα - Ουζερί - Βριλήσσια, Αθήνα
Μάρ
11
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
1
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
10-16

Παρασκευή βράδυ με καταρρακτώδη βροχή και δρόμους πλημμυρισμένους μέσα σε δευτερόλεπτα, αποφασίσαμε με την παρέα να κινηθούμε προς τα Βριλήσσια, προς αναζήτηση ταβερνείου - ουζερί για κρασάκι και μεζέδες. Έχοντας λίγο βαρεθεί τον τελευταίο καιρό τις δηθενιές, θέλαμε κάτι απλό, με καλό φαγητό, που να θυμίζει λίγο κουτούκι, να είναι ζεστό, και ανάλογο της βροχερής βραδιάς.

Έχοντας τυχαία δει το ίδιο πρωί σε δημοσίευση του Γαστρονόμου μια πολύ ωραία παρουσίαση για το Ευοί Ευάν, κι έχοντας στη συνέχεια συμβουλευθεί και τις υπάρχουσες κριτικές εδώ, με αρκετά παλιά την πιο πρόσφατη που έχει γραφτεί, πήρα το ρίσκο και το πρότεινα, μη γνωρίζοντας αν λειτουργεί με κρατήσεις και αν θα βρούμε να καθήσουμε.

Το βρήκαμε εύκολα θα έλεγα, παρότι λόγω πυκνής βροχόπτωσης η ορατότητα στους δρόμους ήταν ελάχιστη και ευτυχώς βρήκαμε και παρκάραμε σχεδόν απέξω.

Δυστυχώς η πρώτη απογοήτευση ήρθε μόλις ανοίξαμε την πόρτα και μπήκαμε μέσα, σε ένα μαγαζί που ελάχιστα μοιάζει με αυτό που είδα στο ίντερνετ. Δεν έχει καμιά διακόσμηση ή κάτι όμορφο στο χώρο που να το θυμάσαι αφού φύγεις.

Να μην παρεξηγηθώ ωστόσο. Δεν είμαι παράξενη ούτε ιδιότροπη, απλά αντικρύσαμε ένα μαγαζί εντελώς χύμα, φουλ γεμάτο από νεαρόκοσμο που συζητούσε ουρλιάζοντας, με τόσο πυκνά και άτακτα τραπεζοκαθίσματα παντού, που κυριολεκτικά δεν χώραγε να κινηθεί στο χώρο ούτε το σέρβις του μαγαζιού, πόσο μάλλον ο πελάτης.

Για το θόρυβο θα αναφερθώ παρακάτω, όμως μας έκανε αλγεινή εντύπωση ότι ουδείς από τους θαμώνες μετακίνησε στο ελάχιστο την καρέκλα του ώστε να μπορέσουμε να κινηθούμε μέσα στο χώρο και να καθισουμε κάπου.

Ένα τραπέζι άδειασε αμέσως, από ένα ζευγάρι που είδα στα μάτια τους ότι επιθυμούσε διακαώς να φύγει, αργότερα έδωσα στον εαυτό μου μια λογική εξήγηση γι'αυτό.

Βολευτήκαμε όπως - όπως, 3 άτομα στο τραπέζι αυτό, μικρό, στενάχωρο και κυρίως, δίπλα ακριβώς στην τουαλέτα, εκτελώντας και χρέη πορτιέρη για όλη την σύντομη παραμονή μας εκεί, διότι χρειάζεται και μεγάλη φιλοσοφία για αυτόν που βγαίνει από το wc να καταλάβει ότι πρέπει να κλείνει την πόρτα, γιατί κάποιος κάθεται ακριβώς δίπλα και τρώει.

Το μαγαζί αυτό είναι καφενείο - ποτο- μεζεδοπωλείο και βασικά με παρακίνησε να πάμε το ότι αξίζει να δοκιμάσει κάποιος την κουζίνα του, η οποία είναι όντως σπιτική και όλα φτιάχνονται της ώρας από γυναίκες μαγείρισσες.

Παρατηρώντας όμως γύρω μου είδα ότι σχεδόν όλοι βρίσκονταν εκεί μόνο για να πιουν κυρίως, και για να περάσουν την ώρα τους, παρέες νέων παιδιών 6,8,10 ατόμων, που οι φωνές τους δημιουργούσαν τέτοια οχλοβοή που δεν έχω ξανασυναντήσει ούτε σε μπαρ.

Τα παιδιά στο σέρβις οφείλω να πω ότι είναι ευγενικά, φιλότιμα, με χαμόγελο και διάθεση να εξυπηρετήσουν τους πάντες.

