Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μεζεδοπωλεία - Νέα Φιλαδέλφεια, Αθήνα
Δεκ
03
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
10-16

Η Νέα Φιλαδέλφεια βρίσκεται στη διαμετρικά αντίθετη κατεύθυνση από αυτήν όπου μένω, έτσι οι επισκέψεις μου σ’ αυτή τη ζωντανή και ωραία γειτονιά είναι μοιραία λίγες, με αποτέλεσμα να έχω μείνει απελπιστικά πίσω στη γαστρονομική χαρτογράφηση της περιοχής. Σε ένα πραγματικά αξιόλογο εστιατόριο είχα αξιωθεί να πάω προ διετίας (ΩΡΑΙΑ ΜΟΥ ΚΟΥΖΙΝΑ) και αυτό όπως έμαθα έκλεισε. Κρίμα, ίσως όμως αυτό να δείχνει ότι η Νέα Φιλαδέλφεια είναι η περιοχή της πολίτικης κουζίνας και του μεζέ. Αν κρίνω από την επίσκεψή μου στο ΒΥ-ΡΑΚΙ, το οποίο μου σύστησε θερμά η φίλη ΠΟΝΤΙΚΙ στην τελευταία συνεύρεση των δεινοσαύρων του ask4food και την οποία θερμότατα ευχαριστώ, τα πράγματα έτσι έχουν.

Χωρίς αμφιβολία το ΒΥ-ΡΑΚΙ έχει σουξέ, δείχνει να μοιράζεται μαζί με τις διπλανές του ΜΕΛΙΣΣΕΣ την πρώτη και δεύτερη θέση στις προτιμήσεις του κοινού. Όταν πέρασα ακριβώς στις 9.30 τη συρόμενη πόρτα της εισόδου και βρέθηκα μπροστά σε μια κατάμεστη σάλα, με δύο μόνο από τα 25 περίπου τραπέζια άδεια, το δικό μας και ένα που ήταν επίσης κρατημένο και κατελήφθη λίγο αργότερα, κατάλαβα γιατί, όταν τηλεφώνησα την Τετάρτη για να κάνω κράτηση, ο ευγενέστατος κύριος στην άλλη άκρη της γραμμής με θερμοπαρακάλεσε να είμαστε ακριβείς στην ώρα μας, γιατί αντιμετωπίζει πρόβλημα. Δεν ήταν λόγια του αέρα, από εκεί που καθόμουν είδα πολλές παρέες να προσέρχονται χαμογελαστές και να απέρχονται κατηφείς, ενώ ένα πρακτικό κόλπο που εφαρμόζουν στο ΒΥ-ΡΑΚΙ για μικρές παρέες ή ζευγαράκια είναι να τα «παρκάρουν» με ένα ποτό σε μια μπάρα στο βάθος του καταστήματος, μέχρι να αδειάσει κάποιο τραπέζι.

Η επιτυχία του ΒΥ-ΡΑΚΙ οφείλεται σε τρεις παράγοντες: καλή κουζίνα – καλό σέρβις – καλές τιμές. Θα τα εξηγήσω όλα αναλυτικά στη συνέχεια, αφού σας πω ότι το ωραία αυτό μεζεδοπωλείο βρίσκεται σε ένα εμβληματικό πια από πλευράς φαγητού δρόμο της Νέας Φιλαδέλφειας, που αρχίζει και τελειώνει (μια και έχει σχήμα ελλειπτικό) στη Λεωφόρο Δεκελείας και αξίζει πράγματι να τον περπατήσετε, ρίχνοντας και πλάγιες ματιές στις καθέτους του, οι οποίες κρύβουν αληθινά αρχιτεκτονικά διαμαντάκια από άλλες εποχές. Πού θα βολέψετε το τετράτροχό σας, αυτό θα πρέπει να το διαπραγματευθείτε με την τρόικα «τύχη – γνώση περιοχής – ανοχή τροχαίας», είναι σίγουρα πρόβλημα (7 στα 10). Για να μην απογοητευθείτε λοιπόν χειρότερα, φροντίστε οπωσδήποτε να έχετε κλείσει τραπέζι, η γλυκιά προσμονή των μεζέδων που σας περιμένουν θα σας δίνει κουράγιο όσο κόβετε βόλτες.

Το ΒΥ-ΡΑΚΙ αποτελείται από δύο ισομεγέθεις χώρους, τον εσωτερικό αυθεντικό και τον εξωτερικό δια καταλήψεως. Ο εξωτερικός χώρος είναι κλεισμένος μόνιμα (διαφορετικά δεν εξηγείται η συνύπαρξη στην οροφή ακτινοβολητών για θέρμανση και ανεμιστήρων για δροσιά) με τζαμαρία. Το πάτωμα σε ένα στενό του κομμάτι ξύλινο, το υπόλοιπο τσιμέντο.

Ο μέσα χώρος με τοίχους σε ένα παράξενο γκριζαρισμένο πράσινο επίσης δεν αποπνέει πολυτέλεια. Εκείνο όμως που κερδίζει τις εντυπώσεις και αλλάζει άρδην τη διάθεση των πελατών, σε όποιο σημείο του μαγαζιού και αν κάθονται είναι η εντελώς sui generis (= ιδιοκατασκευασμένη) διακόσμηση. Οι δύο πολυέλαιοι και τα υπόλοιπα φωτιστικά είναι φτιαγμένοι από φθηνά και ασυνήθιστα υλικά, ενώ στους τοίχους κρέμονται όλων των ειδών και διαστάσεων πινακάκια, κάδρα και εικόνες.

Οι καλλιτέχνες είχαν έμπνευση, δεν χωρά αμφιβολία, αξίζει να χαζέψετε γύρω σας όσο φθάνει το μάτι. Το αποκορύφωμα δε, μην το παραλείψετε, είναι η σκάλα-αρλεκίνος και οι πεντακάθαρες τουαλέτες στο πατάρι του μαγαζιού. Συγχορδία χρωμάτων, παιχνίδια σε όλους τους τόνους, πραγματικά αυθεντικό, μου θύμισε τις τουαλέτες στο εμπορικό κέντρο απέναντι από το Hundertwasserhaus στη Βιέννη.

Τραπέζια και καρέκλες στο συνηθισμένο μοτίβο, ευτυχώς αρκετά μεγάλα, αλλά πολύ στριμωγμένα μεταξύ τους. Έτσι δημιουργείται η αναπόφευκτη βαβούρα, που η καλή μουσική (έντεχνα, πιο λαϊκά, παραδοσιακά) παρά τις φιλότιμες προσπάθειες των ηχείων δεν καταφέρνει να καλύψει. Το κάπνισμα δυστυχώς επιτρέπεται παντού, με αποτέλεσμα η ατμόσφαιρα ώρες ώρες να θολώνει, μολονότι υπάρχει αρκετά καλός εξαερισμός. Λυπάμαι πολύ που δεν μπορώ να βάλω 4 και στο χώρο, κανονικά είναι 2, συν 1 για την ασυνήθιστη διακόσμηση.

Καθαρό 4 στα δύο παιδιά που ελίσσονται ασταμάτητα ανάμεσα στα τραπέζια, με το χαμόγελο και δίχως ίχνος άγχους, αλάνθαστοι και το ίδιο πρόσχαροι απέναντι σε πελάτες διαφορετικής ηλικίας και προέλευσης. Ένα ονειρεμένο δίδυμο για κάθε μεζεδοπωλείο που λειτουργεί επί ώρες με εξοντωτικούς ρυθμούς, μπράβο τους!
Μίλησα ήδη για την καλή κουζίνα. Ο κατάλογος στο ΒΥ-ΡΑΚΙ είναι μάλλον μικρός, αλλά σωστός. Καταρχήν δεν περιέχει ψαρομεζέδες, ούτε πάει να εντυπωσιάσει με αναρίθμητες ετικέτες αποσταγμάτων. Τρεις σαλάτες, η μία πιο ωραία από την άλλη, δέκα κρύοι μεζέδες και άλλα τόσα ζεστά πιάτα ή ψητά. Εγώ φυσικά είχα πάει με το σκονάκι στο τσεπάκι, αλλά και χωρίς αυτό δε θα είχα καμιά δυσκολία να κάνω την επιλογή για τη φαγανή παρέα μας.

Ξεκινώντας από κάτω (= πραγματικά καλά) προς τα πάνω (= εντυπωσιακά καλά πιάτα) θα αναφέρω κατά σειρά τα μπιφτεκάκια (καλός κιμάς, χορταστική μερίδα), το καραμανλίδικο (= βοδινό) λουκάνικο, την ψητή φέτα με μπούκοβο (ήθελε λίγο ακόμα πιπεράκι), τις μαμαδίσιες τηγανιτές πατατούλες (χορταστική μερίδα σε τσίγκινη γαβάθα), τη μελιτζανοσαλάτα (πραγματική αλοιφή με σωστό σκορδάκι ξαπλωμένη πάνω σε τριμμένο χαρουποπαξίμαδο), το κυπριακό πιτάκι με γέμιση από κοτόπουλο και διάφορα άλλα (πάρα πολύ νόστιμο και πρωτότυπο), και θα κλείσω με την κατά την ταπεινή μου γνώμη top of the tops πράσινη "χορταστική" (έτσι αναφέρεται στον κατάλογο) σαλάτα που συνδυάζει περίτεχνα διάφορες πρασινάδες, ντοματάκια, τριμμένο παξιμάδι και ένα μαλακό τυρί σαν κατίκι στο πιο γλυκό, με μια λέξη τέλεια.

Συνοδεύσαμε το φαγητό με χύμα αθήρι πολύ καλής ποιότητας και μαζί με το λογαριασμό μας κέρασαν πραγματικά σπιτικό χαλβά με καρύδι, που σε κάποιους της παρέας φάνηκε βαρύς – δεν πειράζει, τον αποτέλειωσα εγώ. Κανάτα με νεράκι μας περίμενε εξαρχής στο τραπέζι, το ψωμί νομίζω ότι χρεώνεται 50 λεπτά το άτομο.

Ο λογαριασμός φαγητών και ποτών για την τετραμελή παρέα μας ανήλθε σε 51 ευρώ, πιο vfm δεν νομίζω να γίνεται, αν συνυπολογίσουμε την ποιότητα του φαγητού και το μέγεθος των μερίδων. Δύο αστέρια λοιπόν στο ΒΥ-ΡΑΚΙ, αξίζει δηλαδή τον κόπο να κάνετε κάποια χιλιόμετρα για να το επισκεφθείτε – με μεγάλη παρέα, ώστε να πάρετε όλο τον κατάλογο!