Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μεζεδοπωλεία - Εξάρχεια, Αθήνα
Σεπ
08
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
10-16

Το ΑΜΑ ΛΑΧΕΙ κλείνει ήδη μια τριακονταπενταετία αλλά δεν μπαίνει σε εφεδρεία!! Σε ένα κόσμο δυναμικό όπου τα πάντα ρει, το μέχρι το 1981 ιστορικό Δημοτικό σχολειό των Εξαρχείων, στην οδό Καλλιδρομίου, που λειτουργούσε έκτοτε σαν ταβερνάκι, ήδη από τις αρχές του 2014 αναδημιουργήθηκε σε ένα φιλόδοξο μεζεδοπωλείο απ' τους νέους ιδιοκτήτες του Αλέξανδρο και Γιάννη.

Η αυλή και ο άνω εσωτερικός χώρος του κτιρίου συγκροτούν το μεζεδοπωλείο (ΣΤΗΣ ΝΕΦΕΛΗΣ), ενώ στο κάτω επίπεδο στεγάζεται το γαλλικό μπιστρό (Chez Violette), για το οποίο επιφυλάσσομαι για προσεχή επίσκεψη και κριτική μου.

Και για να μην ξεχνάμε:
Βρισκόμαστε στην ιστορική οδό Καλλιδρομίου, όπου πριν από 60 ακριβώς χρόνια γυρίστηκε από τον Μ. Κακογιάννη ο επίλογος της ταινίας ΣΤΕΛΛΑ, με τη Μελίνα και τον Γ. Φούντα, που 'κρατούσε μαχαίρι', και μάλιστα σε μια απόσταση 100 μ. από το ΑΜΑ ΛΑΧΕΙ!!

Στην ίδια αυτή οδό με τα καφέ και μπαράκια, με το MELROSE του Άρη Τσανακλίδη της δεκαετίας του 1990, επαναλειτουργεί λοιπόν τώρα το ΑΜΑ ΛΑΧΕΙ, το οποίο επισκέφθηκα με μια φίλη, αργά το ζεστό απόγευμα της Παρασκευής 4 Σεπτεμβρίου. Καθήσαμε στη μεγάλη και ωραία αυλή του, ευτυχώς κάτω από ένα ανεμιστηράκι που λειτουργούσε στην οροφή κάποιας πέργκολας, μιας και επικρατούσε κουφόβραση 32 βαθμών. Η γεύση μου ενέχει πιθανώς τον υποκειμενισμό του θερμού αυτού περιβάλλοντος...

Η τεράστια αυτή αυλή με τις λεμονιές, τις νεραντζιές και τις πικροδάφνες, που ήταν κάποτε το προάυλιο του σχολειού, αποτελείται τώρα από 5-6 επί μέρους χώρους, κατάλληλα διαμορφωμένους με αναβαθμούς, ενώ στο πίσω μέρος του οικοπέδου, που στέγαζε κάποτε τις σχολικές τάξεις, βρίσκονται τώρα οι εσωτερικές αίθουσες εστίασης του μαγαζιού, για τη χειμερινή σεζόν, καθώς και η κουζίνα και οι τουαλέτες του.

Έξω, στους διάφορους χώρους, υπάρχουν διάσπαρτα περί τα 30 τραπέζια, πάσης φύσεως και μεγέθους (είδαμε ακόμη και ένα μεγάλο 'μοναστηριακό' για τις μεγάλες παρέες! ) που μπορούν να εξυπηρετήσουν περί τα 150 άτομα, ενώ φαντάζομαι ότι η δυναμικότητα και των χειμερινών αιθουσών θα πρέπει να είναι περίπου ανάλογη. Εξάλλου, στην αριστερή πλευρά της αυλής υπάρχει το μπαρ με τα ποτά και τα συναφή.

Το μαγαζί λειτουργεί καθημερινά από τις 11.00 το πρωί (για καφέ, τσάι και ποτά), ενώ στη συνέχεια προσφέρρει γεύμα και δείπνο, μέχρι τις 1.00, τη νύχτα.

Η εξυπηρέτηση των πελατών πραγματοποείται από 7-8 πρόθυμα παιδιά, αγόρια και κορίτσια (υποθέτω σε 2 βάρδιες). Ένας από τους σερβιτόρους αυτούς μας υποδέχτηκε με όλους τους καταλόγους φαγητών και ποτών των 2 χώρων (το μπιστρό λειτουργεί Τρίτη με Κυριακή, μετά τις 20.00) και μας ανανέωνε πρόθυμα την κανάτα με το κρύο νερό. Ωστόσο, σε κάποιους λείπει η απαραίτητη λεπτομερής επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση για τη λειτουργία ενός τέτοιου χώρου. Έτσι, για παράδειγμα, ο χαμογελαστός αυτός νέος μάς έφερε άμεσα μια μικροσκοπική αλοιφή λευκού τυριού, συνοδευόμενη από 2 μεγάλα κουτάλια!! Μετά από τη σχετική παρατήρησή μου, ακολούθησαν τα μαχαιροπίρουνα και οι χαρτοπετσέτες...

