Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ταβέρνες & Ψητοπωλεία - Νίκαια, Αθήνα
Ιουν
23
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
10-16

Στο παρελθόν μένοντας Κορυδαλλό, είχα επισκεφτεί πολλές φορές μεζεδοπωλεία και ταβέρνες των Δ. Προαστίων, με ως επί το πλείστον ευχάριστα γευστικά αποτελέσματα

Έτσι δεν με χάλασε καθόλου η πρόταση από φίλους, για φαγητό ένα Σάββατο βράδυ, ‘’σε ένα συμπαθητικό κουτούκι με ζωντανή μουσική έντεχνη και λαϊκή’’.
Η συμβουλή ήταν η χρήση gps.

Αλλά είπαμε είχα εμπειρία από την περιοχή οπότε δεν είχα πρόβλημα να φτάσω στο Περιβολάκι (Πλατεία Δαβάκη τώρα) και να πάρω την Κονδύλη (7ης Μαρτίου τώρα). Παλιά μου γειτονιά, παλιά λημέρια, αρκετή συγκίνηση. Μέχρι εκεί βέβαια, γιατί μετά ότι και να ήξερα ήταν άχρηστο, οπότε το gps με οδήγησε στα σοκάκια της Νίκαιας στα αδιευκρίνιστα σύνορα με την Π. Κοκκινιά.

Αν φτάσεις ώρα που δεν έχει νυχτώσει ακόμα, θα διακρίνεις τα προσφυγικά σπιτάκια της Κοκκινιάς, σπιτάκια στριμωγμένα σε πολύ μικρά οικόπεδα, που ουσιαστικά ένα κατά βάση δωμάτιο, φιλοξενούσε μια οικογένεια.
Επίσης σκηνικό αδιανόητο για την Αθήνα, τα παιδιά να παίζουν ελεύθερα στη γειτονιά, μανάδες με το λάστιχο να δροσίζουν τα στενά, όλοι να κάθονται έξω, άνθρωποι που γνωρίζονται, μεσήλικες που γέρασαν μαζί, μια καθημερινότητα που δύσκολα την συναντάς αλλού.

Με αυτές και μ’ αυτές τις σκέψεις, φθάσαμε στο ‘’Ταβερνάκι της Εύης’’. Το παρκάρισμα άνετο στα γύρω σοκάκια. Στην αρχή δυσκολεύτηκα να καταλάβω που είναι μιας και βρίσκεται στο ισόγειο πολυκατοικίας και δεν ξεχωρίζει αμέσως.
Η πρώτη εντύπωση ήταν ότι ακριβώς λέει το όνομά του. Κλασσικό ταβερνάκι παλαιάς κοπής, με τις ψάθινες καρέκλες, τα τετράγωνα τραπέζια με την μαρμάρινη επιφάνεια, κάποια ψιλοδιακόσμηση στον τοίχο με καδράκια πιατάκια κάποια αποξηραμένα μπαχάρια και μια – δυο σερβάντες με μπαχαρικά, λάδια και ξύδια. Η μπροστινή πλευρά αποτελείται από τζαμαρία κλεισμένη με κουρτίνα και στο βάθος δεξιά η κουζίνα. Τα χρώματα γήινα σε συνδυασμό με κάποιες κεραμιδί επιφάνειες.

Εντύπωση προκαλούν τα φωτιστικά που αποτελούνται από ακτίνες ποδηλάτου με την λάμπα από κάτω και η καθαριότητα που αποπνέει ο χώρος. Μέχρι εκεί όμως.

Προτιμήσαμε λόγω ζέστης να καθίσουμε έξω, σε μια μικρή αυλή κλεισμένη από ένα μικρό φράκτη, στρωμένη με χαλίκι, με φωτάκια στα δέντρα που συμπληρώνουν το σκηνικό.

Την ησυχία της περιοχής, έσπαγε ο ήχος από ρεμπέτική και έντεχνη μουσική που έπαιζαν 2 νεαροί, στο εσωτερικό του μαγαζιού.

Στην αρχή ήρθε κρύο νερό σε γυάλινο μπουκάλι, ο χειροποίητος και προσεγμένος στη γραφή κατάλογος και φρέσκο ψωμάκι.

Δεν θα μπορούσαμε να πιούμε κάτι διαφορετικό εκτός παγωμένου λευκού κρασιού. Και αυτό γιατί έρχεται σε κατρούτσο, το κλασσικό μπακιρένιο κοκκινόχρωμο κανατάκι που σερβίριζαν παλιότερα το κρασί. Το όνομα του, από το ιταλικό quartuccio (quarto), σημαίνει τέταρτο, ακριβώς γιατί περιέχει 1/4 του κιλού κρασί.

Οι μεζέδες αρκετοί και στη μέση, με βάση το κρέας, ήρθαν από μια χαμογελαστή γλυκομίλητη και επεξηγηματική σε ότι χρειάστηκε σερβιτόρα. Σερβίρισμα σε νορμάλ χρόνους σε απλά πιατάκια ή τηγάνια, χωρίς πολλά φρου φρου.
Τοπ της βραδιάς η ζυμαρόπιτα της Εύης, ζυμάρι με το απαραίτητο λαδάκι, τυρί λίγα μυρωδικά σουσάμι τηγανισμένη για όσο χρόνο χρειάζεται, κάτι σαν την Γιαννιώτικη πίτα ή το τηγανόψωμο της Εύβοιας. Δεν την φτιάχνει πάντα, οπότε αν είστε τυχεροί θα πρέπει οπωσδήποτε να προσγειωθεί στο τραπέζι σας.
Τυροκαυτερή λευκή με ελαφρύ κάψιμο, λόγω καταγωγής θα την ήθελα πιο spicy, πατάτες τηγανιτές ροδοκόκκινες και τραγανές γενναία μερίδα χωρίς ίχνος λαδίλας και κλασικό σαγανάκι με το κασέρι να λιώνει στο στόμα.

Λουκάνικα 2 ειδών, βουβαλίσιο ριγανάτο από νεροβούβαλους της Κερκίνης στας Σέρρας και το κλασσικό πρασολουκάνικο Καρδίτσας και τα 2 με γεύση που πετούσε. Συνοδεύονταν με μουστάρδα light και μπούκοβο για τους τολμηρούς.
Πολύ καλό σύγκλινο Μάνης, μεζές πρώτης, το γνωστό παστό χοιρινό που διατηρείται σε λάδι και σερβίρεται ελαφρά ζεσταμένο ή όπως είναι.
Σουτζουκάκια στη σχάρα, πιο μικρά από τα συνηθισμένα αρκετά γευστικά και πανσέτες χοιρινές με το λιπάκι τους και το απαραίτητο λεμόνι πολύ καλά ψημένες χωρίς να είναι κάτι ιδιαίτερο.

Στο τέλος κέρασμα ραβανί με παγωτό, μαζί με την απόδειξη και το χαμόγελο της σερβιτόρας.

Αξιόπιστη λύση, κλασικό ταβερνάκι άλλης εποχής ή καλύτερα κουτούκι, όπου με 15 ευρώ, θα φας και θα πιείς, συζητώντας την δύσκολη επικαιρότητα. Σε άλλη περιοχή δεν νομίζω να έπιανε. Θεωρώ ότι όλα αυτά τα μαγαζιά παλαιάς κοπής, βοηθιούνται από την περιρρέουσα ατμόσφαιρα συνοικιών του Πειραιά (Π. Κοκκινιά, Νίκαια, Νεάπολη, Κερατσίνι κλπ) και έτσι είναι γεμάτα από κόσμο.
Αξίζει σίγουρα τον κόπο, μια επίσκεψη με την χρήση gps αν έρχεστε από μακριά, ενώ εάν είστε κοντά δεν το συζητώ καν.

Υ. Γ. 1. Τελευταία έτυχα 2 φορές σε εστιατόρια όπου γινόταν συζήτηση για το ask4food. Στην αρχή ως ωτακουστής χωρίς να χρειαστεί να παρέμβω. Όταν όμως το κλίμα άρχισε να στραβώνει με συζητήσεις για στοχευόμενες κριτικές, ανύψωση, καθίζηση εστιατόριων κλπ, τότε αναγκάστηκα να πω κάποια πράγματα. Θέματα προσφοράς και ζήτησης, βελτίωσης προϊόντων, παροχής υπηρεσιών, παρασκευής, παράθεσης, ποιότητας υλικών. Ελπίζω να έπεισα τους ιδιοκτήτες αρχικά για την ανιδιοτέλεια των περισσότερων χρηστών του ask4food και στο τέλος για το που οφείλεται η έλλειψη κόσμου.
Τώρα αν δεν κατάφερα κάτι αλλά αντίθετα έγινα κακός, never mind, υπάρχουν αρκετά sites ή περιοδικά – εφημερίδες με στοχευόμενες κριτικές να απευθυνθούν.
Υ. Γ. 2. Υπέροχη η βραδιά στο Oroscopo και γευστικά και φυσικά λόγω παρέας.