Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ελληνική κουζίνα - Κεραμεικός, Αθήνα
Οκτ
12
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
-

Αθήρι. Μια πολύ καλή πρόταση, σε προσιτές τιμές; Ή μήπως μια απλώς συμπαθητική πρόταση, υψηλά τιμολογημένη;; Εγώ θα καταθέσω την εμπειρία και την γνώμη μου κι ο καθένας θα κρίνει βάσει της λογικής και του γούστου του.

Επίσκεψη αρχές Σεπτεμβρίου όταν ακόμα ο καιρός πρόσταζε αναζητήσεις δροσιάς στις όμορφες αυλές της Αθήνας. Έτσι, κι αφού το συγκεκριμένο εστιατόριο περίμενε πολύ καιρό στην wish list μου, αποφάσισα πριν κρυώσει ο καιρός να προλάβω ν’ απολαύσω και την αυλή του.

Ο εξωτερικός χώρος λοιπόν είναι αρκετά μεγάλος, με διαφορετικά χαμηλά υψομετρικά επίπεδα και τα τραπέζια σε αρκετά άνετη διάταξη που δεν δημιουργούν κλίμα δυσφορίας, ούτε προβλήματα αδιακρισίας μεταξύ των παρευρισκομένων. Βέβαια από την άλλη, δε μπορώ να πω ότι με ξετρέλανε. Θα μπορούσαν να τον έχουν επιμεληθεί πιο επισταμένα πιστεύω.

Για τον εσωτερικό τώρα δε μπορώ να έχω σαφή εικόνα γιατί διασχίσαμε στον δρόμο για την αυλή, ένα χώρο με ξύλινο δάπεδο και τζάμια -που ήταν ανοιχτά για την εποχή- εντελώς άδειο από τραπέζια, με τον ένα τοίχο μπαίνοντας δεξιά να είναι γεμάτος αποκόμματα από έντυπο υλικό με άρθρα για φαγητό/εστίαση και ως επί τω πλείστον για το εστιατόριο και τον ιδιοκτήτη-chef Αλέξανδρο Καρδάση. Υπήρχε και μια σκάλα που οδηγούσε σε όροφο αλλά δεν ξέρω πως ακριβώς είναι διαμορφωμένο τον χειμώνα το εστιατόριο κι αν λειτουργεί σε δυο πατώματα, οπότε δε μπορώ να κρίνω. Οι τουαλέτες ήταν σε άριστη κατάσταση.

Η εξυπηρέτηση καλή, χωρίς όμως να επιδέχεται περαιτέρω μνείας.

Ο κατάλογος είναι μικρός οπότε δεν μπερδεύει.

Ξεκινήσαμε με καλωσόρισμα (πραγματικό αφού δεν χρεώθηκε), σούπας καρότου με πορτοκάλι και πιπερόριζα, που αποτέλεσε μια ωραία αρχή.

Παραγγείλαμε από ορεκτικά:

- Τάρτα από φύλλο με πουρέ φασολιού, γλυκιά πάπρικα και παστουρμά θαλάσσης 4€. Οικονομικό ορεκτικό ε; Μη βιάζεστε.

Ο παστουρμάς θαλάσσης απ’ ότι μας είπε ο σερβιτόρος προέρχεται από κομμάτι μπακαλιάρου με τσιμένι. Το φύλλο ήταν πολύ λεπτό και τραγανό τύπου κρούστας. Τι μέγεθος έχετε στο μυαλό σας όταν ακούτε τάρτα; Ε, ό, τι κι αν είχατε μέχρι τώρα στο μυαλό σας, ξεχάστε το. Εντάξει βέβαια δεν περιμέναμε ότι θα ερχόταν κανένα ταψί τάρτας, άλλωστε από την τιμή του και μόνο υποψιαστήκαμε τι θα επακολουθούσε, γι’ αυτό και επιλέξαμε τρία ορεκτικά στο σύνολο.

Η τάρτα είχε μέγεθος διαμέτρου ενός μπισκότου oreo! Την κοίταζα αρκετή ώρα για ν’ αποφασίσω πως θα την μοιράσω ώστε να μην διαλυθεί. Tην χώρισα προσεκτικά στη μέση και πήραμε ουσιαστικά μια μπουκιά ο καθένας. Εγώ είχα την τύχη να γευτώ τον -γευστικό κατά τα άλλα- παστουρμά θαλάσσης, η φίλη μου όμως…δεν ήταν τόσο τυχερή! Στην μπουκιά της, η οποία τιμάται στα 2,00€ (κάτι λιγότερο από χιλιαρικάκι δηλαδή για να μην ξεχνιόμαστε), υπήρχε μόνο πουρές φασολιού.

- Σαγανάκι με 3 τυριά και μαρμελάδα πορτοκάλι χ 3€.

Εδώ δεν θα σχολιάσω το μέγεθος που εντάξει, όπως καταλαβαίνετε δεν θα μπορούσε να είναι ούτε αυτό μεγάλο, αν και ήταν ικανοποιητικότερο από το πρώτο. Θα πω όμως ότι ένα σαγανάκι αποτελούμενο από τρία πραγματικά εξαιρετικής ποιότητας τυριά μπορεί να ανεβάσει τον πήχη ενός ορεκτικού πολύ ψηλά. Αλλά…σκέτο λέει τίποτα;; Όχι, τίποτα απολύτως γιατί στο τέλος θα μείνει στο στόμα η λιπαρότητα των τηγανιτών τυριών. Οπότε χρειάζεται κάτι είτε αρκετά όξινο (λεμόνι) είτε κάτι αρκετά γλυκό (μαρμελάδα στην προκειμένη) ώστε να έρθουν αυτά τα δύο σε αντίθεση και να ισορροπήσουν στο τελικό αποτέλεσμα.

Και ρωτάω τώρα; Που πήγε η μαρμελάδα οέοοο; Η μαρμελάδα δυστυχώς στον βωμό της γκουρμέ παρουσίασης του πιάτου, έχασε τον καταλυτικό ρόλο της εξισορρόπησης της συνταγής και πήρε τον διακοσμητικό. Έτσι όντας αδύνατον να φτάσει και να καλύψει τις μπουκιές αυτών των κατά τα άλλα υπέροχων τυριών, χάθηκε μαζί και κάθε ελπίδα να ανέβει ο πήχης αυτού του ορεκτικού. Η ανυπαρξία της μαρμελάδας δυστυχώς ήταν τέτοια που δε μπορώ να κρίνω ούτε την μαρμελάδα καθεαυτή. Κρίμα.

- Πέτουλες με βετούλι, γραβιέρα Νάξου και γιαούρτι πασκιτάν 7€

Αναγκαία η επεξήγηση ήρθε από τον σερβιτόρο γιατί από την περιγραφή, μόνο την γραβιέρα καταλάβαμε και το γιαούρτι (σκέτο χωρίς το πασκιτάν). Λοιπόν εξηγώ για όσους δεν γνωρίζουν. Πρόκειται για αρνάκι γάλακτος (βλέπε βετούλι), με ένα είδος ζυμαρικού θα λέγαμε που μοιάζει με κρέπα (βλέπε πέτουλες) και ένα ποντιακό πικάντικο γιαούρτι (βλέπε πασκιτάν)…η γραβιέρα δεν χρειάζεται συστάσεις βεβαίως. Πρόκειται για ένα ορεκτικό τέλεια μαγειρεμένο, χωρίς ίχνος βαριάς μυρωδιάς, ευτυχώς αυτή τη φορά σε πιο λογική μερίδα.

Και πάμε στα κυρίως

- Κριθαρότο γαρίδες με σχοινόπρασο 16€. Το ωραιότερο πιάτο μακράν της βραδιάς παρότι ελειπές κι αυτό σε μερίδα. Υπέροχη γεύση, άψογα χυλωμένο το κριθαρότο, ζουμερές και πεντανόστιμες οι γαρίδες, περίπου σε 6 τμχ μικρές καθαρισμένες.

- Τσιπούρα με κάπαρη, πράσινες ελιές και γίγαντες χ 16€. Καλοψημένη, ζουμερή αλλά μέχρι εκεί. Δεν υπάρχει κάτι που να με κάνει να θυμάμαι αυτό το πιάτο πέρα από την τιμή του.

Πάμε στα γλυκά

- Μους σοκολάτας με τουίλ φουντουκιού και dulce de leche (καραμελωμένο γάλα) χ 6€. Ωραία παρουσίαση αλλά από γεύση δεν ήταν αυτό που περίμενα. Η μους απλά συμπαθητική και το τουίλ εξαιρετικά λεπτό και φινετσάτο στην εμφάνιση, όμως δεν έβγαζε την μυρωδιά, ούτε την γεύση του φουντουκιού αλλά ούτε καν βούτυρου.

- Crème brulee τριλογία γεύσεων, πορτοκάλι - καραμέλα - κάρδαμο/καφέ χ 6€ ‘Ηταν το δεύτερο στο σύνολο πιάτο που ευχαριστηθήκαμε στο Aθήρι. Σερβιρίστηκε σε 3 μικρά μπολ άλλωστε το συγκεκριμένο γλυκό δεν “σηκώνει” ιδιαίτερη διακόσμηση, αλλά το παιχνίδι αρωμάτων και γεύσεων ήταν απόλυτα επιτυχές. Το προβάδισμα πήρε κατά κοινή ομολογία ο συνδυασμός καφέ/κάρδαμου, δεύτερο ήρθε το πορτοκάλι και τρίτη η καραμέλα καθώς πίκριζε λίγο.

Τα παραπάνω με 2 κόκα κόλες χ 2,50€ έκαστη, ψωμί στα 2€ και νερό σε μπουκάλι που ανανεωνόταν διαρκώς, πληρώσαμε 65,00€.

Άρα υπολογίστε ότι όσοι προτιμούν και ένα μπουκάλι κρασάκι από την αξιόλογη κατά τα άλλα wine list (άσχετα αν εμείς δεν είμαστε του κρασιού) θα πρέπει να προσθέσετε ένα 10ευράκι περίπου έκαστος ανάλογα την ετικέτα πάντα.

Καταλήγω ότι αναπόφευκτα συγκρινόμενο με άλλα τρία τουλάχιστον (πρόχειρα υπολογισμένα) εστιατόρια της ίδιας τάξεως, που δεν θα αναφέρω ονομαστικά για προφανείς λόγους, τα 32€ δεν ανταποκρίθηκαν στις προσδοκίες μας. Και δεν το κρίνω από την οικονομική πλευρά μόνο, γιατί στην προκειμένη περίπτωση δεν κάναμε έκπτωση στον αριθμό των πιάτων που πήραμε. Δεν θα παραπονιόμουν αν έδινα 40-45€ για μια γευστική εμπειρία πολύ καλή, που θα την θυμόμουν για καιρό, ασχέτως με το πόσο συχνά θα μπορούσα να την απολαμβάνω.

Ένα πιάτο όμως και ένα επιδόρπιο δεν είναι ικανά να με φέρουν πίσω, σε κανένα εστιατόριο. Κλείνω συμπεραίνοντας ότι ωραίες είναι οι γκουρμέ γεύσεις και οι παρουσιάσεις, αλλά θα πρέπει να βλέπουμε και λίγο πιο πέρα από αυτές, καθώς ο πελάτης με τον εστιάτορα θα πρέπει να έχουν πάντα μια αμφίδρομη σχέση. Και στην προκειμένη περίπτωση ικανοποιήθηκε μόνο η μια πλευρά…!

Συνεπώς το Αθήρι υπό τις παρούσες συνθήκες, δύσκολα θα το επισκεπτόμουν ξανά.