Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μοντέρνα κουζίνα - Κεραμεικός, Αθήνα
Οκτ
23
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
-

Σαββατόβραδο κι επειδή έχουν περάσει ανεπιστρεπτί οι εποχές που μου άρεσε να κάθομαι όρθιος με ένα ποτάκι στο χέρι, ξεροσταλιάζοντας ανάμεσα στους θαμώνες ενός μπαρ, πέφτει η κλασική αλλά αγαπημένη ερώτηση «Που πάμε για φαγητό?».

Και τότε μου έρχεται η επιφώτιση για το Sixtie’s Dinner το οποίο ζαχάρωνα εδώ και καιρό μετά από κριτικές έμπιστων χρηστών που είχα διαβάσει. Συνήθως σταμπάρω 2-3 σχόλια σε κριτικές άλλων χρηστών που μου κάνουν κλικ καταλαβαίνοντας ότι κάποιο εστιατόριο κουμπώνει με τα γούστα και προτιμήσεις μου. Έτσι το είχα για καιρό στο wish list μου κι είχε έρθει επιτέλους ο καιρός να το επισκεφτώ.

Σάββατο βράδυ λοιπόν, μέσα Οκτώβρη, περνάω το κατώφλι τους αφού έχω κάνει πιο πριν ένα τηλέφωνο για να επιβεβαιώσω ότι υπάρχει διαθεσιμότητα.
Πρώτη επαφή με το service τους. Μας χαιρέτησαν ταυτόχρονα 3-4 άτομα που είχαν έναν κοινό παρονομαστή. Ένα τεράστιο, γλυκό χαμόγελο! Μας έφτιαξε η διάθεση. Δεν θα μπορούσα να φανταστώ καλύτερο ξεκίνημα για τη βραδιά μας!
Εκεί ανέλαβε το Χριστινάκι να μας βρει το τραπέζι που θα μας φιλοξενούσε και μας βόλεψε σε ένα συμπαθέστατο δυαράκι. Απ’ ότι μας είπε, κερδίζοντας μας με τη μία με την αμεσότητά της, ήταν το πρώτο της βράδυ σε αυτό το πόστο. Αν δεν μας το έλεγε δεν θα είχαμε καταλάβει τίποτα γιατί ήταν εξαιρετική στα καθήκοντά της. Για εμένα προσωπικά είναι το service που λατρεύω να δέχομαι. Φιλικό, έξυπνο και ατακαδόρικο. Όπως μου αρέσει να λέω, κάποια άτομα απλά «το έχουν» και η φύση τους έχει προικίσει με το επικοινωνιακό χάρισμα. Είναι το τυπάκι που θα μπορούσα να βγω για καφεδάκι και να περάσω όμορφα! Μουσική υπόκρουση από τους Passenger και το Let her go. Απλό τραγούδι αλλά με τόσο σοφούς στίχους…

Στη συνέχεια ήρθε στο τραπέζι μας ο Στέφανος για να πάρει παραγγελία. Επίσης άψογος στην εξυπηρέτησή του. Γρήγορος, άνετος, με δική του άποψη για το ποια φαγητά προτιμά. Ατάκα πάνω στην ατάκα. Πραγματικά απολαυστικός! Είναι το στυλ του service που φαίνεται ακούραστο σε όλη τη διάρκεια της βραδιάς, κρατώντας ταυτόχρονα αμείωτη και σε υψηλό σημείο τη διάθεσή του. Από τα ηχεία τους ακουγότανε να παραπονιέται η Lisa Stansfield ότι δεν μπορούσε να βρει το μωρό της.

Εγώ όμως που πελάγωσα με τις τόσες επιλογές του καταλόγου τους και με τα τόσα πιάτα που μου τράβηξαν έντονα τη προσοχή, του έκανα ντρίπλα και εκμεταλλευόμενος το ότι ήταν ακόμα νωρίς και η κουζίνα τους ήταν ακόμα σχετικά χαλαρή, έφτασα μέχρι τον πάγκο τους για να μου κάνουν την πρότασή τους. Από πίσω βρίσκονταν με μία στολή σε πράσινες αποχρώσεις η σεφ τους. Σα να μην είχα πάρει ήδη αρκετή δόση από χαμόγελο, πήρα άλλο τόσο από την Πέτρα που έχει αναλάβει την κουζίνα κι από ότι κατάλαβα είναι ιδιοκτήτρια ή συνιδιοκτήτρια. Με ένα από τα πιο καθαρά βλέμματα που έχω δει ποτέ, με ρωτάει τι περίπου μου αρέσει και τι σκεφτόμουν να παραγγείλω. Έχοντας ήδη την υποψία του πόσο κλισέ είναι το πιάτο που σκεφτόμουνα να παραγγείλω (ε ναι, για μια ακόμα φορά έλεγα να πάρω salmone…), η Πέτρα μου λέει την αντιπρότασή της την οποία μου ήταν αδύνατο να μην ακολουθήσω. Η Emma Shapplin ερμήνευε με την βελούδινη φωνή της το Spente le stele.

Από ορεκτικά πήραμε ρολά προσούτο με ρόκα και παρμεζάνα. Η ποιότητα των υλικών ήταν εξαιρετική. Από το προσούτο μέχρι την ρόκα που ήταν επιλεγμένα τρυφερή. Συχνά μας προσφέρουν ρόκα που τα φύλλα της είναι μεγάλα κι έχουν χάσει την φρεσκάδα τους. Αυτή είχε τύπου baby ρόκα. Η ποσότητα επαρκέστατη για δύο άτομα, αφού ήρθαν τρία μεγάλα και πλούσια σε γέμιση ρολά.

Απολαμβάνοντας το πιάτο προσέξαμε ότι η μουσική είχε κάνει μία μικρή στροφή στο ελληνικό και ο Νίκος Αντύπας τραγουδούσε το «Η ρίζα του Λεσσάι».
Δεύτερο ορεκτικό η φάβα με καραμελωμένα κρεμμύδια. Επίσης πολύ καλή μερίδα αλλά παρατηρήσαμε μία μικρή αστοχία στο αλατάκι της, που ήθελε λίγο παραπάνω, κάτι που διορθώθηκε εύκολα με τη δική μας συμβολή. Ο Lino cannavacciuolo μας χάριζε το Altalena.
Τα ορεκτικά συνοδεύτηκαν με ψωμάκια τριών διαφορετικών τύπων που μας προσφέρθηκαν σε ψωμιέρα απομίμησης ξύλινου τελάρου. Γλυκιά και χαρούμενη λεπτομέρεια.

Η DJ εξακολουθούσε να μας κάνει παρέα με μουσική από τους Carte Postale με το Rio και την λατρεμένη Bebe με το Siempre me quedara. Αγαπώ την άρθρωση της Bebe και γενικά είμαι μεγάλος φαν της ισπανόφωνης μουσικής! Και επί της ευκαιρίας, για όσους έχουν ακούσει και τραγουδήσει το Malo χωρίς όμως να έχουν ασχοληθεί με τους στίχους του, θα πρέπει να δείτε και την μετάφραση. Στίχοι γροθιά που έχουν να κάνουν με την βία κατά των γυναικών. Γιατί δεν έχουν όλα στη ζωή μας ρόδινο χρώμα…
Όση ώρα ετοιμάζονταν τα κυρίως μας παρατηρούσα την Πέτρα, επιβλητική μέσα στη κουζίνα της. Σταθερές κινήσεις και σιγουριά, μάρτυρες της μεγάλης εμπειρίας της στον χώρο.
Κι ενώ η Yasmin Levi απέδιδε εξαιρετικά το Una noche mas, ήρθαν στο τραπέζι μας τα κυρίως.

Εγώ μετά την παραίνεση της Πέτρας, είχα παραγγείλει φιλετάκια από μοσχαρίσιο κρέας και παπαρδέλες. Τα ζυμαρικά ήταν στεφανωμένα από χοντρές φλοίδες παρμεζάνας (νομίζω…). Σωστή χρήση της σάλτσας και μια απίστευτη ισορροπία στις γεύσεις. Για τα γούστα μου, απλά τέλειο! Πιάτο που νομίζω ότι θα είναι μία από τις πρώτες μου επιλογές κάθε φορά που τους επισκέπτομαι. Στο τραπέζι υπήρχε και μύλος πιπεριού και η γεύση του απογειώθηκε ακόμα περισσότερο.

Το έτερο ήμισυ που με συνόδευε, επέλεξε επίσης μοσχαρίσια φιλετάκια σε κρασί μαυροδάφνη με ψητά λαχανικά σχάρας. Ένα επίσης άψογο πιάτο που δεν κρατήθηκα κι έκλεψα αρκετές μπουκιές.
Και οι δύο μερίδες ήταν αξιοπρεπέστατες σε μέγεθος και πάνω απ΄όλα η άποψή μου είναι ότι είχαν χρησιμοποιηθεί εξαιρετικά και προσεκτικά επιλεγμένα υλικά.
Απολαύσαμε τα κυρίως μας συνοδεία μουσικής. Ανάμεσά τους έπιασα Pavlov’s Dog (Julia), Monika (Yes I do) και Aretha Franklin (Say a little prayer στην κλασική του εκτέλεση).

Μετά από τόσο προσεγμένη μουσική, απλά δεν μας έκανε διάθεση να φύγουμε κι έτσι επιλέξαμε να ανανεώσουμε αυτό που πίναμε και να προσθέσουμε ένα ακόμα ορεκτικό για να το συνοδέψουμε. Επειδή είμαστε και οι δύο λάτρεις των τυριών, πήραμε ψητό χαλούμι με σαλάτα ντομάτας. Τρεις μεγάλες, αρκετά χοντρές φέτες από αυτό το αγαπημένο τυρί, με ζουμερή ντοματούλα. Έξυπνες πινελιές τα τρυφερά φυλλαράκια πιπεράτης ρόκας και πάνω απ’ όλα οι κόκκοι χοντρού αλατιού που έσκαγαν σαν πυροτέχνημα στον ουρανίσκο μας κάνοντας αυτό το σχετικά απλό πιάτο, άκρως πιο ενδιαφέρων.

Για να μη συνεχίζω να σας κουράζω με τις μουσικές επιλογές της DJ, απλά να κλείσω αυτό το κεφάλαιο λέγοντας ότι ήταν όλες μας όλες επιτυχημένες. Το μόνο που θα πρότεινα, όπως πολύ σωστά έχει επισημάνει και το PONTIKI είναι να κρατήσουν την ένταση του ήχου τους σε λίγο πιο χαμηλά επίπεδα για να βοηθιέται έτσι λίγο περισσότερο η επικοινωνία μεταξύ των θαμώνων τους.

Στο τέλος μας κέρασαν πανακότα, που σε αντίθεση με πολλά κεράσματα γλυκών που πλέον είθισται να μας προσφέρουν στο κλείσιμο ενός τραπεζιού, ήταν κάτι παραπάνω από αξιοπρεπέστατο. Σωστή πυκνότητα και δεμένη γεύση.
Και επειδή δεν αναφέρθηκα στον χώρο, θα του βάλω 3 –αν και με ενοχλεί αυτό- μόνο και μόνο για να μη δημιουργήσω μεγάλες προσδοκίες στους νέους πελάτες τους, αλλά τονίζοντας ότι στο δικό μου μυαλό και καρδιά είναι καραμπινάτο 4. Ο κάθε χώρος λειτουργεί διαφορετικά στον καθένα σας και το αφήνω πάνω σας αν σας ταιριάζει ή όχι το στυλ του. Εγώ τον βρήκα απλό, πολύχρωμο, χαρούμενο, πεντακάθαρο και τακτοποιημένο, που με έκανε να νοιώθω άκρως φιλόξενα. Πολύ καλή δουλειά έχει γίνει και στον εξαερισμό, αφού ενώ μαγειρεύουν στην ανοιχτή τους κουζίνα μερικά μέτρα μακριά σου, δεν υπάρχει η παραμικρή ενόχληση από τις οσμές. Αλλά κι αργότερα, όταν φύγαμε καταλάβαμε ότι τα ρούχα μας δεν είχαν «τραβήξει» καθόλου μυρωδιές.

Φεύγοντας ένοιωσα την ανάγκη να χαιρετήσω και ευχαριστήσω την Πέτρα, η οποία εκτός του ότι με ρώτησε με πραγματικό και ουσιαστικό ενδιαφέρον αν μείναμε ικανοποιημένοι, μας ανταπέδωσε ένα ζεστό χαμόγελο και τις ευχαριστίες τους που τους επισκεφθήκαμε. Όμως δεν ήταν η κλασική, στημένη ερώτηση που από πίσω της πολλές φορές κρύβεται από ψευτοενδιαφέρον έως αδιαφορία. Ήθελε να ξέρει ποια πιάτα επιλέξαμε και ποια μας φάνηκαν πιο νόστιμα και ενδιαφέροντα. Σωστή κίνηση, που δείχνει σεβασμό προς τους πελάτες αφού μόνο έτσι μπορούν να μάθουν τυχόν αστοχίες ή αδυναμίες τους.
Που να ήξερε ότι την επόμενη μέρα το μεσημέρι θα τους ερχόμασταν πάλι, φέρνοντας μαζί μας κι άλλη παρέα μας. Ίσως είναι η πρώτη φορά στη ζωή μου που πάω δύο μέρες συνεχόμενα στο ίδιο εστιατόριο. Αυτή τη φορά νοιώσαμε ακόμα πιο οικεία και μπήκαμε με τον αέρα αυτών που αισθάνονται άνετα σε έναν χώρο που απ’ ότι φαίνεται θα κάνουν στέκι τους. Ίσως απλώς να ήθελα να επιβεβαιώσω την πολύ καλή εντύπωση που είχα αποκομίσει από την χθεσινοβραδυνή επίσκεψή μας. Όπως κι έγινε!

Αυτή τη φορά είχε και ζωντανή ελληνική μουσική. Οι Σκόρπιοι σκορπιοί μας τραγούδησαν παλιά, αγαπημένα λαϊκά!
Επειδή έχει παρατραβήξει αυτή η κριτική, θα πω εν τάχει τα πιάτα που πήραμε επισημαίνοντας ότι ήταν και πάλι όλα ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ!
Από σαλάτα πήραμε την ομώνυμη τους. Δροσερή, πλούσια σε υλικά, ευφάνταστη και νόστιμη.
Χαλούμι που καταφχαριστηθήκαμε το προηγούμενο βράδυ. Ήταν το ίδιο πετυχημένο.

Φρέσκα σπαράγγια με σος από παρμεζάνα. Αγαπημένο πιάτο που επιβεβαίωσε τις προσδοκίες μας. Απορώ που σε μια χώρα σαν την Ελλάδα δεν βρίσκουμε πολλά πιάτα με σπαράγγια και μάλιστα κατά την περίοδο που είναι η εποχή τους. Απ’ ότι είδα στον κατάλογο έχουν και ριζότο με σπαράγγια, που το έχω σταμπάρει για επόμενη φορά.
Κοτόπουλο με σάλτσα που περιείχε φέτα, συνοδευόμενο από υπεραρκετά ψητά λαχανικά. Το φιλέτο είχε παραμείνει ζουμερότατο.
Σαγανάκι με γαρίδες και κοτόπουλο. Πολύ διαφορετικό από ότι έχουμε συνηθίσει και σε γεύση και σε εμφάνιση. Επειδή μας είπαν ότι συγκαταλέγεται στα ορεκτικά, ζητήσαμε και ψητά λαχανικά σχάρας για να τα συνδυάσουμε. Ντράπηκα να κλέψω κάποια μπουκιά, αλλά αυτός που το παρήγγειλε δήλωσε κάτι παραπάνω από ευχαριστημένος.

Κι έρχομαι τώρα στην αποθέωση εκείνου του τραπεζιού, που έχει χαραχτεί στη μνήμη μου! Μετά κι από νέα προτροπή της Πέτρας που ζήτησα για μία φορά την γνώμη της, επέλεξα ένα πιάτο ημέρας που απ’ ότι μου είπε θα το έχουν για λίγο καιρό ακόμα. Ένα πανέμορφα στημένο πιάτο, που η εικόνα του συναγωνίζονταν την γεύση του. Αρνίσιο κρέας, τυλιγμένο σε μπόλια αρνιού, του οποίου η μορφή θύμιζε παχουλό παϊδάκι αφού στην άκρη του είχε εντέχνως τοποθετηθεί και το γνωστό σε όλους μας κοκκαλάκι. Δύο τεμάχια, στημένα πάνω σε σαλάτα που το έκαναν ακόμα πιο ολοκληρωμένο και ευχάριστο σαν πιάτο. Τη γεύση έκανε ακόμα πιο παιχνιδιάρικη το πασπάλισμα από ροζ κόκκους πιπεριού, που αποδίζει μια ευχάριστα συγκρατημένη κάψα. Άποψή μου είναι ότι θα πρέπει αυτό το πιάτο να καρφωθεί για τα καλά στα μόνιμα του καταλόγου τους, αφού όλοι στην παρέα μιλούσαν για ώρες μετά γι αυτό το πιάτο.

Στα συν τους και οι μπύρες από Έλληνες παραγωγούς που πάντα μου αρέσει να προτιμώ.

Για μια ακόμα φορά μας κέρασαν πανακότα, κλείνοντας γλυκά το γεύμα μας.
Δεν αναφέρθηκα καθόλου σε τιμές (πράγμα που κάνω σπάνια σε κριτικές μου) γιατί αυτά που δοκιμάσαμε δεν είχαν απλά κόστος, είχαν ΑΞΙΑ. Πάντως, για να είναι η κριτική μου πιο ολοκληρωμένη, θα σχολιάσω ότι οι τιμές είναι απόλυτα λογικές και δικαιολογημένες.

Έχουμε και λέμε λοιπόν. Εξαιρετικές γεύσεις που πάνω απ’ όλα ήταν καλοεκτελεσμένες. Φιλικό, άμεσο και χαμογελαστό service. Παρεϊστικος χώρος. Άψογες μουσικές επιλογές. Όλα συντελούν ότι το Sixtie’s Dinner είναι πλέον επάξια ανάμεσα στα πολύ αγαπημένα μου.
Έχω αγχωθεί να πάω άλλη μια φορά το συντομότερο δυνατό μήπως και δε προλάβω να απολαύσω για μία ακόμα φορά το πιάτο με το αρνάκι!

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι με έκπτωση έως 20%
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια