Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μοντέρνα κουζίνα - Ιλίσια - Χίλτον, Αθήνα
Αυγ
24
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
-

Ή γιατί το Vezene είναι το καλύτερο εστιατόριο της Αττικής*.

Μία μόνο μουσικοκοινωνική κουλτούρα-φυλή χρειάζεται να μελετήσει κάποιος προκειμένου να γίνει καλύτερος άνθρωπος, πολίτης, καταναλωτής: τα χέβι μέταλλα. Παλιότερα ήταν οι πιο εύκολα εντοπίσιμοι. Τίγκα στο αμάνικο ντένιμ 75% του οποίου καλυπτόταν από ραφτά Savatage, Running Wild, Kreator κοκ., μαλλί μακρύ είτε ομοιόμορφο σε μήκος είτε με χαρακτηριστική χαίτη σε όλα τα χρώματα και πάντα λουσμένο-χτενισμένο, άσπρο αθλητικό μποτάκι Αsics Tiger (Ζita του Γιαννάκη οι πιο true) καθώς και το τρίπτυχο αξεσουάρ περικάρπιο, αγκράφα ζώνης και κονκάρδα. Ευκολάκι και στανταράκι κάθε φορά. Στη δεκαετία που διανύουμε ωστόσο πέρα από τους γραφικούς που έχουν μόνιμο τατουάζ την old school εμφάνιση, η πλειοψηφία των μεταλλάδων είναι πιο μαεστρικά καμουφλαρισμένη ακόμα και από τον Κέβιν Κάζερ Σόζε Σπέισι. Κοντά μαλλιά φρεσκοκουρεμένα, αδιάφορα μονόχρωμα μπλουζάκια, straight cut παντελόνια, Vans και κυριλέ μαύρα Nike για υποδήματα.

Υπάρχει όμως μία μικρή λεπτομέρεια, σαν άλλη Αχίλλειος πτέρνα, που αποκαλύπτεται σε όποιον πραγματικά εμπιστεύονται πέρα από τον ιδιοκτήτη του δισκοπωλείου Metal Era, τον ταμεία του Fuzz Club, τον merchandiser του Gagarin και την ταμεία του τοπικού τους Βασιλόπουλου. Το πορτοφόλι τους. Όταν ανοιχτεί μπροστά σου ξέρεις μέσα σε 2 δεύτερα ότι ο άνθρωπος που έχεις μπροστά σου είναι βαρύ, βαρβάτο, original μέταλλο. Γιατί αυτό που αντικρίζεις είναι το πιο neat πορτοφόλι που θα δεις ποτέ στη ζωή σου. Μπορεί ίσως μόνο να συγκριθεί με το Fendi ή το Louis Vuitton της Σελίν Ντιόν και του Πάολο Μαλντίνι. Όμως η μεν δεν κυκλοφορεί πλέον με πορτοφόλι και ο δε είναι βέρος Βορειοιταλιάνος. Αυτό που θα αντικρίσεις έιναι το εξής: πεντακάθαρο γυαλισμένο σκούρο δέρμα, στην αριστερή πλευρά οι κάρτες του σε τέλεια τοποθετημένη σειρά, δεξιά μεριά φωτό της κοπέλας του από τις διακοπές στη Λευκάδα το 09' και στη θήκη των χαρτονομισμάτων κολαριστά δεκάρικα και εικοσάρικα. Στις κρυφές θήκες του πορτοφολιού συνήθως περιέχονται η πένα του κιθαρίστα των Blind Guardian, το εισιτήριο από το live του King Diamond στο Ρόδον ή κανά κουπόνι έκπτωσης από το Μετρόπολις για το section power metal που δεν πρόλαβε ποτέ να εξαργυρώσει πριν κλείσει.. Ευελπιστεί ότι κάποια στιγμή θα ξανανοίξει.

