Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Τσιπουράδικα - Ουζερί - Πετρούπολη, Αθήνα
Ιουν
05
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
10-16

Δευτέρα, του Αγίου Πνεύματος, πήγαμε στο Νησί με κλεισμένο τραπέζι από την προηγούμενη. Μιας που το μαγαζί δεν ήταν εντελώς γεμάτο μας άφησαν να διαλέξουμε εμείς που θα καθίσουμε, κάτι που πάντα εκτιμώ όταν συμβαίνει.

Ο χώρος είναι υπέροχος. Με την πρώτη ματιά, πραγματικά νομίζεις πως είσαι σε νησί. Τα τραπεζοκαθίσματα (κλασικά, ξύλινα, με ψάθα στις καρέκλες) αλλά και ο χώρος είναι λευκά και λουλακί, ενώ στη διακόσμηση υπερτερεί το ξύλο, το δίχτυ και μερικές ακόμα θαλασσινές πινελιές. Αν δεν θέλετε βαβούρα, προτιμήστε τον πλαϊνό -μικρότερο- χώρο αν και ακόμα και μπροστά -στην, ας πούμε, βεράντα- οι αποστάσεις μεταξύ των τραπεζιών είναι τόσες ώστε να μην σας ενοχλούν οι διπλανοί.

Το σίγουρο είναι πως με το που θα πατήσετε το πόδι σας μέσα στο Νησί, αυτομάτως θα χαλαρώσετε. Τα πάντα ήταν απίστευτα προσεγμένα. Το μπουκάλι με το νερό, τα τραπεζόμάντηλα, οι χαρτοπετσέτες, όλα είχαν καλόγουστες και θαλασσινές λεπτομέρειες επάνω. Ο δε κατάλογος, υπέροχος! Φτιαγμένος από ξύλο με λεπτομέρειες από σκοινί και στα χρώματα του εστιατορίου... ίσως το πιο ξεχωριστό μενού που έχω δει.

Όπως ίσως ήδη γνωρίζετε, τρέχει μια προσφορά των 13 ευρώ (όσο φας και όσο πιεις) ενώ υπάρχουν και έξτρα πιάτα που ξεκινούν από 6 ευρώ, καθώς και εμφιαλωμένα ούζα και τσίπουρα στην ίδια τιμή. Ρίχνοντας μια ματιά στο μενού, είδαμε πως τα πιάτα που περιέχονται στην προσφορά μας καλύπτουν 100% κι έτσι αποφασίσαμε να την εκμεταλλευτούμε. Συγκεκριμένα, παραγγείλαμε:

-Πατάτες τηγανητές. Φρέσκιες, χερίσιες, ξροτηγανισμένες και μπόλικες.

-Τηγανητά καλαμαράκια. Τραγανά απ'έξω, μαλακά από μέσα, επίσης μπόλικα.

-Κολοκυθοκεφτέδες. 4 στο πιάτο, μετρίου μεγέθους. Από τους καλύτερους που έχω φάει, μιας που είχαν τόσα μυρωδικά και τόσο τυρί όσο έπρεπε για να καταλαβαίνεις πως τρως κολοκυθοκεφτέδες και όχι τυροχορτοκεφτέδες. Τηγανισμένοι στην εντέλεια, χωρίς καθόλου λαδίλα.

-Χταποδοκεφτέδες. Κι αυτοί 4. Με φρέσκια ντοματούλα, μπόλικο χταποδάκι, επίσης καλοτηγανισμένοι.

-Γλώσσα τηγανητή. Η σταρ της ημέρας. Λες και έτρωγα αφρό. Μικρή η μερίδα, αν σας αρέσει η γλώσσα πάρτε δύο!

-Μπιφτεκάκια, για τον κρεατοφάγο της παρέας. Δύο, αλλά μπιφτεκάρες. Δοκίμασα για να έχω άποψη για την κριτική. Νοστιμότατα, σαν της μανούλας (μη σας πω και πιο αφράτα από της μανούλας).

-Σαγανάκι τυρί. Τραγανό, μαστιχάτο, αλμυρούτσικο, η καλύτερη συνοδεία για το ολόφρεσκο χωριάτικο ψωμάκι που μας έφεραν.

- Γαύρο ξυδάτο. Ή σπιτικός ήταν ή να μας πουν από που τον αγοράζουν. Είχε μείνει στο ξύδι όσο έπρεπε, είχε μπόλικο σκορδάκι, λίγη πιπερίτσα κόκκινη και το λαδάκι του έκανε την ιδανική παπάρα.

-Γαρίδες τηγανητές. Όποιος δουλεύει στο τηγάνι σε αυτό το μαγαζί, παίρνει άριστα δέκα. Οι γαρίδες (νούμερο 5, όχι οι πολύ ψιλές αλλά ούτε οι πολύ μεγάλες) ήταν ακριβώς όπως έπρεπε. Τραγανές από έξω αλλά απίστευτα ζουμερές από μέσα. Το κεφάλι είχε ακόμα ζουμάκι για να ρουφήξεις.

Όπως θα καταλάβατε και από τις περιγραφές, το φαγητό άγγιζε την τελειότητα. Και να ψάξω να βρω κάτι που να μας χάλασε, δεν υπήρχε. Κάθε πρώτη μπουκιά συνοδευόταν από ένα "μμμμμ" κι ένα "πωωω πωωωωω" ενώ τα πηρούνια παίρνανε φωτιά για να προλάβουν περισσότερες μπουκιές. Δεν ξέρω αν κάποια από τα θαλασσινά ήταν κατεψυγμένα, πάντως φαίνονταν φρεσκότατα.

Όλα τα παραπάνω συνοδεύτηκαν από χύμα ούζο, και κάπου εδώ θα καταλάβετε γιατί έβαλα στο VfM 3 και όχι 4. Αφού δώσαμε την παραγγελία μας για το φαγητό και μας ρώτησαν τι θα θέλαμε να πιούμε, ρώτησα από που είναι το ούζο και ο σερβιτόρος μας είπε "από το Πλωμάρι". Εκεί έκανα ένα "ωχ" από μέσα μου και ξαναρώτησα αν εννοεί πως είναι από το ίδιο αποστακτήριο που είναι και το δημοφιλές εμφιαλωμένο ούζο με το φελλό στο μπουκαλάκι. Μου είπε πως όχι, οπότε με την ελπίδα πως θα είναι από το "άλλο", μεγάλο, αποστακτήριο του χωριού, παράγγειλα ουζάκι.

Με την πρώτη γουλιά, δεν μπορώ να πω πως δυσαρεστήθηκα, αν και δεν μπορώ να πω πως ευχαριστήθηκα όπως όταν πίνω ένα από τα αγαπημένα μου ούζα. Στην πορεία του γεύματος, συνειδητοποίησα πως έπινα με πολύ πιο αργούς ρυθμούς από ότι συνήθως, ενώ όταν σηκώθηκα να φύγουμε ένοιωσα λες και με είχες βαρέσει με σφυρί στο κεφάλι.

Περιττό να σας πω πως μετά κοιμόμουν για 2 ώρες, ενώ ο πονοκέφαλος κράτησε μέχρι την αλλη μέρα το πρωί. Τα ίδια παράπονα άκουσα και από τον δεύτερο της παρέας που ήπιε ούζο.

Όπως καταλαβαίνετε, καλά τα 13 ευρώ το άτομο και εξαιρετικά όλα όσα φάγαμε, αλλά η ποιότητα του αλκοόλ είναι εξίσου σημαντική. Κι επειδή έχω πάει και σε άλλο μαγαζί της περιοχής με αντίστοιχη προσφορά, έχω πιει παραπάνω κι έχω φύγει "χαρτί", δεν μπορώ να μην αναφέρω αυτό το πρόβλημα που συνάντησα στο Νησί.

Πάμε τώρα στο σέρβις. Στην αποτελεσματικότητα, θα τους έβαζα 4. Αλλά -βρε παιδιά- σκάστε κι ένα χαμόγελο. Ρωτήστε πως ήταν το φαγητό. Πείτε μας ένα "γεια" την ώρα που φεύγουμε. Για να μην παρεξηγηθώ, οι σερβιτόροι ήταν όλοι πολύ γρήγοροι και ό, τι ζητούσαμε μας το έφερναν αμέσως αλλά παράλληλα ήταν εντελώς διεκπεραιωτικοί. Σα ρομποτάκια.

Επίσης η κουζίνα μάλλον "γκρουπάριζε" τις παραγγελίες (για παράδειγμα, ίσως περίμεναν να παραγγείλουν 3-4 τραπέζια καλαμαράκια και μετά να τα βάλουν στο τηγάνι) κάτι που είχε ως αποτέλεσμα άλλα πιάτα να τα περιμένουμε πάνω από 15 λεπτά και άλλα να έρχονται αμέσως, αλλά και κάποια τραπέζια να σερβίρονται με το που παραγγέλνουν και κάποια να περιμένουν πολύ μέχρι να φτάσει το φαγητό τους.

Αν μπορέσουν με κάποιον τρόπο να χαλαρώσουν τα γκαρσόνια και να αποκτήσουν λίγο παραπάνω people skills (δεν ξέρω πως να το πω αυτό στα Ελληνικά) και αν αυξήσει λίγο την ταχύτητα η κουζίνα, το 4άρι στο σέρβις το έχουν στα τσεπάκι.

Πάμε τώρα στο δια ταύτα. Θα ξαναπάω? Έλα μου ντε! Ιδέα δεν έχω. Από τη μία το φαγητό ήταν τέλειο. Από την άλλη, έχοντας πάθει -και μάθει- με το ούζο θα δίσταζα πολύ να ξαναδοκιμάσω κάτι από τα χύμα ποτά τους. Άρα αυτομάτως θα πρέπει να το πάρω απόφαση πως αν πάω ή θα πρέπει να ρισκάρω και να πιω κρασί (γιατί ούζο και τσίπουρο δεν τολμάω) ή θα πρέπει να πιω μπύρα ή να πληρώσω παραπάνω και να πάρω εμφιαλωμένο ούζο ή τσίπουρο.

Για να εξηγούμαι, δεν έχω αντίρρηση να πληρώσω 13 ευρώ για να φάω και να δώσω άλλα 6 (ή και 12) για να πιω απλά δεν θα ήθελα να γίνει εκβιαστικά. Άλλο το να διαλέξω να πιω κάτι, κι άλλο να είναι σα να μου λένε "αν δεν θες να ξυπνήσεις με 100 κιλά κεφάλι, θα πρέπει να πληρώσεις παραπάνω"!

Όσο το σκέφτομαι πάντως, το καλό τους το φαγάκι αξίζει έναν επαναληπτικό οπότε μάλλον θα ξαναπάω, απλά έχοντας σχέδιο για το τι θα πιω. Ναι, ξέρω, ακούγεται λίγο καταπιεστικό όλο αυτό, οπότε αν με διαβάζετε από το μαγαζί σκεφτείτε να αλλάξετε το ούζο σας (ή να ενημερώσετε τους σερβιτόρους σας τι ούζο είναι, γιατί κάποιος που γνωρίζει σίγουρα δεν θα πέσει στην παγίδα να παραγγείλει ούζο που δεν είναι καλής ποιότητας).