Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ελληνική κουζίνα - Καλλιθέα, Αθήνα
Μαι
23
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
1
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
10-16

Δυστυχώς με τη Ραμόνα επιβεβαίωσα τον εξής κανόνα:
Οι καλές κριτικές μπορούν τόσο να διαφημίσουν όσο και να βλάψουν ένα μαγαζί.
Έχοντας κάνει όρεξη, λοιπόν, για κάτι ξεχωριστό και μοναδικό είχα βάλει από καιρό στο μάτι τη Ραμόνα. Είναι άλλωστε σε μια περιοχή που κινούμαστε αρκετά συχνά λόγω οικογενειακών σχέσεων, οπότε με την πρώτη ευκαιρία που δόθηκε κανόνισα εντελώς απρογραμμάτιστα να πάμε μεσημεράκι Δευτέρας αμέσως μετά τη δουλειά να τη δοκιμάσουμε.

Εκ πρώτης όψεως απογοητεύτηκα αφού αρχικά μόνο και μόνο η εξωτερική εμφάνιση της πρόσοψης σε γεμίζει αμφιβολίες και δεύτερες σκέψεις φυγής! Το μαγαζί εντελώς άδειο και παρόλ' αυτά ένοιωθα λιγάκι κλειστοφοβικά καθώς είναι ημιυπόγειο με διακοσμητικά (φαντάζομαι) βαρέλια γύρω-γύρω στο βάθος του μαγαζιού και κάτω από αυτά μια ακόμα σειρά τραπεζάκια στα οποία ακόμα και να κάτσω φοβόμουν υπό τον φόβο των κρασοβάρελων. Βέβαια υπό διαφορετικές συνθήκες (χειμωνιάτικο βραδάκι που αποζητάς απόμερα ζεστά κουτούκια) δεν αποκλείω να είχα σχηματίσει διαφορετική άποψη.

Όσον αφορά την εξυπηρέτηση μέτρια πράγματα. Ο νεαρός που σέρβιρε ναι μεν ευγενικός αλλά τον ψάχναμε κρυμμένο πίσω από τον ενδιάμεσο τοίχο αν τυχόν θέλαμε κάτι. Ωραίος γραφικός κατάλογος να περιπλανηθείς και αντίστοιχο τεφτέρι ώστε να δημιουργήσεις μόνος σου την παραγγελία σου. Στα θετικά το χορταστικότατο και δροσερότατο ραβανί με παγωτό που μας κεράσανε στο τέλος.

Τρεις ενήλικες και δύο πιτσιρίκες (ίσα που τσιμπήσανε τα καμάρια μας) πήραμε κρεμμυδοκροκέτες (onion rings στα ελληνικά δηλαδή-παντελώς αδιάφορα), ταλαγάνι (αρκετά νόστιμο), φλογέρες με μελιτζάνα, τυρί και μπέικον (δυναμίτης! με το μπέικον να κάνει τη διαφορά και να το απογειώνει), σεφταλιές (πολύ καλές), γλυκάδια (αναλόγα με τα γούστα του καθενός-εμένα τα δύο από τα τρία που δοκίμασα με ξετρέλαναν, το τρίτο ήταν λίγο παραπάνω καμμένο, οι γυναίκες της παρέας έδειξαν να μην τα προτιμάνε-λιγώθηκαν... ), παϊδάκια κοτόπουλο (συνηθισμένο πιάτο χωρίς να υστερεί) και μισό κιλό πολύ ωραίο για τα γούστα μου λευκό χύμα κρασί. Ίσως για μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα να πρέπει να δώσω ευκαιρία και σε άλλα πιάτα.

Ομολογώ αμφιταλαντεύτικα αρκετά αν έπρεπε να βάλω 2 ή 3. Τελικά είπα να του χαριστώ, διατηρώντας επιφύλαξη για μελλοντική επίσκεψη.

Το πιο ευχάριστο απ' όλα ήταν ο λογαριασμός. 35 ευρώ και κάτι ψιλά και φύγαμε χορτάτοι ίσως και σκασμένοι. Αν πάω ξανά πάντως θα είναι ένα κρύο χειμωνιάτικο βράδυ...