Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Τσιπουράδικα - Ουζερί - Εξάρχεια, Αθήνα
Ιούλ
28
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Διάσπαρτες συμβουλές για μια πιο εύκολη και άνετη ζωή

No. 673: Ποτέ μην εμπιστεύεσαι τη γαστριμαργική άποψη ανθρώπου που του αρέσει το "έντεχνο" ελληνικό τραγούδι

Βασικά ποτέ μην εμπιστευτείς κανέναν που δηλώνει ακροατής του "έντεχνου". Τελειά. Ποτέ και για τίποτα και για κανέναν λόγο. Υπάρχει ένα καταπληκτικό κεφάλαιο στο τέλος - αν δεν κάνω λάθος - του βιβλίου του Nick Hornby "High Fidelity", το οποίο δεν περιλήφθηκε ποτέ στην ομώνυμη ταινία και πολύ καλά έκανε. Σε αυτό ο πρωταγωνιστής είναι λίγο πριν το happy end όπου αφού τα έχει ξαναβρεί με την κοπέλα του πηγαίνει για ντινέ σε σπίτι φιλικού ζευγαριού. Εκεί λοιπόν συνειδητοποιεί ότι προκειμένου να είναι ευτυχισμένος πρέπει να σταματήσει να είναι κομπλεξικός με τον υπόλοιπο κόσμο γύρω του είτε έχουν επιλέξει το χάπι δουλειά-σπιτάκι-παιδιά-όλα καλά είτε απλώς επειδή δεν γνωρίζουν όλο το back catalogue της Stones Throw Records. Και για λίγο έχει πειστεί μιας και η συζήτηση είναι όμορφη, το κρασί ωραίο, η κοπέλα του ευτυχισμένη. Μέχρι που αποφασίζει να τσεκάρει τη δισκοθήκη των οικοδεσποτών όπου έντρομος ανακαλύπτει ένα best of cd της Tina Turner. Και φυσικά το πρόβλημα του δεν είναι με την Tina Turner αλλά με το best of.

Τόσο απλά, λοιπόν, συνειδητοποιεί ότι όλα είναι μάταια τελικά ή όπως σε ένα παράλληλο λογοτεχνικό σύμπαν έγραψε αριστουργηματικά ο Bret Easton Ellis στον Patrick Bateman του American Psycho: "This is not an exit".

Σοφά λόγια μεγάλων συγγραφέων. Σε αντιπαραβολή φυσικά με τις αηδίες των Ελλήνων έντεχνων. Όπως: "Πιες τον καφέ γουλιά γουλιά, ασ’ τα εφφέ μην λες πολλά" ή "Ο καφές σου έχει κρυώσει και το ράδιο κλειστό" ή επίσης "Μείνε ακόμα λίγο μέχρι που να ξεφύγω και κράτησέ με αν θες όσο κρατάει ένας καφές. "

Η μουσική αν και έχει χάσει τη δυναμική της ως τέχνη σε σχέση με την εικόνα την τελευταία δεκαετία παραμένει εκείνη η μικρή λεπτομέρεια που μπορεί ακόμη να διαχωρίσει την Ήρα από το στάχι. Όσο εύκολα λοιπόν θα δεχτώ ποδοσφαιρική ανάλυση από τον Gary Lineker ή τον Βασίλη Τσάρτα εν αντιθέσει με τον Χρήστο Σωτηρακόπουλο ή τον Στράτο Σεφερλή τόσο δύσκολα ή μάλλον επουδενί δε θα δεχτώ κριτική φαγητού ή ανάλυση γεύσης από κάποιον που ακούει Μαχαιρίτσα, Πσαχαλίδη και Μάλαμα. Τόσο απλά, τόσο τίμια.

Την επόμενη φορά που κάποιος θα σας πει έφαγα πολύ ωραία στο τάδε εστιατόριο/ταβέρνα/κουτούκι ρωτήστε τον πριν συνεχίσει "Ποια είναι η γνώμη σου για την Ελεονώρα/Ματούλα/Νατάσσα?". Αν απαντήσει ικανοποιητικά τότε εμπιστευτείτε τον. Αν όχι, γυρίστε τη συζήτηση στις θεραπευτικές ιδιότητες των τουρκικών σίριαλ του Μέγκα στα ελληνικά νοικοκυριά.

Η Λέσβος μαζεύει αρκετούς του "έντεχνου" έχω την εντύπωση. Αυτό δεν καθιστά την προσέλευσή σας σε αυτήν απαγορευτική. Πιάστε ένα τραπεζάκι ακριανό - κατά προτίμηση όχι από τη μεριά του φροντιστηρίου - και επικεντρωθείτε στο φρέσκο γαλέο ή μπακαλιάρο, στις ψητές σαρδέλες και το μαριναρισμένο γαύρο, στις τηγανητές πατάτες, στο καλαμάρι και το χταπόδι, σε κάποιο φρέσκο ψάρι ημέρας. Συνοδεία κάποιου μυστήριου ούζου από τη Λέσβο. Αν σας βαρέσει το ούζο και μερακλώσετε, τοποθετήστε τις δραχμές σας στο τζουκ μποξ προς απόλαυση των original έντεχνων όπως ο Καζαντζίδης και ο Πουλόπουλος.

Νο. 494: H τοποθεσία είναι για να φασώνουμε και όχι για να φάμε

Οι Αμερικάνοι έχουν ένα παλιό quote το οποίο χρησιμοποιείται κατά κόρον όταν θέλουν να υπερτονίσουν πόσο σημαντική είναι η τοποθεσία. "Location, location, location" λένε ή όταν είναι πιο μοντέρνοι καπιταλοκαρχαρίες "It's all about location". Το μεν πρώτο πιθανότατα το σκέφτoνται ο Jack Lemmon και ο Al Pacino καθόλη τη διάρκεια του Glengarry Glenn Ross, με το δε δεύτερο έχει κάνει καριέρα ο μπετόβλακας Donald Trump. To location λοιπόν είναι ό, τι πιο σημαντικό για το real estate (κτηματομεσιτική), για την Ελβετία (εξαιτίας του έγινε αυτό που έγινε σήμερα) και για το πρώτο ραντεβού.

Πρόσφατα, ο εθνικός μας "μπήχτης" Γιάννης Σπαλιάρας αποκάλυψε δημόσια τη χρόνια-κρυμμένη καβάτζα μου για μπαλαμούτι που δεν είναι άλλη από το Βρετανικό νεκροταφείο στο Παλαιό Φάληρο απέναντι από την πρώην μαγαζάρα του Μάκαρου. Ήταν μία όαση στο κέντρο της Αθήνας με ψηλά κυπαρίσσια να κόβουν την ηχορύπανση και τη θέα από την Ποσειδώνος, με ένα σταυρό-μνημείο υπερυψωμένο σαν άλλος Ιησούς του Ρίο [που προσέφερε το τέλειο spot για φάσωμα με θέα το Σαρωνικό και την Αίγινα) και άγρια ρόκα προς βρώση σε διάφορα σημεία του πάρκου του.

Όλα αυτά βέβαια τελείωσαν όταν κόπηκαν τα κυπαρίσσια και ανακάλυψε κόσμος ότι μπορεί να βγάλει τα σκυλιά ή τα παιδιά του βόλτα στο πάρκο. Παρόλα αυτά, after hours κρατούσε ακόμα τη σημαία ψηλά για κατάληξη πρώτου date εκεί μέχρι που έβαλε ο Σπαλιάρας ταφόπλακα και σε αυτό Anyway...

Η τοποθεσία, λοιπόν, είναι το ύψιστο προσόν-πλεονέκτημα για όλες τις προαναφερθείσες κατηγορίες. Είναι επίσης για υποκατηγορίες όπως το Nammos της Μυκόνου ή το εκκλησάκι πάνω τέρμα στην Πεντέλη. Επουδενί όμως δεν είναι και δεν πρέπει να είναι για κάποιον που πεινάει.

Προσοχή: όχι για κάποιον που θέλει να πάει να φάει κάτι αλλά για αυτόν που και πεινάει και θέλει να φάει και κάτι καλό εώς πολύ καλό. Θα πρέπει να συνειδητοποιήσει κάποια στιγμή (2015 φτάσαμε αισίως) ο Έλληνας καταναλωτής-κριτικός-γνώστης-πελάτης-είδα φως και μπήκα πως το να συνδυάσει και γεύση και τοποθεσία είναι πιο σπάνιο απ' ότι ο λευκός ρινόκερως. Και μην αρχίσουμε τα "μα στην Τήνο το Θαλασσάκι ή στο Βόλο ο Κώστας κοκ" γιατί θα πρέπει να μπει και ο παράγοντας VFM (που είναι πλέον σαν ακρωνύμιο πιο διάσημο κι από το ΑΤΜ) και τότε δε συμφέρει κανέναν η συζήτηση. Εϊναι απλά τα πράγματα: όταν έχουμε να κάνουμε με φαγητό η τοποθεσία και η ποιότητα απλώς δεν συνάδουν.

Με βάση όλα τα παραπάνω, οι ιδιοκτήτες της Λέσβου διάλεξαν ποιότητα. Το δικό τους location μπορεί και να είναι ένα από τα χειρότερα της Αθήνας. Απέναντι από έναν ανοιχτό πάρκινγκ, πάνω στην εξωτική μα κλειστοφοβική Εμμ. Μπενάκη, δίπλα από την μόνο-καλό-vibe Σόλωνος, μεσοτοιχία με ένα φροντιστήριο Πανελληνίων, πιο κοντά στην Ομόνοια απ' ότι στο Σύνταγμα. Ένα από αυτά να διάλεγες θα βαθμολογούνταν με 1 στα 10 σε κάποιον οδηγό τύπου Zagat.

Όλα μαζί όμως και δεν υπάρχει γνωστό πρόσημο που να μπορεί να περιγράψει το αρνητικό του μεγαλείο. Εκεί είναι όμως που έρχεται η ποιότητα να αντισταθμίσει το λεγόμενο κακό lspot. Πιθανότατα δεν θα φασωθείς ποτέ στη Λέσβο. Ούτε αν πας με την κοπέλα σου ή το αγόρι σου. Θα φας όμως ποιότητα που θα κυμαίνεται πάντα μεταξύ 8 στα δέκα και 9 στα δέκα (το δέκα το καλό κρατιέται για το συνδυασμό τοποθεσία, ποιότητα, VFM, παρέα). ΟΙ τουαλέτες είναι πάνω αριστερά.