Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Σουβλάκι & Σχάρα - Πατήσια, Αθήνα
Νοε
23
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
-

Ελλάδα τέλη του 2015. Περίπου έξι χρόνια μετά την έναρξη της κρίσης, οι λέξεις ανάπτυξη και success story, ηχούν στα αυτιά του κάθε συμπολίτη μας ως ένα μάλλον κακόγουστο αστείο. Μονοδιάστατα όπως πάντα, μετά τα κινητάδικα της δεκαετίας του 90, τις αλυσίδες μπεργκεράδικων την δεκαετία του 00, η δεκαετία του 10 χαρακτηρίστηκε από την ραγδαία εξάπλωση των νεοσουβλατζίδικων, των φουρνοκαφέ, των γιαουρτάδικων και κάθε λογής παρεμφερούς casual επιχείρησης εστίασης. Τελευταίο trend, αφού χορτάσαμε όλα τα παραπάνω είναι τα κεμπαπτζίδικα. Είτε μας αρέσει είτε όχι, αυτή είναι ουσιαστικά η αντίληψη περί ανάπτυξης στην Ψωροκώσταινα.

Η κλασική περίπτωση που δεν έχεις κανονίσει κάποια Κυριακάτικη έξοδο για φαγητό με παρέα. Το trendy νεοσουβλατζίδικο της περιοχής μας, αυτό με τον ‘’γιαλαντζί’’ γύρο και το τζατζίκι χωρίς σκόρδο, με την εξυπηρέτηση επιπέδου ταχυφαγείου, έχει μπει εδώ και καιρό στην black list μας, η δε λύση του delivery μοιάζει μια από τα ίδια, τόσο βαρετή και προβλέψιμη. Οι ‘’μπαρμπάδες’’ που έχουν πλημμυρίσει την Αθήνα αρκετοί μεν, αλλά ακροβολισμένοι αρκετά μακριά από την περιοχή μας. Ή μήπως όχι; Ο Μπαρμπαδήμος στα Άνω Πατήσια, σε απόσταση περίπου 5χλμ από το σπίτι μας, έμοιαζε ως μια σχετική καλή περίπτωση. Οι λίγες στον αριθμό αλλά θετικές κριτικές, παρείχαν μια σχετική ασφάλεια για την επιλογή μας. Διάβασα και την συνοπτική ιστορία της επιχείρησης και μπορώ να πω ότι εντυπωσιάστηκα. Οκτώ καταστήματα σε μόλις πέντε χρόνια δεν είναι παίξε γέλασε, κάτι καλό πρέπει να σημαίνει.

Κυριακή 8 Νοεμβρίου 2015, ώρα 17:30, άτομα 2.

Μπαρμπαδήμος ‘’εδέσματα αρίστης ποιότητος’’, μας πληροφορεί η επιγραφή της επιχείρησης και οι πρώτες εντυπώσεις ήταν πολύ θετικές. Βρήκα με σχετική άνεση θέση parking, η πλατεία Παπαλουκά μια συμπαθητική αστική περιοχή και ο Μπαρμπαδήμος με διαφορά το πιο ενδιαφέρον κτίσμα της περιοχής. Πρόκειται για μια παλιά και προφανώς ριζικά ανακαινισμένη μονοκατοικία, στη συμβολή δύο δρόμων σε σχήμα λάμδα. Ο κήπος φιλοξενεί τον εξωτερικό χώρο των καπνιστών, με πληθώρα ‘’παλιομοδίτικων’’ τραπεζοκαθισμάτων τύπου φερ φορζέ. Το δεξί του τμήμα είναι ακάλυπτο και μάλλον κατάλληλο μόνο όταν το επιτρέπει ο καιρός, ενώ το αριστερό τμήμα είναι στεγασμένο, περίκλειστο με το χοντρό νάιλον, πιθανόν θερμαινόμενο με σόμπες.

Ο εσωτερικός χώρος είναι πολύ συμπαθητικός, φροντισμένος, περιποιημένος και smoke free. Η διακόσμηση τόσο όσο, ισορροπεί με άνεση ανάμεσα σε ένα περιποιημένο αρχοντικό του περασμένου αιώνα και μιας επιχείρησης εστίασης αυτού του τύπου. Σημεία που θα αποσπάσουν την προσοχή είναι οι όμορφοι πολυέλαιοι οροφής, οι θόλοι της οροφής με τον κρυφό φωτισμό, τα κάδρα με φωτογραφίες στους τοίχους, οι παλιομοδίτικες κουρτίνες, το όμορφο και διατηρημένο πάτωμα και ο βαμμένος τοίχος σε δύο τόνους (θα έλεγα ‘’μουσταρδομαγιονεζί’’). Το μόνο εμφανές μειονέκτημα που βρήκα, είναι ότι λόγω του σχήματος του οικήματος σε σχήμα λάμδα, δεν είναι και ιδιαίτερα λειτουργικός. Την μια πλευρά του λάμδα καταλαμβάνουν τα τραπέζια, ενώ την άλλη πλευρά προφανώς καταλαμβάνει το μαγειρείο και οι λοιποί χώροι της επιχείρησης. Είναι εμφανής, τουλάχιστον όπως εγώ το αντιλαμβάνομαι, μια έλλειψη ‘’ζωτικού χώρου’’, ως προς την διάσταση του πλάτους. Κατά τα λοιπά ο χώρος είναι μια χαρά.

Το service είναι μια υπόθεση πολύ νέων ατόμων, ίσως και κάτω των 20 ετών. Πολύ ευγενικοί, οφείλω να πω ότι αιφνιδιάστηκα θετικά, ακούγοντας τόσο κατά την είσοδο μας, όσο και κατά την αναχώρησή μας, την φράση ‘’καλησπέρα σας καλώς ήρθατε’’, τουλάχιστον από τρία διαφορετικά άτομα. Που έχουμε καταντήσει ως άνθρωποι και ως πελάτες, να μας αιφνιδιάζει και να μας εντυπωσιάζει το αυτονόητο!! Δεν λέω καλές οι χαιρετούρες και η ευγένεια, αλλά κατά τα λοιπά χωρίς να μπορώ να πω ότι κάπου υστέρησε χαρακτηριστικά, δεν μπορώ επίσης να πω ότι με ενθουσίασε. Θα το χαρακτήριζα απλά ως αποδεκτό, ένα χρυσό μέσο όρο ανάμεσα στο επαγγελματικό και το ερασιτεχνικό, λαμβάνοντας βεβαίως υπόψη και το ιδιαίτερα νεαρό της ηλικίας των σερβιτόρων. Με μερικές απλές βελτιωτικές κινήσεις μπορεί να πάει ακόμη καλύτερα.

Η κάρτα του menu, τουλάχιστον ως προς την περιγραφή και ονομασία των πιάτων είναι πολύ συμπαθητική, χωρίς όμως να καταντάει γραφική ή κουραστική. Σίγουρα θα κάντε focus στις δηλητηριώδεις πιπεριές, τα αυγά του κανακάρη, το ταμπουλέ ολέ ολέ, την αναποφάσιστη μερίδα, το μερακλίδικο μπερεκέτι, το απίθανο κοτόπουλο μπαμπάκι και τον καταπληκτικό αχταρμά. Εντύπωση προκαλεί η χαμηλή τιμολόγηση τόσο του χύμα κρασιού, όσο και κάποιου entry level εμφιαλωμένου, για αυτούς που θέλουν να νιώσουν περισσότερο ασφαλείς.

Δοκιμάσαμε:
-Για καλωσόρισμα κάποια sticks συνοδευόμενα από δύο συμπαθητικά ντίπ.

-Ένα συμπαθητικό ταμπουλέ ολέ ολέ, με καλή ποιότητα υπερβολικά ψιλοκομμένων πρώτων υλών. Μικρό ως ποσότητα, αλλά και ως τιμή (στα 2,70€), πολύ σωστά φορμαρισμένο.

-Τα αυγά του κανακάρη. Μια συμπαθητική εκδοχή μαμαδίσιας ομελέτας με αυγά (περίπου σαν scrambled eggs), σουτζούκι και πατάτες. Ισορροπία μεταξύ των υλικών, το πιάτο θα μπορούσε να είναι λίγο καλύτερο αν οι πατάτες ήταν πιο σωστά ψημένες, διότι γευστικά μου φάνηκαν λίγο πλαδαρές και ‘’ιδρωμένες’’.

-Χοιρινό σις κεμπάπ για την γυναίκα μου. Δύο σούβλες σωστά μαριναριναρισμένου και ψημένου κρέατος, μια ψητή ντομάτα, μια ψητή πιπεριά, κρεμμυδάκι και ψιλοκομμένες πίτες, μάλλον πολύ θετικές εντυπώσεις για αυτό το πιάτο.

-Γιαουρτλού κεμπάπ στην τυπική του εκδοχή το δικό μου πιάτο. Τέσσερις σούβλες κεμπάπ, μια ψητή ντομάτα, το γιαουρτάκι, η σαλτσούλα από πάνω και οι ψιλοκομμένες πίτες. Χωρίς να είναι κακό περίμενα κάτι καλύτερο, κάποια σπιρτάδα από το κρέας ή την σάλτσα, αλλά οι εντυπώσεις κρίνονται ουδέτερες. Επιπλέον έφτασε στο τραπέζι μάλλον σε ‘’χλιαρή’’ θερμοκρασία.

-Μισό λίτρο αποδεκτό χύμα ροζέ κρασί, χωρίς κάποια παρενέργεια στο κεφάλι μας.

Check please
Με απόδειξη στα 26,80€. Θα μπορούσα να πω αρκετά καλά.

Κατέληξα ότι:
Η ‘’επέλαση’’ των μπαρμπάδων και ειδικά του Μπαρμπαδήμου μοιάζει να είναι ασταμάτητη. Εκτιμώ ότι αν συνεχίσει σε αυτό το tempo, ίσως σε λίγα χρόνια να τον βρίσκουμε σε κάθε γειτονιά της Αθήνας. Δεν θα κλάψετε τα λεφτάκια σας, αλλά βέβαια μην περιμένετε ότι θα αναχωρήσετε και με επιφωνήματα ενθουσιασμού, σε ένα απλό κεμπαπτζίδικο πήγατε. Τίμιο, αξιοπρεπές και φιλότιμο, σε ένα ενδιαφέρον οίκημα, αυτό είναι σε μια πρόταση όλο το concept του Μπαρμπαδήμου.

Βέβαια ο Μπαρμπαδήμος είναι σαφώς πολύ καλύτερος από το ‘’δήθεν’’ νεοσουβλατζίδικο της περιοχής μου. Όχι ρε μάγκα δεν θα σου κάνω τη χάρη, προτιμώ να γράψω τα 5χλμ μέχρι τον Μπαρμπαδήμο. Εκεί τουλάχιστον οι πιτσιρικάδες σερβιτόροι του θα μου πουν μια ευγενική καλησπέρα, θα μου φερθούν τίμια και δεν θα προσπαθήσουν όπως εσύ, να μου πλασάρουν φορτικά και με το ζόρι το εμφιαλωμένο νερό. Σε έσχατη λύση και αν βαριέμαι, θα πάω μέχρι το απέναντι περίπτερο να πάρω πατατάκια και σοκολάτες. Αυτά τουλάχιστον είναι πιο αυθεντικά από τις δηθενιές σου. Μπαρμπαδήμο sorry εσύ δεν φταις σε τίποτα, του τα έχω μαζεμένα αυτού του τύπου.