Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Οινομαγειρεία - Κερατσίνι, Αθήνα
Ιουν
17
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Ένα συμπαθητικό μαγαζάκι κρυμμένο σε σημείο που δεν το πιάνει το μάτι. Το είχα σταμπάρει από τοπική δωρεάν εφημερίδα του Πειραιά (free-press όπως το λένε και στο χωριό μας) και έγινε επίσκεψη ένα μεσημέρι Σαββάτου. Πράγματι αν δεν ξέρεις την περιοχή ενδέχεται να περιπλανηθείς μέχρι να το βρεις, λίγο πάνω από την κεντρική Παναγή Τσαλδάρη και λίγο πριν ξεκινήσουν τα βράχια του υπερκείμενου όρους Αιγάλεω.

Το φαγητό δεν μπορώ να πω ότι αποτελεί κάτι το ιδιαίτερο. Σχετικά γευστικό και σε καλές μερίδες, αλλά όχι κάτι που θα σε ενθουσιάσει. Το σαγανάκι, οι σαλάτες και το μπιφτέκι όπως στις περισσότερες ταβέρνες. Οι πατάτες τηγανητές κομμένες στο χέρι(έχουμε φτάσει να επισημαίνουμε ως προσόν, κάτι που κάποτε ήταν αυτονόητο στην ελληνική ταβέρνα) και οι πανσέτες ζουμερές μεν, αλλά με μαρινάρισμα που -εμένα τουλάχιστον- δεν μου πολυάρεσε. Θα έβαζα 2 στη βαθμολογία, αλλά την κατάσταση την έσωσε η πολύ καλή -και χειροποίητη- τυροκαυτερή, καθώς και το φρυγαδέλι, που σε μια ομολογουμένως μικρή για την τιμή του μερίδα, έλιωνε στο στόμα.

Και φυσικά το σχετικά καλό χύμα κόκκινο κρασί, το οποίο μας το έφεραν σε κατρούτσο από την κουζίνα και δεν αυτοσερβιριζόσουν από τα βαρέλια, όπως διάβασα σε άλλες κριτικές.

Η εξυπηρέτηση γρήγορη και ευγενική, αν και δεν επρόκειτο για ώρα αιχμής. Κατάλογο είναι η αλήθεια δεν έφεραν. Εμένα προσωπικά αυτό δεν με πειράζει. Ίσα ίσα μου φαίνεται και πιο ταιριαστό ως ύφος εξυπηρέτησης με την ατμόσφαιρα κουτουκιού που θέλει να έχει το μαγαζί. Στο κάτω κάτω όποιος θέλει να βλέπει και τις τιμές πριν παραγγείλει, μπορεί να ζητήσει τον κατάλογο και φαντάζομαι θα του τον φέρουν αμέσως. Τα πιάτα έρχονται στους αναμενόμενους χρόνους. Η απόδειξη ήρθε, αφού όμως πληρώσαμε πρώτα τον λογαριασμό-δελτίο παραγγελίας.

Ο χώρος για κουτούκι είναι άψογος. Έτσι κι αλλιώς ως τέτοιο βαθμολογείται κι όχι ως ρομαντικό εστιατόριο. Βρίσκεται σε μια μονοκατοικία σαν αυτές που πλέον βλέπουμε μόνο στις ελληνικές ταινίες και σε κάτι γειτονιές σαν το Κερατσίνι ή τη Νίκαια. Όχι σε νεοκλασσικό κτίριο με κεραμίδια, αλλά σε αυτές τις μικρές και χαμηλοτάβανες μονοκατοικίες με την τσιμεντένια πλάκα από πάνω και την αυλίτσα έξω.

Η γραφική αυλή έχει τραπεζάκια και είναι όμορφη να καθίσεις όταν το επιτρέπει ο καιρός. Αποτελεί το αίθριο του εσωτερικού χώρου, ο οποίος έχει μικρά τραπεζάκια με βαρέλια κρεμασμένα στους τοίχους και παλιά αντικείμενα για διακόσμηση. Μοναδική παραφωνία το ότι ενώ στην είσοδο έχει χαρακτηριστική σήμανση για απαγόρευση του καπνίσματος, το κάπνισμα φαίνεται να το επιτρέπουν. Πάντως έχει μεγάλες φυσούνες εξαερισμού, κρυμμένες στην οροφή ώστε να μη χαλούν την εικόνα του ''καπηλειού'' κι έτσι δεν υπάρχει πρόβλημα κάπνας.

Όσο για τις τιμές, λίγο τσιμπημένες για κουτούκι. Με χύμα κρασί να υπολογίζει κανείς λίγο κάτω από τα 20 ευρώ ανά άτομο. Δεν είναι πολλά, ούτε όμως το λες και φτηνό. Το σίγουρο είναι πάντως ότι φεύγοντας δεν θα κλαις τα λεφτά που έδωσες...