Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ελληνική κουζίνα - Πολιτεία - Κεφαλάρι, Αθήνα
Ιουν
03
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
37-49

Το χρυσό περιτύλιγμα στα δώρα των γεύσεων που προσφέρει το Ελαίας Γη είναι το όπλο που μετατρέπει μια συνάθροιση για φαγητό σε πολυτελή έξοδο. Σημασία στο μαγαζί έχουν πρώτα οι εντυπώσεις και μετά το φαγητό, προκειμένου η χρυσόσκονη να καλύψει ορισμένες αδυναμίες και η βραδιά να κυλήσει όμορφα, ακόμη και αν κάποια ορεκτικά ή πιάτα δεν δικαιολογούν τον ντόρο γύρω από το μαγαζί.

Εν αρχή η είσοδος. Μέσα από μια στριφογυριστή κατακόμβη-κελάρι που καταλήγει αναπάντεχα στην κοπέλα της υποδοχής που κερνάει τσίπουρο. Προσοχή τι θα λέτε στη διαδρομή πριν τη συναντήσετε γιατί στο μεταξύ νομίζετε ότι είστε μόνοι...

Ανεβαίνοντας στον κυρίως χώρο μας υποδέχτηκαν αμέσως ευγενέστατα ρωτώντας αν επιθυμούμε να κάτσουμε μέσα ή έξω. Και οι δύο χώροι είναι πανέμορφοι με τα τραπέζια στην κατάλληλη απόσταση μεταξύ τους, η υπέροχη θέα στη φωτισμένη Αθήνα όμως είναι το μεγάλου ατού του εξωτερικού χώρου. Η ατμοσφαίρα αποπνέει ηρεμία και αρχοντιά, αμέσως χαλαρώνεις.

Το μενού περιλαμβάνει 2 επιλογές. Τον πλήρες κατάλογο που δε διαλέγεις τίποτα, σου έρχονται όλα τα πιάτα με τη σειρά που τα διαβάζεις και κοστίζει 45€ το άτομο. Και το μενού των 14 πιάτων όπου ο καθένας επιλέγει το κυρίως που προτιμά και κοστίζει 35€. Διαλέξαμε το δεύτερο.

Ένας αγχωμένος σερβιτόρος μας πήρε μονότερμα για το τι θα προτιμήσουμε αναφορικα με τα μενού, τα κυρίως, ένα ορεκτικό που έπρεπε να διαλέξουμε (χοιρινό η ντολμαδάκια), το κρασί και αν θέλουμε απόδειξη ή τιμολόγιο (ρώτησε δυο φορές και με τρόμαξε μήπως ρωτάει και σε κάθε πιάτο που θα σερβίρει πως ακριβώς θα το κοστολογήσει). Περισσοτερο ως αστείο μας φάνηκε παρά ως εκνευριστικό, ήταν φανερό ότι επρόκειτο για άγχος και όχι για αγένεια και για αυτό δεν ενοχληθήκαμε.

Σκουπίσαμε τα χέρια μας με πετσετάκια βρεγμένα με ροδόνερο (σικ! ) και τα πιάτα άρχισαν να καταφθάνουν με χρονική μαεστρία, με την έννοια ότι υπήρχε ο κατάλληλος χρόνος για να τα απολαύσουμε. Τι δοκιμάσαμε λοιπόν ? Θα σταθώ σε ορισμένα μόνο γιατί έχει γίνει εκτενής περιγραφή από πολλούς χρήστες εδώ.

Κοκκορόσουπα: Σερβιρισμένη στην κατάλληλη θερμοκρασία και πεντανόστιμη.

Κατίκι Δομοκού με πιπεριά Φλωρίνης: Πρόκειται για εξαίσιο συνοδευτικό ντιπ και το λέω εγώ που συνήθως αποφεύγω τις πιπεριές...

Σαλάτα Ελαίας Γη: Από τα λίγα ορεκτικά που δεν εξαφανίσαμε. Απλά αδιάφορη και σχεδόν συνηθισμένη.

Μελιτζανοσαλάτα: Μοναδική αίσθηση το γεγονός ότι την ετοιμάζουν μπροστά σου! Εγώ δεν τρώω αλλά η παρέα την απόλαυσε δεόντως.

Χοιρινό με γλυκοπατάτα: Το καλύτερο ορεκτικό, το κρέας έλιωνε και έδενε τέλεια με τη γλυκύτητα της πατάτας.

Ενδιάνεσο παγωμένο αφέψημα με μαστίχα: Λέγεται ενδιάμεσο γιατί σε βοηθάει να αλλάξεις γεύση και να πας από τα ορεκτικά στα κυρίως με στυλ, χαχαχαχα εξαιρετικό σαν σύλληψη.

Μοσχαρίσια μπιφτεκάκια με φυστίκι Αιγίνης και κασέρι Λέσβου: Ποιοτικό πιάτο, ίσως το καλύτερο κυρίως. Το καλο υλικό κάνει και τον καλό μάγειρα!

Φωλιά γύρου με σως γιαουρτιού: Ενυπωσιακό σαν στήσιμο πιάτο αλλά από γεύση μέτριο και όχι κάτι το ιδιαίτερο, σερβιρισμένο πάντως όσο ζεστό έπρεπε.

Μαστιχωτή μους σοκολάτα: Σερβίρεται από ένα τεράστιο μπολ που θες να βουτήξεις με τα μούτρα μέσα! Αν το συνδύαζες και με το παγωτό τριαντάφυλλο (εντυπωσιακό σαν εικόνα, πρόκειται για ένα πιατάκι με παγωτό που βρίσκεται στην κορυφή ενός παγόβουνου χρώματος ζελέ που σε ξεγελάει αρχικά ότι τρώγεται) είχες την απόλυτη γλυκιά εμπειρία.

Το πιο δυνατό χαρτί λοιπόν αποδείχθηκαν αναπάντεχα τα γλυκά! Πολύ καλό αυτό με την έννοια ότι το τέλος σε μια ταινία και ένα γεύμα πρέπει να είναι αυτό που σε κερδίζει ολοκληρωτικά.

Δύο ακόμη παρατηρήσεις, μια αρνητική και μια θετική. Τα φρεσκοφουρνιστά συνοδευτικά ψώμακια ήρθαν τρία στον αριθμό ενώ είμασταν τέσσερις και όσο να ναι ήταν λίγο άβολο αλλά ζητήσαμε και μας έφεραν και άλλα (πάλι τρία! ). Οι τουαλέτες πάλι είναι οι top που έχω δει ποτέ σε μαγαζί, πεντακάθαρες, με κρέμα για τα χέρια δίπλα στο υγρό σαπούνι και μικρά πετσετάκια μιας χρήσης αντί για χαρτί ή απορροφητήρα...

Σε γενικές λοιπόν γραμμές είναι ο χώρος και η εξυπηρέτηση αυτά που σε κερδίζουν, καθώς νιώθεις βασιλιάς όπως σου γεμίζουν συνέχεια τα ποτήρια με νερό και κρασί, όπως σε σερβίρουν άψογα και ευγενικά (παρά το αρχικό φάουλ της βιαστικής πρώτης παραγγελίας), όπως χαλαρώνεις σε μια απόλυτα φιλόξενη ατμόσφαιρα. Το κόστος μεγάλο βέβαια αλλά σε μεγάλο βαθμό αξίζει για μια φορά στο τόσο να απολαμβάνουμε το φαγητό μας με την άνεση που αρμόζει σε όμορφες περιστάσεις.