Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Bar Restaurants - Ιλίσια - Χίλτον, Αθήνα
Μαι
21
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
10-16

Προσπαθώντας να διατηρήσω όσο περισσότερο μπορούσα την αίσθηση που είχα από το προ ολίγων ημερών, τελευταίο μου ταξίδι στην Μαδρίτη, αποφάσισα να επισκεφτώ το Tapas Bar. Ίσως κάποιοι από εμάς να το θυμούνται από την πρώτη του κατοικία, που ήταν στα στενά του Γκαζίου. Θεωρώ ότι η απόφασή τους να αλλάξουν σημείο, ήταν μία πάρα πολύ καλή κίνηση. Το target group τους δε νομίζω ότι είναι τα 17χρονα που πλέον είναι οι κατά κύριο λόγο θαμώνες του Γκαζίου. Το κοινό τους ηλικιακά και αισθητικά, έχουν αφήσει πολύ πίσω αυτή την φάση της ζωής τους.

Τώρα αμφιταλαντεύομαι στο αν θα πρέπει να το κρίνω σαν ένα Bar-Restaurant ή σαν τάπας εστιατόριο. Θα ξεκινήσω να γράφω τη κριτική μου και θα αποφασίσω στο κλείσιμό της.

Το Tapas bar προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στους δύο αυτούς ρόλους του, αλλά μάλλον κλίνει περισσότερο σε αυτόν του μπαρ που μπορεί επίσης να προσφέρει και κάποια πιάτα τα οποία είναι –ίσως- εμπνευσμένα από την Ισπανική κουζίνα.

Για να είμαι ειλικρινής, δεν μπορώ να βρω σχεδόν κανένα σημείο αναφοράς με τα τάπας που έχω επισκεφτεί στην Ισπανία. Για τον μεσογειακό αυτό λαό, τα tapas είναι η πιο λαϊκή εκδοχή για το φαγητό τους. Κάτι σαν τα diners για τους Αμερικάνους και τα κουτούκια για την Ελλάδα. Την ονομασία τους πήραν γιατί όταν πριν από αρκετά χρόνια σέρβιραν cherry καπάκωναν το ποτήρι με μία φέτα ψωμί ώστε να μη πέφτει μέσα σε αυτά η σκόνη αλλά και να μη μπορούν να πλησιάσουν οι μύγες στο χείλος του ποτηριού που τις έλκυε το ζαχαρώδες αυτό ποτό. Στην συνέχεια, την ιδια τακτική κράτησαν και όταν σέρβιραν κρασί ή κάποιο άλλο αλκοολούχο ποτό.

Επίσης μία άλλη εκδοχή έχει να κάνει με εντολή Ισπανού βασιλιά να σερβίρεται το αλκοόλ πάντα με κάποιο έδεσμα, ώστε να αποφεύγεται η γρήγορη μέθη. Κοινώς για να μη γίνονται ντίρλα οι Ισπανοί και τους παίρνουν οι τάυροι παραμάζωμα.

Σιγά σιγά, πάνω σε αυτή τη φέτα ψωμί μπήκαν από αλλαντικά και τυριά, μέχρι διαφόρων ειδών θαλασσινά. Στα στενά της Λατινικής γειτονιάς της Μαδρίτης (που παραδόξως θεωρείται από τις πιο κακόφημες τις πόλης και αναρωτιέμαι το γιατί…), μπορείς να βρεις από πιο εξευγενισμένης μορφής τάπας με σολομό, αλεσμένο μπακαλιάρο με μέλι και μουστάρδα μέχρι σκουμπρί, καλαμαράκι και χταποδάκι. Φυσικά, οι νέοι και πιο επίδοξοι chefs τους, εκμεταλλευόμενοι το trend που θέλει οι ανά τον κόσμο κουζίνες να πειραματίζονται και αναδεικνύουν τις ρίζες τους, έχουν ανάγει και εξελίξει την ισπανική κουζίνα σε άλλα πλέον επίπεδα. Εγώ όμως που είμαι κλασικός και λίγο συντηρητικός, θα εμείνω την κυρίως λογική των τάπας που κατά βάση είναι απλή.