Αυτός ο μικρός ναός καθαριότητας, τάξης και εμμονικών μουσικών διαταραχών είναι το αντικείμενο μελέτης που θα έπρεπε κάθε πελάτης οποιασδήποτε δημόσιας ψυχαγωγικής έκφανσης (περιλαμβάνεται και το φαί σε αυτό) να μελετήσει προκειμένου να γίνει καλύτερος. Το πορτοφόλι του μεταλλά είναι όλη η φαιά ουσία της ζωής. Τα μέταλλα είναι οι καλύτεροι του είδους στους υπολογισμούς άσχετα αν έχουν μαθηματικό background. Συνήθως είναι κορυφαίοι λογιστές, κλητήρες τραπέζης και προγραμματιστές ή επισκευαστές υπολογιστών. Γνωρίζουν σε εκνευριστικό βαθμό μέχρι και το τελευταίο ευρώ που πρέπει να δηλώσεις για το αφορολόγητο ή το τελευταίο / που πρέπει να μπει σ' ένα πρόγραμμα για να το καταστήσει λειτουργικό. Περισσότερο απ' όλα όμως γνωρίζουν τι πρέπει να διαθέσουν σε ένα live των Judas Priest από το συγκεκριμένο πορτοφόλι προκειμένου να ευτυχήσουν για τους 8 μήνες προτού γίνει αλλά και τους 3 μήνες αφού ολοκληρωθεί. 35 Ευρώ το εισιτήριο στην προπώληση, 12 ευρώ τα μεταφορικά (επιστροφή είναι με ταξί), 22 ευρώ το μπλουζάκι με το τουρ, 10 ευρώ οι δύο μπύρες (αν προθυμοποιηθεί να τις φέρει κάποιος στην καβάντζα που έχουν πιάσει από τις 18:00), 20 ευρώ το βινύλιο της support μπάντας. Σύνολο: 99 Ευρώ. Ανά άτομο. Δύο φορές το μήνα. 24 φορές το χρόνο. Τύπου 2400 ευρώ για 24 δωδεκάωρα μέσα στη χρονιά. 'Ανευ φαγητού, νερού κι ελάχιστου αλκοόλ. Μπούγιακα!

Το νούμερο φέρνει ίλιγγο σε οποιονδήποτε ανυποψίαστο. Όχι όμως στον Βεζενέ. Γιατί υποψιάζομαι ότι κι αυτός έχει υπάρξει μέταλλο. Και γι' αυτό έφτιαξε το εστιατόριο του όπως το έφτιαξε. Γιατί γνωρίζει τι σημαίνει απόλαυση χωρίς να λαμβάνεται υπόψη το χρηματικό κόστος αυτής. Το μέταλλο πριν πάει σε μια συναυλία έχει προαποφασίσει ότι η εμπειρία του δεν θα πέσει κάτω από το 8//10. Τα 35 ευρώ δεν τα δίνει γιατί περιμένει να τον εντυπωσιάσουν οι Machine Head αλλά για να εντυπωσιαστεί ο ίδιος από αυτούς. Τα 35 ευρώ του αναγνωρίζουν το μεγαλείο των Machine Head και απλώς εύχεται εκείνη τη μέρα να πιάσουν δημιουργικό peak ώστε το οκταράκι να γίνει δεκαράκι. Πέρα από Ελληνικά μέταλλα το κάνουν και οι μοντέρνοι Βησιγότθοι αυτό. Δηλαδή δεν περιμένουν κάπου που έχουν δώσει 30 ευρώ για να χορέψουν deep house να τα κάνει απόσβεση ο dj. Τα κάνουν απόσβεση οι ίδιοι χορεύοντας μέχρι λιποθυμίας είτε είναι καλός ο ντιτζέης είτε όχι. Το στέκομαι και περιμένω σε συναυλία, εστιατόριο, σινεμά να έρθουν τα ευρώ που έδωσα πίσω ακατέβατα είναι ο μεγαλύτερος καρκίνος για κάποιον που έχει βγει προκειμένου να ψυχαγωγηθεί. Αν κάτι είναι καλό σε τραβάει μαζί του και περνάς έτσι κι αλλιώς καλά. Αν είναι μάπα, βρες τον τρόπο να το διασκεδάσεις ούτως ή άλλως. Όταν βρεθείς στην πίστα, χόρεψε. Ο, τιδήποτε άλλο είναι απλώς κομπλεξικό.

Ο Βεζενές έχει φτιάξει όλες εκείνες τις συνθήκες που χρειάζεται ένα μέταλλο για να περάσει καλά. Ξέρεις από πριν ότι το live θα είναι καλό εώς εξαίρετο βάσει αυτών που έχεις ακούσει μέσω του υπολογιστή σου. Ξέρεις και το minimum που πρέπει να δώσεις προκειμένου να εξασφαλίσεις το οκταράκι της εμπειρίας. Γνωρίζεις επίσης το πρόγραμμα βάσει προηγούμενων playlist της καλοκαιρινής ή χειμερινής περιοδείας. Εύχεσαι εκείνη την ημέρα το πρόγραμμα να περιλαμβάνει και μερικά κομμάτια εκτός setlist. To venue έχει πολύ καλό φωτισμό (όπως σε αντίστοιχα της Νέας Υόρκης ή του LA), σταθερά καλό ήχο καθόλη τη διάρκεια του προγράμματος και το προσωπικό του είναι ενήμερο για ό, τι συμβαίνει μπροστά και πίσω από τη σκηνή. Το κοινό στα live του Vezene έχει πολλούς ομοϊδεάτες, αρκετούς που τους ακούνε λόγω μόδας, ξένους που ήταν Αθήνα και έμαθαν ότι παίζουν και τα ημι-celebrities που κάνουν check in σε όλα τα live αναπόφευκτα. Τέλος, έχει καταφέρει να προσθέσει κι ένα ακόμα στοιχείο που λείπει παντελώς από metal συναυλίες. Την σεξουαλικότητα.

Διαβάζεις πολλές κριτικές που ξεκινούν και καταλήγουν με το "παραγγείλαμε 2 πατάτες, 3 κυρίως και πήραμε απόδειξη αφού είχαμε σκάσει, άξιζε τα λεφτά του". Λες και η εμπειρία του φαγητού ξεκινάει με την αρθιμητική και τελειώνει στο πορτοφόλι και μετέπειτα στην τουαλέτα. Λες και οι χώροι εστίασης, τα αντίστοιχα λαιβάδικα, δεν είναι χώροι που δημιουργούνται ή διαλύονται φιλίες, αναζωογονούνται ή φθείρονται έρωτες, ενώνονται ή απομακρύνονται οικογένεις, γεννιούνται δημιουργικές ιδέες ή θάβονται για πάντα υπάρχουσες αποτυχημένες. Λες και τελικά το καλό φαγητό δεν συνδέεται με το σεξ παρά μόνο με το μπόμπα τζιν τόνικ και τα πρωινά Κυριακής. Πώς μπορείς να είσαι αντικειμενικός με ένα live των τιτανομέγιστων Slayer?

Θα έκανες ποτέ μια περιγραφή του που θα πήγαινε κάπως έτσι: "Tα φώτα έκλεισαν στις 22:03. Παρουσιάστηκαν και οι 4 πάνω στη σκηνή. Στα τρία πρώτα κομμάτια δεν είχε καλό ήχο. Μετά έφτιαξε. Παίξανε 22 κομμάτια σύνολο μαζί με το encore. Ήταν όλα καλά. Στο τέλος μας αποχαιρέτησαν. Άξιζαν κάθε ευρώ". Wtf? Δεν θα πεις για την τρίμηνη ανυπομονησία να δεις τον λέτσο Araya επιτέλους πάνω στη σκηνή? Δεν θα περιγράψεις το ανελέητο headbanging του κοινού? Δεν θα γράψεις για το πόσο σε χαλάνε οι καραγκιοζιές του Kerry King πάνω στη σκηνή αλλά τι να κάνουμε που είναι ο Kerry King? Δε θα προσπαθήσεις να μυήσεις κάποιον στο jazz παίξιμο του Lobardo σε μία αμιγώς trash metal συναυλία? Δε θα αναλογιστείς γιατί στο τέλος του live θες να βγεις στα τσίμεντα της Αθήνας και να τα γκρεμίσεις με γυμνά χέρια?

