Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Κίνα & Ν. Ασία - Εξάρχεια, Αθήνα
Νοε
28
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
1
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
1-9

Είναι πραγματικά κρίμα κι άδικο να μην έχω γράψει πέντε γραμμές τόσον καιρό για το μικροσκοπικούλι κινέζικο της Στουρνάρη, το οποίο από την πρώτη πρώτη στιγμή που άνοιξε, έγινε μεγάλο χιτ τόσο σε μένα προσωπικά, όσο και σε πολλούς απ’ τους συναδέλφους μου. Τό ‘χουμε τιμήσει επανειλημμένα με μεσημεριανές εξορμήσεις από το γραφείο προς την πλατεία Εξαρχείων, συνήθως σε γκρουπάκια των τριών ή τεσσάρων και μπορώ πλέον απερίφραστα να δηλώσω φαν. Να εξηγηθώ, όμως.

Ουσιαστικά δεν μιλάμε για εστιατόριο, αλλά για μια τρύπα τόση δα (καμαρούλα μια σταλιά), η οποία ίσα που χωράει την κουζίνα όπου οι μάγειρες ετοιμάζουν ασταμάτητα τα νουντλς και τα ρύζια τους σε κοινή θέα, ενώ παραδίπλα βρίσκεται η βιτρίνα με τις επιλογές και παρακεί το ταμείο, όπου δηλώνεις την παραγγελία σου, πληρώνεις, την παίρνεις κι έφυγες. Μπροστά από το σκηνικό αυτό, σχηματίζεται η ουρά του κόσμου για το ταμείο, η οποία συχνά πυκνά φτάνει μέχρι έξω από το μικρούτσικο μαγαζάκι. Προτείνω αν φτάσετε μέχρι εκεί και δείτε την ουρά στο πεζοδρόμιο να μην αποθαρρυνθείτε, καθώς συνήθως κινείται με αρκετά γοργούς ρυθμούς.

Απέξω, πάνω στο ειδυλλιακό πεζοδρόμιο της Στουρνάρη δηλαδή, υπάρχουν κανά δυό ψηλά ξύλινα τραπέζια, όπου μπορεί κανείς να κοντοσταθεί και να φάει εκεί επιτόπου τα νουντλς του. Σπάνια τα 'χω τιμήσει, συνήθως παίρνω το πακέτο μου κι επιστρέφω στη βάση μου, να φάω το κινέζικό μου καθήμενη. Άλλωστε, εκεί το καλοκαίρι σε τρώει η μαύρη ζέστη και το χειμώνα το κρύο και μέρες σαν αυτή τώρα δα που γράφω, η βροχή. Καταλήγουμε άρα ότι δεν πας για τον ωραίο του ή άνετο χώρο.

Ούτε για την εξυπηρέτηση πας, καθώς όπως και να το κάνουμε διεκπεραιωτική είναι απλά. Εκτιμώ βέβαια πολύ ότι και στους μεγάλους χαμούς παραμένουν ευγενικοί και συνήθως χαμογελαστοί. Θαρρώ θα μπορούσαν να είναι πια ακόμα πιο σβέλτοι, έχουν όμως σημειώσει σημαντική βελτίωση σε σχέση με το παρελθόν, οπότε κι αυτό το εκτιμώ.

Οι λόγοι που καταλήγεις λοιπόν να πας μέχρι εκεί είναι το συμπαθέστατο κι αξιοπρεπέστατο φαγητό κι οι πολύ πολύ καλές τιμές του. Έχω δοκιμάσει πολλά από τα νουντλς, αλλά κι από το ρύζι τους. Το αγαπημένο μου πιάτο είναι τα νουντλς με τις γαρίδες, τα καρότα και τις πιπεριές στα 4,90 ευρώ (διατηρώντας μια τόση δα επιφύλαξη θα πω ότι αυτό είναι και το πιο ακριβό τους πιάτο, καθώς οι τιμές κυμαίνονται χονδρικά από 3,50 σε 4,50 ευρώ).

Άλλο αγαπημένο μου πιάτο είναι τα γλυκόξινα νουντλς με τον χοιρινό κιμά, τις πιπεριές και τα φρέσκα μανιτάρια, στα 4,20 ευρώ, ενώ πρόσφατα δοκίμασα και μια νέα σχετικά προσθήκη, τα νουντλς με μοσχάρι, φασολάκια και μανιτάρια, στα 4,40. Δεν είχα ξετρελαθεί με τα νουντλς με το κοτόπουλο (στα 3,90), αλλά έχω καιρό να το τιμήσω κι ίσως να 'χει βελτιωθεί. Από Σεπτέμβρη έχουν ανανεώσει την κουζίνα τους με προσθήκες και διαφοροποιήσεις, σημάδι ξεκάθαρο ότι την ψάχνουν και δεν επαναπαύονται στην επιτυχία που σημείωσε το μαγαζάκι τόσο άμεσα.

Όπως είπα, υπάρχουν κι επιλογές με ρύζι, όπως τηγανιτό ρύζι με κοτόπουλο και λαχανικά, στα 2,90 ευρώ ή το νοστιμότερο για το δικά μου γούστα, καντονέζικο ρύζι, με καπνιστή πανσέτα, καλαμπόκι κι αρακά, στα 3,60. Προσωπική μου άποψη είναι ότι το ρύζι μόνο του εύκολα γίνεται βαρετό και μονότονο, γι’ αυτό συνήθως θα προτιμήσω κάποια απ τις επιλογές σε νουντλς, όπως όμως και νά χει, υπάρχουν και συνοδευτικά που μπορεί να επιλέξει κανείς, όπως φτερούγες κοτόπουλο με γλυκόξινη σάλτσα, κινέζικο μπέργκερ (! ), ή σαλάτα. Να μη σας αποπροσανατολίσω όμως, ουδέποτε έχω δοκιμάσει κάποιο από τα πιάτα αυτά, αν κι ίσως να πρέπει πια να το κάνω.

Φυσικά έχουν ποικιλία στα είδη νουντλς που χρησιμοποιούν, οπότε θα βρείτε νουντλς ρυζιού, νουντλς πλατιά, νουντλς λεπτά κι όλα τα σχετικά. Οι μερίδες τους είναι πλούσιες και χορταστικές και δεν τσιγκουνεύονται τα υλικά, παρά τις χαμηλές τιμές που διατηρούν. Το VfM είναι θα 'λεγα εξαιρετικό.

Καταλήγω λοιπόν λέγοντας ότι εντάξει, σίγουρα δεν είναι ό, τι συγκλονιστικότερο έχετε φάει ποτέ σε κινέζικο, είναι όμως νόστιμο το φαγητό, χορταστικό και σε πολύ καλές τιμές. Ήταν κιόλας κάτι που έλειπε απ’ τα Εξάρχεια, τα οποία βρίθουν από κουτούκια και μαγειρειά, αλλά υστερούν στις διεθνείς κουζίνες και δη στις ασιατικές. Μόλις είδα στο ίντερνετ ότι άνοιξαν και δεύτερο Microulee στον Πειραιά. Άντε, λοιπόν, καλές τους δουλειές και να μη σταματήσουν να εξελίσσονται, εύχομαι.