Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μεζεδοπωλεία - Χαϊδάρι - Αιγάλεω, Αθήνα
Οκτ
09
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
10-16

Η παρούσα κριτική παρακαλώ να κριθεί από την παλιοπαρέα του ask4food με επιείκεια, είναι μάλλον κοινωνική, παρά γαστριμαργική πραγματεία. Αφορμή για τη συγγραφή της έδωσε η επίσκεψη στο ΡΑΚΟΠΟΛΙΣ, στην οδό Αγίας Λαύρας στο Αιγάλεω, όπου με κουβάλησαν δύο καλοί φίλοι.

Αυτό που αντίκρισαν τα μάτια μου στρίβοντας στην οδό Αγίας Λαύρας δύσκολα περιγράφεται. Ένας δρόμος πλημμυρισμένος αριστερά και δεξιά με τραπέζια, όπου νόμιζες ότι είχαν δώσει ραντεβού καμιά πενηνταριά λύκεια στο πλαίσιο της πενθήμερης και άλλες τόσες πανεπιστημιακές σχολές για το πάρτι των πρωτοετών. Πραγματικό σοκ! Για να διασχίσεις το δρόμο από πάνω μέχρι κάτω, έπρεπε συνέχεια να προχωράς με το πλάι, μια και το φάρδος της «ελεύθερης ζώνης» δεν ξεπερνούσε το μισό μέτρο – και πολλά λέω.

Το ίδιο γεμάτα ήταν όλα ανεξαιρέτως τα μαγαζιά και στους μέσα χώρους τους. Χωρίς υπερβολή, γιατί έκανα προσεκτική καταγραφή των ηλικιών, σε όλο αυτό το ανθρωπομάνι ζήτημα να εντόπισα τρεις παρέες σαν τη δική μας (50 συν). Όχι ότι με ενόχλησε, κανείς άλλωστε δεν έδειξε να ενοχλείται από την παρουσία μας, ίσως επειδή φροντίσαμε να πιάσουμε ένα τραπέζι στη στεγασμένη αυλή στο βάθος. Είχε όμως πλάκα. Φοβερή οχλοβοή, δυνατά γέλια κάθε τόσο, και ένα “happy birthday” να συνοδεύει την τούρτα που κατέφθανε στα τραπέζια με τις μεγάλες παρέες κάθε δέκα λεπτά. Κάτι τέτοιο δεν το έχω ξαναζήσει.

Ομολογώ ότι σκέφθηκα πού άραγε να βρίσκονται οι γονείς όλου αυτού του νεαρόκοσμου. Πολύ φοβάμαι στο σπίτι μπροστά στην τηλεόραση, γιατί το χαρτζιλίκωμα των «παιδιών» δεν επιτρέπει διπλές εξόδους στην εποχή της κρίσης. Μακάρι να πέφτω έξω.

Η οδός Αγίας Λαύρας κανονικά θα έπρεπε να ονομάζεται Ρακόδρομος. Υπολογίστε 100 με 150, ίσως και περισσότερα άτομα σε κάθε μαγαζί. Τα οποία μαγαζιά είναι όλα ίδια κι απαράλλαχτα. Μικρός κατάλογος, μια δυο «σπεσιαλιτέ» και κατά τ’ άλλα ποικιλίες όλων των μεγεθών, για δύο, τέσσερα ή τριαντατέσσερα άτομα. Ορισμένες πιατέλες ήταν πραγματικά εντυπωσιακές στο μέγεθος.

Για να επιτελέσω εν συντομία το δημοσιογραφικό μου καθήκον ως μέλος του ask4food, από όσα δοκιμάσαμε μου άρεσε μόνο ο ντάκος και το «βουνίσιο κοτόπουλο», η σπεσιαλιτέ του καταστήματος, δηλαδή κοτόπουλο μαριναρισμένο σαν ταντούρι. Τα υπόλοιπα μετριότητες.

Νερό εμφιαλωμένο, ψωμί απλό λευκό και ημίλευκο, κρασί χύμα λευκό μέτριο, κέρασμα κάθε είδους απόν, σέρβις υποφερτό αναλόγως των συνθηκών, απόδειξη όμως κανονικά και με το νόμο. Πληρώσαμε σκάρτα 20 ευρώ το κεφάλι και αποχωρήσαμε κουνώντας το κεφάλι, για το πόσο παράξενη είναι η χώρα όπου ζούμε.