Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ψαροταβέρνες - Ν. Ερυθραία, Αθήνα
Νοε
16
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Κυριακή του Νοέμβρη με ανοιχτά μαγαζιά και λιακάδα, βρισκόμαστε παρέα με τους αγαπημένους μας κουμπάρους και νονούς της μικράς μας στην Κηφισιά.
Ξέροντας την αδυναμία της κόρης μας στο κινέζικο, η "η καλύτερη νονά στον κόσμο", όπως δηλώνει με ζέση η θυγάτηρ, έχει αποφασίσει να μας πάει και επ' ευκαιρία των γενεθλίων της να κεράσει, στο Golden Phoenix, που είναι και δίπλα στο σπίτι τους.

Ενω το ραντεβού είναι αρχικά, κατευθείαν, στο εστιατόριο, στην πορεία, μετά από τηλεφώνημα των παιδιών, αλλάζει και βρισκόμαστε στο σπίτι τους. Εγώ, για να πω την αλήθεια, πίστευα ότι θα ήθελαν να πιούμε ένα ποτό, ίσως να κόψουμε και τούρτα αλλά όπως απεδείχθει, ο νονός είχε κάνει πατάτα και δεν είχε προνοήσει να κλείσει τραπέζι οπότε την ώρα που πήραν για κράτηση, δεν υπήρχε τίποτα!

Πανικός στην παρέα! Η εορτάζουσα μες στα νεύρα, ο κουμπάρος να τα μασάει, τα παιδιά να έχουν ψηθεί για κινέζικο, το internet να έχει πέσει οπότε και δεν μπορούσαμε να μπούμε στο ask να βρούμε κάτι άλλο, άλλο να σας τα λέω και άλλο να τα βλέπετε!
Τέλος πάντων μέσα στην τρέλα, μας έρχεται η επιφοίτηση για Peppers και τη γειτονική Αθερίνα οπότε αποφασίζουμε να κάνουμε την ηρωική έξοδο κι ότι γίνει.

Φτάνοντας μπροστά στα μαγαζιά αποφασίζουμε να δοκιμάσουμε πρώτα στην Αθερίνα, αν και με λιγοστές ελπίδες, πρώτον λόγω της ώρας αιχμής και δεύτερον διότι γίνεται χαμός από κίνηση και κόσμο.

Ω! του θαύματος.... τραπέζι υπάρχει οπότε στέλνουμε τα αγόρια να παρκάρουν (επέστεψαν μετά από 20 λεπτά, περίπου) και εμείς στρωνόμαστε και παραγγέλνουμε ένα πολύ συμπαθητικό, αρωματικό μοσχοφίλερο, για να ηρεμήσουν τα νεύρα μας.

Για μας ήταν η πρώτη φορά στο συγκεκριμένο εστιατόριο και για να πω την αλήθεια, αν το γνώριζα, δε θα αγχωνόμουν τόσο πολύ για την εύρεση τραπεζιού μιας και είναι τεράστιο.

Ο χώρος στην αρχή ξεγελάει αφού βλέπεις μια μικρή αίθουσα σαν βεράντα κλεισμένη, για την εποχή, με χοντρό πλαστικό. Δεξιά όμως έχει έναν αρκετά φαρδύ διάδρομο όπου κι εκεί έχει τραπέζια που οδηγεί στο βάθος σε μια μεγάλη σάλα η οποία μπορεί να εξυπηρετήσει πολλά άτομα.
Το χρώμα που κυριαρχεί είναι το λευκό με μικρές διακριτικές γαλάζιες θαλασσινές πινελιές. Τραπέζια λευκά επίσης, καρέκλες άνετες, επαρκής χώρος μεταξύ αυτών. Παρόλο που επιλέξαμε να καθήσουμε στους καπνιστές δεν μας φάνηκε καθόλου αφού ο εξαερισμός τους λειτουργούσε τέλεια.

Αφού ήπιαμε το πρώτο ποτήρι και χαλαρώσαμε λιγάκι, ήρθαν και τα αγόρια και μαζί μ'αυτά μια χαμογελαστή κοπέλα με τον δίσκο των ορεκτικών από τον οποίο διαλέξαμε:

- Χταποδάκι ξυδάτο. Μικρή μεριδούλα με πολύ λεπτές φέτες χταποδιού σαν καρπάτσιο. Νόστιμο και αρκούντως ξυδάτο.

- Ταραμοσαλάτα ελαφριά, σπιτική και αφράτη. Εμένα θα μου άρεσε και με περισσότερο λεμονάκι.

- Γαύρο μαρινάτο. Με το ροζ του πιπεράκι, λίγο σκληρός ίσως, αλλά γενικά μια χαρά.

Από σαλάτες διαλέξαμε μια χωριάτικη που ήταν χορταστική ως μερίδα και την ομώνυμη του μαγαζιού που είχε λίγο απ'όλα. Και οι δύο ήταν φρέσκιες και τραγανές με νόστιμα λαχανικά. Στο τραπέζι εξάλλου υπήρχε το γνωστό πανεράκι με όλα τα απαραίτητα όπως λάδι, ξύδι, αλατοπίπερο, οπότε τις φέραμε στα μέτρα μας.

Από κυρίως πήραμε:
- Γαριδομακαρονάδα για μένα. Ενώ στην αρχή μου έδωσε την εντύπωση της μικρής μερίδας αποδείχθηκε επαρκέστατη και απόλυτα χορταστική. Νόστιμα λιγκουίνι βρασμένα al dente σε ελαφριά σάλτσα ντομάτας με διακριτικό άρωμα ούζου. Μοναδικό παράπονο οι τέσσερις, μόλις, γαριδούλες που είχε. Επειδή και σωστά βρασμένες ήταν και γευστικότατες θα ήθελα λίγες παραπάνω.

- Γαριδάκι ψιλό τηγανητό. Ελαφρύ, νόστιμο, κρατσανιστό σε υπερεπαρκή ποσότητα.

- Καλαμαράκια τηγανητά. Επίσης μεγάλη ποσότητα, μαλακά, ωραία.

- 2 μακαρονάδες με σολομό. Δε δοκίμασα γιατί είχαν αρκετό άνηθο μου είπαν όμως ότι ήταν ωραίες. Επίσης η ποσότητα του σολομού που έβλεπα ήταν άφθονη.

- Χταπόδι ψητό. Ωραία ψημένο το πλοκάμι, ούτε μαλακό, ούτε σκληρό, όπως έπρεπε.

- Μπακαλιάρο τηγανητό με sauce tartare. Μου θύμισε λίγο τα fish n' chips στην Αγγλία. Ωραίο κουρκούτι που δεν έπνιγε το ψάρι κι ο μπακαλιάρος ζουμερός.

- Σαρδέλες παντρεμένες για τον καλό μου. Φιλετάκια γεμισμένα με ένα μείγμα από σκόρδο, μαϊντανό και ντοματούλα. Δυνατή γεύση, ωραία τα ψαράκια, τις ευχαριστήθηκε.

Ήπιαμε αρκετό κρασάκι οι μεγάλοι και αναψυκτικά τα νεώτερα μέλη της παρέας. Μας ήρθε κέρασμα ένα λίτρο κρασί αλλά δεν είμαι σίγουρη ότι αυτό αποτελεί πολιτική του μαγαζιού. Βλέπετε τα κορίτσια βρήκαν εκεί μια φιλενάδα από την κατασκήνωση, της οποίας ο μπαμπάς είναι υπεύθυνος του μαγαζιού ή και ένας εκ των ιδιοκτητών. Είδες η κατασκήνωση???

Αυτό όμως που σίγουρα αποτελεί πολιτική του μαγαζιού μιας και το είδαμε σε όλα τα τραπέζια είναι η προσφορά γρανίτας λεμονιού που ήταν ωραιότατη και ότι έπρεπε μετά την ψαροφαγία.

Γλυκάκι δεν επιλέξαμε αφού, αν και νομίζαμε ότι είχαμε παραγγείλει λιτά, για τα δικά μας δεδομένα, είχαμε χορτάσει και με το παραπάνω.

Για τον λογαριασμό δεν μπορώ να σας πω ακριβώς αφού το τραπέζι ήταν κερασμένο, όμως, βλέποντας τις τιμές στον κατάλογο, θεωρώ ότι είναι αρκετά προσιτές. Ίσως κάποιες μερίδες να έπρεπε να είναι λίγο μεγαλύτερες και κάποιες τιμές λίγο μικρότερες, το πρόσημο πάντως είναι θετικό. Με 18_20 ευρώ θεωρώ ότι κάποιος θα φάει ικανοποιητικά.

Γενικά ή Αθερίνα προσφέρει νόστιμα θαλασσινά χωρίς γευστικές εξάρσεις και πειραματισμούς, σε καλές τιμές ( ας μην ξεχνάμε και την περιοχή στην οποία βρίσκεται), πολυπληθές, ικανότατο, ταχύτατο και χαμογελαστό προσωπικό, άνετο χώρο και γενικά το όλο πακέτο ενδείκνυται για μια ευχάριστη και χαλαρή έξοδο. Σίγουρα δεν θα ξεκίναγα, επί τούτου, από το Παγκράτι για να φάω εκεί, όμως σε μια αντίστοιχη περίπτωση θα ξαναπήγαινα ευχαρίστως και αυτή τη φορά από επιλογή κι όχι τυχαία.

Το κυριακάτικο μεσημέρι που τόσο επεισοδιακά είχε ξεκινήσει τελείωσε όμορφα με μένα και την κουμπάρα να περνάμε ένα απολαυστικό μισάωρο στο απέναντι Hondos center, χαζεύοντας και ψωνίζοντας το κάτιτί μας αφού είχαμε στείλει τα αγόρια με τα παιδιά στο παραπάνω Public να χαζολογήσουν γκατζετάκια.

Αξέχαστη ατάκα της κόρης καθώς γυρίζαμε "καλά ρε μαμά το makeup τι το ήθελες? Δεν είναι είδος πρώτης ανάγκης! Μα δε βαριέσαι να βάφεσαι κάθε μέρα?" Τι να της πεις τώρα? Εκεί που ήσουν ήμουνα και δω που είμαι θά'ρθεις??? Αθάνατες ελληνικές παροιμίες!