Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ψαροταβέρνες - Π.Φάληρο, Αθήνα
Σεπ
13
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Η Ψιψίνα είχε μπει στη wish list μου εδώ και πολύ καιρό λόγω και των καλών κριτικών που είχα δει στο site και από λόγια φίλων που την είχαν επισκεφθεί. Το νιαουρίστικο όνομα με προδιέθετε για κάτι έξυπνο και καλό. Η επίσκεψη όμως διαρκώς αναβαλλόταν, όσο και να την επιδίωκα, καθώς η πλειονότητα των φίλων μου είναι κρεατοφάγοι (δεν ξέρουν τι χάνουν! ).

Κατέληξα τελικά να πάω με μέλη της οικογένειάς μου, σίγουρη λύση. Νησιώτες όλοι μας, εκτιμούμε το φρέσκο ψάρι και το καλό θαλασσινό έδεσμα κι απογοητευόμαστε εύκολα όταν είναι κατώτερο των προσδοκιών. Ευτυχώς η Ψιψίνα στάθηκε επάξια.

Έκλεισα εγώ τραπεζάκι, όταν μου ζητήθηκε να προτείνω κάτι καλό για μια μίνι οικογενειακή σύναξη των 5 και τσουπ! άδραξα την ευκαιρία να δοκιμάσω το Ψιψίνα.

Την περιοχή του Φαλήρου την ψιλοήξερα και υπέθετα την δυσκολία του παρκαρίσματος. Θα βάλω επιεικώς 6/10 για πάρκινγκ στα γύρω στενοσόκακα.

Περπατώντας στη συνέχεια στη Ζησιμόπουλου με τον αδελφό μου μείναμε έκπληκτοι με το πόσα μαγαζιά έχουν ανοίξει. Λέω "ωραία είναι εδώ. Έγινε πιάτσα". Όμως δε άργησα να πάθω τη γνωστή πλάκα που παθαίνουν όλοι τελευταία με τον κυρ Αρίστο! Όπου και να κοίταζα παντού Αρίστος! Νομίζεις ότι όλη η γειτονιά είναι μια συνωμοσία του Κυρ Αρίστου. Ό, τι και να τραβάει η όρεξή σου, εδώ θα ρθεις, τελεία και παύλα!

Στη Ψιψίνα, αν και Σάββατο βράδυ, ήταν σχετικά χαλαρά. Ο χώρος μου άρεσε αρκετά. Έχει μια αυλή ημισκεπασμένη, που περιβάλλεται με λουλούδια για να καλύπτει λίγο την θέα των αυτοκινήτων, μια συμπαθητική ξύλινη είσοδο και νησιώτικα τραπέζια. Ο εσωτερικός χώρος, σε εντελώς διαφορετικό στιλ έχει λίγα τραπέζια, κυριαρχεί το καφέ βαρύ ξύλο και θυμίζει περισσότερο παραδοσιακό φινετσάτο εστιατόριο παρά ψαροταβέρνα.

Το μόνο που με χάλασε, και λέω να το πω εδώ, ήταν τα κλασικά "χαρτοπετσετέ" τραπεζομάντιλα τύπου ελληνικής ταβέρνας, που έβαλαν πάνω από το βαμβακερό λευκό. Θα μου πείτε, ψαροταβέρνα είναι, τι περίμενες! Κι όμως νομίζω ότι είναι πιο περιποιημένη από την κλασική ψαροταβέρνα, θα μπορούσε να στρώνει κάτι λίγο πιο προσεγμένο.

Για καλωσόρισμα ήρθε το φλυτζανάκι της νοστιμότατης ψαρόσουπας βελουτέ, που μας γύρισε πίσω στα παιδικά μας χρόνια και στην κουζίνα της γιαγιάς μας. Ο κατάλογος πλούσιος κι ενδιαφέρων, ξεφεύγει από τα κλασικά θαλασσινά μεζεκλίκια κι επεκτείνεται σε πιο... μετα-μοντέρνες γεύσεις.

Ναι, ήθελα να δοκιμάσω το κριθαρώτο γαρίδας και εδώ (είναι μόδα. Παντού το έχουν) και το μυδοπίλαφο και το γιουβέτσι με μελάνι σουπιάς, αλλά, επειδή αυτά δεν τα είχαμε στο χωριό μας, οι πρεσβύτεροι απεφάνθησαν να πάρουμε πιο κλασικές γεύσεις.

Ως εκ τούτου, η παραγγελία διαμορφώθηκε ως εξής:

- χόρτα βλήτα (απαραίτητο πιάτο)

- αχινοσαλάτα (επί 2)

- λακέρδα

- κολοκυθάκια βραστά

- συμιακό γαριδάκι

- 2 ψητά καλαμάρια (μικρά)

- μισό κιλό κουτσομούρες

- αθερίνα τηγανιτή

- χταπόδι ξιδάτο

- ένα καρπάτσιο τόνου (έτσι για ένα μια πιο μοντέρνα πινελιά στο τραπέζι).

Ήταν όλα πολύ νόστιμα. Μαζί με το ψωμάκι που μας είχαν φέρει από την αρχή, καταναλώθηκαν όλα στο έπακρο. Ένσταση έχω για δύο θέματα:
α. τις μερίδες
β. κάποιες τιμές

α. η μερίδα αχινοσαλάτας προς 10 ευρώ, ήταν πολύ μικρή. Έρχεται σε ένα μικρό μπολάκι με 4-5 κουταλάκια γύρω της αλλά ουσιαστικά αντιστοιχεί 1 κουταλίτσα σε καθέναν. Δεν θα συγκρίνω με κάτι ταβέρνες στην Πειραϊκή που σου γεμίζουν πιάτο σούπας. Αντικειμενικά ήταν μικρή, ίσα που μας άνοιξε την όρεξη και πήραμε και δεύτερη.

Τα δύο καλαμάρια επίσης μας τα έφερε μαζί, κομμένα. Θα ορκιζόμουν ότι ήταν ένα, αντί για δύο.

Το χταπόδι επίσης μικρή μερίδα. Αν θυμάμαι καλά ήταν δύο μικρά πλοκάμια. Μετά την καλοκαιρινή επίσκεψή μου στο νησί μας, θυμήθηκα τι πάει να πει μερίδα χταπόδι ξιδάτο: 3-4 μεγάλα πλοκάμια, από ένα χταπόδι που πριν λίγο κρεμόταν στο σύρμα δίπλα. Δηλαδή φρεσκότατο.

Στην Αθήνα το κατεψυγμένο είναι κανόνας και η μερίδα περιλαμβάνει αποκλειστικά ένα και μοναδικό πλοκάμι, άλλοτε ολόκληρο, άλλοτε τεμαχισμένο. Και στην "προνομιακή" τιμή των 8-10 ευρώ. Αυτό αποτελεί γενική παρατήρηση, δεν αναφέρομαι συγκεκριμένα στη Ψιψίνα, όπου τουλάχιστον το χταπόδι μου φάνηκε φρέσκο.

β. δεύτερο φάουλ για μένα οι τιμές. Ναι, διαφημίζεται ως το απόλυτο και συνάμα ποιοτικό vfm ψαροφαγίας. Αλλά πόσο vfm είναι οι κουτσομούρες προς 45 το κιλό (πήραμε μισό κιλό= 13 ψαράκια= 22 ευρώ υποθέτω), τα φρέσκα ψάρια προς 56/κιλό, τα καλαμάρια φρέσκα 36 ευρώ/κιλό;!! Για να μην μιλήσω για την αστακομακαρονάδα (70/κιλό), γιατί δεν έχω μέτρο σύγκρισης τελευταία.

Vfm δε νομίζω. Εκτός αν μείνει κανείς στα παρεμφερή κι από ψάρια πάρει μόνο γαύρο ή σαρδέλα.

Κατά τ άλλα, και για να μην αδικώ την Ψιψίνα, είχαμε μια πολύ ωραία βραδιά. Φάγαμε καλά, όλοι οι δικοί μου έμειναν ευχαριστημένοι και με ρωτούσαν πού ανακάλυψα αυτό το καταπληκτικό μαγαζί. Ε, ο νοών νοείτο!

Ο λογαριασμός δεν ξέρω που κυμάνθηκε, γιατί δεν πλήρωσα εγώ (έχουν και τα καλά τους οι οικογενειακές μαζώξεις). Εικάζω από τις τιμές του καταλόγου ότι με 20 ευρώ το άτομο τρως ικανοποιητικά και ψάρι.

Να πω επίσης ότι έχουν και αρκετά ενημερωμένη λίστα κρασιών. Ήπιαμε ένα Τέσσερις Λίμνες- Κυρ Γιάννη, πολύ αρωματικό και ταιριαστό με θαλασσινά.

Το σέρβις ήταν άψογο. Όλοι εξυπηρετούσαν τους πάντες, αλλά δεν υπήρχαν κενά. Οι σερβιτόροι είναι ντυμένοι σε στιλ νησιώτικο (με ναυτικά καπελάκια, λευκά τι-σερτς κτλ) και κάνουν πλάκα.

Επόμενη εξόρμηση σε άλλο στέκι του Κυρ Αρίστου. Η Ψιψίνα πάντα στα υπόψιν, αλλά η γειτονιά σε προκαλεί να μη μείνεις μόνο εκεί. Όσοι αγαπάτε όμως τα θαλασσινά, περάστε πρώτα από Ψιψίνα!