Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Bar Restaurants - Πετράλωνα, Αθήνα
Δεκ
21
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Στο Θείο Τραγί κλείσαμε τραπέζι για Κυριακή μεσημέρι, επτά άτομα. Έφτασα πρώτη από την παρέα, πλησίασα στο μπαρ και ο μπάρμαν μου υπέδειξε το δεύτερο τραπέζι από την πόρτα όπου και κάθισα να περιμένω την παρέα μου.

Συμπαθητικός χώρος, αλλά μέχρι εκεί. Ανοιχτόχρωμα ξυλινα τυπου μοναστηριακα τραπέζια και πάγκοι- καθίσματα, μαυρες καρέκλες.. Ξύλο και μέταλλο. Τίποτα το ξεχωριστό.. Ψέματα, είχε ενα πολύ ωραίο μικρό λεοπάρ πορτατίφ δίπλα σε έναν πάγκο κάπου απέναντι από το μπαρ.

Το άλλο ωραίο ήταν η μουσική. Punk σε punk bistro. Θα είμαι απολύτα ειλικρινής. Η μουσική, παρόλο το έντονο ύφος της, δεν ήταν καθόλου μα καθόλου ενοχλητική. Επειδή ήμουν προϊδεασμένη για το τι μουσική ακούγεται στο εστιατόριο, φοβόμουν πως δε θα μπορούσα να ακούσω τον διπλανό μου από την ένταση, αλλά δεν ήταν καθόλου έτσι.

Ενώ περίμενα, ευγενέστατη η σερβιτόρα μου προσέφερε νερό και με ρώτησε αν θα ήθελα κάποιο ποτό ή cocktail όσο περιμένω, κάτι που αρνήθηκα μιας και δεν πίνω αλκόολ. Πάντως όσοι από την παρέα πήραν cocktail, τα σχολίασαν ως πάρα πολύ καλά, το ίδιο είπαν και για το κρασί που πρότεινε η σερβιτόρα.

Στο διαταύτα. Μαζευτήκαμε όλοι, και μιας και που το menu ήταν μικρό και οι επιλογές ελάχιστες, το παραγγείλαμε όλο. Εδώ θα πω πως αυτό δεν το περίμενα. Ήξερα πως έχει περιορισμένο κατάλογο, αλλά δεν περίμενα πως δε θα έβρισκα κάτι να φάω, ιδίως στα κυρίως. Και εξηγούμαι: νηστεύω το κρέας και έχω δυσανεξία στο ψάρι.

Στα κυρίως είχε κουνέλι, μοσχάρι, πανσέτα και ξιφία. Το βρήκα κάπως απογοητευτικό, όχι τόσο για μένα, εγώ πιθανότατα θα ξαναεπισκεφτώ Το Θείο Τραγί για να δοκιμάσω τα κρέατα, αλλά για κάποιον vegeterian ή vegan. Το μόνο που θα μπορούσαν να φάνε οι vegan είναι η σαλάτα. Θα περίμενες πως ένα εστιατόριο υψηλής γαστρονομίας που το τρέχουν νέοι άνθρωποι, θα είχε προνοήσει για τέτοιες περιπτώσεις. Για να μη φύγω εντελώς νηστική, αποφάσισα να πάρω όποιο από τα πρώτα μου άρεσε περισσότερο αντί για κυρίως όταν η παρέα μου θα σερβίρονταν τα κρέατα και το ψάρι.

Παρόλα αυτά τα πιάτα άρχισαν να καταφτάνουν σχεδόν αμέσως μετά την παραγγελία, και το κάθε ένα περιγράφονταν από τις σερβιτόρες που μας εξυπηρετούσαν.

Στα πρώτα 5-7 λεπτά από την παραγγελία ήρθε η σούπα πατάτα η οποία ήταν νοστιμότατη, αλλά οτιδήποτε και αν έχει λάδι τρούφας δε γίνεται να μην είναι καλό.

Τα λαχανικά μινιατούρες -που ήταν η σαλάτα- ήταν νόστιμα, αλλά εγώ το μανιτάρι που έγραφε ο κατάλογος, αν το είχε, ούτε και που προλαβα να το δω.

Ριζότο καβούρι. Ντάξει. Γούστα είναι αυτά. Αλλά δεν ήταν ωραίο ρε παιδια, δεν ηταν ωραίο. Το μόνο που μου άρεσε ήταν το μαγείρεμα του ρυζιού αλλά όχι η γεύση του, ήταν σαν πηγμένο στο λεμονόχορτο και στη σελινόριζα, δε θυμάμαι αν μας είπε η κοπέλα στην περιγραφή για λεμονόχορτο αλλά αυτό μου είχει μείνει εμένα. Το καβούρι -αποξηραμένο και τοποθετημενο πάνω από το ριζότο- δεν είχε καθόλου γευση. Να σημειώσω πως όταν στον κατάλογο διαβάσα ΡΙΖΟΤΟ ΚΑΒΟΥΡΙ, υπέθεσα πως το καβούρι (το οποίο μου αρέσει πάρα πολύ γενικά) θα είναι ενσωματωμένο στο ριζότο και όχι ακουμπησμένο πάνω του, οπότε θα είχε το ριζότο γεύση απ'αυτό, λάθος δικό μου. Γενικά όμως ούτε η παρέα μου ενθουσιάστηκε από το πιάτο, απλά δεν ενθουσιάστηκε, όχι όπως εγώ που το βρήκα απαίσιο...

Εξαιρετικό ηταν το χταπόδι chorizo, γεύση που σου μένει, υφή ανάλαφρη, που θύμιζε περισσότερο ρεβυθοκεφτέ, όπως παρατήρησε η φίλη μου και με βρίσκει απόλυτα σύμφωνη, μακράν το καλύτερο πιάτο που δοκιμάσαμε, με σάλτσα από γιαουρτι και μελάνι σουπιάς, συνοδευόμενο απο sorbet πιπεριάς φλωρίνης. Από τα πιάτα που δοκίμασα το προτείνω ανεπιφύλακτα.

Τελευταία από αυτά που μπορούσα να φάω, τα μαριναρισμένα θαλασσινά. Νόστιμα πολύ και αυτά, έντονο το άρωμα του ούζου, σχεδόν μεθυστικό. Καθόλου κακό σαν πιάτο, αλλά είναι για τους λάτρεις των έντονων γεύσεων μιας και που η "τουρσίλα" όπως τη χαρακτηρίζω, σου μένει για αρκετή ώρα στο στόμα.

Επειτα, τα λαζάνια με τον κιμά από το αρνί, στην παρέα άρεσε πολύ, εγώ το ζήλεψα που το έβλεπα, οπότε το αφήνω σε εκρεμμότητα να το σχολιάσω την επόμενη φορά που θα το δοκιμάσω και εγώ.

Σε εκκρεμότητα επίσης είναι οπωσδήποτε το μοσχάρι το οποίο ήταν φιλέτο ψημένο medium rare και έκανε ένα σαλάκι να κυλίσει από το χείλι μου. Από το πιάτο αυτό βέβαια δοκίμασα την ταρτα με τα μανιτάρια την οποια βρηκα πολύ ευγευστη. Η παρέα το βρήκε το τοπ των κυρίως.

Το κουνέλι δεν το ζήλεψα αν και μου αρέσει πολύ το κρέας του, την πανσέτα όμως θα ήθελα να τη δοκιμάσω. Όσον αφορά τον ξιφία, η παρέα τον βρήκε σε γενικες γραμμές καλοψημενο και γευστικό, εγώ τον μύρισα μόνο αλλά μου άρεσε. Μην ξεχνάμε και πόσο σημαντική είναι η όσφρηση στο φαγητό, ετσι;....

Με τα πολλά, ενώ το χταπόδι chorizo ήταν η καλύτερη γεύση που δοκίμασα, επέλεξα τη σούπα πατάτα αντί για κυρίως, καθότι το χταπόδι αν και νοστιμότατο ήταν και η πιο βαριά γεύση του γεύματος, τέλειο ως ορεκτικό αλλά υπερβολικό ως κυρίως πιάτο.

Τώρα όσον αφορά τα γλυκά, τρία ήταν, τα πήραμε και τα τρία. Κάθε φορά τονίζω πως ενώ δεν τα τρώω τα γλυκά, κάθε φορά τα δοκιμάζω. Αυτή τη φορά δεν έπρεπε να δοκιμάσω κάν. Εκτός του ότι δύο στα τρια ήταν απίστευτα βαρετά (πορτοκάλι/ελαιόλαδο και μήλο/κάστανο) η σοκολάτα/ρύζι μου χάλασε το στομάχι. Με μια κουταλιά. Οπωσδήποτε δεν έκλεισε καλά το γεύμα μου.

Δεν ήταν και τόσο άσχημα όμως. Με εξαίρεση το ριζοτο και τα γλυκά, οι υπόλοιπες γεύσεις ήταν σε γενικές γραμμες καλές. Η εξυπηρέτηση επίσης πολύ καλή, να σημειώσω πως το προσωπικό ήταν άνετο χωρίς να χάνει την ευγένειά του και αυτό λείπει από πολλά άλλα μαγαζιά. Και όσον αφορα το οικονομικο, 25 ευρώ περίπου το άτομο, συμπεριλαμβανομένων των ποτών (δε μπορω να υπολογίσω τιμή χωρίς ποτό γιατί δεν γνωρίζω πόσο κοστίζουν), για τέτοιο επίπεδο παρασκευών θεωρώ πως είναι πάρα πολύ καλά αν όχι λίγα.

Βεβαίως και θα ξαναπήγαινα, έχω αφήσει τόσες εκκρεμότητες με τα κρεατικά άλλωστε. Όχι ότι θα βιαστώ κιόλας όμως.. Και φυσικά θα το προτείνω σε φίλους που είναι διαλλακτικοί στο φαγητό και δεν αρκούνται στην καμμένη μπριζόλα με την τηγανητή πατάτα για γεύμα.