Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Σουβλάκι & Σχάρα - Παλλήνη - Κάντζα, Αθήνα
Ιουν
11
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
17-25

Το (μονο) μειονεκτημα του «Κρητικου» ειναι οι τσιμπημενες τιμες. Αντε και το σημειο που βρισκεται (στη μεση του πουθενα! ). Διαφωνω ωστοσο με τα υπολοιπα αρνητικα σχολια που διαβασα εδω, φιλοι καλοφαγαδες, για μια ταβερνα αξιωσεων με ιστορια μεγαλυτερη του μισου αιωνα!

Επισκεφθηκαμε τον «Κρητικο» δυο ατομα, βραδυ Τεταρτης 03/06. Φυσικα καθισαμε στην καλοκαιρινη αυλη, που προφανως ειναι προτιμητεα σε σχεση με τον ψυχρο εσωτερικο χωρο. Εξαρχης παντως, απο την οψη και τις ψαθινες καρεκλες μεχρι το δισκο με τα ορεκτικα, βγαινει η εικονα της κλασικης ελληνικης ταβερνας. Αλλωστε ποτε δεν αυτοπροσδιοριστηκε ως κατι αλλο παρα σαν παραδοσιακη ταβερνα.

Οι ανθρωποι μας καλωσορισαν θερμα και μας οδηγησαν στο τραπεζι της κρατησης (χρειαζοταν, αφου δεν αργησε να γεμισει η αυλη, με πολυαριθμες παρεες-οικογενειες). Πληροφορηθηκαμε για τα κρασια, δικης τους εμφιαλωσης (οχι χυμα), οποτε παραγγειλαμε ενα μπουκαλι ροζε ποικιλιας Syrah, καθως το Merlot τους ειχε τελειωσει. Η τιμη, στα 14€, οντως αναιτια τσιμπημενη. Πολυ καλο κρασι, ωστοσο.

Κατοπιν ηρθε ο δισκος με τα ορεκτικα. Επιλεξαμε τζατζικι -ελαφρυ και δροσερο αλλα ηπιο, προσωπικα θα το ηθελα πιο εντονο-, τυροκαυτερη -αυτη ονομα και πραμα- και πρασινη σαλατα -καλη μεριδα, αδιαφορη γευστικα-.
Ακολουθησε νεα πιατελα, με τηγανητα: πατατες-φρεσκες και τραγανες, τυροπιτακια-ωραιοτατα, κολοκυθακια-τραγανα και νοστιμα, αλλα σχεδον γεμιζαν την πιατελα, υπερβολικα πολλα (πηραν και τη θεση των μελιτζανων, που μαλλον ειχαν τελειωσει).

Συνεχεια με τον σιδηροδρομο, κομματι απο τα πλευρα του μοσχαριου, σκληρο εκ φυσεως, επομενως εδω παιρνει τα πρωτα ευσημα ο ψηστης για το πραγματικα καλο(σιγο)μαγειρεμενο πιατο. Βεβαια σερβιρεται με λιγες μπουκιες και ενα τεραστιο κοκκαλο, απο το οποιο οκ μπορεις να βγαλεις λιγο ψαχνο ακομη αλλα προσωπικα τη βρισκω αστοχη κινηση.

Η... αποθεωση ωστοσο ηρθε στη συνεχεια. Αρχικα, τα παϊδακια απο αρνακι γαλακτος, ηταν λουκουμι! Δε μυριζαν καθολου και ηταν εξαιρετικα ψημενα, ενω το "φιλεταρισμενο κιλοτο απο μοσχαρι" πηγαινε ενα βημα παραπανω. Τοσο το μετρια ψημενο οσο και το καλα ψημενο ηταν κρεατα τρυφερα και πεντανοστιμα, με το αναλογο λιπος του συγκεκριμενου κομματιου.

Τελος, το κορυφαιο πιατο της βραδιας ηταν η μοσχαρισια μπριζολα. Εδω, τα πιατα ερχονται medium ψημενα, κατοπιν «αυστηρης» παρεμβασεως του ψηστη προς οποιον... ιεροσυλο «τολμησει» να τα ζητησει well done! Πραγματι, οι μπριζολες ηρθαν ψημενες στην εντελεια, οπως ακριβως πρεπει και οπως ακριβως δεξιοτεχνες του ψησιματος ξερουν να αναδεικνυουν! Απιστευτα ζουμερες δηλαδη, με το... αναμενομενο αιματακι και ιδιαιτερα νοστιμες.
Αξιζει να σημειωθει εδω πως ο Γιωργος Τσιλιγκιρης του «Τηλεμαχου» και ο Νικος Δογιακης του «Κρητικου» ειναι οι ανθρωποι που γνωριζουν καλυτερα απο τον καθενα να μαζευουν τα ποιοτικοτερα κρεατα, να τα σιτευουν και να τα ψηνουν στην εντελεια.

Τελος, οι ανθρωποι προσφερθηκαν να μας κερασουν επιδορπιο και ετσι μας εφεραν μια κρεμα καραμελε -αγαπημενο γλυκο, δυστυχως απογοητευτηκα, κακη- και μια πανακοτα με φραουλα, δικης τους οπως μας ειπαν -πολυ καλη, ο, τι επρεπε μετα απο τοση κρεατοφαγια.

Για τα παραπανω, που αντιστοιχουσαν στο ειδικο μενου του Αθηνοραματος στο πλαισιο των ημερων βραβευμενης γαστρονομιας, πληρωσαμε 40€ (το μενου δυο ατομων) + 14€ για το κρασι, συνολο 54€. Δεν το συζητω καν για σουπερ VfM. Κανονικα, στον «Κρητικο» υπολογιστε λιγο πανω απο 30€ μαζι με κρασι. Σιγουρα θα μπορουσαν να αναθεωρησουν την τιμολογηση των πιατων χωρις να σημαινει οτι ειναι... φαρμακειο.

Συνοπτικα:
Α ρ ι σ τ η κρεατοφαγια απο εναν κορυφαιο του ειδους, πολυ ωραιος χωρος (η αυλη τουλαχιστον), καλο και ευγενικο σερβις (μονο εφεραν ελαφρως βιαστικα τα πρωτα πιατα, αλλα ειπαμε, ταβερνα) με μπονους το εκτος μενου κερασμα.
Προσωπικα το μονο που με εμποδιζει απο το να ξαναπαω ευκολα δεν ειναι οι τιμες αλλα... το σημειο. Χωρις υπερβολη, πριν το μετρο (οχι πως μετα απο αυτο αλλαξε παντελως η κατασταση) ο «Κρητικος» βρισκοταν στη μεση του πουθενα! Επομενως, δυσκολα θα πηγαινα εστω με το μετρο (παρεμπιπτοντως 1,2 χιλιομετρα απεχει απο τον σταθμο Παλληνης-Καντζας) απο τα νοτια προαστια. Ισως απο την Αθηνα να... ψηνομουν περισσοτερο.

Προφανως και το συστηνω σε οσους φιλους ξερουν να αναγνωριζουν το ποιοτικο κρεας και το εξαιρετικο ψησιμο.