Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Bar Restaurants - Μεταξουργείο - Πλ. Βάθης, Αθήνα
Ιουν
25
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
37-49

Η επίσκεψη στο Aleria ήρθε ως εκπλήρωση της επιθυμίας μου να το επισκεφθώ από το χειμώνα και με αφορμή την άφιξη αγαπημένου συγγενικού προσώπου από το εξωτερικό. Το ένα και μοναδικό Σάββατο - 13/6- που έμεινε στην Ελλάδα ήθελα να πάμε σε ένα ωραίο εστιατόριο που να συνδυάζει και υψηλή γαστρονομία και ωραίο περιβάλλον. Τα βρήκα λοιπόν και τα δύο στο Aleria.

Και τελικά, φίλοι μου, άξιζε η αναμονή μέχρι τον Ιούνιο, γιατί ο εξωτερικός χώρος της αυλής είναι υπέροχα ατμοσφαιρικός, ιδανικός για δείπνο μια γλυκιά καλοκαιρινή βραδιά, όπως αυτή που τελικά πήγαμε. Ας τα πάρουμε όμως από την αρχή.

Το νεοκλασικό όπου στεγάζεται το Aleria βρίσκεται σε έναν από τους γνωστότερους δρόμους του ανερχόμενου Μεταξουργείου, τη Μ. Αλεξάνδρου. Είναι ένα επιμελημένα διατηρημένο και φωτισμένο κτίριο που ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα της σειράς. Το γεγονός ότι βρίσκεται σε στενό πολυσύχναστο δυσκολεύει το παρκάρισμα, αλλά ευτυχώς υπάρχει ευγενικός παρκαδόρος που αναλαμβάνει το αυτοκίνητό σας σε περίπτωση που αποφασίσετε να οδηγήσετε. Ή απλώς σας ανοίγει την πόρτα του ταξί, όπως έκανε σε εμάς.

Το μετρό, αν και βρίσκεται σε λογική απόσταση από το εστιατόριο, δεν θα το συνιστούσα γιατί η περιοχή δεν είναι και η πιο ενδεδειγμένη για νυχτοπερπατήματα, αφήστε που το dress code των κυριών για ένα τέτοιο δείπνο δεν ευνοεί το περπάτημα γενικώς.

Μπαίνοντας μέσα, θα βρεθείτε σε έναν καλαίσθητο, αρχοντικό χώρο νεοκλασικής οικίας με διακριτική διακόσμηση κι ένα μεγάλο μπαρ, όπου μπορείτε απλώς να καθίσετε για ένα ποτό. Άλλωστε ο χώρος συστήνεται ως bar-restaurant.

Την βραδιά που πήγαμε εμείς κάποιοι γευμάτιζαν στα stands εκεί, αλλά εικάζω ότι ίσως δεν είχαν κάνει κράτηση, γι' αυτό δεν τους έδωσαν τραπέζι στην προνομιακή αυλή. Να πω εδώ ότι κι εμείς, προκειμένου να βρούμε τραπέζι Σάββατο βράδυ, με κράτηση που προηγήθηκε 2 μέρες πριν, συμβιβαστήκαμε με την λύση των 11:00, καθώς νωρίτερα δεν υπήρχε τίποτα.

Όπως διαβάζω από άλλες κριτικές λειτουργεί και δεύτερο επίπεδο πάνω. Δεν κατάλαβα όμως αν ανοίγει τώρα το καλοκαίρι. Νομίζω πως όχι. Όπως και να χει όμως είναι κρίμα να επισκεφθεί κανείς το Aleria καλοκαίρι και να χάσει την όμορφη αυλή του. Είναι σαν να χάνει την μισή εμπειρία δείπνου σε αυτό το εστιατόριο.

Η αυλή λοιπόν, περί ης ο λόγος, βρίσκεται στο βάθος ακριβώς μετά το μπαρ. Δεν είναι μεγάλη αλλά είναι κουκλίστικη. Χωράει γύρω στα 15 τραπέζια των 4 ατόμων κι έχει έναν γωνιακό, πετρόχτιστο καναπέ με καλαίσθητα μαξιλάρια για μεγαλύτερες παρέες. Μου άρεσαν πάρα πολύ τα τραπέζια φερ φορζέ, γυάλινα, βαριά με σιδερένιες βάσεις, πολύ αρχοντικά και άψογα ταιριαστά με καλοκαιρινές συνάξεις. Το αρτ ντε λα ταμπλ καλόγουστο και αυστηρό, όπως αρμόζει σε ένα βραβευμένο εστιατόριο αυτού του επιπέδου. Τριγύρω αλλά και μέσα πολλά φυτά που δημιουργούν αυτή την ωραία ατμόσφαιρα κήπου που σε κάνει να ξεχνάς ότι βρίσκεσαι στο κέντρο της πόλης.

Ειδική μνεία αξίζει στην εντυπωσιακή είσοδο της αυλής, διακοσμημένης με βαριά σφυρήλατη επένδυση. Ο φωτισμός είναι προσαρμοσμένος άψογα, με ένταση στα σωστά σημεία, κρυφό φωτισμό ανάμεσα στον πέτρινο τοίχο και διακριτικότητα στα τραπέζια. Η μουσική επίσης είναι διακριτική και καλόγουστη.

Η κουζίνα είναι σύγχρονη, δημιουργική, ελληνική με επιμονή στην φρέσκια πρώτη ύλη και ανάδειξη των τοπικών προϊόντων, κάτι που φαίνεται και στην εκτεταμένη λίστα τυριών, απ' όπου απουσιάζουν παντελώς τα εισαγόμενα.

