Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Cafe - Restaurants - Σύνταγμα - Κέντρο, Αθήνα
Αυγ
31
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
-

Το Spollati ήταν και είναι μια από τις πιο επικρατέστερες επιλογές μου για καφέ στο κέντρο. Βρίσκεται και αυτό στην περιοχή της Αγίας Ειρήνης, επί της Αιόλου.
Επειδή πηγαίνω Χειμώνα-Καλοκαίρι, το προτιμώ περισσότερο κατά τους χειμερινούς μήνες ή μάλλον για να είμαι πιο συγκεκριμένος, τους μη καλοκαιρινούς. Ο λόγος είναι ότι ο εσωτερικός τους χώρος είναι κλάσεις ανώτερος από τον εξωτερικό τους.

Ο μέσα χώρος και κυρίως το παταράκι τους, είναι ότι πιο κοντά στα γούστα μου για να απολαύσω τον καφέ ή το ποτό μου. Καλαίσθητος και πολύ προσεγμένος σε χρώματα και διακόσμηση. Αγαπημένα τα δύο τραπέζια μπροστά στα παράθυρά τους, με τις μεγάλες αναπαυτικές, δερμάτινες πολυθρόνες και το ξύλινο τραπέζι.

Για τα δικά μου δεδομένα είναι πολύ καλύτερα τις πρωινές, μεσημεριανές ή απογευματινές ώρες. Για κάποιο λόγο, από κάποια στιγμή και μετά το βράδυ ανεβάζουν πολύ την ένταση του ήχου της μουσικής και μαζί με τις συζητήσεις των θαμώνων τους, αυτό προκαλεί μια αβάσταχτη βαβούρα. Στα πολύ μεγάλα θετικά του χώρου τους τα πατώματά τους που τραβάνε το βλέμμα σου. Είναι πάτωμα που θυμίζει παλιό αρχοντικό και το οποίο έχουν συντηρήσει εξαιρετικά.

Επίσης βρήκα πολύ ιδιαίτερη την επιγραφούλα στις τουαλέτες τους. Αντί κάποιων αντίστοιχων, λίγο επιθετικών επιγραφών που συναντάμε συνήθως σε τουαλέτες, αυτή είναι πολύ γλυκιά και αναφέρεται στην παλαιότητα του κτιρίου που χρειάζεται αγάπη και σεβασμό.

Παρ’ όλο που το προτιμώ για τις πρωινές μου εξόδους, βρέθηκα σε αυτό ένα βραδάκι κι ενώ είχαμε πει να σταματήσουμε απλά για ένα ποτάκι, μας γεννήθηκε η διάθεση να τσιμπήσουμε κάτι χωρίς να θέλουμε να μετακινηθούμε. Το Spollati ακολουθώντας τα σημεία των καιρών, έχει επίσης κουζίνα που σε αντίθεση με άλλα του ιδίου χώρου έχει πολύ πιο προσεγμένα πιάτα και ιδιαίτερες γεύσεις. Επίσης για το είδος του έχει μία όχι ευκαταφρόνητη λίστα με ετικέτες κρασιών.

Επειδή ήμασταν σε λίγο υπέρ του δέοντος καλή διάθεση, τα κοκτέιλς που επιλέξαμε ήταν περισσότερο σύνθετα και «χαριτωμένα» από ότι συνήθως προτιμώ. Έτσι βρέθηκα στο χέρι με ένα ποτήρι στυλ τοτέμ, πίνοντας zombie. Ένοιωθα λίγο ανόητος αλλά ήταν αργά για να κάνω πίσω και αφέθηκα για να το απολαύσω. Συμπαθητικό αλλά δεν ξετρελάθηκα. Παραήταν γλυκό για τα γούστα μου. Και η τιμή του τσιμπημένη. Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί πρέπει ένα κοκτείλ να κάνει 10-12 ευρώ.

Στις καλοκαιρινές μου διακοπές, βρέθηκα να πίνω τα ποτάκια μου στο εξαιρετικό περιβάλλον της Καλλιθέας Ρόδου. Μου προκαλεί απορία το ότι σε ένα τουριστικό νησί, σε σημείο που σου κόβει την ανάσα με την ομορφιά του και στα 2 μέτρα από τη θάλασσα ένα κοκτέιλ να κοστίζει λιγότερο από 7 ευρώ και στην Αθήνα να έχουν πάρει την ανηφόρα…

Για να συνοδέψουμε τα ποτά μας, ενώ στην αρχή σκεφτόμασταν να παραγγείλουμε μόνο καμιά μπρουσκέτα, τελικά επηρεαστήκαμε και πήραμε κι ένα κυρίως πιάτο. Πως άλλοι συνδυάζουν το ποτό τους με λίγα πατατάκια, εμείς για να επιβεβαιώσουμε την φήμη που μας θέλει κοιλιόδουλους δεν αρκεστήκαμε σε αυτά. Το μενού τους θα το χαρακτήριζα αρκετά ευφάνταστο. Σε περίπτωση που το επισκεφτείτε, μην μείνετε στην εύκολη λύση ενός σάντουιτς για να ξεγελάσετε απλώς την πείνα σας.

