Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Τσιπουράδικα - Ουζερί - Μοσχάτο, Αθήνα
Μαι
15
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
10-16

Καλησπέρα στην παρέα του ask for food!
Αυτή είναι η πρώτη κριτική που γράφω, παρότι παρακολουθώ εδώ και 2 χρόνια περίπου το site και έχω ήδη επισκεφτεί κάποια εστιατόρια, επηρεασμένη από κριτικές που έχω διαβάσει, για τα οποία σκοπεύω να γράψω στο άμεσο μέλλον. Καλώς σας βρήκα και επίσημα λοιπόν!

Στα καθέκαστα τώρα. Η επίσκεψη μου για φαγητό στο "Καφενείο της Κατερίνας" πραγματοποιήθηκε χθες, Κυριακή 10 Μάιου. Είχε μπει στο μάτι μου καιρό πριν, καθώς από σπόντα είχε τύχει να το επισκεφτώ και το χειμώνα για ένα πολύ γρήγορο κρασί.

Η πείνα μας έπιασε λίγο αργά και έτσι βρέθηκα κατά τις 12 το βράδυ να ψάχνω το τηλέφωνο του μαγαζιού για να μάθω μέχρι τι ώρα παραμένει ανοιχτή η κουζίνα τους.
Η κυρία που το σήκωσε με ενημέρωσε πως είναι μέχρι τη 1 κι έτσι ξεκινήσαμε, παρέα 3 ατόμων συνολικά.
Ενημερωτικά, το μαγαζί βρίσκεται αρκετά κοντά στον ηλεκτρικό σταθμό του Μοσχάτου, περίπου 10 λεπτά με τα πόδια για όποιον θελήσει να πάει πεζός. Εμείς πήγαμε με αυτοκίνητο, το βρήκαμε εύκολα και δεν αντιμετωπίσαμε κανένα πρόβλημα με το πάρκινγκ.

Ο εξωτερικός χώρος στον οποίο και καθίσαμε, θαρρώ πως έχει βελτιωθεί από την πρώτη μου επίσκεψη, χωρίς όμως να το λέω με μεγάλη βεβαιότητα καθώς τον χειμώνα είχα καθίσει μέσα και δεν είχα δώσει μεγάλη έμφαση στο έξω. Είναι αρκετά συμπαθητικός, με κάποιες ρουστίκ ζωγραφιές στους τοίχους, ξύλινες όμορφες καρεκλίτσες και παρτέρια με λουλούδια. Χωρίς να έχει κάτι το ιδιαίτερο, αποπνέει μια φιλοξενία και μια αίσθηση παλιάς γειτονιάς και ηρεμίας.

Λίγα λεπτά μετά την άφιξη μας, ήρθε και ο σερβιτόρος, πολύ ευγενικός και εξυπηρετικός, μας μοίρασε τον κατάλογο και μέχρι να τον μελετήσουμε μας έφερε νεράκι βρύσης σε γυάλινο μπουκάλι (χαμογελάμε εδώ) και ψωμί σε καλαθάκι μαζί με τα μαχαιροπήρουνα. Εκ των τριών ατόμων της παρέας, οι 2 πεινούσαμε και ο τρίτος ήταν για μπυρίτσα (όχι πως δεν τσιμπολόγησε κι αυτός βεβαίως, βεβαίως! )

Ο κατάλογος ήταν ευανάγνωστος και κατά την γνώμη μου, με επιλογές τόσες ώστε ούτε να χάνεσαι, ούτε να περιορίζεσαι. Τρομερά καλή εντύπωση μας έκαναν οι τιμές, για τις οποίες ήδη είχα μια εικόνα μέσω του ask for food και είναι ένα από τα μεγάλα συν του μαγαζιού. Παραγγείλαμε λοιπόν:

-Mία φάβα, η οποία έφτασε σε σχετικά μεγάλη πιατέλα, πασπαλισμένη με ψιλοκομμένα κρεμμυδάκια και λάδι και στο πλάι κομμένα λεμόνια. Η γεύση της ήταν πολύ μεστή και η υφή της πλούσια, ισορροπώντας τέλεια ανάμεσα στο ''μπουχτιστική'' και ''νερουλή'' που έχω γευτεί κατά καιρούς σε άλλα μαγαζιά.

-Μία σαλάτα ανάμεικτη, αποτελούμενη από λάχανο, καρότο, μαρούλι, ελιές και αν δεν απατώμαι, πράσο. Πρώτα απ'όλα, ήταν θεόρατη! Και παρότι, εγώ κυρίως, καταναλώνω μεγάλες ποσότητες σαλατοπρασινάδας, ακόμα και με την συμβολή των υπολοίπων δεν την καταφέραμε. Τα λαχανικά ήταν όλα φρέσκα. Μία πολύ τίμια, αν και κλασική σαλάτα λοιπόν.

-Σύγκλινο, το οποίο ήρθε σε ένα μικρό θα έλεγα πιατάκι, σε ικανοποιητική ποσότητα όμως. Βέβαια, το συγκεκριμένο ήταν τόσο νόστιμο που μπορούσες να τρως και να τρως μέχρι να σκάσεις! Πολύ σωστή αναλογία λίπους και ψαχνού, με την ριγανίτσα του από πάνω και τα λεμόνια στο πλάι για χρήση κατά το δοκούν.

-Πατάτες τηγανιτές, σε μία μεσαία προς μεγάλη πιατέλα, πάρα πολύ νόστιμες και εμφανώς κομμένες στο χέρι με τον πατροπαράδοτο μαμαδίστικο τρόπο. Φυσικά δεν έμεινε καμία, να 'ταν κι άλλες.

-Μία μερίδα σεφταλιές, ένα πιάτο για το οποίο μέχρι χθες δεν είχα καμία γαστρονομική γνώση, αλλά μετά την περιγραφή του από τον σερβιτόρο, επιλέχθηκε. Δοκίμασα κι εγώ και μολονότι στο θέμα του κρέατος είμαι αρκετά περίεργη, έχω να πως πως ήταν απίθανο. Οι σεφταλιές λοιπόν, για όσους τυχαίνει να μην το γνωρίζουν όπως εγώ, αποτελούνται από ένα μείγμα χοιρινού κιμά πλασμένου κεφτεδάκια με διάφορα μυρωδικά και κρεμμύδι. Τυλίγονται στην λεγόμενη αρνίσια ''σκέπη'' ή αλλιώς ''μπόλια'', ένα λιπώδες δίχτυ που υπάρχει γύρω από την συκωταριά του ζώου και ψήνονται στα κάρβουνα.
Πολύ ικανοποιητικό σε ποσότητα και αυτό το πιάτο, 4 σεφταλιές που συνοδεύονταν από κομμένες ντομάτες και κρεμμυδάκι.

-Μια μερίδα ψητό θράψαλο για 'μένα, για το οποίο ο κατάλογος ανέφερε πως ήταν φρέσκο και έτσι δελεάστηκα να το δοκιμάσω. Με το που κατέφθασε στο τραπέζι, είχε ήδη χορτάσει το μάτι, καθώς αντικρίσαμε ένα πλήθος πλοκαμιών και ροδελών, των οποίων το χρώμα φανέρωνε μερακλίδικο ψήσιμο. Η γεύση του απολαυστικότατη, συνοδεία λεμονόζουμου ήταν το κάτι άλλο. Αν και δεν μπορώ να δηλώσω μεγάλη εμπειρογνώμονας όσον αφορά τα θαλασσινά, το συμπεριλαμβάνω στα πιο νόστιμα που έχω φάει στη ζωή μου. Τόσο που παρά το μέγεθος του πιάτου, δεν έμεινε τίποτα!

Από ποτά, παραγγείλαμε 4 μπύρες και μία κόκα κόλα και το σύνολο του λογαριασμού ήταν 35 ευρώ. Αναλογιζόμενοι πως το θράψαλο, που ήταν και το πιο ακριβό πιάτο που παραγγείλαμε, κόστισε 9 ευρώ, μείναμε απόλυτα ευχαριστημένοι από την σχέση τιμής και ποιότητας.

Γλυκάκι δεν είχαμε για κέρασμα στο τέλος αλλά έτσι κι αλλιώς ήμασταν τόσο χορτασμένοι που δεν το αποζητήσαμε και όπως έχει ειπωθεί και από άλλους χρήστες εδώ, η συνολική ικανοποίηση και η τιμιότητα εκ μέρους του μαγαζιού σε έχουν ήδη καλύψει.

Το αν θα ξαναπάω, πιστεύω δεν θέλει ερώτημα. Επικροτώ την καλή ποιότητα, το μεράκι, την φιλοξενία και τον σεβασμό στον πελάτη-συνάνθρωπο και όλα αυτά τα βίωσα σε αυτό το ταβερνάκι.