Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μεζεδοπωλεία - Χαλάνδρι, Αθήνα
Απρ
26
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Μετά από ένα εορταστικό διάλειμμα ξανά στις επάλξεις. Χρόνια πολλά σε όλους τους φίλους του site γνωστούς και άγνωστους αλλά και στους owners του, γα τις Άγιες μέρες που πέρασαν.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ για την γευστική βραδιά που περάσαμε στο ‘’Ε/Γ Ταξιδεύοντας’’, στους διοργανωτές αλλά και στο προσωπικό του. Ξεκίνησα να γράφω κριτική για το Ε/Γ αλλά με πρόλαβαν και με κάλυψαν καλοί φίλοι που γνώρισα εκεί, αλλά και φίλοι της πρώτης βραδιάς, οπότε επιφυλάσσομαι για κριτική σε μελλοντική επίσκεψη μου.

Σήμερα θα ασχοληθώ με έναν αδικημένο κατ’ εμέ χώρο. Ειλικρινά θλίβομαι όταν βλέπω μαγαζιά που σε εντυπωσιάζουν από κάθε άποψη να έχουν –όσες φορές το επισκέφτηκα- λίγο κόσμο και άλλα που πουλάνε φύκια για μεταξωτές κορδέλες να σφύζουν από κόσμο. Επιβεβαιώνομαι για πολλοστή φορά, πιστεύοντας ότι ο Έλληνας αδικεί τον εαυτό του, στη επιλογή του φαγητού.

Αποκομμένο από το πολύβουο κέντρο του Χαλανδρίου, 150 μ. από ένα από τα εναπομείναντα Mac Donald’s και στον ίδιο δρόμο με τον Κίτσουλα, βρίσκεται η Μονοκατοικία. Συνεχιστής της θαλασσινής ‘’Αλμύρας’’, κινείται στον χώρο του μοντέρνου εστιατόριου με αρκετές πινελιές bar.

Όταν το αντίκρισα για πρώτη φορά εξωτερικά, στο μυαλό μου ήρθαν μνήμες του παρελθόντος, όταν πηγαίναμε κάθε Κυριακή μεσημέρι μαζί με τα ξαδέρφια μου, στο σπίτι της γιαγιάς για φαγητό. Παλιά μονοκατοικία του Χαλανδρίου, ανακαινισμένη, φρεσκοβαμμένη, με τα ξύλινα τετράφυλλα πατζούρια, τα μαρμάρινα σκαλάκια και ένα μικρό κήπο μπροστά να συμπληρώνει το κάδρο.

Μπαίνοντας στο εσωτερικό, ο χώρος χωρίζεται σε δωμάτια με κυρίαρχα στοιχεία τα τούβλα, την πέτρα και τις γήινες αποχρώσεις, τα οποία σε συνδυασμό με το minimal τζάκι και την ξύλινη μπάρα θυμίζουν έντονα bar. Σε αυτό συνηγορεί και η μουσική που συνοδεύει το φαγητό ή το ποτό, η οποία κινείται σε ροκ ρυθμούς. Τα τραπέζια κλασικά ξύλινα με μαρμάρινη επιφάνεια και οι καρέκλες ξύλινες με ψάθα.

Διασχίζοντας το εσωτερικό και κινούμενος προς την πίσω αυλή, αλλάζει κατευθείαν η διάθεση. Ειλικρινά δεν ξέρω αν έχω επηρεαστεί από τις αναμνήσεις του σπιτιού της γιαγιάς, αλλά θεωρώ ότι η ‘’μονοκατοικία’’ διαθέτει έναν από τους καλύτερους κήπους των Αθηνών και σίγουρα τον καλύτερο του Χαλανδρίου. Καλαμιές, δένδρα όλων των ειδών πέριξ και εντός του κήπου, τριανταφυλλιές και όλων των ειδών τα φυτά είτε στο φυσικό τους περιβάλλον είτε σε γλάστρες, με τσιμεντένια δρομάκια ανάμεσα να οδηγούν στα τραπέζια, εικόνα η οποία σίγουρα διεγείρει όλες τις αισθήσεις.

Είναι αυτό το ατημέλητα περιποιημένο που σε κάνει να αισθάνεσαι ότι βρίσκεσαι σε οικείο περιβάλλον το οποίο ενισχύεται από το προσωπικό της ‘’Μονοκατοικίας’’. Μοναδική παραφωνία το δίχτυ παραλλαγής ερήμου, που απλώνεται σε κάποια σημεία που τα πιάνει ο ήλιος. Σίγουρα υπάρχουν καλύτερες επιλογές.

2 νεαρές κοπέλες είναι στο πήγαινε έλα της αυλής, χαμογελαστές, επεξηγηματικές και προπαντός αέρινες. Όταν χρειάστηκε ήταν εκεί, να φέρουν το νερό και να το ανανεώσουν, να φέρουν τα πιάτα στη σωστή σειρά, να μαζέψουν, να προτείνουν, να ευχαριστήσουν.

Η κουζίνα είναι ελληνική, ελαφρά πειραγμένη με φαντασία και σίγουρα γευστική. Ο κατάλογος μικρός μια λευκή σελίδα με το όνομα του μαγαζιού σε γαλάζιο φόντο, περιέχει 4 σαλάτες, αρκετά ορεκτικά, κάποια κυρίως και γλυκά. Η όμορφη σερβιτόρα σου λέει και τα πιάτα ημέρας.

