Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Τοπική ελλ. κουζίνα - Ελληνικό, Αθήνα
Σεπ
18
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
-

Επειδή εδώ μέσα έχει ακουστεί πολύ συχνά η έκφραση «τίμιο φαγητό», θεωρώ τον Διονύση ένα από τα πιο αντιπροσωπευτικά δείγματα αυτού του όρου. Όταν πριν από χρόνια έμενα στην περιοχή του Ελληνικού ήταν σταθερή αξία και επιλογή μου. Έχω περάσει σε αυτό άπειρες Κυριακές μεσημέρι και ποτέ μα ποτέ δεν απογοητεύτηκα. Ίσα ίσα, έφευγα πάντα καταφχαριστημένος!! Το μόνο πρόβλημα που αντιμετώπιζα ήταν να βρω τραπέζι γιατί ήταν μόνιμα γεμάτος τις Κυριακές μεσημέρι. Μάλλον για τους κατοίκους των Σουρμένων (η πλατεία Σουρμένων είναι λίγο παραπάνω επί του ίδιου δρόμου), Τερψιθέας και των γύρω περιοχών ήταν κάτι σαν συνήθεια να το επισκέπτονται την συγκεκριμένη μέρα και ώρα.

Απ’ ότι έχω καταλάβει, ο Διονύσης είναι ένα διαμαντάκι που –παραδόξως- η φήμη του δεν έχει ξεπεράσει τις εκεί περιοχές. Ίσως γιατί έχει σταθερό κοινό και γιατί στην κουζίνα του δεν κάνει πειραματισμούς για να ακολουθήσει τα σημεία των καιρών.

Προσανατολίζεται στην καλή, παραδοσιακή, Ελληνική κουζίνα. Γιατί όσο κι αν καλό είναι να δοκιμάζουμε ξένες γεύσεις ή αυτό που λένε «πειραγμένη» Ελληνική κουζίνα, δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε τους θησαυρούς που έχει η κλασική μας κουζίνα. Αυτή που μας ετοίμαζε η μανούλα μας, που της την είχε διδάξει η γιαγιά μας κου ούτω καθ’ εξής. Που έχει δεχτεί επιρροές τόσο από την ανατολή, όσο και από την δύση αλλά που έχει κρατήσει τον μοναδικό, εξαιρετικό χαρακτήρα της. Που έχει δώσει μαθήματα σε μεγάλους σεφ του εξωτερικού. Που συνεχίζει να μας ξετρελαίνει και που ποτέ δεν θα την βαρεθούμε.

Δεν ήταν και λίγες οι φορές που έπαιρνα από αυτό «για έξω» όταν η όρεξή μου τραβούσε κάτι σε μαγειρευτό και μάλιστα κάτι που αν δοκίμαζα να το ετοιμάσω με τα χεράκια μου μάλλον θα είχε καταστροφικό αποτέλεσμα. Ακόμα θυμάμαι την απόπειρά μου να φτιάξω πριν από χρόνια γεμιστά…

Όταν σε πρόσφατη επίσκεψή μου σε φιλικό μου πρόσωπο που μένει στην περιοχή, μου πρότεινε να πεταχτούμε εκεί για φαγητό, χάρηκα πολύ αν και ανησύχησα λίγο για την περίπτωση που τυχόν έχει πια χαλάσει και μου καταστρέψει τις ωραίες εικόνες και αναμνήσεις που έχω από αυτό. Ευτυχώς αυτό δεν συνέβη και πέρασα ένα ωραίο μεσημεράκι!

Ο χώρος του είναι απλός αλλά πάντα καθαρός. Χωρίς υπερβολές ή άσχετες διακοσμήσεις. Προτιμάω να κάθομαι στον εξωτερικό του χώρο που «βλέπει» στην Ιασωνίδου αλλά και ο εσωτερικός του χώρος είναι μια χαρά. Παλιότερα, που ο Δήμος Ελληνικού ήταν πολύ πιο πλούσιος και με μεγαλύτερα έσοδα λόγω του αεροδρομίου, ήταν και πιο περιποιημένος ο περιβάλλων χώρος. Τώρα οι νησίδες της περιοχής, τα πεζοδρόμια και τα πάρκα του Ελληνικού θέλουν λίγο παραπάνω προσοχή. Γενικά, μου έχει μείνει η εντύπωση ότι το Ελληνικό δεν κατάφερνε να «κρατάει» τον κόσμο του. Οι κάτοικοι της περιοχής προτιμούσαν να πίνουν τον καφέ τους ή να βγαίνουν για φαγητό στις γειτονικές Αργυρούπολη και Γλυφάδα.

Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα αρκετά από τα καταστήματα να ανοίγουν και να κλείνουν σε μικρά χρονικά διαστήματα επί της Ιασωνίδου, με ελάχιστες εξαιρέσεις. Ο Διονύσης είναι μία από αυτές τις εξαιρέσεις αφού εδώ και χρόνια έχει ριζώσει στο ίδιο σημείο και χαίρει μεγάλης εκτίμησης. Τυχαίο? Δεν νομίζω. Ο κόσμος εκτιμά τον σεβασμό που του δείχνουν κι έτσι στηρίζει και υποστηρίζει αυτή την προσπάθεια για χρόνια τώρα.

Η έξοδος του μετρό είναι στα 20-30 μέτρα και ίσως αυτό να έχει αυξήσει την κίνηση τόσο στον Διονύση όσο και στα υπόλοιπα καταστήματα της περιοχής. Μεγάλο πράγμα η εύκολη προσβασιμότητα! Έχει κάνει όμως το ήδη δύσκολο πάρκιν της περιοχής, σχεδόν εφιαλτικό. Σε περίπτωση που αποφασίσετε να πάτε, ίσως καλύτερη λύση είναι να χρησιμοποιήσετε το metro.

Όταν το επισκεφτείς, πρώτη μεγάλη έκπληξη είναι η πληθώρα των φαγητών που ετοιμάζουν καθημερινά. Κυρίως δίνουν έμφαση στα μαγειρευτά αλλά θα βρεις και ψαρομεζέδες και ψητά. Χωρίς υπερβολή, θα πρέπει να έχουν σε καθημερινή βάση τουλάχιστον 15 είδη φαγητού κι έτσι καλύπτουν ό, τι τραβάει η ψυχή του καθενός. Μπορεί να λέω και λίγα και ο πραγματικός αριθμός να ξεπερνάει κατά πολύ αυτόν που ανέφερα…

Ότι κι αν έχω δοκιμάσει είναι πάντα και σε μερίδα και σε ποιότητα «μαμαδίστικο». Έχω δοκιμάσει σχεδόν τα πάντα σε αυτούς. Γεμιστά, λαχανοντολμάδες, παστίτσιο, μουσακά, χοιρινό κρασάτο, κοκκινιστά, μακαρονάδες κ. α. Όσα φαγητά έχουν σάλτσα, αυτή είναι πάντα καλοδεμένη. Θυμάμαι ότι όταν πέρναγα μπροστά του το πρωί πηγαίνοντας προς τη δουλειά μου, από τον χώρο τους αναδύονταν έντονα αρώματα μπαχαρικών. Πολλές φορές καταλάβαινα και κάποια από τα φαγητά που θα έβρισκα σε αυτούς κατά την ώρα που θα επέστρεφα προς το σπίτι μου. Σαν να μαγειρεύει η μανούλα στιφάδο στο διπλανό δωμάτιο και να έχει αφήσει την πόρτα ανοιχτή…

Στην τελευταία μου επίσκεψη ξεκίνησα με ψαρόσουπα που ήταν εξαιρετική και συνέχισα με χοιρινό με σέλινο που επίσης ήταν από τα καλύτερα που έχω δοκιμάσει. Το συνδύασα με φετούλα και ήταν ονειρικό. Όμως και η υπόλοιπη παρέα, ό, τι κι αν δοκίμασε έμεινε απόλυτα ικανοποιημένη.

Η εξυπηρέτηση γρήγορη και πάντα φιλική. Είναι αυτή που θα περίμενες σε έναν τέτοιο χώρο και που δεν θα σε απογοητεύσει. Στα δύσκολα (Κυριακή μεσημέρι) δεν χάνουν ούτε τον ρυθμό τους, ούτε την διάθεσή τους.

Σε αυτό το στυλ (μαγειρευτά) είναι νομίζω το καλύτερο που έχω συναντήσει στην Αθήνα. Και το σημαντικότερο? Κρατάει τόσα χρόνια την ποιότητά του σταθερή.
Μπορεί να μη μου δίνεται η ευκαιρία να το επισκεφτώ όσο συχνά θα ήθελα, κι αυτό λόγω της απόστασής του από το κέντρο της Αθήνας, αλλά είναι πάντα από τις μεγάλες αδυναμίες μου και προτιμήσεις.