Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Κίνα & Ν. Ασία - Πειραιάς κέντρο, Αθήνα
Μαι
24
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Επιτέλους πήγα στο Rouan Thai! Ήταν πολύ ψηλά στη λίστα μου για δοκιμή εδώ και καιρό. Η απόσταση όμως από εκεί που μένω ήταν αποτρεπτική μέχρι πριν από ένα μήνα που έπεισα και άλλους τρεις, επίσης λάτρεις της ταϊλανδέζικης κουζίνας, να κατηφορίσουμε προς... Τρούμπα. Βράδυ καθημερινής ήταν. Πήραμε και ένα τηλέφωνο καθ' οδόν για καλό και για κακό και μετά από προτροπή του συνομιλητή, στην άλλη άκρη της γραμμής, κλείσαμε και τραπέζι.

Το βρήκαμε πολύ εύκολα και επίσης εύκολα βρήκαμε να παρκάρουμε σε κοντινή απόσταση. Η περιοχή τριγύρω πολύ καθαρή και τακτοποιημένη. Μόνο τα λίγα μπαρ με τα περίεργα ονόματα και τα φιμέ τζάμια μαρτυρούσαν το ένδοξο παρελθόν της.

Το Rouan Thai, αν δεν έχεις διαβάσει περιγραφές πιο πριν και δεν είσαι υποψιασμένος, το πιο πιθανό είναι ότι θα το προσπεράσεις. Μοιάζει σαν καφενείο περασμένης δεκαετίας. Έχει και αυτήν την διπλή ταμπέλα απ' έξω: και "Marina" και "Rouan Thai". Η εμφάνιση όμως δεν είναι το παν και έτσι περάσαμε στα ενδότερα.

Εσωτερικά το Rouan Thai μοιάζει με επαρχιακή ταβέρνα, κάτι που δεν μας πτόησε. Καμία σχέση με τη διακόσμηση άλλων ασιατικών εστιατορίων. Αυτό βέβαια δεν είναι απαραίτητα κακό. Ο χώρος δεν είναι μεγάλος και είναι πεντακάθαρος, το ίδιο και οι τουαλέτες. Τα τραπέζια είναι σχετικά λίγα και καθόλου στριμωγμένα. Τέλος, ενώ στην αρχή, όταν μπήκαμε, μόνο άλλα δυο τραπέζια ήταν κατειλημμένα, γρήγορα γέμισε. Συμβουλεύω, επομένως, να κλείνετε τραπέζι, ιδίως αν έρχεστε από μακριά.

Μας εξυπηρέτησε ένας νεαρός άνδρας, ταϊλανδέζικης καταγωγής, πολύ ευγενικός, διακριτικός και πρόθυμος. Μας απάντησε με σαφήνεια σε ό, τι τον ρωτήσαμε, μας πρότεινε πιάτα και μας εξήγησε τον τρόπο με τον οποίο τρώγονταν αυτά που έφερνε. Αργότερα ήρθε στο τραπέζι μας και ο ιδιοκτήτης (μάλλον) για τα απαραίτητα pr.

Στα της παραγγελίας τώρα: Κινηθήκαμε σε πιάτα αμιγώς ταϊλανδέζικα, κάτι για το οποίο μας συνεχάρη ο ιδιοκτήτης. Ο μισός κατάλογος περιέχει κινέζικα φαγητά, αλλά εμείς τα προσπεράσαμε. Το φαγητό ήταν πολύ καλό και έχουμε σοβαρό μέτρο σύγκρισης αφού τρεις από τους τέσσερις έχουμε επισκεφθεί την Ταϊλάνδη. Βέβαια, το φαγητό εκεί ήταν σε κάποιες περιπτώσεις ασύλληπτο, πέρα από ό, τι έχουμε φάει εδώ στην Αθήνα. Τα πιάτα που διαλέξαμε ήταν τα μισά κάπως καυτερά και τα υπόλοιπα σχεδόν καθόλου καυτερά. Εγώ που δεν είμαι του καυτερού στις πρώτες μπουκιές έπαθα ένα μικρό σοκ, αλλά στη συνέχεια συνήθισα, με τη βοήθεια και πολύ ρυζιού βέβαια. Η ποσότητα είναι κανονική.

Πήραμε:
spring rolls – ωραία, 4 τεμάχια, είχαμε και sweet chilli sauce μαζί (4,2),
σαλάτα μπαμπού – αρκετά καυτερή, ενδιαφέρουσα, μας είπαν ότι συνδυάζεται με sticky ρύζι, εγώ αυτόν τον συνδυασμό δεν το κατάλαβα (6,9),
phad thai – πολύ καλό, το καλύτερο που έχω φάει μέχρι στιγμής χωρίς να μπω σε αεροπλάνο. Δεν περιείχε ούτε γαρίδες, ούτε tofu, όπως προβλέπει η βασική συνταγή, ούτε κάποιο κρέας (8),
massaman curry κοτόπουλο – αρκετά ήπιο κάρυ, σερβιρισμένο σε μπολ, πολύ νόστιμο, τρώγεται με ρύζι (8,6),
phad kra prow χοιρινό – η περιγραφή στον κατάλογο αναφέρει ότι είναι με πιπεριές. Στην πραγματικότητα είναι χοιρινός κιμάς με ταϊλανδέζικο βασιλικό. Καυτερό πιάτο και μέτρια εκτελεσμένο (7,7),
phanaeg curry μοσχάρι – το πιάτο που μου άρεσε περισσότερο. Νόστιμο και καλομαγειρεμένο, όχι καυτερό (11,7),
sticky ρύζι – σερβίρεται σε καλαθάκι και μέσα σε πλαστική σακούλα. Το πιάνεις με το χέρι και το κάνεις μπουκιά και μπορείς να το χρησιμοποιήσεις ως ψωμί. Δεν θα το προτιμήσω ξανά (3,6). Καλύτερο το ρύζι ατμού (2,7). Πήραμε τρία.

Για όλα αυτά και τέσσερις μπύρες chang (500mL) πληρώσαμε 74 ευρώ. Δεν χρέωσαν κουβέρ. Δεν μας φέρανε νερό με το έτσι θέλω και όταν ζητήσαμε ένα ποτήρι ήταν από τη βρύση. Μας κέρασαν γλυκάκι που δεν θυμάμαι τι ήταν ακριβώς, πάντως ήταν ένα είδος κρέμας σε μικρά πλαστικά μπολάκια και δεν μου άρεσε. Μας έφεραν και fortune cookies που διέφεραν από τα κλασσικά των κινέζικων, αφού είχαν το σχήμα πούρου. Μας δώρισαν ακόμα και μαγνητάκια με φωτογραφίες από την Ταϊλάνδη!

Στο VFM με το ζόρι βάζω 3 γιατί η τιμολόγηση των πιάτων μου φάνηκε αρκετά προς τα πάνω, σε σχέση με το είδος του μαγαζιού και το μέγεθος των μερίδων. Η ποιότητα και η αυθεντικότητα του φαγητού σώζει σίγουρα τη βαθμολογία.

Ελπίζω να ξαναβρεθώ σύντομα από Πειραιά μεριά!