Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Fish Restaurants - Βουλιαγμένη - Καβούρι, Αθήνα
Μαι
25
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
1
€/Άτομο
26-36

Όπου ακούς πολλά κεράσια κράτα και μικρό καλάθι, λέει ο σοφός λαός, και επιστρέφοντας από Σαββατιάτικο μεσημεριανό φαγητό στο "Λάμπρο" της Βουλιαγμένης, αυτό ακριβώς σκεφτόμουν.

Ας ξεκινήσω με το αδιαμφισβήτητο ατού: ο χώρος είναι πολύ καλός -εδώ αναφέρομαι στον εξωτερικό, αν και ο εσωτερικός συμπαθητικός μου φάνηκε- και η θέα εξαιρετική. Ηλιόλουστη μέρα, φυσούσε κι ένα ευχάριστο αεράκι, θαύμα ήταν.

Τα σερβίτσια δε λένε κάτι ιδιαίτερο αλλά δε χάνει πόντους από εκεί (ένα φρεσκάρισμα το θέλουν, πάντως, ιδίως τα πιάτα), οι καρέκλες καλές, οι αποστάσεις μεταξύ των τραπεζιών επίσης πολύ καλές.

Συνολικά, χώρος 4 στα 4. Και βράδυ όμορφα θα είναι, μεσημέρι που πήγαμε εμείς φύγαμε με άριστη εικόνα της περιοχής.

Αλλά, επειδή στα εστιατόρια πρωτίστως πάμε για να φάμε, κι όχι για να δούμε τους σέρφερ, αναπόφευκτα η βαρύτητα πέφτει εκεί. Και εκεί, ο Λάμπρος απογοήτευσε. Απογοήτευσε τόσο σε συνάρτηση του τι φάγαμε και πόσο το πληρώσαμε, όσο και του τι ακούγαμε και τι είδαμε στην πράξη.

Προσπερνώ τις τραγελαφικές αγγλικές περιγραφές του μενού, επισημαίνοντας απλά ότι είναι απαράδεκτο χώρος με τέτοιες τιμές να μην προβλέπει ένα κονδύλι της τάξης των 100 ευρώ, βαριά, για να ασχοληθεί ένας επαγγελματίας μεταφραστής με την απόδοση των πιάτων. Φαιδρές αστοχίες.

Μικρός κατάλογος -έτσι πρέπει όταν μιλάμε για ψάρι- με την πολύ τίμια επισήμανση ότι η διαθεσιμότητα ("adequacy", κατά τον άνθρωπο που ανέλαβε να τα γράψει στα αγγλικά... ) εξαρτάται από τον καιρό και την εποχή. Γενικά, κλασικές προτάσεις: γαύρος μαρινάτος και φιλέτο, χταποδάκι βραστό και σχάρας, σαλάτες βραστές, ωμές, ζυμαρικά με γαρίδες (το μόνο με τον αστερίσκο του κατεψυγμένου στο μενού), κτλ.

Επιλέξαμε καραβιδόψιχα x 2, γαύρο μαρινάτο x 2, μία χωριάτικη, μία σαλάτα "Λάμπρος", 1 μελιτζανοσαλάτα, μία μακαρονάδα με γαρίδες, ένα μυδοπίλαφο και 4 ατομικά φαγκράκια.

Αφήνοντας το ψάρι για το τέλος, θα πω γενικά πως οι γεύσεις είναι εντάξει, αλλά τίποτε το συγκλονιστικό. Καλός ο μαρινάτος γαύρος, εντάξει η καραβιδόψιχα, οι σαλάτες άνευρες. Φαγώθηκαν τα πάντα, όμως, καθότι οι μερίδες ρέπουν προς τη Γαλλική σχολή, ήτοι δείγμα.

Το ψάρι, ο ορισμός του μέτριου. Ενώ η πρώτη ύλη ήταν πολύ καλή (πηγαίνεις στη βιτρινούλα και διαλέγεις τι θέλεις από τα διαθέσιμα) το ψήσιμο ήταν απογοητευτικό. Οριακά ψημένα και τα 4 ψαράκια μας, κι αν αυτό ήταν ψήσιμο στα κάρβουνα, ο Λάμπρος πρέπει να διαθέτει τα πλέον άοσμα κάρβουνα του κόσμου. Ανάλατο, άγευστο, με μια τραγική συνοδεία μισής άνοστης πατάτας, μισού παραβρασμένου κολοκυθιού και ενός μίνι καρότου. Χανόταν και στην πελώρια πιατέλα που έφεραν μπροστά στον καθένα μας, αποκαρδιωτική εικόνα.

Γεύση 2/4, αν ήταν στις μισές τιμές μπορεί να έλεγα 2,5 αλλά με ορεκτικά των 15 ευρώ και μερίδες για δείγμα, απαιτώ εξαιρετική γεύση, δεν αντέχονται τα ημίμτερα.

Το σέρβις ταχύ, σε γενικές γραμμές ευγενικό, αλλά με αρκετές αστοχίες, και μάλιστα δεν ήταν καν γεμάτο το μαγαζί. Δύο φορές μας έφεραν πράγματα που δεν είχαμε παραγγείλει και επέμεναν να στέκονται από πάνω μας χωρίς να μας πιστεύουν, μέχρι να τους πει ο μετρ από το ακουστικό πως είχαν πάει αλλού για αλλού τα πιάτα, μια αδικαιολόγητη βιασύνη στο μάζεμα των άδειων πιάτων -ούτε καν άδειων, αφού κάποιοι έτρωγαν ακόμη από πάνω τους. Θα επαναλάβω ότι, για αυτό το κόστος, οι απαιτήσεις εκτοξεύονται και για το σέρβις.

Σέρβις 3/4, δεν υπήρξε η τραγική αστοχία, αλλά έχει σαφώς περιθώρια βελτίωσης.

Και ερχόμαστε στο δια ταύτα: 6 άτομα, 210 ευρώ, με πολύ προσεκτικές επιλογές. Ρεαλιστικότερη θεωρώ την υψηλότερη κλίμακα (37-49), ειδικά αν πάει κάποιος στις πιο ακριβές προτάσεις του καταλόγου ή θελήσει να φύγει, πώς να το πω, χορτασμένος για τα καλά.

Τα αξίζει τα λεφτά του; Αν πλήρωνα θέα, θα έλεγα τόσα και άλλα τόσα. Για ένα φαγητό μέτριο, όμως, με αδικαιολόγητη αδυναμία να παρουσιαστεί το ψάρι (που, ας είμαστε ειλικρινείς, εκεί για το ψάρι θα πας) σε απογειωτικό επίπεδο, αναπόφευκτα η απάντηση είναι όχι. Κι είναι κρίμα, γιατί τα υλικά υπάρχουν, ο χώρος είναι κάτι παραπάνω από αβανταδόρικος, θα μπορούσε να είναι εξαιρετική εμπειρία. Και καταλήγεις με μια μετριότητα. Γιατί;

Αν ξαναπάω κάποια στιγμή, μόνο για να τσιμπήσω (ακριβό) μεζεδάκι και την υπέροχη θέα. Και, σίγουρα, κρατώντας μικρότερο καλάθι αυτή τη φορά.

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια