Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Πολίτικη κουζίνα - Γλυφάδα, Αθήνα
Δεκ
19
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
10-16

Έφτασε λοιπόν η στιγμή να επισκεφθώ κι εγώ το Bahaar που βρίσκεται στην ευρύτερη περιοχή μου και όλο περνούσα απ'έξω και το κοίταζα, αλλά δεν είχα πάει ως τώρα.

Επειδή πάντως έβλεπα κόσμο ό, τι ώρα κι αν περνούσα, πίστευα ότι είναι παραδοσιακό καφενείο ή πολίτικο καφέ- ζαχαροπλαστείο (όπως είναι π. χ. το Mαλεμπί στην Άνω Γλυφάδα. Παρεμπιπτόντως αν δεν έχετε πάει, να πάτε και θα με θυμηθείτε).

Σάββατο βράδυ λοιπόν,12 Δεκεμβρίου, με πολύ κρύο και παγωνιά, θεώρησα καλή ευκαιρία να ξεσηκώσω την παρέα και να πάμε στο bahaar, 6 άτομα. Βρίσκεται σε κεντρικό δρόμο της Γλυφάδας, τον κάθετο που ξεκινά απ τον Άγιο Νικόλα και πέφτει πάνω στην πλατεία Εσπερίδων. Αρτέμιδος λέγεται. Δεν θα δυσκολευτείτε ούτε στον εντοπισμό του, ούτε στο πάρκιγκ, τις βραδινές ώρες.

Στο θέμα της εξυπηρέτησης, να πω εξαρχής ότι η ευγένεια των παιδιών που εργάζονται εκεί, από την τηλεφωνική κράτηση μέχρι τον αποχαιρετισμό ήταν υποδειγματική. H δε κίνηση μιας νεαρής σερβιτόρας να μας ανοίξει με χαμόγελο την πόρτα και να μας καλησπερίσει, ήταν πραγματικά σαν να μας καλωσόριζε σπίτι τους (εξηγώ παρακάτω τα περί σπιτιού). Προς το παρόν βάζω 3/ 4. Το 4/4 θα μπει αν διορθώσουν κάποιες αβλεψίες στο σέρβις και δείχνουν μεγαλύτερη προσοχή όταν κάποιος τους καλεί.

Ο χώρος έχει περιγραφεί αναλυτικά από άλλους χρήστες, παρολ'αυτά δε μπορώ να μην κάνω κι εγώ μια αναφορά, γιατί είναι στ΄αλήθεια αρχοντικός, εντυπωσιακός και φινετσάτος. Νομίζεις ότι γευματίζεις στη σάλα ενός αριστοκρατικού σπιτιού. Κι αυτό το αντιλαμβάνεσαι ειδικά αν καθεσαι στον εσωτερικό χώρο, όπου καθίσαμε εμείς.

Καθώς μπαίνεις λοιπόν στον κυρίως χώρο, στη σάλα, εντυπωσιάζουν δύο μεγάλοι κρυστάλλινοι πολυέλαιοι. Τα ταβάνια είναι λευκά, ζωγραφισμένα με χρυσό, διακριτικό σχέδιο (καθόλου κιτς) και φέρουν γύψινη διακόσμηση, ενώ όλοι οι εσωτερικοί τοίχοι είναι καλυμμένοι με μια όμορφη ταπετσαρία. Ο κεντρικός τοίχος έχει τρία μεγάλα ανοίγματα, σαν περβάζια μέσα στα οποία υπάρχουν τρεις ωραίοι πίνακες.

Τα έπιπλα, σε σκούρο ξύλο, μεγάλοι μπουφέδες τοποθετημένοι σε κεντρικά σημεία, όλα απόλυτα ταιριαστά με την διακόσμηση. Και μέσα σε όλα αυτά η πρωτοτυπία: Οι καρέκλες έχουν όλες αναγραμμένα γυναικεία και αντρικά ονόματα στην πλάτη, με χρυσά, καλλιγραφικά γράμματα. Διασκεδαστικό μεν το παιχνίδισμα, από την άλλη, λίγο χαζό να βλέπεις έναν κύριο 2 μέτρα να κάθεται σε μια καρέκλα που πίσω γράφει "Κούλα". Για να μην πω για την καρέκλα της φίλης μου που έγραφε "Ἑυφορία". Όλοι κάναμε τους γνωστούς συνειρμούς, όπως καταλαβαίνετε, και γελούσαμε!

Ο υπόλοιπος χώρος τώρα, αυτός που είναι περιμετρικά της σάλας, όχι ακριβώς εξωτερικός, ας τον πούμε προθάλαμο, έχει πιο χαμηλό φωτισμό και θέα στο σάλατ-μπαρ, όπου κόβονται φρέσκιες οι σαλάτες. Επειδή εμείς καθίσαμε μέσα, δεν είχα την ευκαιρία να παρατηρήσω καλά αυτή την γωνιά, αλλά την πρόσεξα καθώς έβγαινα. Όλο το εστιατόριο κλείνεται από τζαμαρία.

Επίσης την βραδιά που πήγαμε, στον έξω αυτόν χώρο, υπήρχε μουσική με αρμόνιο και τραγούδι. Έντυνε πολύ ωραία τη σαββατιάτικη βραδιά. Δυστυχώς εκεί που καθόμασταν εμείς δεν ακουγόταν καθαρά.

Κατά τ αλλα, και για να κλείσω με τα του χώρου, το εστιατόριο είναι μεγάλο και ευρύχωρο. Έχει πολλά τραπέζια, και μάλιστα όχι μόνο στον ισόγειο χώρο, αλλά και στον πρώτο όροφο όπου βρίσκονται και οι τουαλέτες. Το βρίσκω πολύ φιλόδοξο για την εποχή μας, μακάρι να πάει καλά.

Στο φαγητό τώρα, που είναι το ζητούμενο, δεν θα πω ότι δεν έφαγα καλά, αλλά δεν εντυπωσιάστηκα κι όλας. Προσωπκά, μάλλον είχα άλλες προσδοκίες, ίσως παρεξήγησα και την έννοια "πολίτικο". Νομίζω όμως ότι το bahaar πιο πολύ προς κεμπαπτζίδικο ή πολυτελές ψητοπωλείο κλίνει, παρά προς πολίτικο εστιατόριο.

Διάβασα κάπου ότι προοριζόταν για Μπαρμπαδήμος αλλά στην πορεία άλλαξαν τα σχέδια. Λοιπόν, ο Μπαρμπαδήμος έφυγε αλλά η μπογιά του μένει. Και δεν αναφέρομαι μόνο στο εξωτερικό κόκκινο της διακόσμησης αλλά και στο φαγητό. Ο κατάλογος, από το στήσιμο έως το περιεχόμενο θυμίζει πολύ το γνωστό κεμπαπτζίδικο.

Το δε μενού περιλαμβάνει κυρίως επιλογές από κεμπάπ και σούβλες. Λίγες σαλάτες και λίγα ορεκτικά. Λείπουν εντελώς τα πολίτικα μαγειρευτά (εκτός από τα σουτζουκάκια) και κάποια πιο ιδιαίτερα ορεκτικά που θα περίμενα να δω σε ένα πολίτικο εστιατόριο. Και το κερασάκι; Στις τελευταίες σελίδες μπορείς να βρεις τα κλασικά τυλιχτά σουβλάκια και καλαμάκια κοτόπουλου και χοιρινού... Τώρα, τι να πω, να τρως σουβλάκι υπό το φως του πολυέλαιου; Είναι μια άποψη κι αυτό...

Δεν ξέρω, ίσως εγώ κάνω λάθος, αλλά με όλη αυτή την ανατολικο-έθνικ τάση και την μόδα των κεμπαπτζίδικων, μάλλον έχουμε χάσει το νόημα του τι είναι πολίτικη κουζίνα, τι σμυρναϊικη, τι είναι παραδοσιακό και τι είναι απλά φαγητό σουβλατζίδικου. Όλα έχουν γίνει ένας αχταρμάς (όπως ονομάζεται και ένα "αναποφάσιστο" πιάτο του Bahaar).

Παραγγείλαμε λοιπόν:

-μια πατατοσαλάτα: ήρθε υπερβολικά μικρή ποσότητα, σαν αλοιφή, μοιράστηκε καθένας μια κουταλιά. 5,80. Νόστιμη αλλά λίγη.

-λαχματζούν: ήταν σκεπαστό και γεμισμένο με κιμά και μυρωδικά. Μου άρεσε. Θα μπορούσα να το είχα πάρει και για κυρίως 6.90.

- Κυρίως πήραμε τρεις μερίδες ανάμεικτες (δυο κεμπάπ, 1 σούβλα κοτόπουλου)

- μια μερίδα κοτόπουλο (10.90 η κάθε μερίδα)

- ένα τυλιχτό με κοτόπουλο (2.30)

-3-4 καλαμάκια για τη μέση.

το κρέας ήταν καλοψημένο, νόστιμο και μαλακό. Οι μερίδες συνοδεύονταν από πίτα ψιλοκομμένη, ντομάτα και μπόλικο κρεμμύδι.

Για το τέλος πήραμε μπακλαβά πολίτικο (τούρκικο τον λέω εγώ, γιατί τον ίδιο θα βρείτε σε όλη την Τουρκία. Είναι αυτός με το παχύ βούτυρο και το φιστίκι Αιγίνης και λιγότερο σιρόπι από τον δικό μας. Ο συγκεκριμένος ήταν καλός, αλλά το κομμάτι μικρό ακόμα και για 2, πόσο μάλλον για 6) και το εκμέκ παγωτό-καταϊφι, το οποίο ήταν λίγο σκληρό επειδή ήταν παγωμένο. Τίποτα το ιδιαίτερο γευστικά, χρεώθηκε 5.80.

Συνολικά, μαζί με νερά, ένα κιλό κρασί και 2 μικρές μπύρες, πληρώσαμε 95 ευρώ, δηλαδή 16 ευρώ το άτομο.

Η τιμή στο σύνολό της συμφέρουσα, η βραδιά κύλησε ωραία, η παρέα το ευχαριστήθηκε, αλλά εγώ έμεινα με ένα ανικανοποίητο. Κάπως αλλιώς περίμενα τα πιάτα. Με μεγαλύτερη ποικιλία και πιο πολίτικες γεύσεις. Κατανοώ ότι η πολίτικη κουζίνα περιλαμβάνει πολύ ψητό κρέας, αλλά έχει και πολλές ακόμα γεύσεις που δεν είδα και δεν γεύτηκα στο Bahaar ούτε κατά διάνοια.

Το κεμπάπ, τα σουτζούκια και τα σουβλάκια, μπορούν πάντα να υπάρχουν ως επιλογή αλλά δεν είναι δυνατό να είναι οι μόνες επιλογές, γιατί αλλιώς αναιρούν τον χαρακτηρισμό του εστιατορίου ως πολίτικο.

Βάζω λοιπόν 2 αστεράκια στη γεύση, λόγω των παραπάνω και περιμένω να δω μια ανανέωση στον κατάλογο. Στο μεταξύ, αν βρεθείτε στη Γλυφάδα, επισκεφθείτε το Bahaar για το καλό κεμπάπ του και φυσικά για τον υπέροχο χώρο του.