Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ελληνική κουζίνα - Γκάζι, Αθήνα
Μάρ
20
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
10-16

Επιβάλλω στον εαυτό μου να μην γράφω μία κριτική για ένα εςτιατόριο εάν δεν το επισκεφθώ τουλάχιστον δύο φορές τόσο για να μην αδικήσω το μέρος, τους εργαζόμενους που δουλεύουν εκεί κ τον επιχειρηματία όσο και για να έχω μία πιο ολοκληρωμένη εικόνα για τις υπηρεσίες που προσφέρει (κάτι σαν δικλείδα ασφαλείας).

Όμως είπα να προσπεράσω την συνθήκη αυτή γιατί δεν είμαι σίγουρος αν θα ξαναεπισκεφθώ το Καζάνι (θα εξηγήσω) και γιατί διαπίστωσα ότι δεν υπάρχει ακόμα κριτική για το μαγαζί αυτό.

Βόλτα λοιπόν στο Γκάζι την κυριακή 16/03 με αφορμή το παζάρι με βινύλια στην τεχνόπολις. Καφεδάκι στα χαλαρά εντός τεχνόπολις και η ώρα κοντεύει πέντε, άντε λέμε να βολτάρουμε να βρούμε κάπου να τσιμπήσουμε τίποτα!

Σύντομο περπάτημα, γρήγορο σκανάρισμα των διαθέσιμων επιλογών στο άμεσο πεδίο "βολής" μας (που να περπατάμε τώρα) και να που στην παλιά θέση του Mamacas βρισκόταν το Καζάνι. Είχα να πάω κ κάποια χρόνια στη περιοχή, πολλά νέα μαγαζιά κ πολλές επιλογές στον κεντρικό δρόμο της περσεφόνης και για διάφορα γούστα. Κασκαντεριλίκι λοιπόν η υπόθεση της επιλογής (για να δανειστώ κ έναν όρο που μου αρέσει και διάβασα τελευταία σε φόρουμ από άλλου είδους αναζητήσεις) και με θάρρος αλλά κ λίγο δισταγμό, συνεννοούμαστε κ διασχίζουμε το δρόμο για Καζάνι.

Όσοι θυμούνται το mamacas ξέρουν ήδη ότι το μαγαζί διαθέτει προνομοιακή θέση γωνιακή με ένα μικρό αλλα επαρκή εξωτερικό μπροστινό χώρο με τραπεζάκια, τα οποία υποθέτω γίνονται κι ανάρπαστα ειδικά σε ηλιόλουστες ημέρες. Εμείς την ώρα που μπαίναμε στο μαγαζί, προχωρημένο απόγευμα πια, είχε κανά δυο πιασμένα αλλά προτιμήσαμε το μέσα.

Θετικό πρώτο σημάδι, ένας νεαρός εκ του προσωπικού που μάζευε ένα τραπέζι, μόλις μας είδε να πλησιάζουμε σταμάτησε κ μας υποδέχτηκε ρωτώντας μας πόσα άτομα είμασταν (3) και μας οδήγησε ευγενικά μέσα στο μαγαζί κατευθύνοντάς μας σε δύο ενωμένα στρωμμένα τραπέζια 4 ατόμων δίπλα από παράθυρο που έβλεπε στην τριπτολέμου.

Το μαγαζί εσωτερικά είναι αρκετά φωτεινό, όμορφα διακοσμημένο με διάφορα μπαχάρια, λιαστές ντομάτες, κολοκύθες κοκ να κρέμονται από κάποια σημεία και στη μεγάλη σάλα (που είναι λίγο πιο χαμηλά από την είσοδο την οποία μπήκαμε κ καθήσαμε) μια ωραία βιτρίνα με διάφορα πολύχρωμα κονσερβοειδή προϊόντα, όλα μαζί έδιναν μια όμορφη κ κάπως ρετρό εικόνα εστιατορίου.

Τραπεζάκια ξύλινα παραδοσιακά καφέ κ καρέκλες στυλ παλιού καφενείου, ικανοποιητικά, εμείς καθίσαμε πολύ άνετα σε χώρο μάλλον καπνιζόντων ίσως να επιτρέπεται το κάπνισμα κ σε όλο το μαγαζί, δεν είμαι σίγουρος, πάντως τασάκι μας έφεραν. Την ώρα εκείνη κόσμο πολύ δεν είδαμε, λίγες παρέες, μου έδωσε την εντύπωση ότι ο "πόλεμος" έγινε νωρίτερα, ευτυχώς για εμένα. Τα μενού ήρθαν αμέσως, γρήγορη μελέτη του αρκετά εκτενούς καταλόγου χωρίς να κουράζει όμως.

