Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ελληνική κουζίνα - Π.Φάληρο, Αθήνα
Αυγ
01
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
10-16

Βρεθήκαμε στον Ακάκιο την προηγούμενη Τρίτη. Δεν είχαμε κανονίσει κάτι συγκεκριμένο και όταν έπεσε η ιδέα για φαγητό θυμήθηκα αυτό το "μακαρονάδικο" (όπως αυτοαποκαλείται) και πήρα μια ώρα πριν να κάνω κράτηση. Ευτυχώς γιατί όταν φτάσαμε το μαγαζί ήταν γεμάτο.

Ο χώρος είναι το μεγάλο του ατού. Το θέμα του είναι ένα μοντέρνο (;) μοναστήρι και σχεδόν όλα γύρω θυμίζουν ακριβώς αυτό. Μανουάλια, παγκάρι με κεριά μπαίνοντας, στασίδια και μοναστηριακά τραπέζια μέσα. Κολυμπήθρες αντί νιπτήρες στα "αποχωρητήρια" και μια απίστευτα έξυπνη μπουγάδα να κρέμεται πάνω από το κεφάλι σου την ώρα που τρως!!!

Η εξυπηρέτηση γίνεται από νεαρά άτομα που είναι ντυμένα καλόγεροι και είναι φιλική και γρήγορη. Παρόλο που το μαγαζί είναι καινούργιο φαίνονται να έχουν βρει τους ρυθμούς τους και σε αυτό βοηθάει το γεγονός ότι είναι αρκετά άτομα που σαρώνουν τον μεγάλο χώρο συνεχώς.

Το φαγητό είναι καλό. Κατά τη γνώμη μου κινείται μεταξύ του 2,5 - 3. Ο κατάλογος δεν είναι ιδιαίτερα μεγάλος, έχει κάποια πρώτα, σαλάτες, μακαρόνια και πίτσες. Ό, τι δοκιμάσαμε ήταν καλομαγειρεμένο και σε μεγάλες ποσότητες με κορυφαίο πιάτο την Πεκορινάδα. Απλό σε σύλληψη πιάτο χωρίς πολλά υλικά να το βαραίνουν και πεντανόστιμο. Γενικότερα τα πιάτα τους ακολουθούν τη λογική της ξεκάθαρης γεύσης. Ο φίλος μου που διάλεξε τα μακαρόνια με το κοτόπουλο, με ενημέρωσε ότι δεν είχε καν πελτέ το πιάτο (φαινόταν κι από το χρώμα) παρά μόνο ντομάτα κι αυτή (πιθανότατα) φρέσκια.

Όλα του τα πιάτα είναι ιταλικής φόρμας αλλά οι γεύσεις είναι 100% ελληνικές. Τα περισσότερα υλικά τόσο στις πάστες όσο και στις πίτσες ήταν ελληνικά. Δε θα βρεις, λόγου χάρη, παρμεζάνα στις παπαρδέλες τους αλλά γραβιέρα Νάξου. Να μην ξεχάσω το κα-τα-πλη-κτι-κό καϊμάκι που φάγαμε στο τέλος (δυστυχώς χωρίς βύσσινο).

Το άλλο μεγάλο ατού του μαγαζιού είναι οι τιμές. Τα ακριβότερα του μακαρόνια κοστίζουν 7 ευρώ και γενικότερα με 15 ευρώ το άτομο έχει φάει το πρώτο του, τη σαλάτα του και το πιάτο του. Με το λογαριασμό έρχεται και ένα φιλοαδιάφορο σφηνάκι με σορμπέ λεμόνι.

Μακάρι να κρατηθεί σε αυτά τα επίπεδα το μαγαζί γιατί είναι βέβαιο πως θα το κάνω στέκι.