Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Τσιπουράδικα - Ουζερί - Εξάρχεια, Αθήνα
Μαι
11
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
17-25

Η Λέσβος, για μένα, δεν είναι ένα απλό ουζερί. Η Λέσβος είναι ένα προσκύνημα. Ένα προσκύνημα στο υπέροχο αυτό νησί, που έχω περάσει καλοκαίρια, χειμώνες, Πάσχα, Χριστούγεννα, που έχω γελάσει, έχω διασκεδάσει, έχω φάει αμέτρητες ποσότητες από θαλασσινά και ψάρια κι έχω πιεί πάνω από ένα αποστακτήριο ούζο.

Για όσους έχουν πάει στη Λέσβο κι έχουν κάτσει στα παραδοσιακά ουζερί που δεν είναι απαραιτήτως παραθαλάσσια αλλά που μυρίζουν θάλασσα, με την μαμά/θεία/γιαγιά να τηγανίζει πατατοκεφτέδες και να καθαρίζει φρεσκοπαστωμένες παπαλίνες και τον γιο/εγγονό/σύζυγο να τρέχει πέρα-δώθε στα τραπέζια (και που κατά πάσα πιθανότητα έχει πιάσει και τα ψάρια που σερβίρει) ξέρουν ακριβώς τι εννοώ. Και για να είμαι ακριβής, η Λέσβος θυμίζει πολύ τα ουζερί της Παναγιούδας, με τα πολύ απλά τραπέζια, τα ωραία φαγάκια και τους υπέροχους ανθρώπους.

Η Λέσβος, λοιπόν, είναι βγαλμένη από το παρελθόν. Ένα μαγαζί απλό, με την παλιά του επιγραφή στη τζαμαρία, με χάρτινα τραπεζομάντηλα με τον χάρτη του νησιού και με τους πάντες εκεί να είναι φίλοι ή συγγενείς κάποιου άλλου. Είναι εμφανές πως αυτό το μαγαζί δεν βασίζεται στο φαίνεσθαι. Που βασίζεται? Στα φρεσκότατα ψάρια (που έρχονται κάθε πρωί από το νησί), στα καλομαγειρεμένα φαγητά, στην υπέροχη -οικογενειακή- ατμόσφαιρα και στις μικρές ετικέτες από ούζο που ρέει άφθονο στα σωστά ποτήρια. Όχι σε ποτήρια τσίπουρου, όχι σε ποτήρια κρασιού, όχι σε σφηνοπότηρα αλλά σε ποτήρια για ούζο.

Ό, τι φάτε θα είναι και φρέσκο και εποχικό. Από ψάρια θα βρείτε ό, τι προσφέρει η θάλασσα. Αν δεν βγει η ψαρόβαρκα, δεν θα βρείτε ψάρι. Τα περισσότερα είναι τηγανιτά (εννοείται της ώρας) αλλά ανάλογα με την εποχή και την ψαριά μπορεί να πετύχετε και παστό και ψητό. Αν βρείτε κουτσομούρα, προτιμήστε την και θα με θυμηθείτε.

Από μέσα Αυγούστου έως και μέσα Σεπτέμβρη είναι η καλύτερή μου μιας και φέρνουν σχεδόν κάθε μέρα παπαλίνες. Οι παπαλίνα είναι η μπαμπάτσικια σαρδέλα που... φυτρώνει μόνο στον κόλπο της Καλλονής και που παστώνεται ελαφρά (το μεσημέρι τη βάζεις στο αλάτι και το βράδυ την τρως). Η εποχή της, δυστυχώς, κρατά ελάχιστα και αν θέλετε να δοκιμάσετε πρέπει να καλέσετε από το πρωί και να ρωτήσετε αν έχουν και να κρατήσετε όσες μερίδες θα φάτε (τις διπλάσιες από όσες νομίζετε). Πάντα ανάλογα με την εποχή, μπορεί να βρείτε και όστρακα.

Εκτός από ψαράκια, θα βρείτε θαλασσινά (γαρίδες, χταπόδι και τη ωραιότερη τηγανιτή σουπιά που έχω φάει), σαλατικά (ωμά ή βραστά), όσπρια, πατατοκεφτέδες (την παραδοσιακή Λεσβιακή συνταγή), κεφτέδες, κολοκυθοκεφτέδες, το κλασσικό λαδοτύρι, πατάτες, κολοκυθάκια και μελιτζάνες τηγανιτές. Όλα τηγανίζονται εκείνη τη στιγμή και έρχονται στο τραπέζι σας με το που θα βγουν από το τηγάνι.

Μετά το φαγητό, θα σας κεράσουν ωραιότατο χαλβά σιμιγδαλένιο, φτιαγμένο με ελαιόλαδο και όχι με βούτυρο. Λέσβος, γαρ... Συχνά-πυκνά παίζουν και λάιβ βραδυές με ρεμπέτικο και νησιώτικο ρεπερτόριο αλλά ποτέ μου δεν κατάλαβα αν είναι κάτι στάνταρ ή αν πρόκειται για αυθόρμητα "happenings".

Αν σας φέρει ο δρόμος σας στη Λέσβο, μην κάνετε το λάθος να παραγγείλετε τα δύο διάσημα ούζα (ξέρετε ποιά λέω, αυτό με το ονοματεπώνυμο και το άλλο με την κοντή φούστα) που ουδεμία σχέση έχουν ουσιαστικά με το παραδοσιακό ούζο του νησιού. Ευτυχώς εδώ θα βρείτε μπόλικες μικρότερες ετικέτες, που αξίζουν μια δοκιμή για να καταλάβετε την διαφορά του καλού ούζου από το βιομηχανοποιημένο. Ρωτήστε να σας προτείνουν ποιο σας ταιριάζει, ανάλογα με τους βαθμούς του αλκοόλ και το πόσο αρωματικό το θέλετε.

Διαβάζοντας τις άλλες κριτικές, βλέπω μία ένσταση όσον αφορά τις τιμές σε σχέση με τον χώρο. Κατ'αρχάς να πω πως εγώ όσες φορές έχω πάει στη Λέσβο δεν έχω δώσει παραπάνω από 30 ευρώ το άτομο για να φάω πολύ και σχεδόν αποκλειστικά θαλασσινά και για να πιω τουλάχιστον ένα μικρό μπουκάλι ούζο (συνήθως με την παρέα μου ξεπερνάμε το ένα μπουκαλάκι ανά άτομο). Όπως και να το κάνουμε 30 ευρώ για να φας πολύ, να πιεις πολύ και όλα όσα καταναλώσεις να είναι φρεσκότατα και άκρως ποιοτικά, δεν είναι ακριβά.

Οι τιμές όντως θα μπορούσαν να είναι λίγο χαμηλότερες ΟΜΩΣ αυτό ίσως να είχε αντίκτυπο στην ποιότητα. Προσωπικά, δεν θα ήθελα να δίνω 10% λιγότερα χρήματα αλλά τα ψάρια να σταματήσουν να έρχονται από το νησί ή να σταματήσουν να έρχονται με τη συχνότητα που έρχονται. Όλα έχουν ένα τίμημα και -όπως και να το κάνουμε- δεν είναι φτηνό... χόμπυ το να φέρνεις ψάρια από ένα νησί του Βορείου Αιγαίου στην Αθήνα. Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψιν το πόσο φρέσκα είναι τα ψάρια και από που έρχονται, πρόκειται ξεκάθαρα για μια περίπτωση "ό, τι πληρώνεις παίρνεις".

Όσον αφορά τον χώρο, από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου πουθενά στην Αττική δεν έχω φάει τόσο φρέσκο ψάρι σε κυριλέ εστιατόριο, με λινά τραπεζομάντηλα, κρυστάλλινα ποτήρια και τέλεια διακόσμηση. Αλλά ακόμα και στην αγαπημένη μου Αίγινα, το πιο φρέσκο ψάρι το σερβίρουν δυο ταβερνάκια τόσα-δα, πάνω στο δρόμο, πίσω από την ψαραγορά. Δεν ξέρω γιατί, αλλά η φρεσκάδα του ψαριού είναι συχνά αντιστρόφως ανάλογη με το περιβάλλον. Αφήστε που στη Λέσβο, αν δεν είσαι (καλο) μαθημένος σε Κηφισιές και Γλυφάδες δεν υπάρχει τίποτα που θα σε χαλάσει. ίσα-ίσα, μάλλον θα σε γυρίσει σε παιδικά χρόνια και "παλιακά" καφέ-ουζερί.

Η δική μου συμβουλή είναι να πάτε αν θέλετε να φάτε καλό και φρέσκο ψάρι, να πιείτε καλό ούζο, να περάσετε καλά και να μην πληρώσετε τιμές Μικρολίμανου.