Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ελληνική κουζίνα - Μαρούσι, Αθήνα
Απρ
01
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
26-36

Για το ΑΝΕΤΟΝ άκουγα πολύ καιρό εξαιρετικές κριτικές και άλλο τόσο έκανα για να βρω τραπέζι! Όταν τελείωσα βέβαια το γεύμα μου κατάλαβα το γιατί.. Το επισκέφτηκα το Δεκέμβριου του 2014 και ακόμα γλείφω τα δάχτυλα μου..: )

Χώρος: Τοποθετημένο ανάμεσα σε πολυκατοικίες στο Μαρούσι, ήσυχο, χωρίς βαβούρα και σίγουρα δεν μπορώ να μη φθονώ τους τριγύρω κατοίκους. Το παρκάρισμα θέλει λίγη υπομονή. Μικρός χώρος, όχι πολλά τραπέζια (ξαναλέω κράτηση), minimal αλλά και πάρα πολύ ζεστός ταυτόχρονα.

Φαγητό: Εδώ θα μιλήσω καταρχήν για το πιάτο που ΔΕΝ έφαγα και για το οποίο (μεταξύ άλλων) σίγουρα θα επιστρέψω: «Πατάτες Τηγανιτές με τριμμένη φέτα ή τηγανιτό αυγό ελευθέρας βοσκής», το έβλεπα να περνάει από μπροστά μου και μίλησε στην καρδία μου! Ωστόσο είχαμε πάρει τόσα πολλά (για τα 2 άτομα που ήμασταν) που δεν θα μπορούσα να τους δώσω την προσοχή που τους άξιζε! To be continued…

Ξεκινήσαμε με εξαιρετική πράσινη σαλάτα με αποξηραμένα σύκα, κάσιους και τυρί (ροκφόρ αν θυμάμαι καλά), φάγαμε μέχρι κ την τελευταία πρασινάδα.. Η αποθέωση ήρθε νωρίς με τα «Καραμελωμένα μοσχαρίσια κεφτεδάκια με τσίλι».. Ω Θεοί των κεφτέδων! Μη σκιάζεστε με το τσίλι (και εγώ δεν τρώω καυτερά) είναι κυρίως γλυκά με ένα τσικ πιο έντονη γεύση.. όνειρο.. άνετα «σκούπιζα» το πιάτο με ψωμάκι και σλουρπ!

Το δεύτερο ορεκτικό δεν με τρέλανε ομολογώ, ήταν ίσως και η μοναδική παραφωνία, «πορτομπέλλο μανιτάρια στον φούρνο γεμιστά με σπανάκι, μυρωδικά και λιωμένο Γαλλικό κατσικίσιο chèvre», εδώ μάλλον το τυρί υπερίσχυε των άλλων, ήταν και γενναιόδωρα τα κομμάτια του και δεν.. το μοναδικό πιάτο που έφυγε με φαγητό μέσα του.

Σε κυρίως πήρα «Μοσχαράκι κατσαρόλας braisé με μανιτάρια και φρέσκια μαύρη τρούφα με άγριο ρυζι, κασιους και μαϊντανο», φανταστικό.. μαλακό, καλομαγειρεμένο, κοβόταν με το πηρούνι, πεντανόστιμο, σχεδόν μαμαδίσιο.

Πήραμε και μία παραλλαγή καρμπονάρας με λιγκουίνι και λουκάνικο για τον πιο mainstream της παρέας, επίσης εξαιρετική και τεράστια, ένα βουνό ζυμαρικών, με τα υλικά ωστόσο σωστά και μερακλίδικα κατανεμημένα.

Και φυσικά σκάσαμε και φυσικά πήραμε και επιδόρπιο –το οποίο όλοι οι φίλοι μου που είχαν ήδη πάει μου είπαν να πάρω όπωσδήποτε- «γκανάς πικρής σοκολάτας, με καραμέλα γάλακτος, φυστικοβούτυρο και τριμμένα σοκολατένια μπισκότα» και το πήρα, και πολύ καλά έκανα. Με αιφνιδίασε η εμφάνιση καθότι ο πυρήνας του γλυκού κρύβεται κάτω από τη σκόνη μπισκότων, αλλά μόλις βυθίσεις το κουτάλι βρίσκεις το θησαυρό και αντίο ζωή..

Τιμή: Για τα παραπάνω και 2 ποτήρια κρασί πληρώσαμε 80-90ευρώ. Λίγα δεν τα λες, αλλά ειλικρινά είναι από τις λίγες φορές που το κόστος είναι ανάλογο της ποιότητας. Δεν τα λυπήθηκα καθόλου, άξιζε και το τελευταίο λεπτό του ευρώ!

Γενικά σχόλια: πολύ ευγενικό προσωπικό και βοηθητικό στην επιλογή του φαγητού, ωραίος κόσμος στα γύρω τραπέζια, από φιλενάδες 30+ μέχρι επαγγελματικά δείπνα. Το μενού αλλάζει λίγο κάθε μήνα, βάσει εποχιακών υλικών και νέων πιάτων-πολύ καλή ιδέα.

Για μένα ένα από τα καλύτερα εστιατόρια της Αθήνας.