Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ελληνική κουζίνα - Π.Φάληρο, Αθήνα
Νοε
06
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
-

Κλείσιμο τραπεζιού στο Barba Lazaros μέσω εκπτωτικού site. Το όνομά του στο μυαλό μου συνειρμικά συνδυάστηκε αυτόματα με σκέψεις που αφορούσαν από την –πανέμορφη- Κορώνη μέχρι κεμπάπ και Πολίτικη κουζίνα. Μου κίνησε την περιέργεια και το έψαξα στο διαδίκτυο (είναι απίστευτο το πόσες πληροφορίες είναι διαθέσιμες σε όλους μας μέσω αυτού) και διάβασα μερικά πράγματα για την ιστορία του η οποία έχει ως αφετηρία το 1971.

Φαντάζομαι ότι για συναισθηματικούς λόγους, αφού οι ιδιοκτήτες παραμένουν από την ίδια οικογένεια, επέλεξαν να κρατήσουν το ίδιο όνομα με μοναδική παρέμβαση και με σκοπό να το κάνουν πιο φρέσκο, να το αποδώσουν με λατινικούς χαρακτήρες. Η τιμή δελεαστικότατη για γεύμα δύο ατόμων κι έτσι δεν αντιστάθηκα στον πειρασμό. Επειδή στο site υπήρχε και το διαθέσιμο μενού, αυτό μου τράβηξε ακόμα περισσότερο την προσοχή γιατί η περιγραφή κάποιων πιάτων ήταν ελκυστικότατη.

Έτσι, δύο μέρες πριν την επίσκεψή μας πήρα τηλέφωνο κι έκανα την κράτηση, όπως ορίζουν οι όροι του site και που μου φαίνεται κάτι απόλυτα λογικό.
Φτάσαμε εκεί ακριβείς στο ραντεβού μας. Στην παρθενική επαφή, ο χώρος καλείται να κερδίσει τις πρώτες εντυπώσεις. Κι αυτές ήταν κάτι παραπάνω από θετικές. Οφείλω να ομολογήσω ότι οι φώτο στο site το αδικούσαν πάρα πολύ. Έχοντας στο μυαλό μου και την ονομασία του, πραγματικά δεν ήξερα τι θα συναντούσαμε μπροστά μας. Σέβομαι τους λόγους που προφανώς θα είχαν προκειμένου να επιλέξουν αυτή την ονομασία, κι ενώ στην αρχή θεώρησα ότι ίσως τους αδικεί γιατί παραπέμπει (στο δικό μου τουλάχιστον μυαλό) σε κάτι πιο λαϊκό, τελικά κατέληξα ότι σε καμιά περίπτωση δε μπορώ να διαφωνήσω με κάποιους που τιμάνε το παρελθόν τους.

Αν και βρίσκεται σε σχετικά άχαρο σημείο επί της Ζησιμοπούλου, ο χώρος που είναι πολύ μοντέρνος σε απομονώνει από την περιοχή που τον περιβάλει. Είναι άνετος και πολύ μας πολύ τακτικός και περιποιημένος. Όλα τα τραπέζια, όμορφα στρωμένα. Ο εξωτερικός τους χώρος, στον οποίο και κάτσαμε, χωρίζεται στα δύο με την προσθήκη ενός μεγάλου επίπλου, τύπου βιβλιοθήκης. Σε κάθε ράφι του υπήρχαν τοποθετημένα διάφορα αντικείμενα, κατά κύριο λόγο μεγάλα βάζα και μπουκάλια διαφορετικών υλικών και τεχνοτροπίας. Το αποτέλεσμα ήταν πολύ πετυχημένο και καλαίσθητο.

Την υπόλοιπη διακόσμηση συμπλήρωναν μεγάλα, ξύλινα φωτιστικά και αρκετά φυτά που γλύκαιναν τον χώρο. Τα τραπεζοκαθίσματά τους, μεγάλα και βολικά, με ξύλινη επιφάνεια αλλά και μεταλλικά μέρη. Στον εσωτερικό χώρο είδαμε ότι υπήρχε και σημείο με μουσικά όργανα, οπότε υποθέσαμε ότι κάποιες ημέρες της εβδομάδας θα έχουν και ζωντανή μουσική. Φαντάζομαι κάτι σε έντεχνο, που θα τους ταίριαζε περισσότερο.

