Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Σουβλάκι & Σχάρα - Παιανία, Αθήνα
Μαι
05
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
-

Θυμάμαι αυτήν την ταβέρνα, στην οποία πρωτοπήγα βρέφος κι εξακολουθούσα να πηγαίνω, πάντα στον γυρισμό από επίσκεψη σε θεία μου που έμενε στην (τότε) εξωτική Παιανία.
Η ταβέρνα εκείνη την εποχή γνώριζε τρελά χαϊλίκια, που προσωπικά είχα συνδέσει με τον πολύ κόσμο απ'όλη την υπόλοιπη Αθήνα, με διάσημους ποδοσφαιριστές, αλλά και πολιτικούς-ο δε τότε ως παιδιού αγαπημένος μου ήταν ένας μαλλον πανδημως αντιπαθης τεως ΠΘ στον οποίον κι έκανα ακατάπαυστα ματάκια (πλήρης άγνοιας και παιδικής αθωότητας).

Τελευταία επίσκεψη περίπου προ εβδομάδας, και ο χώρος με τη μεγάλη αυλή, τον πλάτανο και τον μικρό χώρο εν είδει μικρής παιδικής χαράς, άπαντα στην γνώριμη θέση τους.

Η εξυπηρέτηση κλασικά ήταν καλή, εξαιρετικά γρήγορη, ενίοτε αγχωτική, με τον ενα εκ των ιδιοκτητών διαχρονικά παρόντα και σπιρτόζο(sic). Απ΄το πολύ σπίρτο, τρόμαζεις βέβαια ενίοτε (βλ. φωναχτές υποδείξεις σε σερβιτόρους κτλ), αλλά οκ. Απολύτως τίποτα αρνητικό ή επιληψιμο, διότι προφανώς σε ιδιοκτήτες που συμπεριφέρονται ασχημα στο προσωπικό δεν ξαναπατάμε ποτέ, και σε απολύτως καμία περίπτωση δε μιλάμε για τέτοια κατάσταση).

Το φαγητό ήταν κάποτε εξαιρετικό και σίγουρα παραμένει καλό.
Αρνί δεν τρώω ποτέ, αλλά οι συνδαιτημόνες το τιμούν μετ'επαινων, το κοκορετσάκι ειναι τραγανό και νόστιμο, το ψαρονέφρι το προσωπικά αγαπημένο μου, το μπιφτέκι το προτιμώ λίγο πιο αφράτο, αλλά οι κρεατοφάγοι με κοροϊδεύουν και μου λένε ότι έτσι είναι το σωστό, "κρεατωμένο", όποτε το καταγράφω κι αυτό, ενώ σίγουρα κορωνίδα του μαγαζιού παραμένουν τα καλοψημένα, ζουμερά και πραγματικά παϊδάκια.

Προσωπικά ως μη δεινής κρεατοφάγου μου άρεσαν απίστευτα πάντα τα ορεκτικά, έτσι δε όλα μαζί που έρχονται στον δίσκο με το που κάθομαι, μου δημιουργούν την ακατάσχετη όρεξη να τα πάρω όλα(μιλάμε για ανελέητο μέτρημα θερμίδας την επόμενη μέρα).

Μόνο που το άλλοτε λατρεμένο μου σούπερ αέρινο, με ενα πανάλαφρο μη κουρκούτι κολοκυθάκι τηγανιτό, ήταν μες στο λάδι σε βαθμό που καιγόταν ο λαιμός σου, ενώ η τυροκροκέτα ποίημα μου φάνηκε κάπως πιο βαριά απ'ό, τι άλλοτε, σταθερά όμως νόστιμη.

Μελιτζανοσαλάτα με κομματάκια καρυδιου και κόκκινης πιπεριάς μια χαρά, πατάτα φρέσκια νόστιμη, τζατζίκι καλό κι η πράσινη σαλατούλα πασάμπλ (τους είχε κάτι ξεφύγει στο μπαλσάμικο, προφανώς λάθος της στιγμής, αλλά τρωγόταν ευχάριστα).

Με κρασί δικό τους σε νορμάλ ποσότητες, σπάνια πέφτουμε κάτω από 25ε-30ε το άτομο (και αυτό δεδομένης μιας κάποιας μικρής μείωσης των τιμών που προς τιμήν τους έχουν πρόσφατα καθιερώσει).

Προσωπικά, φυσικά θα ξαναπάω, πάντα πηγαίνω έστω άπαξ τον χρόνο, και το βρίσκω μια τίμια και γευστική πρόταση στην ευρύτερη περιοχή, έστω κι απο ελαφρά έως βαρέως πεσμένη σε σχέση με το παρελθόν! Μ'αρέσει ακόμα: )