Ας έρθουμε τώρα στο κυρίως γαστρονομικό θέμα, στη γεύση των διαφόρων μεζέδων, που εντυπωσιάζει η γκάμα τους και που πληροφορήθηκα ότι επιμελείται ένας ψαγμένος Μυτιληνιός σεφ. Δοκιμάσαμε λοιπόν τα εξής πιάτα, αφού προηγουμένως ήρθε μια ποικιλία από φέτες λευκού ψωμιού ( 1 €):

- 1 σαλάτα με ρόκα, παρμεζάνα, παντζάρια, ντοματίνια, καρύδια, ψητό χαλούμι και sauce από θυμάρι και πετιμέζι (8.60 €). Ηρθε στα 2 λεπτά κυριολεκτικά (!! ), όσο δηλαδή χρόνο έκανε να πάει στην κουζίνα ο σερβιτόρος και να επιστρέψει, οπότε αντιλαμβάνεσθε ότι ήταν προκάτ στο ψυγείο και, παρά τη νοστιμάδα της, ασφαλώς έχανε μέρος της θρεπτικής της αξίας!! Ας τηρούσαν βρε αδερφέ τα προσχήματα, καθυστερώντας την για λίγα λεπτά... Με όλα αυτά, θεωρώ ότι και η τιμή της είναι ασφαλώς τσιμπημένη...

- 1 μυτζηθροπιτάκια (5), χειροποίητα με ανθόμελο, δυόσμο και σουσάμι (5.60 €). Εξαίρετο πιάτο και μάλιστα με φοβερή γέμιση.

- 1 καγιανάς με παστό Καλαμάτας (6.20 €). Κατά τη γνώμη μου ήταν βαρύ πιάτο, πιθανόν λόγω του παστού, ενώ ο καγιανάς δεν ήταν όσο έπρεπε σφιχτός, δηλ. υστερούσε σε ουσία και νοστιμιά των αυγών και της ντομάτας! Να συνέτεινε, άραγε στην κρίση μου αυτή και η ζεστή ατμόσφαιρα ;;

- 1 κουσκουσάκι Θεσ/νίκης με κοτομπουκιές, άγρια μανιτάρια και καπνιστό χοιρινό (7.10 €). Συμπαθητικό πιάτο, αν και οι κοτομπουκιές μού φάνηκαν αρκετά στεγνές...

Γενική εντύπωση μου λοιπόν είναι μια σχετική ανομοιομορφία των πιάτων, εξ ού και η βαθμολογία μου στη γεύση με 2 στα 4! Είναι, εν τέλει, πολύ μεγάλο ζητούμενο η τελειότητα, όταν μάλιστα εκ των πραγμάτων απευθύνεσαι σε τόσο μεγάλο κοινό. Ήδη, στις 7-8 μ. μ. έτρωγαν τουλάχιστον άλλες 10 παρέες, 40 περίπου ατόμων και φυσικά το βράδυ το μαγαζί γεμίζει...

Διερωτώμαι, κατά πόσο ένα τέτοιο μαγαζί, με μια μέση ημερήσια πελατεία της τάξης των 200 ατόμων τουλάχιστον, θα μπορούσε να επανεξετάσει την αναμόρφωση της γαστρονομικής του πολιτικής, με μικρή ίσως διεύρυνση των κυρίων πιάτων ημέρας, παράλληλα με κάθε επιμέρους ενέργεια που θα αποσκοπούσε στη βελτιστοποίηση της λειτουργίας και της ορθολογικής απόδοσης της κουζίνας.

Ωστόσο, για να αποδώσουμε τα του Καίσαρος τω Καίσαρι, ο υπάρχων μάγειρας είναι εφευρετικός, αφού στο μενού του συνυπάρχουν μεζέδες θαλασσινών (γαρίδες κριθαρότο, πιλάφι με καλαμαράκια, μαστιχωτό χταπόδι), διάφορα κρεατικά, πρασοτηγανιά, θρακιώτικο σαγανάκι με παστουρμά, χορτοκεφτέδες με τραχανά, μελιτζανοσαλάτα, καπνιστή μελιτζάνα σε πίτα με γαλοτύρι) κ. α. καλούδια από κάθε γωνιά της χώρας μας, σε τιμές που συνήθως κυμαίνονται από 5-12 €.

Εμείς ήπιαμε τσίπουρο Αποστολάκη, 200 ml. (7.80 €) και έτσι ο συνολικός λογαριασμός έφτασε τα 37 €, ποσό που θέλω να πιστεύω ότι ήταν κάπως υπερτιμημένο για μεζεδάκια, και για όλους τους λόγους που ήδη προανέφερα.

Εξάλλου, οι μπύρες τους κυμαίνονται στα 2-5 €, το κρασί χύμα στα 6 € το λίτρο, ενώ τα εμφιαλωμένα κρασιά αρχίζουν από 14 € (οι Ψηλές Κορφές Σάμου, λευκό μοσχάτο) μέχρι 21 € το ερυθρό Thema Παυλίδη, από την περιοχή της Δράμας.

* Last but not least: Ένα στοιχειώδες κέρασμα στο τέλος δεν θα έβλαπτε βέβαια κανέναν. Απεναντίας μάλιστα, θα βελτίωνε -ψυχολογικά έστω- το vfm!!

* Chez Violette, donc, la prochaine fois... On va voir!!