Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ταβέρνες & Ψητοπωλεία - Καλύβια, Αθήνα
Δεκ
21
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
10-16

Αγαπητοί φίλοι του site και όσοι έχετε υπομονή να διαβάσετε την κάτωθι κριτική…. θα σας πρότεινα πριν αρχίσετε την ανάγνωση να βγάλετε από τα σεντούκια σας ότι αντικείμενα της λαϊκής παράδοσης σας βρίσκονται, στρώστε κανένα υφαντό, κανέναν τσεβρέ, βάλτε και καμιά φουστανέλα ή τσαρούχια, αν και κατανοώ ότι τα τελευταία είναι δυσεύρετα και φυσικά μην ξεχάσετε να βάλετε το αγαπημένο σας cd με κλαρίνα να παίζει!

Τι να πούμε για τα Καλύβια? Είναι μία κατηγορία από μόνα τους! Βλάχικος γάμος, πανηγύρι στο χωριό, γλέντι σε καταυλισμό Ρομά…όλα αυτά μαζί.

Κατ’αρχάς πλησιάζοντας στο χωριό θα δείτε στήλες καπνού να υψώνονται. Μην τρομάξετε δεν έχει πιάσει φωτιά, είναι η τσίκνα από τις ψησταριές που δουλεύουν full time, σκορπίζοντας μια άκρως γαργαλιστική ευωδιά στον αέρα.
Αφού παρκάρετε πανεύκολα στα γύρω στενά ή σε κάποια αλάνα θα περπατήσετε καμιά 20αριά μέτρα και θα συναντήσετε τις δύο διάσημες ταβέρνες της περιοχής να απλώνονται σε διάφορες αίθουσες. Τώρα γιατί είναι δύο αποτελεί ένα ανεξήγητο μυστήριο για μένα αφού και τα εδέσματα που σερβίρουν και ο χώρος είναι παντελώς πανομοιότυπα, οπότε μην προβληματιστείτε ιδιαίτερα, για το που θα καθίσετε.

Παλιότερα ήταν η standard επιλογή μας για μεσημεριανό κυριακάτικο φαΐ αφού βρισκόμαστε στην περιοχή αλλά κάτι που τρώγαμε σαν βόες και νυστάζαμε στην επιστροφή, κάτι η αγαπημένη μας ταβέρνα δίπλα στο σπίτι, μας είχαν κάνει να εγκαταλείψουμε το σπορ.

Η ευκαιρία για μια εκ νέου επίσκεψη μας δόθηκε πριν από κανά δυο Κυριακές όταν μας έκαναν παρέα και ένα ζευγάρι φίλων με τα παιδιά τους και η τοποθεσία μας βόλευε όλους.

Η αλήθεια είναι ότι μια ανησυχία την είχα η γυναίκα διαβάζοντας κριτικές που μιλούσαν για πολύ κόσμο και τραγικές καθυστερήσεις οπότε και έψηνα τον καλό μου να πάρει τηλέφωνο για κράτηση τραπεζιού. Ο Ικαριώτης όμως δεν μασάει με κάτι τέτοια και η απάντησή του ήταν “σιγά μη δε βρούμε” οπότε αριβάραμε επτά, ζωή να’χουμε, άτομα, κατά τις δύο, χωρίς κράτηση.

Μόλις είδα το πλήθος τα χρειάστηκα! Είπα μέσα μου ότι αποκλείεται να βρούμε τραπέζι και ακόμα αν κάτι τέτοιο συνέβαινε…θα φάμε τα Χριστούγεννα! Ευτυχώς, προς μεγάλης μου χαράς, διαψεύστηκα πανηγυρικά και έτσι μπόρεσε και ο σύζυγος να διατηρήσει την σωματική του ακεραιότητα!

