Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Σουβλάκι & Σχάρα - Κερατσίνι, Αθήνα
Απρ
19
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
1-9

Ο Κοσμίδης... αυτό είναι το όνομα του μαγαζιού εδώ και δεκαετίες. Το “Ροδόπολις” δεν πρέπει να το χρησιμοποιούν ούτε οι ίδιοι που δουλεύουν εκεί. Δεν χρειάζεται άλλωστε, όλοι στην ευρύτερη περιοχή Κερατσινίου-Δραπετσώνας αλλά και Πειραιά, γνωρίζουν ΔΥΟ "Κοσμίδηδες", τα σουβλάκια και τον χαλβά.

Και έτσι το πρόβλημα του πως θα βρεις το μαγαζί αν έρχεσαι από μακριά λύνεται με μια απλή κίνηση... κατεβάζεις το παράθυρο του αυτοκινήτου (ή ανεβάζεις την ζελατίνα του κράνους) και λες σε έναν οποιοδήποτε περαστικό την λέξη "Κοσμίδης" συνοδευόμενη από το προϊόν που σε ενδιαφέρει - "σουβλάκια" ή "χαλβάς" - και εκείνος σου δείχνει την κατεύθυνση. Πρόκειται για μοντέλο που λειτουργεί πολλά χρόνια τώρα, αποτελώντας ουσιαστικά ένα καλοκουρδισμένο "life sized" application.

Ο Κοσμίδης λοιπόν είναι γνωστός για την μαγική καυτερή του σάλτσα την οποία, ρεαλιστικά, δεν θα συναντήσετε πουθενά αλλού σε τόσο πετυχημένη ισορροπία γλυκύτητας και καψίματος. Αν σε αυτό προστεθεί η ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ ποιότητα κρέατος, δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς πως ένα μικρό μαγαζί σε ένα αδιάφορο στενό της Δραπετσώνας συνεχίζει τόσες δεκαετίες να λειτουργεί αδιάκοπα και επιτυχημένα.

Πρόκειται για κλασσική οικογενειακή επιχείρηση, η οποία από τον πατέρα πέρασε στον γιο πριν από δέκα και κάτι χρόνια, για να συνεχίσει να μοιράζει χαρά σε όλους εμάς. Έχοντας εξαντλήσει λοιπόν το re-branding στην προσθήκη κάποιον ξύλινων στοιχείων στον πάλαι ποτέ άδειο εσωτερικό διάκοσμο, συνδυαστικά με μια ταμπέλα η οποία κάλλιστα θα μπορούσε να αναφέρεται σε οικοδομικά υλικά, το μαγαζί σαν χώρος δεν έχει να πει τίποτα. Δεν έχει όμως ιδιαίτερη σημασία καθώς δεν πρόκειται για ταβέρνα, αλλά για ένα ποιοτικό old school ταχυφαγείο.

Ο κατάλογος του περιέχει 5 πράγματα συνολικά εκ των οποίων τα τρία είναι σουβλάκια (μερίδα ή τυλιχτό) με διαφορετικούς συνδυασμούς κρέατος, τζατζίκι και πατάτες. Γίνεται προφανές λοιπόν ότι δεν πας για να κάτσεις να φας μεζεδάκια, και να τα πεις με τους φίλους σου. Όχι φίλοι μου, στον Κοσμίδη πας, κάθεσαι και ότι προλάβεις να συζητήσεις είναι μέχρι να ‘ρθει η μερίδα στο τραπέζι. Το μόνο που ακολουθεί είναι επιφωνήματα θαυμασμού και καψίματος. Στην συνέχεια απλά τελειώνεις την μπύρα-αναψυκτικό σου και αποχωρείς, έχοντας φάει ένα από τα πιο νόστιμα σουβλάκια ever. Επιστημονικά τεκμηριωμένη ακολουθία.

Ο ιδιοκτήτης του μαγαζιού, αν και μοιάζει με απροσπέλαστο τοίχος, δεν είναι ποτέ αγενής. Αντιθέτως προκαλεί συμπάθεια με την “ιδιαιτερότητα” του χαρακτήρα του θυμίζοντας έναν καλοκάγαθο βράχο με κολλημένο ανάποδο χαμόγελο και βαριά υπνηλία. Οι υπόλοιπες κοπέλες που δουλεύουν είναι πάντα ευγενικές και χαμογελαστές.

Οι τιμές χωρίς να είναι φτηνές, ανταποκρίνονται πλήρως σε αυτό που αγοράζεις. Οπότε συνολικά το μαγαζί χωρίς να είναι το απόλυτο must, αξίζει μια επίσκεψη έτσι ώστε να μπορείτε να καταλάβετε για πιο πράγμα μιλάνε όλοι αυτοί οι παλιότεροι Πειραιώτες, που όσο να ναι το σουβλάκι το έχουν λίγο πιο κάτω από το νερό.