Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Πολίτικη κουζίνα - Κηφισιά, Αθήνα
Οκτ
13
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
-

-Πεινάω.

-Το ξέρω και εγώ ψιλοπεινάω.

-Άνοιξε το κινητό σου και δες αυτή πως την λες short list, wish list, to go list τέλος πάντων κατάλαβες τι εννοώ, να δούμε που θα φάμε κάπου εδώ κοντά.

-Τζίφος, εδώ κοντά μόνο το Mezzaluna είναι στην λίστα μου, αλλά παραφάγαμε ‘’Ιταλικά’’ το τελευταίο διάστημα. Θέλω κάτι διαφορετικό. Υπομονή γυναίκα, δώσε μου δύο λεπτά καιρό και όλο και κάποια ιδέα θα κατέβει.

Σάββατο 3 Οκτωβρίου 2015, ώρα 18:30.

Είχαμε μόλις απολαύσει παρέα με φιλικό μας ζευγάρι, τον καφέ μας στην Πλατεία Ελαιών στην Νέα Κηφισιά. Τρείς ώρες αργότερα, είχαμε ραντεβού για φαγητό στο Χαλάνδρι με άλλο φιλικό μας ζευγάρι, με το οποίο είχαμε καιρό να βρεθούμε. Δυστυχώς όμως ‘’επενέβει’’ ο νόμος του Murphy και αυτοί έκαναν μια last minute ακύρωση, γεγονός που μας στενοχώρησε και μάλλον επιτάχυνε ραγδαία το αίσθημα πείνας. Ότι δεν κάνει η τεχνολογία καμιά φορά το κάνει το ένστικτο. Κοίταξα τριγύρω να δω τις διαθέσιμες επιλογές της περιοχής, τις οποίες προτιμώ να μην τις κατονομάσω, αλλά να αφήσω την φαντασία σας να οργιάσει. Τις δυο από αυτές τις έχω τεστάρει και απορρίψει σε παλιότερες κριτικές μου. Οι άλλες δυο που δεν έχω τεστάρει (νεοσουβλατζίδικο και νεοψαρομεζεδοπωλείο), απορρίφθηκαν λόγω σοβαρών αμφιβολιών.

-Δεν θες ‘’μπλεξίματα’’ αλλά δεν θες και να ρισκάρεις, μήπως είσαι λίγο υπερβολικός;

Έκανα μια πλήρη περιστροφή κατά 360 μοίρες και τότε ξαφνικά είδα την επιγραφή του, δίπλα στο supermarket του Θανόπουλου, 50 μέτρα από την πλατεία.

-Το έχω, ακολούθησε με, δεν θα χρειαστεί καν να μετακινήσουμε το αυτοκίνητο.

Μπαρμπαλέξης ανατολίτικες γεύσεις η επιλογή μας, μετά τα προαναφερθέντα που συνέβησαν. Η αλήθεια να λέγεται, δεν ρίσκαρα και σε υπερβολικό βαθμό. Πρόσφατα είχα διαβάσει σχετικά (μάλλον θετικά) αφιερώματα και ρεπορτάζ σε άλλο διαδικτυακό χώρο. Επιπλέον ο Μπαρμπαλέξης N. Χαλκηδόνας, ήταν ήδη στην short list μου σε σχετικά καλή θέση.

Τι σας έρχεται αμέσως στο μυαλό όταν ακούτε πολίτικη κουζίνα και ανατολίτικες γεύσεις; Βαρύ και δυσκολοχώνευτο φαγητό είναι το πρώτο. Το δεύτερο μάλλον έχει σχέση με το χώρο, συνήθως είναι βαρύς, παραφορτωμένος και ενίοτε και λίγο kitsch. Για το φαγητό δύσκολο θα ισχυριστεί κάποιος το αντίθετο. Για τον χώρο του Μπαρμπαλέξη έχω να πω τα καλύτερα, καθώς ο interior designer φαίνεται ότι έκανε εξαιρετική δουλειά. Υπάρχει μια αρμονική ισορροπία ανατολίτικων-οριένταλ στοιχείων, μαζί με μοντέρνες, σοβαρές και πολυτελείς πινελιές. Τα στοιχεία που θα αποσπάσουν την προσοχή σας, είναι σίγουρα ο πολυσύνθετος χρυσοποίκιλτος ‘’τοίχος’’ στο βάθος της ευρύχωρης αίθουσας, τα εντυπωσιακά φωτιστικά οροφής και τα πολύ προσεγμένα τραπεζοκαθίσματα, μεταξύ αυτών και τα δυο σεπαρέ με λευκούς δερμάτινους καναπέδες. Το εξωτερικό ντεκ προσεγμένο, περιποιημένο και άνετο, φαίνεται ιδανικό για τους καλοκαιρινούς μήνες.

Το service ξεκίνησε με τους καλύτερους οιωνούς και δεν είχε να επιτελέσει κάποιο δύσκολο έργο. Καλά το υποψιάζεστε, ήμασταν σχεδόν ολομόναχοι στο δίωρο που καθίσαμε εκεί. Μας υποδέχθηκαν πολύ ευγενικά με χαμόγελο και βλέποντας ότι ήμασταν ολομόναχοι, πιστεύαμε ότι ανάλογα θα εξελιχθεί και η υπόλοιπη παραμονή μας. Δυστυχώς όμως, πλην της ροής των πιάτων που κυμάνθηκε σε φυσιολογικά επίπεδα, οι σερβιτόροι δεν ασχολήθηκαν σχεδόν καθόλου μαζί μας, θα τους χαρακτήριζα μάλλον ‘’αποστασιοποιημένους’’. Βρίσκονταν εντός οπτικού βεληνεκούς στο βάθος της αίθουσας, αλλά φαίνονταν περισσότερο απασχολημένοι στην μεταξύ τους συζήτηση, τον ανεφοδιασμό της κουζίνας σε τρόφιμα και την συζήτηση με κάποιους άλλους (πελάτες ποιος ξέρει;) για την διοργάνωση ενός μελλοντικού event. Δεν ερωτηθήκαμε για τις εντυπώσεις μας, δεν μας ρώτησαν αν θέλουμε κάποιο επιδόρπιο (εμείς ρωτήσαμε για επιδόρπιο ή αν κερνάνε κάτι), ούτε καν ξεπροβόδισαν τους μοναδικούς επί δίωρο πελάτες τους (αρκέστηκαν σε ένα τυπικό χαιρετισμό από μακριά). Κρίμα θα πω, διότι υπό άλλες συνθήκες θα είχαν εύκολα τέσσερις ντοματούλες στο service, ενώ τώρα θα βάλω με το ζόρι μόλις δυο. Ας πρόσεχαν όμως!!

Η κάρτα του menu περιέχει τα αναμενόμενα και σε λογική έκταση. Θετική εντύπωση προκαλεί η αναγραφή των πιάτων στην αριστερή σελίδα και αμέσως στην δεξιά συνοδεύεται από τις ανάλογες φωτογραφίες τους. Μην βιαστείτε να χαρακτηρίσετε το concept ‘’τουριστικό’’, θυμηθείτε ότι η πολίτικη κουζίνα περιέχει και πολλά πιάτα που μάλλον μας είναι άγνωστα, οπότε βοηθάει το ‘’μια εικόνα ισούται με χίλιες λέξεις’’. Εμείς πάλι επιλέξαμε τα γνωστά σιγουράκια.

Στο τραπέζι μας παρέλασαν με την εξής σειρά:
-Μεγάλη, αχνιστή, καλοψημένη και αφράτη σουσαμένια πίτα, που μοιάζει πολύ με λαγάνα. Εξαιρετική, πολύ ανώτερη της τυπικής λαγάνας, σίγουρα θα σας χρειαστεί, ειδικά αν επιλέξετε πιάτα που θέλουν ‘’βούτες’’ (δείτε παρακάτω).

-Καυτερή μαιντανο-πλιγουροσαλάτα ταμπούλι, η οποία μάλλον είναι μεγέθους ορεκτικού. Πολύ καλή, αν και διαφορετικής τεχνοτροπίας από την κλασική εκδοχή, την οποία και προτιμώ.

-Λαχματζούν στην κλασική του εκδοχή. Μεγαλούτσικο σαν μέγεθος, όμορφα παρουσιασμένο, ποιοτικές ύλες και μια πολύ ντελικάτη ελαφριά αψάδα, οι εντυπώσεις από αυτό το περιποιημένο πιάτο.

-Τηγανιά ‘’Μπαρμπαλέξης’’ με φωλιά τηγανητής πατάτας, γενναιόδωρη δόση παστουρμά, σουτζουκιού και τρία (εξαιρετικά) μελάτα αυγά στην κορυφή. Εδώ αγαπητοί μου αναγνώστες θέλω την προσοχή σας. ΚΟΛΑΣΗ, μην διανοηθείτε και δεν παραγγείλετε αυτό το πιάτο. Θα σας πω μονάχα το εξής. Η γυναίκα μου ένα λιτοδίαιτο άτομο, που δεν πολυσυμπαθεί υλικά όπως τον παστουρμά και το σουτζούκι, εκστασιάστηκε. Έβαλε κάτω το πιρούνι, το τσάκισε σας λέω και στο τέλος μου είπε με νόημα ‘’πω πω τι πράγμα ήταν αυτό;’’. Χαμογέλασα και μέσα μου είπα, Μπαρμπαλέξη έγραψες. Η πίτα που λέγαμε στην αρχή για τις βούτες, ε ναι έβγαλε τα λεφτά της με το παραπάνω.

-Άδανα κεμπάπ. Τρία κομμάτια με μια πιτούλα, ντοματούλα και κρεμμύδι πασπαλισμένο με σουμάκ. Μικρή και μάλλον οπτικά ‘’φτωχή’’ μερίδα, αλλά με πλούσια και ήπια καυτερή γεύση. Ήταν ζουμερό, τέλεια ψημένο, θα το χαρακτήριζα μέχρι και medium well, η δε ποιότητα του κρέατος μου άφησε πολύ καλές εντυπώσεις.

-Ένα λίτρο χύμα ροζέ κρασί, πολύ ευχάριστο και αξιοπρεπές, χωρίς την παραμικρή παρενέργεια στο κεφάλι μας.

-Το κέρασμα όπως προανέφερα το ζητήσαμε περίπου μόνοι μας, αλλά ομολογουμένως ήταν εξαιρετικό και πλουσιοπάροχο. Μια μικρή πιατέλα με καζάν ντιπί, μπακλαβά και κιουνεφέ, ήταν ικανά να μας κάνουν να παραβλέψουμε τις ατέλειες του service.

Check please
Με απόδειξη στα 37€. Not bad.

Κατέληξα ότι:
Έχουμε γεμίσει μπαρμπάδες. Βάλτε την λέξη μπάρμπας στην μηχανή αναζήτησης εστιατορίων του site και χαζέψτε τα αποτελέσματα. Ένας απ’ τους μπαρμπάδες που θα εμφανιστούν είναι και ο Μπαρμπαλέξης, η δε επιτυχία και το όνομα που έχει χτίσει η επιχείρηση δεν φαίνεται να είναι τυχαία. Πήγαμε περίπου κατά λάθος, αλλά επειδή τα λάθη είναι αναπόσπαστο συστατικό της ζωής, αυτό καμιά φορά έχει και την γοητεία του. Στο κομμάτι του χώρου και του φαγητού μείναμε ενθουσιασμένοι, ενώ στο service η κατάσταση επιδέχεται βελτίωση. Θα ξαναγυρίσω σύντομα, διότι έχω αφήσει πολλούς ανοικτούς λογαριασμούς με την σαλάτα τσομπάν, την μελιτζανοσαλάτα, το εσμέ, τις ‘’χειροβομβίδες’’ και το τσοπ κεμπάπ προβατίνας. Ε ρε γλέντια λέμε!!

Υ. Γ Ο Θωμάς με ‘’λαμβάνει’’; Χάθηκες βρε ψυχή. Πολίτικο έψαχνες, πολίτικο σου βρήκα. Το ζήτημα είναι πότε θα βολέψει να το επισκεφθούμε παρέα. Α και δεν θέλω αντιρρήσεις, η τηγανιά ‘’Μπαρμπαλέξης’’ είναι must!!