Ο κατάλογος, προς έκπληξη όλων και δικιά μου, είναι αρκετά περιορισμένος. Όλα τα εδέσματα περιορίζονται σε δύο σελίδες, ενώ οι υπόλοιπες καταλαμβάνονται από λίστες κρασιών. Τεράστια ποικιλία σε λευκά και κόκκινα και αρκετές επιλογές σε ποτήρι.

Στην αρχή ήρθε ένα ντιπ ταραμοσαλάτας με λάιμ και μυρωδάτα ψωμάκια. Αρκετά εύγευστα, αν και προτιμώ να μην υποκύπτω στο ψωμί πριν το φαγητό.

Αποφασίσαμε να παραγγείλουμε τρία ορεκτικά που μας χτύπησαν στο μάτι, για να τα δοκιμάσουμε και τρία κυρίως. Αυτά κατά σειρά ήταν τα εξής:

- tartare από φρέσκο λευκό ψάρι (δεν θυμάμαι το είδος του) με αχινό και καρυκεύματα. Δεν έχω λόγια! Ακόμα και ο φίλος της παρέας που δεν τρώει θαλασσινά δεν μπόρεσε να μην αναγνωρίσει την ντελικάτη γεύση, την γλυκύτητα της κάθε μπουκιάς. Η δική μου γνώμη, ως λάτρης των θαλασσινών, νομίζω ότι είναι περιττή. Για μένα είναι το ορεκτικό must. Παίρνει 4/4 (αν όχι 10/4! ).

- Καπνιστό χέλι Άρτας, με κρέμα από αγγούρι, κανθαρέλες και σαλάτα από αρμυρίκια (€ 14). Επίσης εύγευστο, φρέσκο, λίγο ξινούτσικο. Παίρνει επάξια 4/4, αν σας αρέσουν τα θαλασσινά.

- Παστίτσιο: χοντρό μακαρόνι, ουρά μόσχου μπρεζέ, μανιτάρια σιτάκε και αφράτη μπεσαμέλ (€ 14). Το επέλεξα εγώ από περιέργεια περισσότερο κι επειδή δύο "διάσημα παστίτσια" γνωρίζω στην Αθήνα (εκτός της μαμάς). Το ένα είναι του Funky Gourmet και το άλλο της Aleria. Αυτό που δοκίμασα είναι μια μορφή "αποδομημένου" παστίτσιου, με παχύρευστη κρέμα, μοσχαρίσιο κρέας και χοντρό al dente μακαρόνι. Έρχεται σε βαθύ πιάτο και μοιράζεται με το κουτάλι. Αρκετό και για κυρίως. 4/4 και εδώ.

Ως κυρίως πιάτα επιλέξαμε:

- Κόκορας κρασάτος: με χοντρά μακαρόνια πατάτας γεμιστά με σκοτύρι Ίου και κρέμα πικάντικης πιπεριάς € 17

- Μάγουλα από μοσχαράκι γάλακτος: με μάραθο, μανιτάρια και πουρέ από κάποιο λαχανικό (συγχωρέστε με, δύσκολο να το θυμάμαι επακριβώς) € 18

- Μοσχαρίσιο διάφραγμα (bavette): ψητό σαλσιφί, απάκι, κρέμα από σέσκουλα και πεκορίνο Αμφιλοχίας € 20

Και τα τρία ικανοποίησαν πλήρως τις απαιτήσεις καθενός που τα παρήγγειλε. Και τα τρία βαθμολογούνται με 4/4, θα τολμήσω όμως να βάλω το 4' με τόνο στο δικό μου πιάτο (τα μοσχαρίσια μάγουλα), γιατί κατόπιν δοκιμής και των άλλων δύο, κατέληξα ότι το δικό μου ήταν το γευστικότερο των τριων! Το κρέας ήταν τέλεια μαλακό και καθαρό, τα συνοδευτικά του νοστιμότατα. Αλλά γούστα είναι αυτά.

Η παρουσίαση των πιάτων τροφή στο μάτι και στον εγκέφαλο.

Συνοδεύσαμε με τρία ποτήρια κόκκινο κρασί Μαλαγουζιά. Πραγματικά δεν ήξερα τι να πρωτοδιαλέξω από τη λίστα! Γλυκάκι δεν πήραμε, εξάλλου η ώρα ήταν περασμένη.

Για τη εξυπηρέτηση δεν έχω τίποτα να πω, παρά επαίνους. Άψογη, άμεση, διακριτική, χαμογελαστή, υψηλότατου επαγγελματισμού και άριστου επιπέδου. Αρκεί να πω ότι φεύγοντας, μας αποχαιρέτισε σχεδόν όλο το προσωπικό όρθιο στην είσοδο με χαμόγελο και υπόκλιση. Ήμασταν βέβαια από τους τελευταίους που φύγαμε αλλά για μένα δεν παίζει κάποιο ρόλο.

Ως προς τον λογαριασμό, πληρώσαμε αναμενόμενα 48 ευρώ το άτομο μαζί με το κατιτίς που αφήσαμε. Δηλαδή σύνολο 134 ευρώ. Δεν είναι οικονομικά αλλά δεν είναι και αποτρεπτικά για ένα γεύμα υψηλού επιπέδου μια στο τόσο, από τη στιγμή που ξέρεις πού πηγαίνεις.

Το μόνο ίσως έξτρα που θα επιθυμούσα θα ήταν περισσότερες επιλογές πιάτων στα κυρίως.

Αν προτείνω το Aleria, εξυπακούεται πως ναι. Είναι από τα λίγα εστιατόρια στην Αθήνα που πρέπει να επισκεφθεί έστω μια φορά όποιος αγαπάει το καλό και ποιοτικό φαγητό. Η συνολική εμπειρία, και όχι απλώς η αντιστοίχιση φαγητού- τιμής, αξίζει τα λεφτά του στο έπακρο.