Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ταβέρνες & Ψητοπωλεία - Χαλάνδρι, Αθήνα
Απρ
02
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
-

Διαβάζοντας σειρά θετικών κριτικών, επισκέφθηκα τον ΠΑΝΤΕΛΗ το Σάββατο 28/3 με παρέα 1 ακόμη ατόμου. Πήγαμε νωρίς, γύρω στις 20.00, και στη μεγάλη και άνετη σάλα υπήρχε μόνον ένα ζευγάρι νέων παιδιών, που δυστυχώς κάπνιζε. Ο χώρος είναι τακτοποιημένος και καθαρός, στα συν η διάσωση του δέντρου στην άκρη της σάλας, το οποίο αντί να κοπεί όταν έφτιαξαν τη σάλα, το ενσωμάτωσαν σε αυτή και αποτελεί μέρος του χώρου. Ο σερβιτόρος ευγενής, άμεσος και επεξηγηματικός, μας ενημέρωσε για τα πιάτα ημέρας (κλέφτικο, λαχανοντολμάδες, κόκκορα κρασάτο με μακαρόνια).

Ο κατάλογος σύντομος και περιεκτικός με ειδική αναφορά ότι οι παρασκευές είναι χειροποίητες. Παραγγείλαμε: 1 μερίδα πατάτες τηγανητές, κατέφθασαν τέλεια τηγανισμένες, καυτές, σπιτικές και αριστοτεχνικά αλατισμένες, 1 μερίδα ντοματοκεφτέδες (νόστιμοι και τραγανοί, χωρίς την παραμικρή λαδίλα τόσο στη γεύση, όσο και στο πιάτο), 1 μερίδα κολοκυθάκια τηγανητά (αυτά ήταν λίγο πιο λαδερά, αλλά καυτά και τραγανά), 1 τέλειο τζατζίκι με γιαούρτι σακούλας, παχύ και παλιακό, σε αντίθεση με τα νερουλά που συνήθως σερβίρουν στις ταβέρνες (ή ακόμη χειρότερα του εμπορίου).

Έχοντας διαβάσει ότι το δυνατό του πιάτο είναι το σπέσιαλ μπιφτέκι, το επέλεξα για κυρίως και ομολογώ ότι αξίζει όλες τις θετικές κριτικές. Εξαιρετικά ζουμερό και νόστιμο, πολύ μεγάλο (το μισό το πήρα πακέτο), συνοδεία επαρκούς ποσότητας πατατών (κι ας μας είπε ο σερβιτόρος ότι είναι λίγες ως γαρνιτούρα), γεμιστό με φέτα και με κάλυψη ψιλοκομμένης πράσινης πιπεριάς και ντομάτας (όπως και στον Ηλία, στο Πολύδροσο). Η παρέα μου επέλεξε κλέφτικο, το οποίο ήταν γενναία μερίδα με πατατούλες, λαχανικά και τυρί, αξίζει δε να αναφερθεί, ότι πέραν του αριστοτεχνικού του ψησίματος (το κρέας έλιωνε στο στόμα), εντύπωση έκανε και στους 2 μας ότι δεν είχε την παραμικρή μυρωδιά, αν και αρνί. Το μισό έγινε επίσης πακέτο για το σπίτι. Τέλος, μισό κιλό ροζέ κρασί χύμα, αξιοπρεπές, όχι αξιομνημόνευτο και 1 μπύρα.

Προς μεγάλη μου χαρά, μόλις καθισαμε κατέφθασε εκτός του ψωμιού, φρυγανισμένου στη σχάρα, κανάτα με φρέσκο νερό (έλεος με το φασισμό του εμφιαλωμένου, που παγιώθηκε στην πλειονότητα των εστιατορίων/ταβερνών, το οποίο σημειωτέον όμως, ουδείς διανοείται να επιστρέψει, εφόσον δεν το έχει παραγγείλει. Για να είμαι ειλικρινής, εάν η παρέα μου δεν το έχει ζητήσει, και συμβεί να μου προσγειωθεί με τσαμπουκά στο τραπέζι, το επιστρέφω πάραυτα, ακόμη και εάν το έχουν ανοίξει καθ'οδόν-βλέπε "Μπιφτεκάκια και σουβλάκια"). Στο τέλος, ερωτηθήκαμε τι θα θέλαμε για κέρασμα, μεταξύ κορμού, χαλβά σιμιγδαλένιου και γιαουρτιού με κυδώνι.

Επιλέξαμε τα 2 τελευταία, το κυδώνι εξαιρετικό-το γιαούρτι σακούλας, πραγματικό και παχύ, ό, τι πρέπει για κλείσιμο γεύματος. Ο χαλβάς ζεστός, θα τον προτιμούσα πιο σιροπιασμένο. Ο λογαριασμός ανήλθε στα Ευρώ 42,00, ποσό, το οποίο επιβεβαιώνει τη σχέση ποιότητας/ποσότητας και τιμής. Βρήκα το μέρος τίμιο, καθαρό, το προσωπικό ευγενικό και γρήγορο, διακριτικό, έχει δε και ζωντανή μουσική με 2 μουσικούς με όργανα, πολύ συμπαθητική, άρχισαν το πρόγραμμα την ώρα που αποχωρούσαμε.

Εν κατακλείδι, θα το επισκεφτόμουν ξανά για τους παραπάνω λόγους και προκειμένου να δοκιμάσω και άλλα πιάτα. Έως ότου φύγαμε προστέθηκαν άλλες 2 μεγάλες παρέες, ανθρώπων μεγάλων σε ηλικία, εντελώς αθόρυβων. Προσωπικά, οι μεγάλες ηλικίες που σχολίασαν άλλοι χρήστες, δε με ενοχλούν καθόλου σε ένα εστιατόριο. Αν έπρεπε να αναφέρω κάτι αρνητικό, είναι μόνον ότι το ζευγάρι κάπνιζε (και φαντάζομαι και οι υπόλοιποι στη συνέχεια?).

Στα συν η ανθρώπινη και πολιτισμένη απόσταση μεταξύ τραπεζιών, ούτως ώστε να μη χρειάζεται να τους σηκώνεις όλους για να φύγεις, ή να ακούν οι μεν, ό, τι λένε οι δε. Η γεύση που μου άφησε ως εστιατόριο: σεβασμός στον πελάτη, κάτι που πολλοί του επαγγέλματος, θεωρούν κακόγουστο αστείο έχοντας ως μέλημα απλώς να τα αρπάζουν. Θα ξαναπάω.