Άμα τη εμφανίσει μας λοιπόν και ενώ κοιτάμε σαστισμένοι γύρω γύρω, μας τσιμπά ο γάτος, αεικίνητος σερβιτόρος, μας βάζει σε μία εκ των αιθουσών και μας καθίζει μάνι, μάνι σε ένα ανετότατο τραπέζι των δέκα, τουλάχιστον, ατόμων.

Για τον χώρο δεν έχω να πω πολλά. Τεράστια αίθουσα με παρατεταγμένα γαμοτράπεζα (εκ του γάμου και ουχί του γαμώτο) χωρίς καμία ιδιαίτερη διακόσμηση. Το μόνο ενδιαφέρον που μπορεί να παρατηρήσει κάποιος είναι το πώς ήταν, αρχικά, τα κτίσματα. Βλέπετε, πρόκειται για παλιά χωριάτικα σπίτια τα οποία έχουν επεκταθεί πανταχόθεν, με την αρχική τους μορφή όμως να είναι ακόμα και σήμερα, εμφανής. Εκεί που καθίσαμε εμείς, ας πούμε, ήταν η αυλή του παλιού σπιτιού, με το τοιχάκι να υπάρχει ακόμα και τα τότε δωμάτια να διακρίνονται ευκρινώς. Ακόμα και από το χρώμα των τοίχων καταλάβαινες τη χρήση του κάθε δωματίου.

Για την εξυπηρέτηση από την άλλη έχω να πω πολλά. Οι άνθρωποι που σερβίρουν εκεί, μόνο ως ήρωες μπορούν να χαρακτηριστούν. Ο κύριος που εξυπηρέτησε εμάς, συγκεκριμένα, υπήρξε ταχύτατος και ευγενέστατος κάνοντας και δύο κινήσεις που εμένα, προσωπικά, με σκλάβωσαν.

Για το φαγητό δεν είχα και μεγάλες προσδοκίες κι εκεί όμως εξεπλάγην ευχάριστα. Η μαμούθ παραγγελία μας περιελάμβανε

- Σαλάτα χωριάτικη. Μια γαβάθα με υπεράφθονα λαχανικά συμπαθούς ποιότητας και ένα τεράστιο κομμάτι φέτας. Μίνιμουμ για 4 με 6 άτομα.

- Σαλάτα λάχανο/καρότο. Ίδίου μεγέθους, με τραγανά λαχανικά και νοστιμότερη από την πρώτη, λόγω εποχής.

- Τζατζίκι. Σερβίρεται σε μεγάλο πιάτο. Ωραίο και πηχτό το γιαούρτι, απαλό όμως για τα δικά μου γούστα. Οι μη συμπαθούντες το σκόρδο θα το λατρέψουν.

- Σαγανάκι. Ευμέγεθες κομμάτι κεφαλοτυριού, καυτού από το τηγάνι και μαστιχωτού. Ίσως ένα τσικ πιο αλμυρό από ότι θα ήθελα.

- Πατάτες τηγανητές. Μόλις είχαν βγει από το τηγάνι και προς μεγάλη μου έκπληξη ήταν φρέσκιες. Δεδομένου του πλήθους που καλούνται να εξυπηρετήσουν πίστευα ότι θα χρησιμοποιούσαν προκάτ. Όχι οι καλύτερες που έχω φάει πάντως αξιοπρεπέστατες.

- Κοκορέτσι. Μερίδα τεράστια. Όταν το είδα χοντρούτσικο, φοβήθηκα ότι δε θα είναι καλά ψημένο και ίσως να έχει βαριά μυρωδιά, το γευστικό όμως αποτέλεσμα ήταν εξαιρετικό. Καλοψημένο, ζουμερό, καθόλου μυρωδιά με τόσα όσα μπαχαρικά χρειαζόταν.

- 2 χοιρινές μπριζόλες μεγέθους βροντόσαυρου. Παρόλο το μέγεθός τους ήταν μαλακές, καλοψημένες και από ότι είπαν τα δύο παιδιά που τις παρήγγειλαν, πολύ νόστιμες.