Το ψωμί, δικής τους παραγωγής που έρχεται στην αρχή έπειτα από ερώτηση αν θα χρειαστούμε, συνοδεύεται από λαδάκι, πάστα ελιάς και ελίτσες.
Η μέρα της τελευταίας επίσκεψης αρκετά ζεστή οπότε κινηθήκαμε σε πιάτα δροσερά στη μέση.

Σαλάτα ρόκα, τοματίνια, ξυνομυζήθρα και sauce βασιλικού ότι χρειαζόταν για αρχή με τον βασιλικό να δίνει ένα υπέροχο άρωμα στο πιάτο.
Ρολάκια κολοκυθιού με μους τυριών, ρόκα, λιαστή τομάτα και λάδι χλωροφύλλης το καλύτερο πιάτο. Δεν είχα ξαναδοκιμάσει τα κολοκυθάκια σε αυτή την παραλλαγή. Ήταν όσο χρειαζόταν ψημένα για να μην γίνουν crispy, έτσι ώστε να μπορέσουν να γίνουν ρολάκια και να κλείσουν μέσα τους μια μίξη μαλακών τυριών και λιαστή ντομάτα. Το πιάτο έδενε άριστα με την ρόκα και τις κηλίδες λαδιού.

Πατάτες κομμένες χοντρά -εξ ου και η ονομασία βραχάκια πατάτας- με άπλετη τριμμένη φέτα από πάνω, χωρίς ίχνος λαδίλας, όπως τις έτρωγα μικρός στη γιαγιά.

Χοιρινή τηγανιά με σάλτσα μουστάρδας αρκετά καλή -αν και θα προτιμούσα την κλασική Θεσσαλική πρασοτηγανιά-, μικρά κομμάτια χοιρινού περασμένα πρώτα από την κατσαρόλα και στη συνέχεια στο τηγάνι για να πάρουν χρώμα, αρωματισμένα χωρίς να χάσουν την γεύση τους με την σάλτσα μουστάρδας.

Ψαρονέφρι μελωμένο με έντονη τη γεύση, αρκετά καλό σε ψήσιμο και σε ποσότητα συνοδεία λαχανικών και διαφόρων μυρωδικών, πιάτο που απλά φαγώθηκε.

Πανσέτα μαριναρισμένη σε ρούμι και lime, πάνω σε σαλάτα mojito Γευστικά υπέροχα κομμάτια χοιρινής πανσέτας, άψογα μαριναρισμένα αφού ακουγόταν και το ρούμι και το lime, με ελάχιστο λιπάκι, ακουμπισμένα πάνω σε δροσερή σαλάτα –έμοιαζε με colsaw αλλά με γεύση mojito-, ήταν όλα τα λεφτά είτε προτιμάς είτε όχι γευστικά το mojito.

Όλα αυτά τα συνοδεύσαμε με λευκό κρασί δικό τους φρουτώδες, αρκετά καλό.
Για το τέλος πάβλοβα με χειροποίητες μαρέγκες βανίλιας, φράουλες και sauce φράουλας με ροζ πιπέρι. Δεν μπορώ να πω ότι με ενθουσίασαν οι μαρέγκες και φυσικά δεν περίμενα και δεν ακουγόταν το ροζ πιπέρι στη sauce φράουλας.

Εκείνο που με εξώθησε σε αμαρτωλά μονοπάτια ήταν – παρότι δεν τρώω μπακλαβά- ο αλλιώτικος μπακλαβάς με τραγανά φύλλα μπαχαρικών, καραμελωμένο φιστίκι Αιγίνης, παγωτό βανίλια και σάλτσα καραμέλας βουτύρου. Γεύση αλλιώτικη, περίτεχνη, εύθραυστη κατασκευή, γλυκό χωρίς να σε λιγώνει αλλά γλυκό.

Οι τιμές κυμαίνονται για τα ορεκτικά από 2 έως 7,5 ευρώ, τα κυρίως 9 έως 14, σαλάτες 5,5 έως 11 και γλυκά 4 έως 6, όλα τα πιάτα σε ικανοποιητικές ποσότητες. Ακριβό σίγουρα δεν το λες αλλά ποτέ δεν ξέρεις πώς σκέφτεται ο Έλληνας.

Στο δια ταύτα, θεωρώ όπως προείπα ότι τέτοια μαγαζιά έπρεπε να γεμίζουν για πλάκα κόσμο. Δεν ξέρω τι μπορεί να φταίει, σίγουρα δεν φταίει η ποιότητα και η πρώτη ύλη των φαγητών, ούτε ο χώρος, ούτε φυσικά το service.
Ούτε το γεγονός ότι είναι εκτός κέντρου Χαλανδρίου, μιας και ο Κίτσουλας με ποιότητα κατώτερη σε όλα, είναι πάντα γεμάτος.

Σίγουρα θα πρέπει να προβληματιστούν οι ιδιοκτήτες και να ψάξουν για λύση.

Σίγουρα θα ξαναπάω για την αυλή του και μόνο.

Υ. Γ. Rose Tyler και Underwater, μιας και εγώ κατέβηκα στο Ν. Χαλάνδρι είναι καιρός και εσείς να ανεβείτε στο Βόρειο.

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι με έκπτωση έως 10%
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια