Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μουσικά Μεζεδ/λεία - Χαλάνδρι, Αθήνα
Νοε
21
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Πολλές φορές έχω ‘’πιάσει’’ τον εαυτό μου να σκέφτεται νοσταλγικά στιγμές του παρελθόντος. Στιγμές οικογενειακών εξόδων στα χρόνια του έγγαμου βίου, στιγμές περιορισμένου ωραρίου διασκέδασης στα πρώτα εργασιακά χρόνια διότι ήταν δύσκολο το πρωινό ξύπνημα, στιγμές διασκέδασης άνευ ορίων στα εφηβικά και στα φοιτητικά χρόνια – εδώ στo όριο αλλά και πάνω από το όριο κραιπάλης -, οικογενειακές στιγμές που περιελάμβαναν σταθερά σαββατιάτικη έξοδο σε ταβέρνες ‘’παλαιάς κοπής’’ με συγγενείς ή φιλικά ζευγάρια των γονέων. Τότε που δεν υπήρχαν μεζεδοπωλεία και gourmet εστιατόρια, παρά μόνο ταβέρνες και ουζερί με τα ουζερί για πιο hard καταστάσεις.

Έτσι συνεχίζοντας αυτή την οικογενειακή συνήθεια, αποφάσισα να ξεφύγω από τους τετριμμένους χώρους εστίασης και να δοκιμάσω μια ταβέρνα συνοικιακή του Χαλανδρίου, ‘’το στέκι του Ανδρέα’’.

Η αλήθεια είναι ότι είχα ξαναπροσπαθήσει να επισκεφτώ το ‘’στέκι’’ σε ένα 3ήμερο που βρέθηκα στην Άνδρο, όπου ο κυρ Ανδρέας διατηρεί και εκεί το στέκι του, αλλά είχε τόσο κόσμο που έτσι όπως ήμουνα μετά από 2ωρο μπάνιο αδυνατούσα να περιμένω. Οπότε ένα ηλιόλουστο μεσημέρι Σαββάτου κινήσαμε by foot, για γωνία Κιθαιρώνος και Μεσσηνίας στο Χαλάνδρι.

Η πρόσβαση είναι εύκολη με χαρακτηριστικό δρόμο την Μεταμορφώσεως που βρίσκεται ανάμεσα στις στάσεις του μετρό Χαλανδρίου και Δουκίσσης Πλακεντίας. Από εκεί στα 200μ συναντάς την Κιθαιρώνος και στα 500μ όπου τέμνεται με την Μεσσηνίας βρίσκεται η ταβέρνα.

Παρκάρισμα σχετικά εύκολο στα γύρω στενά. Ο χώρος λες και έχει ξεπηδήσει από το παρελθόν. Εκεί που συναντάς στο διάβα σου συνέχεια πολυκατοικίες, ξαφνικά ξεπροβάλει η αυλή του κυρ Ανδρέα με την υπέροχη παχιά σκιά από μουριές και τις πολλές γλάστρες. Πολλές μουριές και πολύ δροσιά ειδικά τους Καλοκαιρινούς μήνες. Απέραντο πράσινο σε πλακόστρωτη αυλή.

Πέτρινη είσοδος με ξύλινη πόρτα με χαρακτηριστικά τα κρεμασμένα ποτιστήρια και την ταμπέλα του μαγαζιού που μένει αναλλοίωτη στον χρόνο. Τα τραπέζια στρωμένα με πράσινα καρό τραπεζομάντηλα στη βάση και από πάνω τα λευκά φρεσκοσιδερωμένα, που αλλάζουν με το νέο στρώσιμο του τραπεζιού.

Ο εσωτερικός χώρος περικλείεται από τζαμαρία με κουρτίνες, ξύλινη επένδυση στους τοίχους, κρεμασμένα μπακιρένια σκεύη, ζωγραφιές του παρελθόντος, ζυγαριά με τα δράμια της, παλιό ρολόι, έναν τεράστιο καθρέφτη, ένα παλιό ποδήλατο κρεμασμένο στον τοίχο. Τα τραπέζια σε απόσταση μεταξύ τους για να μπορείς να κινείσαι άνετα στον χώρο. Υπάρχει και δεύτερος χώρος στο ημιυπόγειο του μαγαζιού όμοια διακοσμημένος με τον πάνω. Εννοείται η αυλή είναι πολύ καλύτερη, μιας και μέσα έχει πέσει η σχετική ανακαίνιση από τα παιδιά του κυρ Ανδρέα που τρέχουν το μαγαζί, μειώνοντας σχετικά την αυθεντικότητά του χώρου.

Τον κυρ Ανδρέα θα τον δεις καθισμένο σε κάποιο τραπέζι με το αγέρωχο βλέμμα του να εποπτεύει πίνοντας το κρασάκι του. Στην συνέχεια θα σηκωθεί και θα περάσει από όλα τα τραπέζια θα μιλήσει με γνωστούς και άγνωστους και αφού μάθει για το αν άρεσε το φαγητό, αν δεν βαριέσαι μπορείς να τον αφήσεις να σου διηγηθεί ιστορίες του παρελθόντος.

Η εξυπηρέτηση γίνεται από 5 χαμογελαστά άτομα (ιδιοκτήτες κλπ), χωρίς καθυστέρηση και με τάξη. Όλοι γνώστες του μενού της κουζίνας η οποία εκτός από τα κλασσικά της ώρας, διαθέτει και πλειάδα μαγειρευτών.

Στην αρχή έρχεται ψωμί ψημένο στη σχάρα με λάδι και ρίγανη. Πλούσια ελληνικότατη χωριάτικη σαλάτα με όλα τα αξεσουάρ μέσα φρέσκα πάντα. Τζατζίκι και τυροκαυτερή τούρμπο για δύσκολους χρήστες, όλα χειροποίητα που περιμένουν το ψωμί να βουτήξει, ή τα τηγανητά κολοκυθάκια τα οποία έρχονται τραγανά, κομμένα σε ροδέλες χωρίς ίχνος λαδίλας.

Χόρτα εποχής, ανάλογα τι φρέσκο υπάρχει στον μανάβη της Λ. Πεντέλης και κεφτεδάκια τηγανιτά, μαμαδίσια, αφράτα, κιμαδίσια, με διακριτική την γεύση του μαϊντανού και δυόσμου.

Τυρόπιτα ιδιαίτερη με φύλλο παραδοσιακό μυστική συνταγή της γιαγιάς και με παρεμβάσεις στην πλούσια ποσότητα φέτας, την ψιλοκομμένη πιπεριά και την λιαστή ντομάτα.

Πιπεριές κέρατο, ψημένες στη σχάρα γεμιστές με πλούσιο μείγμα τυριών και μπαχαρικά και γαρδουμπάκια στο φούρνο πλούσια ποσότητα και γευστικότατα.
Αρνί στη λαδόκολλα λουκούμι, γενναία μερίδα, εξαιρετικά γεμιστά κολοκύθια με κιμά και ρύζι, και must be ο κόκορας κρασάτος με κόκκινη σάλτσα και μακαρόνια.

Τα κρέατα του ψημένα με μαεστρία, με ιδιαίτερη μνεία στην μοσχαρίσια η οποία είναι αρκετά μεγάλη και ζουμερή. Δεν μιλάω για πατάτες οι οποίες εξυπακούεται ότι είναι χεράτες και τραγανές.

Κρασί χύμα από Άνδρο το καλύτερο και μοσχάτο Τυρνάβου, κάποιες μπύρες και κάποια αποστάγματα.

Στο τέλος το γλυκό κερασμένο, είτε σπιτικό γαλακτομπούρεκο, είτε σάμαλι, είτε γιαούρτι με κυδώνι και μέλι.

Οι τιμές, με αρκετό φαγητό και νορμάλ ποτό κυμαίνονται περί τα 20 ευρώ και φεύγεις χορτασμένος.

Στο δια ταύτα, ο κυρ Ανδρέας εδώ και 40 χρόνια λειτουργεί την ταβέρνα του με γνώμονα τα φρέσκα προϊόντα και το μεράκι, προσφέροντας υπηρεσίες ταβέρνας χωρίς να λοξοδρομήσει από τον αρχικό του σκοπό: Την ευχαρίστηση του πελάτη.

Αξίζει τον κόπο μια επίσκεψη, ξεφεύγοντας λίγο από τα κλασσικά πανομοιότυπα μεζεδοπωλεία και τα γκουρμεδομάγαζα που έχουν κατακλύσει την Αθήνα, για να θυμηθούμε για λίγο τα παιδικά μας χρόνια και τον τρόπο διασκέδασης των γονέων μας.