Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ελληνική κουζίνα - Πολιτεία - Κεφαλάρι, Αθήνα
Ιούλ
03
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
37-49

Νομίζω μια ακόμα κριτική για το συγκεκριμένο μαγαζί δεν θα αλλάξει και πολλα στην πλέον παγιωμένη φήμη του. Η αποψή μου εξάλλου για το εν λόγω (βλέποντας και τη βαθμολόγηση) δε διαφέρει και πολύ απο των υπολοίπων..
Ένιωθα παρόλα αυτά ακατανίκητη την ανάγκη μόλις 1 μέρα μετά την επίσκεψή μου να γράψω τις εντυπώσεις γιατί ειλικρινά θεωρώ πως τέτοιες προσπάθειες πρέπει να αναγνωρίζονται και να επιβραβεύονται.

Για να είμαι καθόλα ειλικρινής θα ξεκινήσω λέγοντας οτι εστιατόρια σαν το Ελαίας Γη δεν είναι για κάθε μερα... Οι τιμές του ανταποκρίνονται σε υψηλά βαλάντια, για μια όμως ιδιαίτερη περίσταση ίσως είναι και το πιο vfm εστιατόρια της Αθήνας

Η δική μας επίσκεψη έγινε Σάββατο βράδυ αφορμή επετείου.
Φτάνοντας στο μαγαζί το βελάκι της εισόδου σε οδηγεί σε ένα κελάρι στο οποίο οδηγείσαι μέσα απο πέτρινους φωτισμένους στενούς διαδρόμους, δημιουργώντας σου μια αίσθηση μυστηρίου και μια προσμονή για το που θα καταλήξει.. Τελικά φτάνεις σε έναν ευγενέστατο κύριο ο οποίος σου προσφέρει απεριτιφ (μαστίχα ή τσίπουρο) με ελίτσες λίγο πριν ανέβεις στον χώρο του εστιατορίου.

Ο χώρος είναι πραγματικά εντυπωσικός. Φωτεινός, φροντισμένος με μεγάλη ανοιχτή κουζίνα και μια υπέροχη αυλή (ίσως η καλύτερη που έχω συναντήσει σε Αθηναικο εστιατόριο) με θεα ολόκληρη την Αθήνα.

Μετά απο την εγκάρδια υποδοχή του κύριου Τασου, μετρ του εστιατορίου τον οποίο θαύμασα για το ήθος και τον επαγγελματισμό του (θα καταλάβετε στη συνέχεια), γιατί τελικά τίποτα σε αυτό τον κόσμο δεν είναι τυχαίο.. πόσο μάλλον η επιτυχία..

Επιλέξαμε το μενού των 14 γεύσεων με την παράκλιση το ένα απο τα πιάτα το οποίο θα ερχόταν με το μενού να αλλάξει με ένα άλλο σχεδόν αντίστοιχο, αφου θα το επιστρέφαμε άθικτο σε περίπτωση που μας το έφερναν. Δέχθηκαν με χαμόγελο (πολλά μπράβο για την ευέλικτη και υπερ της ικανοποίησης του πελάτη πολιτική του εστιατορίου και κατ επέκταση του μετρ).

Οι γεύσεις που δοκιμάσαμε ήταν όλες υπέροχες, η μια καλύτερη απο την άλλη. Αυτα που προσωπικά ξεχώρισα (εκτός απο τα ψημμένα στον ξυλόφουρνο ψωμάκια που δε μπορούσα να σταματήσω να τρωω), ήταν η πεντανόστιμη κοτόσουπα με αυγολέμονο που σέρβιραν στην αρχή και ένα χοιρινό σε κρούστα αλατιού με γλυκοπατάτες και σάλτσα κρασιού μαρσάλα. Το τελευταίο πιάτο απογείωση. Το χοιρινό κοβόταν με οδοντογλυφίδα και είχε μια τόσο βαθιά νοστιμιά που αναρωτιόσουν αν είναι το ίδιο χοιρινό που παίρνεις και συ στο σπίτι σου.. Οι γλυκοπατάτες δε μαζί με τη σαλτσα γλυκού κρασιού δημιουργούσαν μια αντίθεση αλμυρού-γλυκού που σε έκαναν να παρακαλάς να μην τελειώσει ποτε!

