Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ιταλία - Αγ. Παρασκευή, Αθήνα
Απρ
16
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
17-25

Στη Ναννινέλα έχω πάει δύο φορές τελευταία, και έχω μείνει γενικά ικανοποιημένος.

Οι γεύσεις πολύ καλές (χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν έχω γευθεί και ακόμη καλύτερες ιταλικές στην Αθήνα), έχοντας δοκιμάσει επίτηδες τα απλούστερα πιάτα, γιατί εκεί φαίνεται η ποιότητα των υλικών και η τέχνη του μάγειρα.

Δηλαδή, μπρουσκέτα, σπαγγέτι λάδι-σκόρδο-πιπερίτσα, ταλιατέλες με μοτσαρέλα και σάλτσα ντομάτας (αν θυμάμαι καλά το πιάτο συνδαιτημόνος), πέννες αραμπιάτα, σκαμόρτσα (καπνιστό τυρί) στο φούρνο, εξαιρετική, με σάλτσα ντομάτας και μανιτάρια (τα οποία μανιτάρια του συγκεκριμένου πιάτου υπήρξαν και η μόνη ξεκάθαρη απογοήτευση - δεν μπορεί να ήταν φρέσκα). Η ίδια σκαμορτσα σκέτη στη σχάρα (προσφέρεται και έτσι) υποθέτω ότι θα ξεδιπλώνει απερίσπαστη τα προτερήματά της.

Από κρασί κατέληξα στο σικελικό Nero d' Avola, από χώματα της Μεγάλης Ελλάδας, πάει με πολλές διαφορετικές γεύσεις, και προσφέρεται εμφιαλωμένο σε λογική τιμή (υπάρχουν και ακριβές κρασάρες στην αγορά από την ίδια Ονομασία Προέλευσης, αλλά δεν θα ταίριαζαν στη λίστα κρασιών μίας τραττορίας που αγωνίζεται να παραμείνει κάπως προσιτή).

Το σέρβις όχι τυπικό και κυριλέ (κάθε άλλο), αλλά "ιδιοσυγκρασιακό", περιστρεφόμενο γύρω από το ναπολιτάνικο ταμπεραμέντο του ιδιοκτήτη-σεφ-σερβιτόρου, ο οποίος, κάνοντάς τα πάντα (σχεδόν) μόνος του, θα λατρευθεί ή θα μισηθεί, αναλόγως της αντίστοιχης ιδιοσυγκρασίας του πελάτη (εμένα, μου πάει). Τα καταφέρνει πάντως ωραία με το μαγαζί μισογεμάτο - δεν ξέρω τι μπορεί να κάνει με το μαγαζί φίσκα.

Τα κεράσματα γκράππας κλπ στο τέλος ήσαν δίχως τέλος: ) - δεν ξέρω αν αυτό συμβαίνει με όλους τους πελάτες ή εάν πολύ απλά εμείς ταιριάξαμε και συμπεθεριάσαμε, που λένε.

Ο χώρος χαριτωμένος και ζεστός (αισθητικά, όχι τόσο θερμοκρασιακά το χειμώνα) αν τον δεις όπως πρέπει, δηλαδή ως τραττορία και όχι ως ριστωράντε πολυτελείας, που δεν είναι.

Οι τιμές όχι φθηνές για τραττορία, αλλά όχι και παράλογες, εφ' όσον έχει αποφασίσει κανείς να φάει κάτι αξιοπρεπές και τέλος πάντων πραγματικό ιταλικό και όχι δήθεν ιταλικό νεο-greek junk.

Θα ξαναπάω; Ναι, και το συνιστώ σε Αγιοπαρασκευιώτες και κοντοχωριανούς (Χολαργο-παπαγιώτες, Χαλανδραίους κλπ) ως τίμια επιλογή. Αν πάλι έμενα στην άλλη άκρη της Αθήνας, δεν ξέρω αν θα ξεκινούσα να πάω.