- 2 σπαλομπριζόλες για μένα και την κορούλα. Όσο κι αν γίνομαι κουραστική με το μέγεθος θα το ξαναπώ. Μέγεθος μαμούθ!! Βουτυρένιες και πολύ νόστιμες και, επιτέλους, ψημένες όπως ακριβώς ήθελα. Εδώ ήταν η πρώτη κίνηση από το σερβιτόρο μας που με κέρδισε. Όταν τις παραγγέλναμε του είπα επί λέξει …“να βελάζουν”. Βλέπετε και σε μένα και στην κόρη, που ο άντρας μου λέει ότι την έχω κάνει σαν τα μούτρα μου στο συγκεκριμένο ζήτημα, μας αρέσει το κρέας μας medium αλλά στα περισσότερα μαγαζιά λες medium και έρχεται very, very well done, οπότε λέω και εγώ άψητη, μπας και σώσω τίποτα. Όταν λοιπόν ήρθαν σκύβει ο σερβιτόρος στο αυτί και μου λέει “ της μικρής την έψησα λίγο παραπάνω μήπως και δεν άρεσε του παιδιού τόσο ωμή”. Τελικά και το παιδί και η μαμά τις έφαγαν με μεγάλη ευχαρίστηση.

- 1 κιλό παϊδάκια για τους υπόλοιπους τρεις. Νοστιμότατα και λαχταριστά όμως υπολείπονται αυτών, του αγαπημένου μου μαγαζιού.

Με όλα τα παραπάνω λοιπόν και μαζί με τις δύο τεράστιες φρατζόλες ψημένου ψωμιού που ήρθαν στην αρχή καθώς και με κρασί, μπύρες, αναψυκτικά και τις απαραίτητες σόδες, ο λογαριασμός ήταν 130 ευρώ και η απόδειξη ήρθε κανονικότατα. Για την ποσότητα μια χαρά τα βρήκα, χωρίς να έχω παράπονο και για την ποιότητα και τη νοστιμιά. Βέβαια θα μπορούσαν να μειώσουν τις μερίδες κατεβάζοντας, αντίστοιχα, και τις τιμές γιαυτό και το 3 στο vmf. Πάντως να έχετε υπόψη σας ότι όσο μεγαλύτερη η παρέα…. τόσο μικρότερος θα είναι, αναλογικά, ο λογαριασμός.

Καθώς, λοιπόν, έχουμε πληρώσει, ετοιμαζόμαστε σιγά σιγά να φύγουμε. Το άγρυπνο μάτι του σερβιτόρου πιάνει την κίνηση και έρχεται τρέχοντας στο τραπέζι μας λέγοντας “ που πάτε? Σας φέρνω το γιαουρτάκι σας”. Η δεύτερη κίνηση που σας έλεγα. Επέστρεψε άμεσα με 1 κιλό γιαούρτι, χωρίς υπερβολή, και 3-4 μπολ με μέλι και διάφορα γλυκά του κουταλιού. Δεν είναι ότι το γιαούρτι και τα γλυκά ήταν αξέχαστα, η κίνηση όμως και ο τρόπος που προσφέρθηκαν εμένα με κέρδισαν. Αφού λοιπόν τα Καλύβια ξαναμπήκαν στο γαστρονομικό μας χάρτη θα ξαναπάω μία από τις επόμενες Κυριακές και, ειλικρινά, θα ψάξω τον ίδιο σερβιτόρο να μας εξυπηρετήσει.

Αγαπημένοι μου φίλοι δεν πιστεύω να έχετε παράπονο…. από τα πλέον κυριλάτα στα πιο sui generis πεθαίνεις, μαγαζιά σας πάω. Αλλά όπως λέει κι η μαμά μου…. ” Τέτοια ήσουν από μικρή”!

Καλά Χριστούγεννα σε σας και τους αγαπημένους σας! Να περάσετε τέλεια αυτές τις γιορτινές μέρες!