Η μόνη ένσταση μου ήταν στις ταλιατέλες που συνόδευαν τα μοσχαρίσια μάγουλα (που ήταν η επιλογή του κυρίως πιάτου μου). Ήταν κάπως παραβρασμένες και μαζί με τη σάλτσα του μοσχαριού έδειναν την αίσθηση του λασπωμένου. Όμολογώ βέβαια ότι έχω μια ευαισθησία με το σωστό βράσιμο των ζυμαρικών, γεγονός που σημαίνει οτι σε άλλη περίπτωση μπορεί κάποιος ούτε καν να ασχολείτο. Εξάλλου τα μάγουλα ήταν θαυμάσια. Επειδή όμως ακριβώς το εστιατόριο μου είχε δημιουργήσει τόσο υψηλές προσδοκίες, γι αυτό και θεώρησα σωστό να το αναφέρω όταν ερωτήθηκα απο τον κύριο Τάσο πως μου φάνηκε το πιάτο.

Και κάπου εδώ πρέπει να αναφέρω οτι πέρα απ΄όλα τα καλά του εστιατορίου, άψογο σερβις, φαγητο, εξαιρετικό περιβάλλον και απιστευτη θέα, ο κύριος Τάσος και όχι όλα τα υπόλοιπα θα είναι η αιτία που σίγουρα θα το ξαναεπισκεφθούμε. Και εξηγούμαι..

Όταν του ανέφερα το θέμα με τις ταλιατέλες μου ζήτησε να αλλάξει το πιάτο και να μου φέρει κάτι άλλο (παρότι είχα φάει πολυ πάνω απο το μισό), φυσικά αρνήθηκα. Στη συνέχεια μου είπε οτι θα μου φέρει το ίδιο πιάτο με συνοδεία πουρέ μελιτζάνας και παρότι και εγώ και ο σύζυγός μου επιμέναμε οτι δε χρειάζεται και οτι είμαστε ήδη υπερπλήρεις με όλα αυτά που έχουμε ήδη φάει, εκείνος εισηγήθηκε και σε 5 λεπτά προσγειώθηκε στο τραπέζι μας ένα επιπλέον πιάτο με μοσχαρίσια μάγουλα και πουρέ μελιτζάνας. Όπως υποστήριξε έπρεπε οπωσδήποτε να το δοκιμάσουμε σε αυτή την εκδοχή του. Και όντως έπρεπε...! Μαγέια..

Περιττό να αναφέρω το πόσο απολογήθηκε για το "λαθος" του μάγειρα να βράσει παραπάνω τα μακαρόνια.

Ειχαμε μείνει άφωνοι είναι η αλήθεια, γιατί ενώ έχουμε γυρίσει αρκετά εστιατόρια στην Ελλάδα, οι περιπτώσεις να συναντήσεις τέτοια αντιμετώπιση είναι απο ελάχιστες εως σπάνιες.

Το αποκορύφωμα της βραδιάς και της άψογης συμπεριφοράς του κύριου Τάσου, (τον οποίο δε μπορώ να σταματήσω να επαινώ) ήταν την ώρα του γλυκού όταν του ζήτησα αντί για τη μους μαύρης σοκολάτας που συμπεριλαμβανόταν στο μενού μας να μας φέρει την πανακότα μιας και τη λατρεύω ενώ αντίθετα η μαύρη σοκολάτα σε οποιαδήποτε εκδοχή της μου περνάει παντελώς αδιάφορη. Εκείνος θεώρησε σωστό να μας φέρει ΚΑΙ την πανακότα ΚΑΙ την μους μαύρης σοκολάτας απλά επιβεβαιώνοντας τη μέχρι εκείνη τη στιγμή άποψή μας για το πρόσωπό τοσο το δικό του όσο και του μαγαζιού.

Μακάρι όλοι όσοι λειτουργούν στο χώρο στης εστίασης να παραδειγματιστούν απο τον τρόπο λειτουργίας του εστιατορίου Ελαίας Γη και να συνειδητοποιήσουν ότι μόνο όταν ο πήχης της ποιότητας και της εξυπηρέτησης είναι σε αυτά τα επίπεδα μπορεί να φτάσει να είναι τόσο αγαπητό στον κόσμο που Σαββατο βραδύ μετά απο αναγγελία capital control και ΑΤΜ αδεια, στο μαγαζί δεν έπεφτε καρφίτσα. Όπως προείπα.. Τίποτα δεν είναι τυχαίο..

Προς το παρών ψάχνω να βρώ την επόμενη ιδιαίτερη περίσταση...