Επίσης έντεχνη ελληνική μουσική, ήταν και το χαλί που μας έκανε παρέα στο φαγητό μας καθ’ όλη τη διάρκεια της βραδιάς. Σε σωστούς, χαμηλούς τόνους που δεν ενοχλούσαν, ούτε κάλυπταν τις συζητήσεις μας, ακούσαμε Αρβανιτάκη, Τσαλιγοπούλου κτλ. Την ημέρα και ώρα που πήγαμε ήμασταν γύρο στις 5 παρέες, οι οποίες κάλυπταν σχετικά μικρό μέρος της χωρητικότητας του. Φαντάστηκα τον χώρο με περισσότερο ακόμα κόσμο και ζωντάνια και μου άρεσε αυτή η σκέψη. Για τον χώρο έβαλα "3" αλλά το αδικεί λίγο αυτή η βαθμολογία. Αν μου δίνονταν η δυνατότητα μεγαλύτερης ακρίβειας, θα του έβαζα 3,5.

Η εξυπηρέτηση από την στιγμή που φτάσαμε μέχρι και που αποχωρήσαμε, ήταν υποδειγματική. Νεαρά άτομα, με φρέσκες φατσούλες και συμπεριφορά. Χαμόγελο αβίαστο αλλά και επαγγελματισμός. Ομοιόμορφο και προσεγμένο ντύσιμο. Όση ώρα μείναμε, υπήρχε πάντα ένα άτομο του προσωπικού τους όρθιο στον χώρο για να δεχτεί κάτι που θα ήθελε κάποιος από τους πελάτες. Όλοι έχουμε νιώσει άβολα όταν θέλαμε κάτι αλλά όλο το service ήταν μαζεμένο στο εσωτερικό ενός εστιατορίου και υπομέναμε στωικά μέχρι να βρεθεί κάποιος να μας εξυπηρετήσει. Με το να έχουν μόνιμα διαθέσιμο κάποιο άτομο, αποφεύγουν τέτοιους είδους δυσαρέσκειες. Σωστή και έξυπνη κίνηση που δείχνει σεβασμό στον πελάτη.

Όταν κάτσαμε μας ρώτησαν εάν θέλουμε νερό εμφιαλωμένο ή σε κανάτα και μας έφεραν ένα νόστιμο, κρεμμώδες ντιπ (που πρέπει να είχε μέσα και ελιά) και περιποιημένο ψωμάκι διαφορετικών τύπων (λευκό και μαύρο).

Ξεκινήσαμε με σαλάτα κοτόπουλου. Πράσινη σαλάτα σαν βάση, με μαρούλι, σπανάκι, λόζα Κέας και μεγάλα κράκερς από πεκορίνο Αμφιλοχίας. Υπεραρκετό φιλέτο κοτόπουλου. Το σύνολο έδενε κάτι παραπάνω από ιδανικά, μία σος λευκής κρέμας από μπαλσάμικο αρωματισμένο με πορτοκάλι. Πολύ δροσερή σαλάτα που σου άφηνε μία άκρως ευχάριστη αίσθηση.

Συνεχίσαμε με ορεκτικά. Το ένα ήταν μανιτάρια γεμιστά. Στον κατάλογο η περιγραφή τους ήταν εντυπωσιακή (όπως και των περισσότερων από τα υπόλοιπα πιάτα). Σύμφωνα με το μενού τους, ήταν με νούμπαλο Κέρκυρας και λαδοτύρι, πάνω σε σάλτσα λευκών τυριών και χώμα από πιπεριά Φλωρίνης. Επειδή είμαι μεγάλος λάτρης των μανιταριών, περίμενα πως και πως αυτό το ορεκτικό. Μας προσφέρθηκαν δύο μεσαίου μεγέθους, γεμιστά μανιτάρια που είχαν τοποθετηθεί πάνω σε μια λευκή κρέμα. Μας φάνηκε εντελώς «άνευρο» σαν τελικό αποτέλεσμα. Ούτε η γέμιση, ούτε η λευκή σάλτσα (που θύμισε αραιή μπεσαμέλ) δεν είχαν την παραμικρή ένταση. Πιπεριά Φλωρίνης δεν νομίζω ότι υπήρχε καθόλου στο πιάτο. Ίσως να έπρεπε να χρησιμοποιήσουν κάποιο πιο αλμυρό τυρί για να το «ξεπετάξουν» λίγο. Ακόμα και το αρχικό ντιπ-κέρασμα ίσως να ταίριαζε ακόμα περισσότερο. Σαφώς δεν ήταν ένα κακό πιάτο, αλλά δυστυχώς δεν μας ενθουσίασε.

Το άλλο ορεκτικό ανέφερε για ρολά κολοκυθιού, παντρεμένα με λιαστή ντομάτα. Τελικά δεν ήταν ρολά, αλλά ένα μόνο μικρό και λεπτότατο ρολό, κομμένο διαγωνίως. Στην τεχνοτροπία του θύμιζε spring roll αλλά στο πολύ πιο λεπτό του. Μέσα στο ρολό δεν κατάλαβα να υπάρχει λιαστή ντομάτα οπότε υποθέτω ότι υπήρχε στην κόκκινη σος που το είχαν τοποθετήσει. Νόστιμο ορεκτικό αλλά πραγματικά ελάχιστο και απογοητευτικό σε ποσότητα. Ζήτημα η γέμιση να ήταν 1/4 από ένα κολοκυθάκι.

Το άλλο κύριο υλικό του πιάτου ήταν η ζύμη. Οπότε πόσο θα τους έριχνε έξω οικονομικά να βάλουν δύο ρολά στο πιάτο μας. Για να μη σχολιάσω ότι γενικά δεν μου αρέσει η εικόνα να σερβίρουν σε δύο άτομα ένα πιάτο που περιέχει ένα μόνο τεμάχιο. Επειδή η τιμή ήταν προκαθορισμένη από το site δεν μπορώ να ξέρω πόσο θα κόστιζε εάν το είχα παραγγείλει υπό κανονικές συνθήκες. Αν είχα κληθεί να πληρώσω πάνω από 4 ευρώ γι ένα ορεκτικό τέτοιου μεγέθους, μάλλον θα με είχε ενοχλήσει πολύ. Κι έρχομαι τώρα στα κυρίως.

Επιλέξαμε:
• Κοτόπουλο φιλετάκια sous vide με εσπεριδοειδή και γλυκιά μουστάρδα. Σύμφωνα με τον κατάλογο, συνοδεύονταν με αρωματικό ρύζι. Μας προσφέρθηκαν φιλετάκια κοτόπουλου με γαρνιτούρα από ρύζι που παρέπεμπε στην Αιγυπτιακή τεχνοτροπία (με καβουρντισμένο φιδέ) κι επίσης με ψητά λαχανικά. Αρκετά νόστιμο πιάτο και καλοετοιμασμένο αλλά χωρίς εκπλήξεις.

• Ψαρονέφρι γεμιστό με λαδοτύρι Μυτιλήνης, τυλιγμένο με παστράμι. Μόνο και μόνο που είχε παστράμι μέσα, με κέρδισε με τη μία. Το λατρεύω το παστράμι αν και δεν το βρίσκω συχνά σε πιάτα στην Ελλάδα. Η μερίδα ήταν αξιοπρεπέστατη σε μέγεθος. Πρέπει να είχε 5 κομμάτια από ψαρονέφρι, τοποθετημένο πάνω σε τηγανιτές, λεπτοκομμένες πατατούλες. Νομίζω ότι ήταν ο ιδανικός συνδυασμός για αυτό το πιάτο. Μία μικρή αστοχία στην λίγο παραπάνω χρήση αλατιού απ’ όσο θα έπρεπε. Και σαφώς αυτό δεν οφείλονταν στο παστράμι, αφού και οι πατάτες ήταν επίσης αλμυρές. Αυτό όμως δεν μείωνε στο ελάχιστο το συγκεκριμένο πιάτο που πραγματικά ήταν εξαιρετικό. Θεωρώ ότι ήταν το πιο πετυχημένο πιάτο απ’ όσα δοκιμάσαμε εκείνη τη νύχτα και στέφθηκε επάξια ο βασιλιάς της βραδιάς!

Σχεδόν όλα τα πιάτα τους, μας σερβιρίστηκαν πάνω σε πάνω σε ξύλινη, μαύρη επίπεδη πλάκα. Τα είχαν στολίσει πασπαλίζοντας τα με αποξηραμένα πέταλα πολύχρωμων λουλουδιών. Δεν ξέρω αν ήταν βρώσιμα, αλλά σαν εικόνα ήταν αρκετά ευφάνταστο κι ευχάριστο.

Στο μενού που είχαμε κλείσει μέσω του site έγραφε συγκεκριμένα επιδόρπια που θα μπορούσαμε να επιλέξουμε. Σύμφωνα με αυτό, είχαμε ένα γλυκό σε μεγάλο μέγεθος δύο ατόμων. Το service τους μας είπε όμως ότι υπάρχουν διαθέσιμα αυτά τα γλυκά και είχαμε να επιλέξουμε ανάμεσα σε μους λεμονιού ή χαλβά. Ότι πλέον αυτός ο κατάλογος που είχαμε τυπώσει από το site αλλά και που είχαν βάλει οι ίδιοι πάνω στο τραπέζι μας, είναι παλιός (???). Θα μπορούσα να πω πολλά για να εκφράσω την αντίδρασή μου σε αυτό, αλλά δεν θα το σχολιάσω περαιτέρω αφήνοντας τις εντυπώσεις στον καθένα σας. Αυτό μας χάλασε αρκετά γιατί τα γλυκά που αρχικά δικαιούμασταν ήταν σαφώς ανώτερα αλλά προτίμησα να μην κάνω θέμα για να μη χαλάσουμε τις καρδιές μας και πάνω απ’ όλα τη διάθεσή μας. Πήραμε αυτό με τον χαλβά. Σε καμιά περίπτωση δεν ήταν η ποσότητα για δύο άτομα, αλλά ήταν ένα ατομικό γλυκό. Ο χαλβάς συνοδεύονταν από παγωτό και γλυκό κουταλιού βύσσινο. Συμπαθητικό για το κλείσιμο του τραπεζιού μας αλλά δεν νομίζω ότι συνέβαλε στην εικόνα της κουζίνας που έχουν υιοθετήσει.

Σαν γενικό σύνολο κι αν σκεφτείς ότι αυτό το τραπέζι μας κόστισε γύρω στα 30 ευρώ, μαζί με ότι ήπιαμε, θα το χαρακτήριζα ως ένα επιτυχημένο δείπνο. Φυσικά μου άφησε λίγο στο μυαλό μου την εντύπωση ότι δεν μας αντιμετώπισαν σαν κανονικούς πελάτες, αφού είχαμε έρθει με έκπτωση. Αυτό για το μέγεθος κάποιων πιάτων τους και το συμβάν με το γλυκό. Αν ισχύει αυτό, είναι κρίμα γιατί αφού σαν επιχείρηση κάνεις την κίνηση με σκοπό να προσεγγίσεις νέους πελάτες, φέρσου τους έτσι ώστε να τους ευχαριστήσεις και να τους κάνεις μόνιμους υποστηρικτές σου. Αλλιώς μπορεί να έχεις το ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα…

Το Value for Money θα είναι στο 4, παίρνοντας σαν παράγοντα αποκλειστικά και μόνο το ποσό που καταβάλαμε λόγω της έκπτωσης. Αν για το συγκεκριμένο αυτό γεύμα είχαμε πληρώσει το σχεδόν διπλάσιο ποσό (πριν από την έκπτωση), μάλλον δεν θα ήμουν και τόσο ικανοποιημένος και θα ήταν χαμηλότερη η βαθμολογία μου.

Για να κλείσω, το Barba Lazaros είναι μία αξιοπρεπέστατη επιλογή. Προσεγμένη κουζίνα, service και χώρος. Αν μου δοθεί η ευκαιρία θα ξαναπάω με μεγάλη ευχαρίστηση. Ίσως τότε μου λυθεί και η απορία σχετικά με τη προηγούμενη ισότιμη ή όχι αντιμετώπισή μας…