Η απλουστευμένη εμπειρία μου στου Vezene κάθε φορά περιγράφεται ως εξής: Κάνω κράτηση. Πόρωση, πόρωση και πάλι πόρωση. Θέλω να κάνω σεξ. Θα πάω να δω τον Vezene. Θέλω να κάνω σεξ Φτάνω στο χώρο και πιάνω τραπέζι. Ναι ρε φίλε. Θέλω να κάνω σεξ. Κρασί όπως είμαστε να το γιορτάσουμε Δεν παρατηρώ τίποτα γύρω μου. Μόνο τον/την/τους συνδαιτημόνες αφουγκραζόμενος πού και πού την γλυκιά οχλαγωγία. Θέλω να κάνω σεξ. Το προσωπικό δουλεύει μόνο για 'μενα πριν και κατά τη διάρκει του live. Θέλω να κάνω σεξ. Παραγγέλνω ό, τι να 'ναι στα πλαίσια που μπορώ να το πληρώσω. Θέλω να κάνω σεξ. Το φαγητό είναι φανταστικό. Θέλω να κάνω σεξ. Κι άλλο κρασί. Από το φτηνό.. Θέλω να κάνω σεξ. Δεν παραγγέλνω γλυκό γιατί θέλω να κάνω σεξ. Φεύγω και στο μυαλό μου έχω μόνο δύο πράγματα: πότε θα κάνω σεξ και πότε θα ξανάρθω. Η πιο αναλυτική μου εμπειρία δεν έχει ενδιαφέρον για κανένα.

Θες και δύο υποκειμενικές παρατηρήσεις για το gig? Να βγει το γιουβέτσι από το setlist (flat για τόσο κόπο), να μη βγει ποτέ η πίτσα με το αρνάκι από το setlist (εκστατική εμπειρία κάθε φορα). Αντικειμενικά? Δίνεις 40 με 60 ευρώ αν και όταν τα έχεις, θες να κάνεις ή κάνεις σεξ πριν ή μετά και στο τέλος σου μένουν και ρέστα από το κατοστάρικο για να δεις και τους Morbid Angel λάιβ.

Του Vezene είναι για την Αθήνα ότι είναι του Slayer για το thrash. Εγγύηση.

* Εξαιρούνται τα Μισελιναστεράτα.

2015-08-27 17:06:21

Αγαπητέ Dorfmeister, η κριτική σας μας άφησε άφωνους! για την πρωτοτυπία της, τη φρεσκάδα και τις πολυσήμαντες μεταφορές της. Η ουσία είναι ότι το φαγητό, ως κοινωνική πράξη, μπορεί πράγματι να συγκριθεί με εμπειρίες που φαινομενικά είναι άσχετες όπως μια συναυλία και φυσικά το σεξ! Κατορθώσατε όμως να αποδώσετε τη δική σας εμπειρία από το Vezené με τρόπο που μόνο μεγάλοι συγγραφείς- καλοφαγάδες μπορούν. Σας ευχαριστούμε, πρώτα απ' όλα για την απόλαυση που μας δώσατε διαβάζοντάς σας, και έπειτα, για τα καλά σας λόγια που ανεβάζουν το ηθικό όλων μας και μας ωθούν να γίνουμε ακόμη καλύτεροι. Ελπίζουμε να σας έχουμε ξανά κοντά μας σύντομα.
Η ομάδα του Vezené


2016-04-19 13:52:30
Η κριτική τροποποιήθηκε από τον/την Dorfmeister.

  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.