Παραγγελία στην ευγενική και άμεση κοπέλα, νερό σε κανάτα γυάλινη (το must) των ask4foodιανών, κρασί κόκκινο χύμα σε γυάλινη μποτίλια, ψωμιέρα με πολλές φέτες ψωμί, όλα προσγειώθηκαν ταχύτατα στα χάρτινα σουπλά μας.

Δοκιμάσαμε κολοκυθοανθούς πολύ νόστιμοι, μελιτζανοσαλάτα μάλλον άνευρη, σαλάτα μυκόνου με διάφορα σαλατικά, παξιμάδι κ ξυνότυρο με νόστιμη και υγρή βιναιγκρέτ, θα έλεγα πετυχημένη χωρίς να πετύχω αρκετό τυρί όμως, απάκι νόστιμο αρκετά σε μικρό πιατάκι αλλά επαρκής μεζές για τρεις, σπετζοφάι νόστιμο σε πήλινο με πολύ λάδι (δεν ήταν στα γούστα μου, το φανταζόμουν πιο πηχτό αλλά μάλλον ήταν η συνταγή τέτοια και όχι η εκτέλεση) και κοτόπουλο γιαουρτλού που συνοδευόταν από τηγανητές πατάτες, καλή μερίδα με πολλά κομμάτια κοτόπουλου αλλά γευστικά άστοχο χωρίς γεύση ( πιστεύω πως κ πάλι ήταν θέμα συνταγής κ όχι εκτέλεσης).

Στο τέλος μας κέρασαν τρία κομματάκια μπουκιές γλυκό σαν σοκολατόπιτα κέηκ είδους, νόστιμο και καλή κίνηση να φτιάξουμε την γεύση μας. Σύνολο με δύο μποτίλιες κρασάκι 42 ευρώ οι τρεις μας αν και δεν συμμετείχα στη πληρωμή, με κέρασαν! Δεν σκάσαμε βέβαια στο φαγητό, κινηθήκαμε "λιτά" και αν παίρναμε περισσότερα πιάτα θα μπορούσαμε άνετα να φτάναμε στα 20 ευρώ το άτομο με το κρασί μας που και πάλι θεωρώ μια ανεκτή τιμή για όσα θα τρώγαμε/πίναμε.

Συμπερασματικά λοιπόν, αν και οι τρεις στην παρέα (και μία γυναίκα, το λέω γιατί νομίζω ότι οι γυναίκες είναι πιο αυστηρές στην κριτική τους) παραδεχτήκαμε ότι δεν ενθουσιαστήκαμε από τις γεύσεις αφενός, αφετέρου δεν απογοητευτήκαμε ή μας χάλασε η διάθεση...

Επίσης παραδεχτήκαμε ότι ίσως να μην το ξαναεπισκεφτούμε σύντομα τουλάχιστον... Και μετά από δεύτερες σκέψεις μου να ξεκαθαρίσω ότι αυτό οφείλεται κυρίως στο ότι το Γκάζι δεν βρίσκεται στις επιλογές μου όταν βγαίνω έξω αν και γυρνάω αρκετά στο κέντρο, προτιμώ όμως άλλες περιοχές του. Το μαγαζί αυτό όμως φαίνεται να διαθέτει κάποια καλά προσόντα και δυνατά σημεία όπως: καλό, γρήγορο κ ανεπιτήδευτο έμπειρο προσωπικό στο service, τόσο όσο να εξυπηρετεί χωρίς να φορτώνεται! (Τι γίνεται σε ώρες αιχμής δεν ξέρω). Κουζίνα δυνατοτήτων με καλή πρώτη ύλη και ωραία παρουσίαση πιάτου. .

Τιμολόγηση λογική, χώρος φωτεινός ευχάριστος, μουσικά επενδυμένος με ανάλογη παλιά ελληνική μουσική που αν και δεν είναι του γούστου μου είναι ταιριαστή, το κάπνισμα επιτρέπεται αλλά φαίνεται να δουλεύει εξαερισμός αποτελεσματικά, σημείο γεωγραφικά δυνατό και δίπλα σε στάση μετρό. Αν βρισκόμουν ποτέ ξανά στο γκάζι, τελικά ίσως και να ξαναπήγαινα αν το τράβαγε η παρέα για την δεύτερη δοκιμή από τα άλλα πιάτα και επιλογές του μενού, με λιγότερο δισταγμό αυτή τη φορά!

Τελικά διαβάζοντας ξανά την κριτική μου συμπεραίνω ότι δεν θα ξαναπήγαινα στο μαγαζί για λόγους που δεν οφείλονται σε αυτό, θα πήγαινα όμως για λόγους που οφείλονται σε αυτό... και μάλλον αυτό ειναι το πιο σημαντικό!

Ευχαριστώ