Μας ρώτησαν αν είμαστε για φαγητό, μας έφεραν νεράκι βρύσης αμέσως, και τους καταλόγους, και ανέλαβα να συντονίσω στα γρήγορα την παραγγελία στο μυαλό μου, για να μην αργήσουμε πολύ - ο θόρυβος ήταν αφόρητος, δεν ακουγόμασταν ούτε μεταξύ μας, εκτός και αν ανεβάζαμε κι εμείς τα ντεσιμπέλ, κάτι που δεν κάναμε, αντ' αυτού φύγαμε με πονοκέφαλο.

Πήραμε, μια μαραθόπιτα (4 ευρώ ), καθώς θέλαμε τηγανόψωμο, που όμως δεν υπήρχε, πολύ νόστιμη και ιδιαίτερη ως γεύση, και που ήρθε καυτή από το τηγάνι και μας άρεσε.

Τυροπιτάκια ( 4 ευρώ ), καμιά δεκαριά στο σύνολο αν θυμάμαι καλά, καυτά και αυτά, με φύλλο κρούστας και πολύ νόστιμα επίσης.

Το περίφημο σαγανάκι Ευοί Ευάν ( 5,50 ευρώ ), που είναι ένα μεγάλο κομμάτι τυριού τηγανητού, με ένα αυγό μάτι από πάνω, με ικανή ποσότητα λουκάνικου γύρω γύρω και 3 φέτες κριτσανιστό ψωμί. Μας άρεσε πολύ και ήταν πάρα πολύ χορταστικό και για κάποιον που θα επέλεγε να φάει μόνον αυτό.

Μερίδα κεφτέδες ( 8 ευρώ ), με 10 μπαμπάτσικους κεφτέδες, πολύ αρωματικούς, με πολύ καλής ποιότητας κιμά, σαν τους σπιτικούς, με συνοδευτικό σπιτικό και δυνατό τζατζίκι στο πλάι και λεπτοκομμένες φρέσκιες τηγανιτές πατάτες.

Μπριζόλα χοιρινή λαιμού ( 7 ευρώ ), μεγαλούτσικη, καλής ποιότητας και αυτή, καλά ψημμένη, αν και κατ'εμέ έπρεπε να είναι πιο μαλακιά, επίσης με πατάτες και αυτή, και με τυροκαυτερή εξαιρετική στο πλάι.

Τέλος μια μερίδα σουβλάκια χοιρινά χειροποίητα, 2 στην μερίδα, ( 7,50 ευρώ ), με νόστιμο κρέας και ψητές πιπεριές και κρεμμύδι ανάμεσα στα κομμάτια, μαλακά και καλά ψημμένα, με συνοδευτικές πίτες κομμένες, πατάτες και τζατζίκι.

Ήπιαμε μισό κιλό χύμα ροζέ ( 3,50 ευρώ ), απλώς οκ, σαν το ίδιο χύμα που έχουμε ξαναπιεί αλλού, κι επίσης να μην ξεχάσω ότι το ψωμί που μας έφεραν σε γενναία ποσότητα, δεν χρεώθηκε.

Για το τέλος, μας κέρασαν γιαούρτι στραγγιστό με γλυκό περγαμόντο, πάρα πολύ ωραίο και δροσιστικό. Λογαρισμός 39,50 ευρώ με απόδειξη και με πολύ καλό vfm για την ποσότητα και την ποιότητα όσων φάγαμε.

Όμως, ο χώρος όχι απλά δεν μπορεί να σε κρατήσει, αλλά θα έλεγα ότι σε απωθεί κιόλας. Θέλαμε να φάμε όσο το δυνατόν γρηγορότερα και να φύγουμε, γιατί ο θόρυβος δεν παλευόταν με τίποτα. Ούτε χαλαρώσαμε, ούτε μπορέσαμε να συζητήσουμε, γιατί δεν ακουγόμασταν.

Προσωπικά κατάλαβα ότι το μαγαζί αυτό δουλεύει με σταθερή και συγκεκριμένη πελατεία αυτόν τον νεαρόκοσμο, που ίσως αντιμετωπίζει το μαγαζί και σαν δικό του και συμπεριφέρεται τόσο χύμα. Αυτό μας έκανε να νιώσουμε λίγο παρείσακτοι, συν το ότι υπήρξαν κάποια αδιάκριτα βλέμματα πελατών απέναντί μας, ότι είμαστε ¨καινούργιοι¨ στο μαγαζί. Ίσως πάλι έφταιξε ότι ήταν Παρασκευή βράδυ.

Μας άρεσε πάντως η μικρή εξωτερική βεράντα του, οπότε δεν το αποκλείω να το ξαναεπισκεφτούμε κάποιο καλοκαιρινό βραδάκι καθημερινής, αν είμαστε τυχεροί και είναι τα πράγματα πιο ήσυχα και πιο ανθρώπινα.

Για το φαγητό του λοιπόν, ναι, το προτείνω, είναι ένα συμπαθητικό μαγαζί, αν όμως δεν σας χαλάνε όλα τα υπόλοιπα που ανέφερα παραπάνω.