Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Cafe - Restaurants - Καστέλλα - Μικρολίμανο, Αθήνα
Δεκ
11
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
10-16

Ανήμερα της γιορτής του Αγ. Νικολάου (Κυριακή, 6/12/15), κι έχοντας κατέβει στον Πειραιά (4 ενήλικες + 2 παιδιά), διαπίστωσα ότι την ώρα της "πείνας", το να σκεφτείς την Πειραϊκή, μόνο απογοήτευση θα σου βγάλει.. Χάζευα τα τραπέζια από το αυτοκίνητο, τόσο ασφυκτικά γεμάτα, που έλεγα ότι ο Πειραιάς τέτοια ώρα και μέρα, μάλλον θα μας αφήσει νηστικούς...
Φεύγοντας, πώς και θυμήθηκα το φανάρι προς Προφήτη Ηλία, κι ανεβήκαμε κατά κει. Σκεφτόμουν κάποια από τις "απέξω" ταβέρνες, αλλά ασυναίσθητα και κατά τύχη, μπήκαμε στο εσωτερικό του λόφου.

Εγώ δεν ήξερα το παλιό μαγαζί, κι έτσι η κριτική μου αφορά μόνο αυτό που είδα ως ανακαίνιση από τον όμιλο "Λαδόκολλα".
Το πρώτο στοιχείο που μου έκανε εντύπωση, είναι η "κρυμμένη" είσοδος, από την ανάποδη πλευρά που προσεγγίζεις, αλλά αυτό δεν το βάζω στα "πλην". Έτσι κι αλλιώς, μου φάνηκε περίεργο να υπάρχει εστιατόριο εκεί πάνω, πίστευα ότι στο κέντρο του λόφου θα υπήρχε, ως συνήθως, μόνο η εκκλησία με το πάρκο της!

Από το προαύλιο, καταλαβαίνεις ότι είναι περίεργο το σκηνικό: κάρα, λιμουζίνες 15 μέτρων, πυραμίδες, αγάλματα, αυτό που πολλοί ήδη περίγραψαν ως κιτς, που και σε μένα αυτή ήταν η πρώτη εντύπωση, αλλά τελικά άλλαξε. Στην ουσία ο Όμιλος Λαδόκολλα, έχει κοινό παρονομαστή στα καταστήματά του, τον περίφημο "νερόμυλο", που υπάρχει κι εκεί, σε δύο αντίγραφα, αλλά εκτός αυτών, επίσης βλέπουμε κυριολεκτικά... τα πάντα! Ένα πραγματικό μουσείο, μάλιστα και με πινακίδες επεξηγήσεων!

Ωστόσο, καθόλου αρνητικά δεν το εξέλαβα όλο αυτό: ο χώρος, με κόσμο στα ανθρώπινα μέτρα, προσφέρεται πάρα πολύ για οικογένειες με μικρά παιδιά, τα δε, πραγματικά πολυάριθμα αντικείμενα, σου αφήνουν όλη την άνεση να τα "εξερευνήσεις" και μαζί τους, σε μια χαλαρή διάθεση: τρως, σηκώνεσαι, χαζεύεις, ξανατρώς, απολαμβάνεις θέα... Η όλη φάση είναι σαν ένα "Κτήμα" σε ταράτσα. Θέλω να πω, αν πραγματικά ήταν ένας πολύ γεμάτος συνήθους μεγέθους χώρος, σαν τα στέκια που έβλεπα στην Πειραϊκή, όλη αυτή η διακόσμηση θα ήταν "too much". Όμως, με την απεραντοσύνη της θέας και τα πάρα πολλά τετραγωνικά, δε θα έλεγα ότι "πνίγουν" κανέναν, η δε αισθητική τους είναι υποκειμενικό θέμα - εμένα μου άρεσε τελικά!

Η θέα πραγματικά δεν παίζεται, ιδίως αν "βραδιαστείς", μεταξύ 4-6 το χειμώνα, θα απολαύσεις μοναδικό θέαμα, νωρίς με τα πανάκια από τις βαρκούλες στο μάθημα ιστιοπλοϊας, κι αργότερα με τα πρώτα βραδινά φώτα της πόλης... Μάλιστα σημειώνω ότι υπάρχουν κατασκευές υπερυψωμένων τραπεζιών στις πίσω σειρές της βεράντας, για να μην είναι προνομιούχος στη θέα μόνο όποιος προλάβει τα "παραλιακά".

Στο φαγητό: ναι, μεγάλος κατάλογος, ναι πολλές επιλογές, αλλά στο πακέτο "πίτσες-μακαρονάδες-σαλάτες" που δοκιμάσαμε, δεν έμεινε κανένας παραπονεμένος. Σωστές γεύσεις, χωρίς κάτι εντυπωσιακό αλλά και χωρίς να μαγειρεύονται με υλικό μόνο τη θέα... Τίμιες προτάσεις, και τελικά, ένα ωραίο, χορταστικό απόγευμα. Εξάλλου, στο "οικογενειακό" στυλ μιας επιχείρησης εστίασης (γιατί τέτοιο είναι, χωρίς να σημαίνει ότι δεν είδαμε και πιο νεαρό κόσμο από μας), θα πρέπει να υπάρχουν πάρα πολλές επιλογές, για να μη γκρινιάξουν παιδιά, ηλικιωμένοι κλπ.

Πληρώσαμε: 54 ευρώ για δύο πίτσες (η μία μαργαρίτα), 2 μακαρονάδες φούρνου, 1 σαλάτα καναπεδάτη και 4 αναψυκτικά. Δεν το λες λίγο, δεν το λες και πολύ όμως, αφού χορτάσαμε όλοι με τις "125%" μερίδες, (με δύο μικρά παιδιά), και περίσσεψαν. Για ένα χώρο που είναι ασφαλής και ακίνδυνος για παιδιά, και που μπορούν να παίξουν και να κάνουν τις "εξερευνήσεις" τους, τελικά δεν το πολυσκέφτεσαι... Όπως επίσης δεν το πολυσκέφτεσαι όταν απολαμβάνεις απλόχερα τη θέα, σε ένα άνετο κάθισμα ή πολυθρόνα, χωρίς να σε σκουντάει ο από πίσω και χωρίς να είναι όλα διαμορφωμένα στη λογική "καλώς μας τα έσκασες, πότε θα φύγεις;"...

Στα μείον: το κάπνισμα στο εσωτερικό. Για τους θαμώνες, το σώζει ο πολύ καλός αερισμός του μεγάλου χώρου, κι έτσι μόνο οπτικά το αντιλαμβάνεσαι. Αλλά το κάπνισμα των σερβιτόρων -τουλάχιστον επιδεικτικά, μέσα στη σάλα- το βρίσκω απαράδεκτο. Θα μου πεις, φταίει το αστείο νομικό καθεστώς, το ανύπαρκτο...
Μείον επίσης, και η κυκλοφορία της (ιδιοκτησίας του μαγαζιού) μαύρης γάτας, μέσα-έξω στη σάλα και στη βεράντα. Όσα εμβόλια κλπ. και να έχει κάνει, δεν ξέρω αν επιτρέπεται αυτό σε υγειονομικού ενδιαφέροντος καταστήματα...

Το συνιστώ έστω για την εμπειρία ενός καφέ, άλλο που εμάς, στην κυριολεξία "μας έσωσε" την τελευταία στιγμή,... Για δε οικογένειες, που θέλετε να φάτε ήσυχα, χωρίς να κυνηγάτε παιδιά, να μη στριμωχτείτε, να ευχαριστηθείτε σπάνια θέα προσιτή σε όλους, να μην έχετε άγχος παρκαρίσματος και τραπεζιού, και τελικά να μη βλαστημήσετε την ώρα και τη στιγμή και την Κυριακή που χάσατε, ίσως να είναι και η καλύτερη επιλογή στον Πειραιά! Και σίγουρα είναι από τα μαγαζιά για Κυριακάτικες εξόδους που μένουν στη μνήμη των παιδιών, όπως εκείνα τα λίγα που έχουν μείνει και στη δικιά μας μνήμη.

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι με έκπτωση έως 30%
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια