Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ψαροταβέρνες - Γλυφάδα, Αθήνα
Μάρ
14
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
-

Μιά πολύ καλή ιδέα, που οι πηγές μου λένε ότι είναι Τούρκικης προέλευσης, είχαμε ανακαλύψει πριν χρόνια στην Ρόδο.

Συνδυασμός Ψαράδικου δηλ. ιχθυοπωλείου, με εστίαση των ψαριών με λίγα συνοδευτικά. Το "Ψάρια του Αιγαίου " στην Ρόδο κάνει χρυσές δουλειές, έχοντας πλέον και υποκατάστημα στην τουριστική αγορά, όπου οι Ρώσοι κυρίως πελάτες αφήνουν το φαγητό του all inclusive και εξαφανίζουν καβούρια, αστακούς, φαγκριά και τσιπούρες.

Οι Ροδίτες δουλεύουν την ταβέρνα self-service και για τα ψητά έχεις τον νου σου στην ανοιχτή ψησταριά. Δεν υπάρχει καμιά χρέωση για τα ψηστικά.
Υπάρχει και στην Λυκόβρυση τέτοιου στυλ μαγαζί, αλλά κάτι οι κριτικές εδώ, κάτι τα συσσωρευμένα τζιπ που είναι συνεχώς παρκαρισμένα σε όλη την πρόσοψη δεν με έχουν αφήσει να το επισκεφτώ ακόμα.

Ο Ψαρούλης δεν πουλάει όμως καμιά δηθενιά παρότι Γλυφαδιώτης.
Μετά από αυτή την εισαγωγή καταλαβαίνετε γιατί δεν πρόσθεσα το μαγαζί στην wish list, και προγραμμάτισα άμεση επίσκεψη.
Φυσικά αξίζει η εύφημη μνεία στην diony που ανέβασε το μαγαζί, γιατί εγώ σαν ορκισμένος Βόρειος, σιγά μην έπαιρνα χαμπάρι.

Ο " Ψαρούλης " είναι ένα μικρό αντίγραφο του Ροδίτη, με το δικό του ύφος βέβαια.
Φτάνεις πολύ εύκολα κατεβαίνοντας της Λ. Βουλιαγμένης μετά το φανάρι του Γκόλφ δεξιά. Η πλ. Ξενοφώντος θα φανεί μετά από 5 ή 6 στενά.
Πανεύκολο το πάρκινγκ.

Αυτά τα project θέλουν μεγάλους χώρους, για να έχεις άνεση.
Εδώ το μαγαζί είναι μικρό, και αυτό ταλαιπωρεί και κουζίνα και σερβιτόρο.
Μπαίνεις από το ψαράδικο, όπου ο χώρος είναι πεντακάθαρος, βλέπεις τα ψάρια με τις τιμές τους ανά κιλό. Οι επιλογές πάρα πολλές, φαγκριά, λούτσοι, μπαρμπούνια, τσιπούρες, σολομό κ. α.

Επιλέξαμε λόγω νηστείας μόνο θαλασσινά. Ότι και να διαλέξεις στο ψήνουν με μιά μικρή επιβάρυνση στην τιμή κιλού.
Πήραμε μισό κιλό γαρίδες για τηγάνι, δυό μεσαίες σουπιές για σχάρα, και καλαμάρια για τηγάνι. Το χταπόδι που διαλέξαμε είπαμε να βγεί μιά μερίδα.
Αφού ζυγίστηκαν όλα, οδηγήθηκαν για καθάρισμα και εμείς ανοίξαμε την τζαμένια μεσόπορτα όπου κάτσαμε σ´ ένα καλοφτιαγμένο, με ζωντανά χρώματα, χώρο με 6 ή 7 τραπέζια.

Εμείς που είμασταν 10 άτομα είχαμε πιάσει το μισό μαγαζί.
Ο συμπαθητικός ιδιοκτήτης τρέχει το ψαράδικο, που δουλεύει και με άλλους πελάτες που αγοράζουν και φεύγουν.
Στο φαγάδικο τώρα εκτός της κουζίνας, υπήρχε μόνο ένας πρόθυμος νεαρός για να σερβίρει όλο το μαγαζί, που τα κατάφερε αρκετά καλά.
Όσο οι επιλογές μας ψήνονται, διαλέξαμε από πιάτα ημέρας, ένα κριθαρότο γαρίδας και μιά σουπιές με σπανάκι. Δεν ενθουσιάστηκα και αργήσανε κιόλας.

Στην αρχή είχαν προηγηθεί ψωμάκι φρυγανισμένο, δύο ταραμοσαλάτες σπιτικές με κρεμμύδι, δυό πατάτες τηγανιτές, νορμάλ, και δυό σαλάτες χόρτα άγρια και μπρόκολο κουνουπίδι, μια χαρά.
Από το τηγάνι του είμαστε πολύ ευχαριστημένοι και λιγότερο από την ψητή σουπιά.
Όμως τα ψάρια που κυκλοφορούσαν έδειχναν λαχταριστά.
Τα νερά ρέουν άφθονα σε δικές τους μποτίλιες. Ήπιαμε 1 1/2 λίτρο λευκό κρασί, πολύ καλό, δυό μπυράκια Fisher και τέσσερα αναψυκτικά.

Δεν πήραμε λίγα, αλλά δεν έμεινε τίποτα. Μας κεράσανε και γλυκό του κουταλιού καρότο.
Ο λογαριασμός μας ήρθε στα ρηχά. 123,50€.
Ας μην κάνω συγκρίσεις για το ποσό, που θα θέλαμε αλλού.
Καταλήγοντας μαγαζί που αξίζει τα χιλιόμετρα αν σου μυρίσει ψάρι. Ο χώρος όμως δεν σου εξασφαλίζει ότι θα κάτσεις να το ευχαριστηθείς.
Μακάρι να πιάσει και να επιλέξουν έναν πιό άνετο και μεγάλο χώρο.
Από τα μαγαζιά που προτοτυπούν και γι' αυτό χρειάζονται στην Αθήνα.