Συνήθως οι Ισπανοί, όταν θέλουν να κάνουν ένα διάλειμμα για να πιούνε ένα ποτήρι κρασί ή μπύρα, μπουκάρουν σε ένα τάπας. Αν παραγγείλουν απλώς το ποτό, συνήθως θα στο συνοδέψουν με ελιές ή πατατάκια εμπορίου περιχυμένα με αντζούγιες και το λάδι τους (!!! ) ή με μύδια κοκκινιστά, επίσης με τη σαλτσούλα τους. Αν όμως θέλεις να τσιμπήσεις και κάτι, πας στις ανοιχτές βιτρίνες τους και προσπαθείς να διαλέξεις κάποιο από τα ελαφρώς φρυγανισμένα ψωμάκια τους που έχουν επάνω ότι τραβάει η όρεξή σου.

Ως άτομο που διακατέχεται από σύνδρομο λιχουδίασης, μου ήταν πάντα πολύ δύσκολο να επιλέξω 5-6 γεύσεις ανάμεσα στις 20-25 που έβλεπα μπροστά μου. Αγαπημένες αυτές με το jamon, τα καπνιστά ψάρια και τον μαριναρισμένο, κομμένο σε μικρές λωρίδες γαύρο (ή τουλάχιστον αυτό νομίζω ότι είναι…).

Στα τάπας θα δεις από τον πιο καλοντυμένο Ισπανό που ετοιμάζεται να ξεκινήσει ή τερματίσει την βραδινή Σαββατιάτικη έξοδό του, μέχρι τον εργάτη που σταμάτησε να φάει κάτι σε διάλειμμα από τη δουλειά του. Μπείτε σε ένα τάπας, πετάξτε από πάνω σας κάθε συστολή που έχει να κάνει με γεύσεις που φοβάστε να δοκιμάσετε και πάρτε κάθε συνδυασμό που θα τραβήξει τη προσοχή σας. Είναι σχεδόν όλα εξαιρετικά! Η τιμή ανά τεμάχιο, σε μία μη τουριστική περιοχή και ανάλογα με το μαγαζί, είναι ανάμεσα σε 1 και 2,5 ευρώ (Ε, πώς να το κάνουμε… Αλλιώς θα σου κοστίσει αν το παραγγείλεις στην περιοχή Salamanca κι αλλιώς στην Chueca). Συνήθως δεν σου επιτρέπουν το σερβίρισμά τους σε τραπέζι αλλά μόνο στο όρθιο στα μπαρ τους.

Η μουσική, κατά κύριο λόγο παραδοσιακή. Η διακόσμηση, από τον πιο λιτό χώρο έως τις καταστάσεις που κρέμονται αντικείμενα έως κι από το ταβάνι. Ακόμα και η τσαχπίνα παχουλοδροσάτη κυρία, με το ολάνθιστο φόρεμα που είναι πίσω από το μηχάνημα για την draft μπύρα, με το υφάκι «μη μου ζαλίζεις και πολύ τον έρωτα» έχει κι αυτό την ομορφιά και γοητεία του… Λίγο να τους δείξεις ότι δεν είσαι ένας ακόμα τουρίστας που μπήκε στον χώρο τους για να δοκιμάσει γεμάτος αναστολές τα πιάτα τους, θα τη δεις ακόμα κι αυτή να αφήνει στην άκρη τις επιφυλάξεις της και θα σου σπάσει το χαμογελάκι της… Όταν θα σε δει να λιγδώνεσαι αλλά παρ΄όλα αυτά να το διασκεδάζεις, θα σε αποκαλέσει chico και κάτι άλλα που δε θα καταλάβεις γρι από τα ισπανικά της και θα σου δώσει χαρτοπετσέτες γελώντας.

Μετά από αυτόν τον μακρύ πρόλογο, έρχομαι στο ότι μου είναι δύσκολο να κάνω κριτική στο Tapas bar έως ένα αντίστοιχο εστιατόριο.

Το Tapas bar, έχει έναν πολύ προσεγμένο και γλυκό χώρο. Η μουσική για τα γούστα μου είναι ιδανική για να πιω το ποτάκι μου και οι επιλογές του DJ τους ήταν για τα δικά μου δεδομένα άψογες. Φυσικά δεν την λες και Ισπανική...
Τα έχει ήδη σχολιάσει ο φίλος Fratello με ακρίβεια και με βρίσκει απολύτως σύμφωνο.

Από το service τους έμεινα απόλυτα ικανοποιημένος. Κάποιες επιλογές συνοδευτικών για την σανγκρία που παραγγείλαμε ήταν συμπαθητικά.
Όλα όμως ήταν πολύ εξευγενισμένα για αυτό που ίσως άδικα περίμενα να ζήσω. Μερικές ώρες πριν φαντασιωνόμουν ένα πιο μάγκικο χώρο με ενός άλλου είδους ταπεραμέντο. Αυτό δεν κατάφερα να το ζήσω κι έτσι η ικανοποίηση αυτής της επιθυμίας και ανάγκης μου αναβάλλεται μέχρι το συντόμως- ελπίζω- νεότερό μου ταξίδι στην Μαδρίτη (την οποία θεωρώ άκρως πιο ενδιαφέρουσα και γνήσια από την Βαρκελώνη).

Τα πιάτα τους ήταν επίσης νόστιμα αλλά τους έλειπε αυτή η έξτρα γεύση (κάτι σα να πηγαίνεις σε ελληνικό σουβλατζίδικο και να παραγγέλνεις τυλιχτό σουβλάκι σε αλάδωτη, ολικής αλέσεως πίτα ή σε ελληνικό εστιατόριο των Βρυξελλών και να παραγγέλνεις μουσακά). Φυσικά καταλαβαίνω ότι είναι δύσκολο να μεταφέρεις την κουλτούρα και την αίσθηση ενός άλλου λαού, στην Ελλάδα.
Για να μη μακρηγορώ, το Tapas bar είναι μία αξιοπρεπέστατη λύση για την βραδινή μας έξοδο. Έχει όλα τα στοιχεία που θα μπορούσαν να συντελέσουν σε κάτι τέτοιο και πραγματικά μου χάρισε ωραίες στιγμές. Για τον λόγο αυτό, είμαι σίγουρος ότι θα το ξαναεπισκεφτώ αλλά κυρίως για ποτάκι και την εξαιρετική μουσική του.

Αν είχα να τους συμβουλέψω κάτι- επειδή είδα ότι εκπροσωπείται- και ΜΟΝΟ για την περίπτωση που πραγματικά τους ενδιαφέρει να είναι αντιπροσωπευτικό δείγμα τύπου τάπας εστιατόριου, θα ήταν να αφήσουν τον εαυτό τους πιο ελεύθερο. Να βάλουν εναλλακτικά και πιο λαϊκές γεύσεις. Να μη φοβηθούν να βάλουν τις αντζούγιες πάνω σε ψωμάκι και να χύσουν πάνω του το λαδάκι τους μέχρι αυτό να «ποτίσει». Αν ο πελάτης λερωθεί και λίγο, υπάρχουν και οι χαρτοπετσέτες… Να θυμηθούμε τις κοινές ρίζες που έχουμε με αυτό τον λαό και να ξαναφέρουμε στο μενού μας το σκουπρί και αντίστοιχα παστά και καπνιστά ψάρια. Οι πρώτες ύλες υπάρχουν όλες στην αγορά μας. Η λογική αυτής της κουζίνας είναι και λιπαρή και «βρώμική» (με την καλή έννοια). Να βάλουν και πιο παιχνιδιάρικη, με λατινικές ρίζες μουσική. Και που ξέρεις… μπορεί το ελληνικό κοινό να σιγοντάρει μια τέτοια προσπάθεια.

Γιατί καλή-χρυσή η μπαφάλα μοτσαρέλλα και το πέστο πάνω στην υποδειγματικά φρυγανισμένη μπρουσκέτα μας (για να πάρει λίγο η μπάλα και την παραπλήσια γεύση της Ιταλικής κουζίνας…) αλλά σα παιδάκια μεγαλώσαμε με ένα ψωμάκι και σαλαμάκι στο χέρι και πολύ λυπόμασταν όταν αυτό μας έπεφτε ενώ παίζαμε στις αλάνες…

Αν το κρίνω σαν τάπας, θα πρέπει να είμαι πιο αυστηρός και δεν μου βγαίνει γιατί και πέρασα όμορφα και γιατί θα το αδικούσα, αφού το θεώρησα μία αξιοπρεπέστατη προσπάθεια. Θα το κρίνω σαν ένα μπαράκι που επιπρόσθετα έχει και κάποια πιάτα για να συνοδέψεις το ποτό σου.