Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ταβέρνες & Ψητοπωλεία - Καλλιθέα, Αθήνα
Οκτ
10
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
-

Από τότε που επισκέφθηκα για πρώτη φορά το «Λαδόκολλα» έχει περάσει αρκετός καιρός. Από τότε έχω ξαναπάει ουκ ολίγες φορές, κατά κύριο λόγο μεσημεριανές/απογευματινές ώρες. Η εικόνα που έχω από αυτές τις επισκέψεις μου έρχονται σε πλήρη αντίθεση με αυτή που έχω αποκομίσει όσες φορές έχω πάει βράδυ. Το μεσημέρι είναι πολύ πιο ήσυχα και το service τους έχει περισσότερο χρόνο και διάθεση για να ασχοληθεί μαζί σου.

Μετά τις τόσες επισκέψεις μου έχω δοκιμάσει αρκετά από τα πιάτα τους. Από τις μακαρονάδες τους μέχρι τα ψητά τους. Μέχρι και αμελέτητα πανέ έχουμε πάρει (αν και όχι και τόσο επιτυχημένα…)

Η Λαδόκολλα προσπαθεί να ισορροπήσει κάπου ανάμεσα σε ένα κλασικής κοπής ταβερνάκι και λίγο πιο σύγχρονου και μοντέρνου μεζεδοπωλείου. Εκεί νομίζω ότι κάπου χάνει την μπάλα στο θέμα της διακόσμησης. Ο εσωτερικός χώρος δεν πολυκολλάει με τον εξωτερικό.

Ο πρώτος παραμένει με ένα σωρό μικροαντικείμενα λες και είναι λαογραφικό μουσείο της Ελληνικής υπαίθρου (με μπόλικες φωτογραφίες από διάσημους πελάτες-θαμώνες τους και διαφημίσεις μπύρας με το Αλικάκι) και ο εξωτερικός είναι σαν να έχει εκραγεί εργοστάσιο χρωμάτων. Τα τραπέζια είναι πολύχρωμα και οι καρέκλες τους έχουν για μαξιλαράκι υφασμάτινα κιλίμια. Δύο διαφορετικοί κόσμοι! Το μόνο κοινό (από αισθητικής άποψης) μεταξύ του μέσα και του έξω είναι τα «μπουκέτα» ξερής ρίγανης και οι αρμαθιές σκόρδου που κρέμονται από τα ταβάνια…

Από μουσική, το θέμα περιπλέκεται ακόμα περισσότερο. Είναι λίγο τζόγος. Είναι όπως σου κάτσει. Μπορεί να ακούσεις Παπάζογλου και Τσαλιγοπούλου. Μπορεί να ακούσεις κλαρίνα 15Αυγουστιάτικου πανηγυριού. Μπορεί να ακούσεις βαριά κι ασήκωτα λαϊκά.
Σ αυτούς τους δύο κόσμους καλούνται να ισορροπήσουν και τα γκαρσόνια τους, αν και κλίνουν κατά πολύ στο πιο λαϊκό στυλάκι. Όμως αυτό είναι και το στυλ που θεωρώ ότι ταιριάζει στη Λαδόκολλα και είναι ίσως κρίμα να επιμένει σε αλλαγές. Αν ήθελα να πάω σε κάτι διαφορετικό και πιο «τραλαλά» θα πήγαινα στα T. G. I. Friday’s κι όχι σε ταβέρνα.

Για να περνάω το κατώφλι τους, ξέρω τι ακριβώς θέλω και με περιμένει. Όλα τα υπόλοιπα απλά μου προκαλούν σύγχυση και με αποσυντονίζουν. Εγώ στη θέση τους θα έκανα ένα «ξεκαθάρισμα» στα αντικείμενα του εσωτερικού τους χώρου γιατί δείχνει και είναι υπερφορτωμένος (απορώ πως τον ξεσκονίζουν…) και θα ακολουθούσα το ίδιο διακοσμητικό στυλ και στην βεράντα τους. Ή σε αντίθετη περίπτωση να έδινα περισσότερο χρώμα και στον εσωτερικό τους χώρο ώστε να υπάρχει ομοιομορφία.
Το service τους είναι πάντα γρήγορο και ευγενικό. Έχει άποψη και μπορεί να σου προτείνει και κανένα πιάτο της επιλογής και γούστου τους. Μου αρέσει που βλέπω εδώ και πολύ καιρό τα ίδια άτομα στην εξυπηρέτηση. Με κάνει να νοιώθω πιο οικεία.
Πήρα απόφαση να ξαναγράψω κριτική μετά την προ ολίγων ωρών επίσκεψή μου. Όταν μπήκα στην διαδικασία της παραγγελίας επέλεξα– και μη με ρωτάτε, δε ξέρω το γιατί- γαριδομακαρονάδα.

Την επιλογή μου επισφράγισε και επιβράβευσε και ο νεαρός που μας εξυπηρέτησε λέγοντάς μου ότι τη κάνουν εξαιρετική. Η υπόλοιπη παρέα με κοίταζε σαν να έβγαλα διάγγελμα ότι εκτός του νερού στον κόκκινο πλανήτη, βρέθηκαν επίσης πράσινα ανθρωπάκια. «Μα γαριδομακαρονάδα στη Λαδόκολλα», μου είπαν! Όταν ήρθε μπροστά μου, ήταν ξεκάθαρο ότι είχαν χρησιμοποιηθεί οι μικρές, καθαρισμένες –γνωστές σε όλους μας- κλασικές κατεψυγμένες- γαριδούλες.

Όμως με την πρώτη πιρουνιά, με εξέπληξε η σάλτσα τους γιατί ήταν από τις πιο γλυκές που έχω δοκιμάσει! Κάποτε μου έλεγε η μάνα μου να βάζω και λίγο ζάχαρη στις σάλτσες που μαγειρεύω όταν χρησιμοποιώ φρέσκες ντομάτες ώστε να αποφύγω τυχόν πικρίλα. Παραδόξως το αποτέλεσμα ήταν πολύ παραπάνω απ’ ότι θα περίμενα –ίσως κι ο καθένας μας- από ένα τέτοιου στυλ μαγαζί. Πραγματικά απόλαυσα αυτή τη μακαρονάδα!

Σε άλλη, προ ολίγων ημερών επίσκεψή μου (είμαι συχνός θαμώνας γιατί μας βολεύει η περιοχή), παρήγγειλα φιλετάκια χοιρινά στη σχάρα. Η μερίδα ήταν αρκετά μεγάλη και τα 6 ευρώ που κόστισε ήταν μια πάρα πολύ καλή τιμή. Μου ήρθαν μαζί με τηγανιτές πατατούλες και μια φέτα λεμόνι πάνω σε ένα στρογγυλό κομμάτι λαδόκολλας, στο μέγεθος του πιάτου. Η ποσότητα του κρέατος ήταν υπεραρκετή αλλά δεν θα τα ονόμαζα φιλετάκια.

Φιλετάκια είναι άλλο πράγμα, αυτό έμοιαζε κυρίως σε λεπτά μπριζολάκια (σαν αυτά που έπαιρνα πριν από χρόνια στα στενά πίσω από την Κουμουνδούρου). Επίσης, δεν ξέρω γιατί αλλά στη Λαδόκολλα κάθε φορά που παίρνω κρέας, είτε χοιρινά φιλετάκια, είτε το σουβλάκι πανσέτας 41 εκατοστών (με το συχώριο), ποτέ δεν είναι αρκετά καλά ψημένα. Φυσικά θα μπορούσα κι εγώ να το θυμάμαι και να τους ζητάω να τα καλοψήνουν, αλλά πάντοτε το ξεχνάω. Δεν έχω καταλάβει εάν το κάνουν προς οικονομία χρόνου ή από άποψη. Πάντως σε αυτή την κατάσταση, θεωρώ ότι χάνουν…
Λίγο πριν, στην ίδια απομίμηση πιάτου μας είχε έρθει και τυρί σαγανάκι. Επίσης μεγάλο κομμάτι και αλμυρό, ότι πρέπει για συνοδευτικό κρασιού ή ούζου. Η τιμή του στα 3 ευρώ.

Δεν έχω αποφασίσει ακόμα εάν μου αρέσει η χρήση λαδόκολλας αντί πιάτου. Φαντάζομαι ότι γι αυτούς θα είναι πολύ μεγάλη ευκολία αφού γλιτώνουν την λάντζα. Επίσης ίσως να είναι πιο οικολογικό. Και λέω ίσως γιατί από την μπορεί να μη χρησιμοποιούνται χημικά για το πλύσιμο των πιάτων αλλά από την άλλη το χαρτί που καταναλώνεται κάθε βράδυ θα ισοδυναμεί με ένα δέντρο του Αμαζονίου…

Κατά κύριο λόγο είμαι ικανοποιημένος σε γενικές γραμμές και αυτή είναι και η αιτία που συνεχίζω να το επισκέπτομαι. Το φαγητό του χωρίς να είναι κάτι το εξαιρετικό ή κάτι που δεν έχετε ξαναδοκιμάσει, είναι σε καλά επίπεδα. Στα συν αυτού, το ότι αν δεν ξεφύγεις στην παραγγελία μπορείς να «καθαρίσεις» με καμιά δεκαριά ευρώ το άτομο και να φύγεις χορτάτος.

Στα μείον του μικροαστοχίες που όμως χτυπάνε στο μάτι. Όπως να βλέπω τον σερβιτόρο να ανεβαίνει με τα παπούτσια του πάνω στα καθίσματα για να ανοίξει τους ανεμιστήρες. Σαφώς δεν με ενθουσιάζει η ιδέα να κάθομαι κάπου που έμμεσα ή άμεσα πριν λίγο πάταγε στα στενά της Καλλιθέας ή οπουδήποτε αλλού.

Επίσης θα πρέπει να προσέξουν λίγο το κέρασμά τους. Όταν προσφέρουν γλυκάκι συνήθως είμαι μια χαρά. Μου έχει όμως τύχει να μας φέρουν σταφύλι και να είναι τέτοιο που κανονικά δεν θα έπρεπε να προσφερθεί σε πελάτες. Αυτό καταστρέφει την όλη εικόνα και κίνηση…

Πάντως η απόδειξη έρχεται πάντα κανονικά και χωρίς παρακάλια…

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη ΙΩΓΙΑΝΝΗΣ.