Ήμασταν 3 άτομα και πήραμε:
• Μπρουσκέτες με κολοκύθι, φέτα και πέστο ρόκας. Λατρεύω και τα τρία αυτά υλικά και κυρίως την γλυκάδα που δίνει το κολοκύθι όταν ψήνεται και το πέστο ρόκας. Την πρώτη φορά που είχα δοκιμάσει πέστο ρόκας, πριν από χρόνια, μου έδινε την εντύπωση ότι είχε μέσα αλεσμένο κάποιο ξηρό καρπό. Μάλλον φιστίκι (όπως στο πέστο βασιλικού που βάζουν συχνά κουκουνάρι). Τότε είχα ρωτήσει αλλά δεν μου το είχαν αποκαλύψει για να μη τους κλέψω τη συνταγή. Απωθημένο μου έχει μείνει. Αυτές που δοκίμασα στο Spollati ήταν πραγματικά νοστιμότατες.

• Μπρουσκέτες με καπνιστό σολομό και αγγούρι. Είναι απίστευτο πως «ξεπετάνε» αυτό το πιάτο μερικά κλωναράκια άνηθος. Επίσης πολύ καλές αλλά ήταν για εμένα μικρότερη έκπληξη από αυτές με το κολοκύθι.
Ευτυχώς ήταν από 3 κομμάτια οπότε μας έκατσαν ακριβώς. Αν θυμάμαι καλά οι πρώτες κόστισαν στα 4,5 περίπου ευρώ ενώ οι δεύτερες γύρω στα 6.
Εκτός αυτών πήραμε και μια μερίδα μπιφτεκιών γαλοπούλας που τα συνόδευαν με πράσινη σαλάτα κι αν θυμάμαι καλά και με ντομάτα. Ήταν εξαιρετικά! Όσο έπρεπε ψημένα ώστε να μη χάσουν την φρεσκάδα τους και σε πολύ καλή ισορροπία μπαχαρικών που χρησιμοποιήθηκαν. Η μερίδα χορταστικότατη και με ωραία παρουσίαση. Ελαφρύ πιάτο, ότι πρέπει για βραδάκι. Στα 9,5 ευρώ.

Ο κατάλογος έκρυβε αρκετές άλλες εκπλήξεις και μου τράβηξαν ιδιαίτερα την προσοχή κάποιες προτάσεις τους με ζυμαρικά.

Για την εξυπηρέτησή τους έχω να πω μόνο τα καλύτερα. Εξάλλου αν με είχε χαλάσει κάτι σε αυτή, δεν υπήρχε περίπτωση να πηγαίνω ούτε για καφέ. Μετά τις τόσες φορές που έχω πάει νοιώθω πολύ άνετα με τα περισσότερα από τα παιδιά και πλέον με κάποια από αυτά μιλάμε και για θέματα εκτός δουλειάς. Μεγάλη υπόθεση για μια επιχείρηση να έχει επιλέξει το σωστό προσωπικό.

Για να κλείσω την κριτική μου, το αποτέλεσμα της επιλογής μας να δοκιμάσουμε την κουζίνα του Spollati ήταν κάτι παραπάνω από ικανοποιητικό και επιτυχημένο. Δεν ξέρω αν θα ξανακάτσω για φαγητό και αυτό έχει να κάνει κυρίως με τον θόρυβό που έχει. Μάλλον γέρασα και θέλω μεγαλύτερη ηρεμία και ησυχία για να απολαύσω το φαγητό μου… Επειδή όμως αυτό είναι εντελώς υποκειμενικό και επειδή ο χώρος τους είναι από τους πιο αγαπημένους μου στην Αθήνα δεν μου πάει η καρδιά να μην τους βάλω 4άρι και για τον χώρο.

Και για να είμαι και πιο ξεκάθαρος, το Spollati δεν είναι σε καμιά περίπτωση εστιατόριο με την γνωστή σε όλους έννοια. Αυτό όμως δε σημαίνει ότι δεν είναι μια αξιοπρεπέστατη πρόταση σε περίπτωση που θέλεις να φας κάτι ενώ είσαι στο κέντρο.